ชายผู้มีพลังในการปฎิเสธทุกสิ่งไม่เว้นแม้แต่โชคชะตา (รีไรท์)

    ตอนที่ 131

    ตอนที่ 131

    เรื่อง ชายผู้มีพลังในการปฏิเสธทุกสิ่งไม่เว้นแม้แต่โชคชะตา (รีไรท์)

    .

    โทรุ : " พวกมึงมาทำเหี้ยอะไรหน้าบ้านกูแต่เช้าเนี่ย "

    เม็ก : " พวกมันมากันเอง กูไม่เกี่ยว "

    เม็กมาเรียกโทรุหน้าบ้านตอนเช้าเหมือนอย่างเคย

    แต่ที่ไม่เหมือนเดิมคือกลุ่มเด็กเนิร์ดที่เมื่อวานไปก่อเรื่องมาด้วยกันมาอยู่หน้าบ้านโทรุด้วย

    .

    กลุ่มเด็กเนิร์ด : " อาจารย์จะเรียกพวกเราเข้าไปด่านะสิ ก็เลยมาคุยกันก่อน จะได้พูดเรื่องเดียวกัน "

    โทรุ : " พวกมึงวางแผนมาแล้วไม่ใช่เหรอ "

    กลุ่มเด็กเนิร์ด : " ก็ใช่ไง ไม่มีกล้องตัวไหนจับพวกเราได้ มีแค่พยานในงานโรงเรียนเท่านั้น "

    โทรุ : " พวกมึงก็เลยจะเนียนสินะ "

    กลุ่มเด็กเนิร์ด : " ไม่มีหลักฐานก็พิสูจน์ไม่ได้ว่าพวกเราเป็นคนทำ เพราะงั้นคุยกันก่อน "

    โทรุ : " ไอ้นีโร่กับเรย์รู้เรื่องปะเนี่ย "

    กลุ่มเด็กเนิร์ด : " พวกนั้นไม่เกี่ยว มีแค่พวกเราโดนเรียกไป "

    ระหว่างทางไปโรงเรียนก็คุยเรื่องที่จะบอกกับอาจารย์และ ผอ.โรงเรียน ว่ายังไงเพื่อให้พวกเขารอด

    มีเพียงพยานในที่เกิดเหตุที่เห็นพวกเขาวิ่งหนี แต่ก็ไม่อาจจะพิสูจน์ได้ว่าพวกเขาเป็นคนทำ

    .

    ผอ.โรงเรียน : " พวกเธอไปก่อเรื่องใหญ่มาเลยนะ "

    กลุ่มเด็กเนิร์ด : " พวกผมไม่รู้เรื่องครับ "

    อาจารย์ : " จะทำเป็นไม่รู้เรื่องเหรอ "

    กลุ่มเด็กเนิร์ด : " ก็พวกผมไม่รู้จริงๆ นะครับ "

    ผอ.โรงเรียน : " แล้วพวกเธอไปทำอะไรที่นั่น "

    กลุ่มเด็กเนิร์ด : " ก็ไปเที่ยวงานโรงเรียนตามปกติครับ "

    อาจารย์ : " และก็เกิดเรื่องขึ้นตอนที่พวกเธอไปที่นั่นพอดีเนี่ยนะ "

    กลุ่มเด็กเนิร์ด : " แค่เรื่องบังเอิญนะครับ "

    อาจารย์ : " มีคนเห็นพวกเธอวิ่งหนีนะ "

    โทรุ : " ก็พวกนั้นวิ่งเข้ามาพร้อมตะโกนอะไรไปด้วยไม่รู้ พวกผมก็วิ่งหนีสิ "

    กลุ่มเด็กเนิร์ดและโทรุโดนเรียกไปหา ผอ.โรงเรียน โดยมีอาจารย์ประจำชั้นอยู่ด้วย

    พวกเขาถูกเรียกไปด่าเพราะเรื่องที่เกิดขึ้นในโรงเรียน Royal Academy

    เพราะผอ.โรงเรียนและอาจารย์รู้ว่าพวกเขาเป็นคนก่อเรื่องขึ้น เพียงแต่ว่าไม่สามารถพิสูจน์ได้

    เนื่องจากกลุ่มเด็กเนิร์ดเดินหลบกล้องวงจรปิดตลอดทาง

    มีเพียงคนที่ออกกล้องวงจรปิดอย่าง เม็ก นีโร่และเรย์ถึงรอดไปได้

    เพราะมีหลักฐานว่าทั้งสามคนไม่ได้เป็นคนทำ

    .

    โทรุ : " รอดวะ "

    กลุ่มเด็กเนิร์ด : " แผนดี ถ้าพวกมึงวิ่งออกทางประตูหน้า คงโดนจับได้ไปแล้ว "

    กลุ่มเด็กเนิร์ดและโทรุออกมาจากห้องของผอ.โรงเรียนได้อย่างปลอดภัยโดยไม่โดนจับได้

    .

    .

    .

    ไมเด้น : " เมื่อเช้าโดนเรียกไปคุย ไปทำอะไรมาโทรุ "

    โทรุ : " ไปก่อเรื่องมานะ แล้วอลิสกับลิน่ายังไม่กลับเหรอ? "

    ไมเด้น : " ถามถึงผู้หญิงคนอื่น เวลาอยู่กับฉันสองคนเหรอ? "

    โทรุ : " ขอโทษครับ "

    ไมเด้น : " ชอบลิน่าสินะ อลิสด้วยใช่ไหม "

    โทรุ : " ........................ครับ แต่ฉันก็เลือก......... "

    ไมเด้น : " ฉันรู้ ฉันดีใจนะ แต่อย่าพูดแบบนั้นให้ลิน่ากับอลิสได้ยินล่ะ "

    โทรุ : "??? หมายความว่าไง? ไมเด้น? "

    โทรุพยายามเซ้าซี้ถามกับไมเด้นว่าเธอหมายถึงอะไรกับคำพูดของเธอที่พึ่งพูดไป

    แต่ไมเด้นไม่ยอมตอบและเดินหนี ซึ่งโทรุก็พยายามจนไมเด้นเริ่มโมโห

    .

    ไมเด้น : " ไปถามกับทั้งสองคนเองแล้วกัน "

    ไมเด้นเดินหนีโทรุขึ้นห้องและปิดประตูใส่หน้าโทรุ

    .

    โทรุ : " เธอยังโกรธอยู่สินะ "

    โทรุคิดว่าไมเด้นยังโกรธเรื่องของเขาไปไมเด้นรู้ว่าเขาไปมีอะไรกับลิน่าและอลิสก่อนหน้านี้

    โทรุลงมาชั้นล่างและเจอกับลิน่าและอลิสที่พึ่งกลับมาถึงบ้าน

    .

    ลิน่า : " มีอะไรโทรุ ทำหน้าแบบนั้น นายทำไมเด้นโกรธเหรอ "

    อลิส : " ฉันว่าคุณไมเด้นคงยังไม่ได้บอกเรื่องนั้นกับคุณโทรุแล้วมากกว่านะคะ "

    โทรุ : " บอกอะไร? ไมเด้นบอกให้มาถามกับพวกเธอ "

    โทรุทำหน้าสับสนจนลิน่าต้องถามว่าเกิดอะไรขึ้นและลิน่าก็คิดเอาว่าโทรุคงไปทำไมเด้นโกรธอีก

    .

    อลิส : " ยังไม่ได้บอกเหรอคะ "

    ลิน่า : " ไมเด้นคงจะเขินจนไม่กล้าบอก "

    โทรุ : " คุยอะไรกัน บอกฉันด้วยสิ "

    ลิน่า : " ไมเด้นอยู่ไหน ให้ไมเด้นพูดน่าจะดีกว่า "

    โทรุ : " อยู่บนห้อง "

    ลิน่าลากโทรุและอลิสขึ้นไปด้านบนเพื่อหาไมเด้น

    .

    ลิน่า : " ไมเด้นเปิดประตูหน่อย "

    ไมเด้น : " เปิดแล้ว บอกโทรุแล้วสินะ โทรุคง............. "

    ลิน่า : " ยัง เธอบอกโทรุเองสิ "

    ไมเด้น : " ไม่เอา ไม่เอา ไม่เอา "

    ไมเด้นพยายามปิดประตู แต่ลิน่าก็ดันประตูสู้เพื่อไม่ให้ไมเด้นปิดประตูได้

    .

    ลิน่า : " เปิดนะ "

    ลิน่าใช้แรงเปิดประตูจนประตูเปิดออก

    .

    ไมเด้น : " ฉันไม่พูดอีกรอบหรอกนะ "

    ลิน่า : " อย่าดิ้นสิ ไมเด้นมานั่งตรงนี้ โทรุมานั่งตรงนี้ "

    ลิน่าพาไมเด้นมานั่งตรงปลายเตียงและให้โทรุมานั่งบนพื้นตรงหน้าไมเด้น

    .

    ลิน่า : " เอาล่ะ บอกกับโทรุเหมือนที่บอกกับพวกเราสิ "

    ไมเด้น : " ...................... "

    อลิส : " คุณไมเด้นค่ะ? "

    ลิน่าและอลิสจ้องไมเด้นเพื่อให้เธอพูด ส่วนโทรุที่นั่งอยู่ก็ยังสับสนอยู่ว่าทั้งสามคนมีอะไรกัน

    ไมเด้นก็ยังไม่ยอมพูดแต่ก็หน้าแดงไปแล้วระหว่างที่กำลังนั่งอยู่

    .

    ไมเด้น : " ..........นายจะคบกับทั้งสองคนก็ได้นะ................. "

    ลิน่า : " พูดให้จบสิ "

    ไมเด้น : " ไม่พูดแล้ว "

    ไมเด้นไม่ยอมพูดให้จบเพราะเธออายเกินไป จนทำให้ลิน่าพูดออกมาแทน

    .

    โทรุ : " ไมเด้นโกรธจริงๆ สินะ "

    ลิน่า : " ไม่หรอก เธอบอกกับพวกเราว่า...... "

    ลิน่าบอกเรื่องที่ไมเด้นคุยกับทั้งสองคนให้โทรุฟัง

    ตอนที่ทั้งสามคนอยู่ที่โรงเรียน ไมเด้นพาทั้งสองคนไปคุยกันบนดาดฟ้าเพื่อคุยเรื่องที่ทั้งสองคนชอบโทรุ

    ซึ่งอลิสก็พูดออกมาแบบไม่สนใจทั้งไมเด้นและลิน่าที่อยู่ด้วยกัน อลิสบอกกับไมเด้นว่าเธอชอบโทรุ

    ลิน่าที่เห็นอลิสแสดงความมั่นใจออกมา เธอเองก็บอกความในใจของเธอเหมือนกัน

    ลิน่าบอกกับไมเด้นว่าเธอชอบโทรุและเธอจะทำให้โทรุหันมามองเธอแทนไมเด้นด้วย

    ไมเด้นมองไปยังทั้งสองคนมีสีหน้าและท่าทางอันแสนจริงจังและเธอก็มองตัวเธอเอง

    ไมเด้นเองก็ชอบโทรุเหมือนกัน ถ้าจะให้เทียบตัวเธอเองกับทั้งสองคน

    เธอคงจะลำบากที่จะให้โทรุมองเธอเพียงคนเดียวไปตลอด

    .

    โทรุ : " ห๊ะ? "

    ลิน่า : " ไม่ต้องทำท่าทางสงสัยเลย เจ้าหื่น "

    โทรุมีท่าทาสงสัยและไม่เข้าใจว่าหมายถึงอะไร ซึ่งมันไม่สามารถปกปิดลิน่าได้

    ลิน่ารู้ว่าโทรุเป็นคนยังไง เธอรู้ว่าโทรุพอจะเข้าใจ

    .

    ไมเด้น : " เจ้าหื่น? "

    ลิน่า : " โทรุเป็นพวกหื่นนะสิ ตอนอยู่กันสองต่อสอง โทรุก็จะทำเรื่องอย่างว่าตลอด เธอก็น่าจะรู้นะ "

    ไมเด้นสงสัยกับคำพูดของลิน่าที่เรียกโทรุว่า 'เจ้าหื่น' ในความทรงจำของลิน่า

    เวลาที่ทั้งสองอยู่ด้วยกัน โทรุจะทำเรื่องอย่างว่ากับลิน่าตลอด ไมเด้นเองก็พอจะเดาเรื่องนี้ได้เหมือนกัน

    เพราะตอนที่เธออยู่กับโทรุสองต่อสอง โทรุก็จ้องเธออยู่ตลอด

    .

    ลิน่า : " นายคงคิดจะทำกับพวกเราสามคนพร้อมกันอยู่สินะ "

    โทรุ : " ............ครับ "

    โทรุตอบกลับด้วยสีหน้าท่าทางยอมแพ้กับคำพูดของลิน่าที่รู้ทุกอย่างเกี่ยวกับเขา

    .

    โทรุ : " พวกเธอโอเคจริงๆ เหรอ "

    อลิส : " ฉันยังไงก็ได้นะคะ แต่แบบนี้คงจะดีกว่าที่จะแย่งคุณโทรุมาจากคุณไมเด้นและคุณลิน่า "

    ลิน่า : " ฉันก็ไม่อยากแย่งนายมาจากน้องสาวเหมือนกัน "

    ไมเด้น : " ...............ฉันแค่.............. "

    ไมเด้นยังพูดไม่ทันจบ โทรุก็พุ่งไปกอดเธอจนล้มลงไปนอนบนเตียง

    .

    ไมเด้น : " ฉันยังไม่ได้อาบน้ำนะ นายก็ด้วย "

    ไมเด้นดันโทรุที่คร่อมตัวเธออยู่ให้ออกไป เพราะทั้งสองพึ่งจะเดินกลับบ้านมาด้วยกัน

    เธอจึงเหม็นเหงื่อของโทรุ

    .

    โทรุ : " แบบนี้ก็......... "

    ไมเด้น : " ไม่ได้ จนกว่าจะเรียนจบ "

    สีหน้าดีใจและหื่นของโทรุทำให้ไมเด้นต้องหยุดความดีใจของโทรุเอาไว้ก่อน

    .

    __________________________________จบตอน_______________________________________

     

    คล้ายกับเรื่องชายผู้มีพลังในการปฎิเสธทุกสิ่งไม่เว้นแม้แต่โชคชะตา (รีไรท์) ที่คุณอ่าน