ชิงรักชิงร้าย(จบแล้วมีEbook)

เนยเดินออกจากห้องน้ำมารอพี่สาวอยู่ที่ด้านหน้าพลันกลุ่มทัวร์ต่างชาติขบวนใหญ่ก็เดินรุมกันเข้ามา เธอจึงเอียงตัวไปหลบที่ด้านข้างระหว่างที่คนเดินออกันมาหน้าห้องน้ำอีกกลุ่มใหญ่ เธอพยายามจะหลบอีกนิด

            “อ่า....”เสียงใครบางคนลากยาวก่อนที่ร่างคนหลายคนจะเซถลาล้มมาจนเนยตัวเธอที่เล็กบางกว่าถูกกระแทกจนกระเด็นไปชนผนังที่ตกแต่งคล้ายโขดหินอย่างแรง

            “โอ๊ย!” เธอล้มลงและโดนคนสามสี่คนล้มทับกันบนท่อนขาทั้งสองข้าง“เจ็บๆ ลุกๆ”  เสียงเอ็ดอึงของคนรอบข้างดังขึ้น คนรอบข้างทยอยดึงกันลุกขึ้นน้ำค้างที่ได้ยินเสียงกรี๊ดกร๊าดหน้าห้องน้ำรีบเดินออกมาดูมองหาน้องสาวตัวเองที่บอกว่าจะมายืนรอข้างหน้าเมื่อหาไม่เห็นก็แทรกตัวมายืนมุงเหตุการณ์

            “เนยเป็นไงมั่ง เจ็บตรงไหน?”เธอรีบร้องเรียกเมื่อเห็นช่วงบนของร่างกายของน้องพิงอยู่ติดผนังรูปทรงก้อนหิน

            “เจ็บพี่น้ำเร็วๆ” เนยมองเห็นพี่สาวก็ตะโกนลั่นจังหวะนั้นทุกคนที่ล้มทับกันอยู่เมื่อกี้เริ่มยืนขึ้นกันหมดแล้วเหลือแต่เธอที่นอนแผ่แขนสองข้างกางแปะอยู่ผนัง น้ำค้างรีบบอกคนรอบข้างเป็นภาษาอังกฤษให้หลบเธอจะดึงน้องสาวที่ได้รับบาดเจ็บขึ้นมาคนที่ยืนมุงกระจายวงออกเพื่อให้สองสาวได้พยุงกันขึ้นเจ้าหน้าที่ในสวนสนุกรีบรุดเข้ามาช่วยอย่างเร่งด่วน

            “ขาหักไหมน่ะ?”สภาพของเนยเมื่อกี้ชวนให้ตกใจยิ่งนัก เพราะคนกลุ่มใหญ่ที่ล้มเซทับซ้อนกันโดยมีเนยอยู่ล่างสุดเจ้าหน้าที่รีบส่งสัญญาณให้เธออย่าเพิ่งเคลื่อนไหวเพื่อเช็คร่างกายว่ามีส่วนแตกหักหรือไม่เมื่อเช็คเบื้องต้นเรียบร้อยพบว่า เธอแค่ข้อเท้าเคล็ด

            คุณใหญ่ที่เห็นภรรยาหายไปนานก็ชวนคุณสามออกมาตามหา“นั่น เขามุงอะไรกันหน้าห้องน้ำหญิง” กลุ่มคนกลุ่มใหญ่ที่มีส่วนรอบนอกเดินไปเข้าห้องน้ำแต่คนที่เดินออกมาก็ยังคงมามุงดูต่อเพราะเจ้าหน้าที่สวนสนุกกำลังสอบถามเหตุการณ์และอีกส่วนช่วยปฐมพยาบาลคนที่บาดเจ็บเล็กๆน้อยๆ  เขามองหาภรรยาตัวน้อยเมื่อไม่พบสัญชาตญาณจึงเริ่มทำงาน

            “อ้าว! พี่ใหญ่”

            คุณใหญ่ก้าวเข้าไปชิดคนที่มุงดูอยู่กล่าวขออนุญาตเป็นภาษาอังกฤษแล้วแหวกคนเข้าไป “เนย เป็นอะไร?” เขาทรุดตัวนั่งข้างผู้บาดเจ็บแล้วรีบบอกกับเจ้าหน้าที่ว่า เป็นสามีของเธอ

            “คุณใหญ่บอกเขาทีว่าเนยไม่เป็นไรมากหรอก” เนยดึงแขนเสื้อโค้ตของสามีบอกกล่าวด้วยน้ำเสียงออดอ้อน

            “เนยโดนนักท่องเที่ยวกลุ่มเมื่อกี้ทับเอาค่ะน้ำเพิ่งออกมาก็เห็นสภาพนี้แล้ว” น้ำค้างรีบแจ้งเหตุให้น้องเขยทราบเพราะดูหน้าตาถมึงทึงก็อีกฝ่ายแล้ว เธอไม่มั่นใจว่าจะโดนหางเลขเข้าไปด้วยหรือเปล่า จากนั้นก็หันไปดุน้องสาว “เนยเธออย่ารั้นให้หมอดูให้ดีๆ เผื่อเป็นอะไรนักหนามันจะไม่คุ้ม”

            คุณใหญ่ส่ายหน้าหนึ่งในทีมผู้ช่วยเหลือแจ้งให้ทราบว่า เธอคือหมอ และเช็กข้อเท้าซ้ำอีกครั้งเมื่อมั่นใจว่าเธอข้อเท้าเคล็ดเท่านั้น คุณใหญ่แจ้งกับหมอว่า เขาจะพาเธอไปตรวจซ้ำที่โรงพยาบาลเองหมอจึงทำการปฐมพยาบาลและบอกวิธีดูแลเบื้องต้นให้สองสามีภรรยา

            คุณสามนั่งลงข้างพี่ชายเขาเห็นใบหน้าแวบๆ ของใครคนหนึ่งดูคุ้นๆ ที่ด้านหลังกลุ่มคน ‘นั่นไง?มาอีกคนแล้ว ตัวอาถรรพณ์’

             “ไม่เป็นไรแล้วสาม พี่แบกเนยเอง”เขาจัดการให้เนยขี่หลังตัวเอง “คืนนี้พักที่โรงแรมใกล้ๆ ล่ะกันสามไปจัดการให้ด้วย” แล้วเขาก็หันไปหาน้ำค้าง “คุณน้ำไม่ต้องเป็นห่วงนะครับผมจะดูแลเนยเอง”

            “คุณไปช่วยผมดีกว่ากระเป๋าพี่ใหญ่ให้หมงเก็บเอาไว้ใช่ไหมครับ?” คุณสามหมายถึงมงคล คนสนิทของคุณใหญ่

            “ใช่โทร.หาได้เลย”

            “ผมจัดการให้เองได้ห้องแล้วพี่ค่อยตามไปนะ” คุณสามจูงมือน้ำค้างเดินลิ่วออกไปหน้าสวนสนุก

            “เดี๋ยวคุณ”หญิงสาวทัดทานหนุ่มเพลย์บอยพลังเหลือเฟือไม่ทันเสียแล้วต้องเร่งฝีเท้าเดินตามเข้าอย่างเดียว “มันยังไงกันนี่?”

            แต่เขากลับตอบโดยไม่หันกลับมามองหน้า“คุณตามผมมาเถอะ เรื่องนี้มันมีเบื้องหลัง”

            “หือ....”

            เธอเร่งฝีเท้าตามเขาไปจนถึงทางออกชายหนุ่มจึงชะลอฝีเท้าแล้วควักโทรศัพท์ขึ้นกดเบอร์ที่คุ้นเคย “ฮะโหล หมงเอารถมารับฉันที่จุดรับคนด้วย กำลังจะออกไป”

            “คุณยังไม่เล่าให้ฉันฟังเลยว่าเรื่องอะไร?” เมื่อเขาวางสายเธอจึงทักขึ้น

            “คุณคิดว่ามันเป็นอุบัติเหตุเหรอ? ผมว่าไมใช่”สายตาของชายหนุ่มที่ดูขี้เล่นเสมอกลับจริงจังจนเธอต้องตั้งใจฟัง“ผมเห็นเจนนิสยืนอยู่ข้างหลัง”

            น้ำค้างเข้าใจได้ในทันที“ต่อให้คุณสงสัย เราก็โทษเขาไม่ได้อยู่ดี” แววตาเธอโรจน์ขึ้น ‘เจนนิส เราจะได้เห็นดีกัน’

            “ผมรู้นี่คือเหตุผลที่ผมกับพี่น้องต้องตามพี่ใหญ่มาที่นี่ในครั้งนี้”

            “พวกคุณรู้?”

            เขาพยักหน้า“ตั้งแต่ว่าที่เจ้าสาวทั้งสามของพี่ใหญ่เกิดเรื่อง พวกเราก็ไม่ได้นิ่งนอนใจตามสืบเรื่องนี้มาตลอด”

            “แต่พวกคุณก็ไม่ได้ทำอะไรสักครั้งนี่? ฉันไม่เคยได้ยินว่าพวกคุณจัดการคนทำผิดสักครั้ง” น้ำค้างเอียงศีรษะเธอส่งสายสืบติดตามข่าวเรื่องนี้ในมังกรกรุปเช่นกัน แต่ก็ไม่เคยได้เบาะแส

            “ใครบอกคุณ?”

            หญิงสาวสะดุ้ง‘ฉันก็มีสายสืบน่ะสิ’ เธอกลบเกลื่อนอาการอย่างรวดเร็ว“ฉันก็ฟังข่าวลือเรื่องนี้มาตลอดเหมือนกันนะ เรื่องครอบครัวคุณดังขนาดไหนคุณก็น่าจะรู้ แค่เรื่องซุบซิบพวกนี้ ใครๆ ก็ต้องเคยได้ยิน”

            คุณสามไม่พูดอะไรต่อเขาเดินนำหญิงสาวไปยืนรอยังจุดนัดหมายมงคลขับรถมารับพร้อมกับส่งทั้งสองไปยังโรงแรมของสวนสนุก “ที่นี่ล่ะครับ เหมาะแล้ว”

            “อืมดี” คุณสามเงยหน้ามองอาคารโรงแรมด้วยความพอใจมงคลกับคุณสามต่างหิ้วกระเป๋าคนละใบไปยังเคาน์เตอร์คุณสามจัดการจองห้องพักเตียงเดี่ยว วิวสวยให้กับพี่ชายและพี่สะใภ้เขาหันไปขอบใจมงคล

            “พรุ่งนี้คุณใหญ่จะให้ผมไปส่งที่สนามบินไหมครับ?”

            “ไม่ต้องหรอกขอบใจมาก คงเรียกรถกันไปเอง”

            “งั้นผมลาเลยนะครับ”มงคลหันมากล่าวลาน้ำค้าง

            คุณสามกับน้ำค้างลากกระเป๋าตามพนักงานไปยังห้องพักที่เลือกไว้ในธีมห้องเจ้าหญิง“คืนนี้พี่ใหญ่คงฝันร้ายหน่อย แต่เนยน่าจะชอบ” เขาอุทานเมื่อได้เห็นการตกแต่งภายใน

            “น่ารักจัง”น้ำค้างอดกรี๊ดกร๊าดไม่ได้ “ถอดแบบจากการ์ตูนมาเป๊ะเลย” เธอเดินดูห้องนอน ห้องน้ำและวัสดุอุปกรณ์ตกแต่งอย่างเพลินใจ

            “คุณอยากมาพักที่นี่ไหนล่ะ?” คุณสามหันมายิ้ม

            “อยากค่ะน่าพักมาก” เธอตอบทั้งที่สายตาไม่ได้มองมาที่เขาเลย

            “ผมจะให้ลูกน้องเอากระเป๋าเรามาส่งที่นี่ก็แล้วกันเดี๋ยวลงไปรอที่ล็อบบี้กันก่อน”

            “ดีนะที่ฉันเก็บกระเป๋าไว้แล้ว”เธอพอใจที่เขาตัดสินใจรวดเร็ว และจัดการทุกอย่างเสร็จสรรพบางทีข่าวลือความเป็นเพลย์บอยของเขา อาจจะเป็นแค่เปลือกก็ได้เรื่องราวในตระกูลใหญ่ ซับซ้อนกว่าข่าวที่ปล่อยออกมามากนัก

            “ต่อให้คุณไม่เก็บไว้ผมก็มีลูกน้องผู้หญิงไปเก็บให้”

            น้ำค้างหันขวับหนุ่มหล่อร้ายคนนี้เหนือความคาดการณ์ของเธอเสมอ

            “เรื่องที่พี่ใหญ่สั่งก็เรียบร้อยแล้วเราไปจัดการเรื่องห้องของเรากับห้องของพี่สองน้องสี่กัน” เธอขยับปากจะถามจังหวะลิฟต์เปิดเขาดันหลังเธอเบาๆ ให้เดินเข้าไปด้านใน “ไปกันเถอะ”

        น้ำค้างเพิ่งรู้ว่า หลายปีที่เธอส่งคนไปแฝงตัวอยู่ในมังกรกรุปกลับไม่ได้รู้เรื่องเชิงลึกเท่ากับการเข้าใกล้ครอบครัวนี้อย่างแท้จริงถ้าเนยไม่ได้แต่งงานกับคุณใหญ่ก็คงไม่ได้รู้ว่าเปลือกนอกของคุณชายสามแห่งมังกรกรุปมีไว้เพื่ออำพรางความสามารถที่แท้จริงของเขาแล้วคุณสองล่ะ? แท้จริงเป็นคนเช่นใดอาจจะไม่ใช่นักธุรกิจเคร่งขรึมอย่างที่แสดงให้ทุกคนได้เห็นใช่หรือไม่?

        คุณสองกับคุณสี่มานั่งรอที่ล็อบบี้พร้อมกระเป๋า

        “มากันแล้ว พวกเราจองห้องแล้วนะพี่สามจัดการตัวเองเองเลย” คุณสี่ลุกขึ้นยืนเมื่อเห็นพี่ชายเดินตรงมาหา

        คุณสองลุกเหยียดกายขึ้นอย่างมีมาดเขาแลสุขุมเสมอ ไม่ว่าจะอยู่ในสถานการณ์ไหน “งั้นพวกพี่ขึ้นไปก่อนนะ”

        “ไปเลย” คุณสามพยักหน้ายิ้มๆ“เดี๋ยวค่อยคุยกัน”

            น้ำค้างผิดสังเกตแทนที่พวกเขาจะถามไถ่อาการของเนย แต่คุณสองกับคุณสี่กับทำเหมือนว่า รู้เรื่องแล้วถ้าข่าวสารระหว่างพวกเขาพี่น้องถึงกันรวดเร็วเช่นนี้ เรื่องที่เล่าลือว่าในหมู่พวกเขามีการแย่งชิงอำนาจในมังกรกรุปก็คงไม่จริงเรื่องนี้เธอก็ต้องคอยเกาะติดเพื่อจับผิดต่อไป แต่คงหาความจริงได้ยากจากคุณสามเขาแทบจะไม่หลุดพิรุธใดๆ หรือเล่าเรื่องที่เกี่ยวกับตัวเองออกมาเลยสักครั้ง

            เนยคล้องแขนกับคอคุณใหญ่จากด้านหลังแขนสองข้างของเขาสอดอยู่ใต้ก้นของเธอ ทำเอาเธอรู้สึกจั๊กจี้ไม่น้อยเธอไม่กล้าแนบตัวไปชิดกับแผ่นหลังของเขา จึงพยายามยันตัวออกห่าง

            “กอดแน่นๆสิ ทำแบบนั้นเดี๋ยวก็ตก” เขาทำเสียงดุ

            “ทำแบบนี้ก็ได้นี่คะ”

            ช่วงบ่ายนักท่องเที่ยวเริ่มหนาตาเธอเดินสวนกันไปมา ทำให้เขาต้องคอยเดินเลี่ยงหลบผู้คนจังหวะที่คนกลุ่มใหญ่เดินเข้ามาใกล้ เขาจึงแกล้งทำทีหลบแรงขึ้นจนร่างเธอผวา

        “อ๊าย!” สัญชาตญาณทำให้หญิงสาวรัดอ้อมกอดแน่นขึ้น จนหน้าอกนุ่มด้านหน้าปะทะกับแผ่นหลังเขาเต็มๆ

            “ก็บอกแล้วให้กอดดีๆเห็นไหมคนมาตั้งเยอะข้างหน้านั่น” เธอมองไปรอบๆ ก็จริงดังที่เขาบอกยิ่งตะวันบ่ายคล้อย ผู้คนยิ่งดูเหมือนหลั่งไหลกันเข้ามามากขึ้น“เขาคงมารอดูขบวนพาเหรดกลางคืนกัน มีไฟประดับสวยงามด้วยนะ อยากดูไหม?”

            เนยนึกถึงคลิปในโซเชียลที่เธอเคยดู“อยากค่ะ อยากดูม้ากมาก” เธอลากเสียงท้ายให้อ่อนหวาน หวังว่าเขาจะใจอ่อน ‘ตาลุงจะเข้าใจวัยรุ่นไหมนะ?’

            “แต่เนยบาดเจ็บต้องกลับไปเช็คที่โรงพยาบาลอีกรอบ”

            “แค่ข้อเท้าเคล็ดนะคะเราดูก่อนก็ได้เดี๋ยวค่อยไปโรงบาล”เธอพูดอยู่ใกล้หูเขาด้วยความพยายามจะทำให้เขาเห็นด้วยโดยไม่รู้ว่า ลมที่พ่นรดใบหูนั้นทำให้อีกฝ่ายใกล้จะแข้งขาอ่อน

            “มีข้อเสนอดีๆไหมล่ะ?” เขาลดเสียงลง หันหน้าไปด้านข้างจังหวะที่เธอหวังจะขยับเข้าใกล้ไปพูดกับเขา ทำให้ใบหูชนริมฝีปากของเธอเข้าเต็มๆ

            “อุ๊ย!” เธอผงะออกรู้สึกขัดเขินที่จูบใบหูเขา “เนยไม่ตั้งใจ” น้ำเสียงอ่อยๆ นั้นพยายามจะกลบเกลื่อนให้เขาอย่าสนใจเหตุการณ์เล็กๆนี้

            “นอนห้องเดียวกันนะคืนนี้”

            “ไม่ค่ะ”เธอเผลอลั่นความในใจออกมา ‘แย่แล้วยายเนยแทนที่จะหาเหตุผลดีๆ ปากหนอปาก’

            “งั้นไม่ต้องดูนั่งรถไปโรงบาลกัน” น้ำเสียงเขาไร้เยื่อใย

            “เอ่อ....”เธอเม้มริมฝีปากหยุดคิด ก็นอนคนละเตียงอยู่แล้วนี่นา แค่นอนร่วมห้องจะเป็นไรไปอย่างน้อยเขาก็ตามใจเรื่องจะพาเธออยู่ดูขบวนพาเหรด ถ้าไม่ดูตอนนี้ก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะได้ดูอีก ถ้าเกิดกลับโลกจริงได้กว่าจะเก็บเงินไปเที่ยวญี่ปุ่นได้เองก็คงอีกนาน “ก็ได้ค่ะ”

            “เราไปหาที่นั่งรอก็แล้วกัน”

            “ได้ไงคะถ้านอนห้องเดียวกัน พี่ใหญ่ต้องพาเนยเดินไปดูสวนสนุกด้านนั้นเพิ่มด้วยค่ะเนยถึงจะตกลง”

            “ก็ได้”คุณใหญ่เพิ่งรู้ว่าการตกปากรับคำเด็กแสบโดยไม่ไตร่ตรองให้ถี่ถ้วนนั้นต้องเมื่อยล้าเพียงใดเขาแบกเธอเดินไปดูเครื่องเล่นรอบๆ จนครบ แดดใกล้จะหมดเธอจึงโอดครวญว่าหิวเขาก็พาเธอเข้าไปนั่งรับประทานอาหารอีกร้าน เริ่มพลบค่ำจึงมาหามุมเหมาะๆนั่งรอดูขบวนแห่ที่ประดับประดาไปด้วยแสงไฟสวยงาม

            เนยอ้อนขอไม้คฑาที่หัวประดับโคมไฟอันเล็กๆสำหรับแกว่งไกวในยามกลางคืน ซ้ำยังบังคับให้คุณใหญ่ถือด้วย เมื่อขบวนแห่ผ่านมาเธอจับแขนเขาให้ยกขึ้นแกว่งไปตามจังหวะเสียงเพลงของรถแห่แต่ละคันชายหนุ่มปั้นหน้าบึ้งได้ไม่นานก็อดยิ้มตามภรรยาตัวน้อยไม่ได้เมื่อเธอทำตาหยีใส่เขา ‘เฮ้อ! ใจอ่อนกับเด็กอีกแล้วเรา สงสัยจะเป็นเหมือนเจ้าสามมันว่า’

****************************