เกษียณทหารแล้วไปทำฟาร์มที่ต่างโลก

เดิมทีวันนี้ควรจะเป็นวันที่ได้หยุดพักผ่อน แต่เนื่องจากเมื่อวานยังพลิกหน้าดินแปลงผักไม่เสร็จ เหลืออีกเพียงเล็กน้อย คาดว่าใช้เวลาไม่น่าจะเกินหนึ่งชั่วโมงก็คงเสร็จ ภามจึงตั้งใจตื่นเช้าเพื่อมาทำต่อ ภามแวะแปรงฟัน ก่อนจะเดินออกไปหน้าบ้าน แต่ทันทีที่เขาเดินออกมากลับพบว่าอลันตื่นมาก่อนแล้ว และกำลังพลิกหน้าดินอยู่ ซึ่งใกล้จะเสร็จแล้ว ภามจึงเอ่ยทักทายเล็กน้อย ก่อนจะเดินกลับเข้าบ้านไปอาบน้ำ ในระหว่างนั่งรอเมมี่ทำอาหารเช้า อามินกับแอนเน่ก็วิ่งเล่นเข้ามาในครัว ในมือถือนกคัลเลอร์เบิร์ดอยู่คนละตัวโบกไปมา ก่อนจะนำมันไปวางให้เมมี่ข้างๆ อ่างล้างจาน “อรุณสวัสดิ์ขอรับ/เจ้าค่ะ ท่านภาม” อามินกับแอนเน่เอ่ยทักทาย ขณะที่นั่งลงบนเก้าอี้ประจำของตนเอง“อืม” ภามตอบสั้นๆ พร้อมกับยิ้มให้ อามินกับแอนเน่หันกลับไปคุยเล่นกันต่อว่าวันหยุดวันนี้จะเล่นอะไรกันดี ส่วนภามก็นั่งมองเด็กทั้งสองคุยกันอยู่เงียบๆ หลังจากอยู่ด้วยกันมาเกือบสองเดือน เด็กๆ สนิทใจกับเขามากขึ้นจึงค่อยๆ กล้าแสดงออกถึงด้านร่าเริงตามประสาเด็กออกมาแล้ว ท่าทางแสร้งทำเป็นผู้ใหญ่เกินตัวเริ่มค่อยๆ หายไป แต่ในยามต้องทำงานจริงจังก็ทำเต็มที่ไม่มีบ่น ภามคิดว่าไม่เสียทีที่เขาช่วยเด็กสองคนนี้ออกมาจากร้านค้าทาสในวันนั้น ไม่นานอลันก็ตามเข้ามาในครัว อาหารก็เสร็จพอดี ทุกคนทานมื้อเช้ากันด้วยความผ่อนคลาย คนที่ร่าเริงที่สุดคงหนีไม่พ้นอามินกับแอนเน่ “พวกเราจะไปนั่งเล่นกันที่น้ำตก ท่านภามจะไปด้วยกันหรือไม่ขอรับ” อลันหันมาถามภามหลังจากที่เขาตกลงกับครอบครัวเรียบร้อยแล้ว“พวกเจ้าไปใช้เวลาพักผ่อนด้วยกันเถอะ ข้าจะพักอยู่บ้านนี่แหละ”“ขอรับ” อลันตอบพร้อมกับพยักหน้ารับ“อ้อ เด็กๆ ก็เล่นกันระวังๆ ด้วยล่ะ อย่าไปเล่นใกล้ใต้น้ำตกมากนักล่ะ” ภามหันไปกำชับอามินและแอนเน่เพิ่ม“ขอรับ/เจ้าค่ะ” เด็กทั้งสองตอบรับอย่างพร้อมเพรียง“พวกข้าเอาเจ้าดำกับเจ้าขาวไปด้วยได้หรือไม่เจ้าคะ” แอนเน่ถามต่อ“ได้สิ พาพวกมันออกไปเดินเล่นบ้างก็ดี” ภามเอ่ยอนุญาต ดังนั้น หลังทานอาหาร เก็บกวาด ล้างจานเสร็จ ภามอยู่ช่วยครอบครัวอลันเตรียมของ และเสบียงเล็กน้อยเพื่อพกไปที่น้ำตก ช่วยส่งเด็กๆ ปีนขึ้นหลังม้า และมองเด็กๆ ควบม้าเหยาะๆ โดยมีอลันและเมมี่เดินตามอยู่ข้างๆ ไปตามธารน้ำตก ตอนสายๆ เช่นนี้แดดยังไม่แรงมากนัก ภามหอบกระดาษ และดินสอขึ้นไปนั่งวาดรูปบนดาดฟ้า เขาค่อยๆ บรรจงวาดภาพสวนเบื้องหน้า ที่เขาสร้างขึ้นมาด้วยน้ำพักน้ำแรงของตัวเอง ลงไปในกระดาษทีละน้อยๆ เขานั่งวาดภาพ พร้อมกับชื่นชมทิวทัศน์อยู่บนดาดฟ้าตลอดช่วงเช้า จนกระทั่งเที่ยง จึงลงมาทำอาหารง่ายๆ ทานคนเดียว ช่วงบ่ายเขาว่างจึงตัดสินใจเดินกลับไปเอาถุงเหรียญมาจากห้องนอน จากนั้นเดินไปทางหลังบ้าน เปิดประตูด้านซ้ายมือก่อนถึงประตูหลังบ้าน และก้าวเข้าไปอย่างไม่รีบร้อน “สวัสดีค่ะคุณภาม วันนี้ต้องการเลือกซื้ออะไรดีคะ” เสียงทักทายจากฟ้าดังขึ้นหลังจากประตูห้องปิดลง“แก๊สอยู่ในโซนไหนหรือครับ” ภามเอ่ยถามถึงสิ่งที่ต้องการ“ท่านภามต้องปลดล็อคโซนเครื่องครัวก่อนค่ะ” ฟ้าอธิบาย“อ้อ ครับ เดี๋ยวยังไงผมขอเดินดูโซนอื่นๆ เพิ่มด้วย” ภามตอบรับ พร้อมกับเริ่มเดินตรงเข้าไปเดินดูโซนต่างๆ ที่เขายังไม่ได้ปลดล็อค นอกจากแก็สในโซนเครื่องครัวแล้ว สิ่งที่ภามต้องการตอนนี้คือของจำพวกผงซักฟอก น้ำยาล้างจาน น้ำยาล้างห้องน้ำ เขาจึงเดินดูว่ามีโซนใดขายของพวกนี้บ้าง ภามเดินดูในโถงกว้างที่เต็มไปด้วยป้ายโซนต่างๆ ซึ่งถูกผ้าดำคลุมล้อมปิดไว้ มีเพียงสามโซนที่ไฟเปิดสว่างอยู่ จนกระทั่งเขาพบป้ายโซนผลิตภัณฑ์ทำความสะอาด “ต้องใช้ไชเท้า แครอท บีทรูท ข้าวโพด อย่างละ 300 หัวหรอ อืม... ไม่ยากเท่าไหร่” ภามพยักหน้าพึมพำ พร้อมกับเดินไปหาโซนเครื่องครัวต่อ เพื่อดูว่าต้องใช้อะไรบ้างในการปลดล็อคเดินหาอยู่อีกสักพัก เขาก็พบป้ายโซนเครื่องครัว ที่ระบุรายการของที่ต้องใช้ในการปลดล็อคไว้ว่า ต้องใช้ผักกาดขาว 1,000 หัว กะหล่ำปลี 1,000 หัว และคะน้า 1,000 ต้น แม้โซนนี้ก็ดูเหมือนจะไม่ได้ยากนัก แต่ภามก็นึกถึงปัญหาไม่เล็กไม่ใหญ่นัก ที่เขาพบในช่วงนี้ขึ้นมาได้ นั่นก็คือ ทุก 3 วัน เขานัดส่งผลผลิต 8,000 หัว ให้กับฮาคิม ซึ่งเขาปลูกหมุนเวียนกันอยู่ 4 รอบ รอบละ 8,000 หัวนี้ ถือว่าเต็มกำลังของคน 5 คนช่วยกันแล้ว หากจะปลูกพืชผักสำหรับปลดล็อคพวกนี้เพิ่ม ก็เกรงว่าจะเกินกำลัง ภามคิดไปคิดมาก็ยังหาทางออกไม่ได้ จึงเดินกลับมาหาฟ้าที่โต๊ะคิดเงิน เพื่อสอบถามข้อมูลเพิ่มเติม “คุณฟ้าครับ ผมมีเรื่องอยากสอบถามเพิ่มครับ” ภามเกริ่น เมื่อเดินมาถึงตรงหน้าฟ้า“เชิญท่านภามถามได้เลยค่ะ”“วิธีปลดล็อคโซน นอกจากสะสมผลผลิตให้ครบจำนวนแล้ว ยังมีวิธีอื่นอีกไหมครับ ช่วงนี้ผมต้องปลูกผักจำนวนมาก เวลาคงไม่พอปลูกเพิ่มทั้งหมดนี้” ภามอธิบาย พร้อมกับถามเข้าประเด็น“...ก็มีวิธีการอื่นอยู่ค่ะ แต่ไม่ค่อยอยากแนะนำใช้วิธีการนี้นัก เนื่องจากสิ้นเปลืองมากกว่า และไม่คุ้มค่าด้วย” ฟ้าเงียบไปสักพัก ก่อนจะพูดเกริ่นต่อ“วิธีไหนหรอครับ”“คุณภามสามารถนำเงินมาใช้ปลดล็อคแทนผลผลิตได้ค่ะ แต่เมื่อเทียบกับราคาขายผลผลิตเหล่านั้นแล้ว จำนวนเงินที่ต้องเสียในการปลดล็อคนั้นมากกว่าราคาผลผลิตอยู่เกือบหนึ่งเท่าเลยค่ะ” ฟ้าอธิบายต่อ เมื่อฟ้าบอกว่าต้องใช้เงิน สมองภามก็เริ่มทำงานทันที จำได้ว่าล่าสุดที่เขาจดรายการรายได้รายหักลงในสมุด เขามีเงินอยู่ 1 เหรียญทอง 21 เหรียญเงิน และ 50 เหรียญทองแดง รวมกับที่ได้มาจากการขายผลผลิตเมื่อวาน 8 เหรียญทอง สรุปแล้วตอนนี้เขาจึงมีเงินอยู่ 9 เหรียญทอง 21 เหรียญเงิน และ 50 เหรียญทองแดง “ตอนนี้ผมต้องการปลดล็อคโซนเครื่องครัวกับโซนผลิตภัณฑ์ทำความสะอาด สองโซนนี้ถ้าใช้เงินปลดล็อคต้องใช้เงินโซนละเท่าไหร่หรอครับ” เมื่อนับเงินในใจครบแล้ว ภามจึงเอ่ยถามฟ้าต่อ“ขอตรวจสอบสักครู่ค่ะ...” ฟ้าเอ่ย และเงียบไป ในขณะที่ฟ้าเงียบไปนั้น ภาพตรงหน้าเหมือนภาพนิ่ง มีเพียงนัยน์ตาโปร่งใสของฟ้าที่ภามสังเกตตัวอักษรมากมายวิ่งไหลผ่านนัยน์ตานั้น

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 62

คล้ายกับเรื่องเกษียณทหารแล้วไปทำฟาร์มที่ต่างโลก ที่คุณอ่าน

เกษียณทหารแล้วไปทำฟาร์มที่ต่างโลก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 62

คล้ายกับเรื่องเกษียณทหารแล้วไปทำฟาร์มที่ต่างโลก ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้