ตอนที่ห้าสิบสอง รวบรวมคนมีความรู้ความสามารถ3
กาเซี่ยงทำหน้าปั้นยากกล่าวต่อไปว่า
“อุยสิง่านมีความขัดแย้งกับเล่าเปียวนายท่านน่าจะดึงตัวมาได้ไม่ยากนัก แต่ท่านอุยผู้นี้นั้นถือน้ำใจ รักสบาย คงมิอาจจะมอบหมายการใหญ่ให้ทำได้”
นี่คืออีกสาเหตุหนึ่งที่ทำให้ผมนับถือพวกกุนซือยอดคนแห่งยุคอย่างกาเซี่ยง
อะไรที่ผมพอจะคิดหรือสังเกตได้เพราะมีเรื่องราวประวัติศาสตร์ในอนาคตทำให้ได้เปรียบ
แต่กาเซี่ยงกลับอาศัยข่าวคราวและความรอบรู้ของตนเองในยุคนี้บอกกล่าวคำแนะนำของผมได้
ซึ่งที่เขาพูดนั้นจริงทั้งหมดนั่นล่ะ
อุยสิง่านพ่อตาของขงเบ้งคือคนที่บอกทางออกจากค่ายกลให้กับลกซุน
หากตีความจากแง่มุมหนึ่งอุยสิง่านคงชอบพอนิสัยใจคอของลกซุนถือน้ำใจเลยแนะนำทางรอดให้
เป็นบุคคลที่นับได้ว่าเป็น
พ่อตาในตำนาน
อีกคนหนึ่งในประวัติศาสตร์
หากดูตามเนื้อผ้านั้นเรียกว่ากาเซี่ยงกล่าวถูกต้องทุกอย่าง
ว่าแม้อุยสิง่านจะเก่งกาจรอบรู้เรื่องค่ายกลมีความสามารถในศาสตร์ต่างๆแต่นิสัยปล่อยตัวปล่อยใจยึดถือน้ำใจทำให้ตามสายตาผู้นำที่ดีคงจะมองว่ายากที่จะทำการณ์ใหญ่ได้สำเร็จหากใช้งานคนเช่นนี้
แต่เพื่อสิ่งประดิษฐ์ เอียความรักจากเยว่อิงที่สามารถคิดค้นสิ่งประดิษฐ์ต่างๆได้ผมยอมทำผิดกฎของยอดคนในยุคนี้
ไม่ว่าเกิดอะไรขึ้นต้องเอาอุยสิง่านมาเป็นพ่อตาของเราให้ได้
แผนการของผมไม่ได้ซับซ้อนอะไรขนาดนั้น
เพราะการถือน้ำใจแปลว่าพ่อตาในตำนานผู้นี้เห็นผมลำบากคงไม่เอามีดแทงผมซ้ำเติมแต่ชี้ทางออกจากค่ายกลเขาวงกตให้กันบ้าง
“ข้าคิดว่านี่คือปัญหาด้านนิสัยใจคอที่คนที่เรียนรู้ศาสตร์อย่างหนึ่งเพาะสร้างนิสัยจำพวกหนึ่ง หากเป็นคนที่ยึดติดกับมาตรฐานของสังคมหรือแนวคิดของคนทั่วไปย่อมไม่สามารถสร้างสิ่งประดิษฐ์ที่เหนือคนทั่วไปได้”
ผมกล่าวอย่างสงบ
นี่คือสาเหตุที่ผมไม่ได้พยายามจะย้ายกองทัพตนเองหรือทุกคนไปที่เกาะอี้โจว(ไต้หวัน)
เพราะแม้แต่ซุนกวนพยายามไปตั้งฐานทัพขยายดินแดนไปที่อี้โจวนั้น
ก็โดนลกซุนและเหล่าขุนนางคัดค้าน
ว่าไปอี้โจว ผู้คนดุร้ายดั่งสัตว์ป่าหนทางยากลำบาก มีไข้ป่าน้ำพิษจำนวนมาก
แต่เป็นสถานที่ที่พระเอกอิเซไคสามารถแก้ไขปัญหาได้ด้วยเทคโนโลยี
แต่ด้านการเมืองนั้นคงยากหากยอดคนแหงยุคที่มีความชาญฉลาดเนหือคนทั่วไปในยุคนั้นอย่างลกซุนคงคัดค้าน
หากผมกลับชาติมาเร็วกว่านี้ในช่วงผ้าเหลือง
ผมคงรวบรวมทรัพยากรไปตั้งฐานทัพบนเกาะอี้โจวไปแล้ว
ว่าหากตั้งฐานทัพได้
ต่อให้โจโฉหรือใครมีกองทัพม้าที่ยิ่งใหญ่เกรียงไกรเพียงไหนก็มาตีผมที่อยู่บนเกาะไม่ได้หรอก
ขอเพียงตั้งอุตสาหกรรมการสงครามบนเกาะอี้โจวนั้นได้
ก็จะไม่มีใครโจมตีผมได้ตั้งอยู่ในสถานะไม่พ่ายแพ้อย่างแท้จริง
แต่ร้อยพันเวลาที่จะย้อนกลับมา
ดันมาตอนที่พึ่งเข้านครหลวงนี่สิ
“นายท่านกล่าวถูกต้องข้าไม่ได้รังเกียจนิสัยหรือจริยะความประพฤติของท่านอุยออกจะชื่นชมอยู่ด้วยซ้ำแต่ในการทำการณ์ใหญ่ต้องอาศัยฝีมือที่เฉียบขาดมิอาจจะมีช่องว่างให้น้ำใจ ท่านอุยอาจจะทำให้นายท่านเสียงานใหญ่ได้”
หึหึหึ แต่ตูข้าอยากได้ลุกสาวของเขานี่ล่ะปัญหา
ตั๋งฮวงทำท่าผงกศีรษะรับฟัง
“ข้าคิดว่าเราแก้ปัญหาได้โดยการใช้คนให้ถูกงานโดยการให้ท่านอุยช่วยข้าคิดสิ่งประดิษฐ์ ปกป้องท่านอุยไม่ให้ปะทะกับคนที่มีจิตคิดร้ายโดยตรงเป็นการใช้จุดเด่นของท่านอุยและหลบเลี่ยงจุดด้อย เราก็จะสามารถเอาท่านอุยมาใช้งานได้ใช้คนให้ถูกงานคือหลักการของผู้เป็นใหญ่”
ผมกล่าวเหตุผลจับแพะชนแกะให้กาเซี่ยงฟัง