เทพ​ยุทธ​สะท้านโลกา

    ตอนที่​ 118 หนึ่งต่อห้า

    ตอนที่​ 118 หนึ่งต่อห้า
    "หลิงเหม่ย... เจ้าไม่คิดเข้ามาช่วยเหลือ​ศิษย์​น้องร่วมสำนักเดียวกับเจ้าหรือไม่!!!"
    "ถ้าเจ้าออกมาสู้กับข้าแล้วจะปล่อยนางไป"
    "อัจฉริยะ​แห่งสำนักใหญ่...พวกเจ้าอย่ามัวแต่มุดหัวแล้วรีบโผล่หน้ามาต่อสู้​กับข้า"
    เทียนอี้หัวเราะและเงยหน้าขึ้นตะโกน
    หลิงเหม่ยสั่นและทนไม่ไหว​ "ข้าต้องไม่ปล่อยให้ศิษย์​น้องข้าตายด้วยน้ำมือมันได้"
    "อย่า!"
    "ใครจะรู้ว่าปีศาจร้าย​ตนนี้มีแผนร้ายอะไรซ่อนอยู่หรือไม่"
    "ถ้าออกไปและเจ้าอาจตกหลุมพราง​มัน"
    "ใช่... มารร้ายตัวนี้เจ้าเล่ห์​และร้ายกาจ แน่นอน​ว่าต้องวางแผนชั่วร้าย​กับพวกเรา​"
    ตงฮวา ลี่หม่าน ทั้งสองทักท้วง​และห้ามปราม​ไม่ให้หลิงเหม่ยออกไปเผชิญหน้า
    หลังจาก​เห็นความสามารถ​การต่อสู้​อันน่า​สะพรึงกลัว​และน่าเกรงขาม​แล้วร้ายกาจ​
    ตัวตนไม่ธรรมดา​แห่งสามสำนักใหญ่ที่มี​ชื่อเสียง​มาเกาะกลุ่ม​และรวมตัวกัน
    เมื่อเห็นว่าไม่มีการเคลื่อนไหว​จากเหล่าอัจฉริยะ​และเทียนอี้หนาวเหน็บ​แล้วเย็นชา​
    หมดความอดทนและไร้ความปราณี
    คว้าคอสาวกหญิงและตะโกน "ถ้าพวกเจ้าไม่ยอมออกมาต่อสู้​กับข้าและนางตาย"
    หนึ่ง... สอง... สาม... สี่...ห้า...!!!
    ไม่มีใครตอบและเคลื่อนไหว​แล้วเงียบสนิท​
    "ศิษย์​พี่... ช่วย...!!!" กรีดร้อง​ครั้งสุดท้าย​และเสียงสาวกหญิงหงส์​ขาว​หายไป
    ห้านิ้วงอและบีบรัดรุนแรง​
    คอของสาวกหญิงแห่งสำนักหงส์​ขาวผู้งดงาม​แตกหักอย่างละเอียด​และศีรษะ​ทรุดตัวลงและแสงในดวงตาก็จางหายไป
    ตายแล้ว!
    ศิษย์​หญิง​หงส์​ขาวตาย!
    หลิงเหม่ยอดทนไม่ได้อีกต่อไป​
    เธอกระโดด​ลอยตัวในอากาศ​เหมือนเทพธิดา​และท่าทาง​งดงาม​แล้วทะยาน
    เพลงดาบหงส์​ขาวสำแดง​เดช​!
    รูปแบบสง่างาม​และสวยงาม​แล้วอันตราย​
    ความงดงาม​เหมือนกุหลาบ​ แต่พลังมันไม่ควรมองข้าม "มารเย่อหยิ่ง​... เจ้าจงชดใช้ด้วยชีวิต!" เธอกรีดร้อง​และโกรธ​แค้นมาก
    "เทพธิดาของสำนักหงส์​ขาว...ในที่สุด​เจ้าก็กล้าโผล่หน้า​มาต่อสู้​กับข้า"
    มารเย่อหยิ่ง​หัวเราะ​และสะบัด​มือ
    เสียงของฝ่ามือดังและอากาศ​เปิด
    ใบหน้าของธิดาหงส์​ขาวย่นและตกตะลึง​
    ศิลปะการต่อสู้​มาร​เย่อหยิ่ง​ทรงพลังมาก
    แต่ละคนมีรูปแบบ​การต่อสู้​ของตัวเอง แต่มารเย่อหยิ่ง​จัดเป็นผู้มีพลังมากอันดับต้น
    ฝ่ามือนี้มันมีคลื่นพลังมหาศาลและไม่สามารถ​ประมาทได้แม้เพียงนิดเดียว​
    เพลงดาบหงส์​ขาวร้อนแรงและร่ายรำ
    การต่อสู้​ของสองคนพยายาม​ฉกฉวย​ความได้เปรียบมาครองหมือนกับเล่นลิงชิง​บอล​
    กองทัพลัทธิจันทราเปิดพื้นที่โล่งกว้างกว่าสองสามร้อยเมตรให้สองคนต่อสู้​ได้เต็มที่​
    มั่นใจ​และเชื่อมั่นในฝีมือ​มารเย่อหยิ่ง​
    เหล่าสาวกลัทธิ​จันทรารับรู้ความร้ายกาจ​ดี
    ไม่จำเป็นต้องเข้าช่วย...
    "ดู​เหมือนว่า​ไม่มีกับดัก"
    "มารเย่อหยิ่ง​ตนนี้เป็นคนหยิ่งยโส​มาก"
    "ดังนั้นมันต้องการ​เล่นสนุกกับพวกเรา?"
    "มันกล้าท้าทายอัจฉริยะ​สำนักใหญ่ให้ต่อสู้​กับมันตรงๆพร้อมกันทุกคนหรือไม่"
    ตงฮวาและซีซวงพูดคุย​และแลกเปลี่ยน
    รั่วเฟยกับเซียนนักพรต​ทั้งสองอยู่ใกล้กัน
    "มารร้ายตนนี้ไม่สามารถ​ประเมินต่ำได้" รั่วเฟยเปิดปากและสิ่งนี้น่าสนใจมากสำหรับเขาที่ต้องการ​ไปจะเล่นกับมาร​เย่อหยิ่ง​
    "มันกำลังมองหาความตาย!"
    "มันหยิ่งมากเกินไป​แล้ว"
    เซียนนักพรต​อึดอัดใจและหงุดหงิด
    เห็นได้ชัดว่าเขาไม่พอใจมากที่ถูกมาร​เย่อหยิ่ง​ท้าทายพวกเขา​แล้วเป็นตัวตนไม่ธรรมดา​จากสำนักใหญ่ที่มี​ชื่อเสียง​ทั้งหมด
    แม้ว่าทุกคนจะยอมรับว่ามารเย่อหยิ่ง​เป็นส่วนหนึ่งของหน้าประวัติศาสตร์​ที่เก่าแก่
    แต่พวกเขา​ก็ไม่ได้เลวร้ายเหมือนกัน
    ทุกคนมีความสามารถ​สูงส่ง​เช่นกัน
    ด้วยความคิดนี้และทุกคนโกรธ​จัด
    เมื่อไม่มีกับดัก... พวกเขา​ทะยานออกไป
    ตงฮวาหยิบอาวุธ​ที่ซ่อนเร้นและตรงไปยังมาร​เย่อหยิ่ง
    ในอากาศซีซวงสร้างการเคลื่อนไหว​ที่น่าเหลือเชื่อ​เหมือนกับแสงเหนือของดวงดาว
    พลังลมปราณ​ของเซียนนักพรต​ปลดปล่อยรุนแรง​และใช้สุดยอด​วิชาออกมา
    รั่วเฟยเป็นเหมือนดาบที่เฉียบคม​และดุร้ายแล้วดวงตาฆาตกรรม​รุนแรง​
    "เยี่ยม!" มารเย่อหยิ่ง​เห็นทั้งตัวตนไม่ธรรมดา​ทั้งห้าคนจากห้าสำนักใหญ่​มารวมตัวกัน​และต้องการ​สังหารแล้วเขาหัวเราะ​
    ความเร็ว​ของมารเย่อหยิ่ง​ช่างยอดเยี่ยม​มากดูเหมือนกับเงาเคลื่อนไหวไปมา
    ภายใต้​การล้อมทั้งห้าคนจากห้าสำนักใหญ่​ที่มี​ชื่อเสียง​และเขาไม่ได้​รับอันตราย​ใดๆ
    ได้ยินเสียงลมและอีกหลายครั้ง​ติดต่อ​กัน
    "นี่คือความแข็งแกร่ง​ของมารเย่อหยิ่ง​ที่เป็นส่วนหนึ่ง​ของประวัติศาสตร์​เก่าแก่!"
    หยูไท่ตกใจและตกตะลึง​แล้วกรีดร้อง
    หยูไท่เคยได้อ่านเรื่องราว​จากตำราและการบอกกล่าว​มาแล้ว แต่วันนี้เขาได้เจอตัวจริงและเห็นความสามารถ​ของเขาต่อหน้า
    เป็นไปไม่ได้​ที่จะเก็บอาการเอาไว้ได้
    ซูเวยดวงตาเต็มไปด้วยสีสันและตื่นเต้น
    นี่เป็นโอกาส​หายากที่เขาได้เห็นความสามารถการต่อสู้​ระดับราชันยุทธ​ครั้งแรก
    โอกาสนั้นหายาก นี่เป็นสิ่งที่ไม่ควรพลาด
    ซูเวยยิ้มและมองดูอย่างละเอียดถี่ถ้วน​