ในระหว่างนั่งพักผ่อนกันอย่างสบายๆชิลๆ และมองดูเห็ดรอบๆที่ยังคงเหลือให้เห็นอีกมากมาย และบรรยากาศรอบๆ ของบริเวณป่าแถวนี้ เหนี่ยวเหนี่ยวก็ขอแว๊บจิตของนางเองเข้าไปสำรวจมิติส่วนตัวของนางบ้าง เพื่อที่จะเริ่มจัดสวนในมิติของนางให้มีพร้อมด้วยเช่นกัน
ไม่ว่าตั้งแต่ออกมาสำรวจชายป่าแถวหมู่บ้านได้อะไรมา นางเองก็เก็บเข้าใสมิติส่วนตัวของนางทั้งหมดด้วยเช่นกัน ถึงจะเป็นพืชผัก ผลไม้ สมุนไพร ระดับพึ่งจะเริ่มต้นมีพลังธาตุ แต่แน่นอนว่าเมื่อเข้าไปเพาะขยายพันธุ์ปลูกในมิติส่วนตัวของนางแล้วมันจะพัฒนาอย่างก้าวกระโดดกลายเป็นพืชผัก ผลไม้ สมุนไพรที่มีพลังธาตุอย่างเข้มข้นแน่นอน
ถ้ามีผู้ใดรู้ว่าเหนี่ยวเหนี่ยวมิติส่วนตัวที่แสนวิเศษแบบนี้ คงจะต้องอิจฉากันและอยากครอบครองบ้างเป็นแน่ แต่แน่นอนว่าไม่มีทางเป็นไปได้ แค่มีมิติเครื่องประดับก็ถือว่าดีแล้ว มิติส่วนตัวไม่ใช่เป็นผู้ใดก็สามารถมีได้
“ว้าว……สวยจริงๆเลยไม่ว่าจะเข้ามาตอนไหนก็ทำให้ข้าอดที่จะตะลึงไม่ได้”เหนี่ยวเหนี่ยว ที่มองดูมิติส่วนตัวของนางอย่างพึงพอใจเป็นที่สุดเลย
“มีละอองธาตุสีเหลืองทองกระจัดกระจายไปหมดเลย ถ้ากำและเอาไปขายได้ก็คงจะดี ข้าคงจะร่ำรวยมากๆอย่างแน่นอนฮิ….ฮิ…”เหนี่ยวเหนี่ยว
นางไม่รู้เลยว่าสิ่งที่นางพูดออกมานั้นมันยิ่งกว่าจริงเสียอีก เพียงแต่ว่าเอาไปขายเป็นเงินนั้นก็ไม่เชิงเพราะละอองธาตุที่เปล่งประกายสีเหลืองทองเหล่านี้ มันช่วยเกื้อหนุนส่งเสริมให้พลังธาตุอื่นๆมีระดับที่แข็งแกร่งมากขึ้น และเพิ่มระดับได้เป็นอย่างดี รวมทั้งถ้าผู้ใดอยู่ในบรรยากาศแบบนี้ในทุกๆวันย่อมมีแต่ผลดี
พืชผัก ผลไม้ สมุนไพรต่างๆถ้าได้รับละอองประกายพลังธาตุสีทองพวกนี้ก็จะทำให้พวกมันเหมือนได้สารอาหารที่ดีที่สุด และทำให้มันมีผลผลิตที่มีคุณภาพที่ดีที่สุดเช่นกัน ผลผลิตที่ได้แน่นอนว่าจะต้องมีราคาแพงมากๆอีกด้วย
นี่แหละคือความร่ำรวยที่เพียงแค่มีพลังธาตุในตำนานอย่างเหนี่ยวเหนี่ยว ทุกสิ่งทุกอย่างรอบตัวถือว่าเป็นเงินเป็นทองเสียหมดนั่นเอง
“พืชผักสวนครัวที่ดูไม่สำคัญหรือมีค่าอะไร แต่ถ้าไม่มีมันปลูกเอาไว้จะทำอาหารอร่อยๆให้ข้ากินได้อย่างไรกันเล่า ต้องปลูก ต้องปลูกพวกมันให้หมดเลย มีอะไรเอามาเก็บไว้ด้านในบ้างแล้วนะเนี่ย
ต้นข่า ต้นตะไคร้ ต้นหอม หัวหอม กระเทียม ต้นขิง ปลูกแถวใครแถวมันให้สวยงาม ลา..ลัน…ลา
โตเร็วๆ ออกดอก ออกผลเยอะๆนะ ข้ารอเก็บเกี่ยวพวกเจ้าอยู่ทุกๆวันเลย ”เหนี่ยวเหนี่ยว เริ่มจัดการใช้พลังธาตุในการทำการเกษตรในมิติส่วนตัวของนางอย่างมีความสุข
“ไหนๆก็ยังพอมีเวลาแถมเวลาด้านในกับข้างนอกก็ต่างกันอีกด้วย สำรวจให้เยอะหน่อยละกันวันนี้”เหนี่ยวเหนี่ยว เริ่มออกเดินสำรวจมิติส่วนตัวของนางทันที
“ว้าว…..มีแม่น้ำด้วยเหรอเนี่ยพลังธาตุหมุนวนเต็มไปหมดเลยด้วย อากาศสดชื่นดีจังเลย ฟืด…ฟืด….
แต่เอ๊ะ…ไม่มีปลาเลยเหรอเนี่ย?สงสัยต้องหาจับพวกปลา ปู กุ้ง หอย มาปล่อยเลี้ยงไว้ที่นี่บ้างแล้วล่ะนะ แล้วเจ้าพวกสัตว์ทะเลจะเลี้ยงด้วยได้ไหมนะ คงน่าจะได้ล่ะจะได้เลี้ยงรวมๆกันไปเลย”เหนี่ยวเหนี่ยว
เมื่อเดินชมแม่น้ำสายหนึ่งในมิติที่มีต้นไม้ขนาบขึ้นทั้งสองด้านอย่างพออกพอใจแล้ว มีอะไรอยากปลูกเพิ่มเติมเหนี่ยวเหนี่ยวก็เสริมขึ้นทันที ไม่กี่อึดใจเดียวพวกมันก็โตพร้อมเก็บเกี่ยวกันทันทีอีกด้วย
พอเจอพื้นที่ว่างที่มีภูเขาล้อมรอบ เหนี่ยวเหนี่ยวเลยอดใจไม่ไหวที่จะนำเอาพวกดอกไม้ป่าพลังธาตุสีสันหลากหลาย สวยงามทั้งหลายลงมาปลูกไล่เรียงกันเป็นกลุ่มก้อนบ้าง เป็นทิวแถวยาวบ้าง แล้วแต่นางจะออกแบบสวนในป่ากว้างบริเวณนี้
“ทุ่งหญ้าเขียวขจีจนเกินไป วางพวกดอกไม้ป่าสวยๆรอบๆเสียหน่อยจะได้ดูมีสีสันเสียหน่อยนะ เดี๋ยวถ้ามีดอกไม้แปลกๆ สวยๆข้าจะนำมาปลูกเพิ่มเติมอีก มิติส่วนตัวของข้าจะได้สวยงามและแปลกตาขึ้นหน่อย
อือ…จริงสิเจ้าขาวผ่อง กับเจ้าเด้งดึ๋งออกไปตระเวรเที่ยวเล่นอยู่ด้านนอกนี่หน่า งั้นก็ให้พวกสองตนนั่นหาต้นไม้แปลกๆมาปลูกในมิติส่วนตัวข้าเพิ่มดีกว่า”เหนี่ยวเหนี่ยว ที่ในตอนแรกก็พูดคุยอยู่คนเดียว ก็เริ่มติดต่อสัตว์อสูรในพันธะของนางทันที เพื่อมอบหมายภาระกิจให้ทำไปด้วย ดีกว่าปล่อยเจ้าสองตนนั้นไปเที่ยวไร้สาระเพียงอย่างเดียว
“เจ้าขาวผ่อง เจ้าเด้งดึ๋ง..ได้ยินข้าหรือไม่??”เหนี่ยวเหนี่ยว ส่งเสียงเปล่งออกมาเพื่อส่งสารทางจิตไปยังสัตว์อสูรในพันธะสัญญาของนาง
“โอ้….เจ้านาย”ขาวผ่อง เด้งดึ๋ง
“อือ..ข้าเองตอนนี้ข้ากำลังอยู่ในมิติส่วนตัวของข้าอยู่ พวกเจ้าช่วยดูพวกพืชผัก ผลไม้ สมุนไพร หรืออะไรก็ได้ที่แปลกๆสวยงามมาฝากข้าด้วยสิ เอามาไว้ในมิติเลยนะเดี๋ยวข้าจะนำมาจัดการปลูก ตกแต่งในมิตินี้เอง
หรือไม่ถ้าพวกเจ้าว่างกันมากนักก็ตกแต่ง หาปลูกต้นไม้ ดอกไม้ พืชผักต่างๆเองก็ได้ ข้าอนุญาตให้พวกเจ้าทำการตกแต่งมิติส่วนตัวของข้าได้เลย”เหนี่ยวเหนี่ยว
“โอ้….ได้เลยเจ้านายเดี๋ยวข้าจะหาพืชพันธุ์หน้าตาแปลกๆ สวยๆงามๆไปฝากท่านเองเจ้าค่ะ”เจ้าขาวผ่อง
“เด้งดึ๋ง ก็จะหาไปให้เช่นกันเจ้านายรับรองเลยว่าเจ้านายจะต้องชอบอย่างแน่นอน”เจ้าเด้งดึ๋ง
“แล้วตอนนี้พวกเจ้าสองคนไปเที่ยวเล่นอยู่ที่ใดกันบ้างเนี่ย?? ไกลจากข้ามากไหม”เหนี่ยวเหนี่ยว เองในเมื่อมีเพื่อนที่จะพูดคุยแล้ว ก็ยังคงคุยฆ่าเวลาไปเรื่อยๆในขณะที่มือก็ยังไม่ว่างคัดเลือกดอกไม้ป่าสวยๆเพื่อจะวางลงปลูกเพิ่มเติมไปเรื่อยๆ
“เอ่อ……..ไม่ไกลเจ้านาย!!”ขาวผ่อง กับเด้งดึ๋งดูเหมือนจะตอบแบบขัดๆอย่างไรก็ไม่รู้
“อ้อ…แน่ใจนะว่าไม่ไกลนะ??”เหนี่ยวเหนี่ยว ที่พอจะรับรู้ได้ว่าสัตว์อสูรในพันธะของนางนั้นไปที่ไหนกัน
“เอ่อ….ไกลนิดๆหน่อยๆเจ้านาย!!”เจ้าขาวผ่อง
“โอ้…ไกลนิดหน่อยประมาณ 50 ลี้ได้ล่ะมั้ง(1 ลี้ = 500 เมตร ) นิดหน่อยจริงๆ”เหนี่ยวเหนี่ยว แกล้งพูดออกไป
“...........!!”ขาวผ่อง กับเด้งดึ๋ง พากันสะดุ้งกันไปเลย ต่างพากันคิดว่า เจ้านายรู้ได้อย่างไร?? เก่งกาจมากจริงๆ เดาระยะทางได้เป๊ะๆเลย
“ไปไม่ไกลมากแบบนั้น ข้าหวังว่าพวกเจ้าคงจะได้พืชผัก ผลไม้ สมุนไพร ต่างๆมาฝากข้าเยอะๆนะเข้าใจหรือไม่”เหนี่ยวเหนี่ยว
“ได้..เจ้านาย!!!”เจ้าขาวผ่อง เจ้าเด้งดึ๋ง รีบตอบรับอย่างรวดเร็ว
“ได้เยอะแน่นอนเจ้านาย เด้งดึ๋งรับปากเลยนะ”เด้งดึ๋ง
“อือ….”เหนี่ยวเหนี่ย ตัดการสื่อสารทางจิตกับสัตว์ในพันธะสัญญาของนางทันที และสนใจที่จะสำรวจมิติส่วนตัวของนางเองต่อเลย
โดยไม่รู้เลยว่าหลังจากตัดการสื่อสารทางจิตกับสัตว์อสูรในพันธะแห่งสัญญาแล้ว พวกมันจะรู้สึกแบบไหนกัน
“ฟู่….ฟู่…”ขาวผ่อง เด้งดึ๋ง
“ทำไมเจ้านาย เก่งมากบอกทางเป๊ะขนาดนี้กัน”เจ้าขาวผ่อง
“นั่นน่ะสิพี่ใหญ่ นี่ถ้าพวกเราหาพืชผัก ผลไม้ สมุนไพร ให้เจ้านายไม่พอใจไม่อยากจะคิดเลยจริงๆ…คงโดนเจ้านายทำโทษเป็นแน่..!!”เจ้าเด้งดึ๋ง
“ก็เจ้านั่นแหละไม่ยอมทักข้าบ้างเลยว่า บินมาไกลแล้วเนี่ย”เจ้าขาวผ่อง
“........!!! อ้าวพี่ใหญ่ไหงท่านว่าข้าไม่เตือนแบบนี้เล่า ก็ท่านเองไม่ใช่เหรอ พอผ่านจุดตรงนี้ก็บอกนั่นไงๆ ใกล้ถึงแล้วตรงนั้นสนุกกว่าน่ะ”เจ้าเด้งดึ๋ง
“เอ่อ….แฮะ…แฮะ…ก็ข้าเพลิดเพลินไปหน่อยนี่หน่า เจ้าก็เหมือนกัแหละ บอกกับข้าว่า ไปเลย ไปเลย พี่ใหญ่ขาวผ่อง ไปสนุกกัน ข้าก็ตามใจเจ้าที่เป็นน้องเล็กของข้าอย่างไรล่ะ”เจ้าขาวผ่อง
“........!!”เจ้าเด้งดึ๋ง
สองสัตว์อสูรในพันธะแห่งสัญญาของเหนี่ยวเหนี่ยว ต่างพากันโยนความผิดของตนเองไปมากัน อย่างไม่ยอมรับทีพากันทิ้งเจ้านาย หนีเที่ยวกันอย่างเพลิดเพลิน เพราะถ้าพูดกันตามความเป็นจริงแล้ว พวกมันทั้งสองตนก็พอกัน อีกตนหนึ่งบอกว่าดี อีกตนหนึ่งก็ส่งเสริมทันที ไม่มีการห้ามปรามกันเลยพากันบินเที่ยวออกมาไกลมากจริงๆ
ณ มิติส่วนตัวเหนี่ยวเหนี่ยว
“เอ๊ะ….ทางฟากนู้นทำไมมืดล่ะมีกลางคืนด้วยเหรอเนี่ยโอ้..?? เหนี่ยวเหนี่ยว ที่เดินบ้างเหาะบ้างภายในมิติส่วนตัวของนางนั้น ก็ได้เจอป่าอีกฟากหนึ่งที่ดูแล้วมันไม่มีแสงสว่างสดใดเหมือนทางฟากทางที่นางอยู่ ณ ตอนนี้ก็นึกให้แปลกใจมากๆ ไม่คิดว่ามิติส่วนตัวของนางเองจะสุดยอดวิเศษแบบนี้ถึงขนาดมีแบบกลางวัน และกลางคืนอีกด้วย
“พลังธาตุก็ไม่แตกต่างกันนะเท่าที่ดูจากไกลๆ ตรงนี้น่ะ ดีจริงๆเลย ตั้งแต่มาอยู่บนโลกยุคนี้ข้าก็ไม่เคยเห็นเวลากลางคืนจริงๆเสียที มีแต่กลางคืนแบบที่ท่านพ่อเอาพวกผ้าม่านมาปิดลงเพียงเท่านั้นเอง
ไหนลองไปดูสักหน่อยสิว่าจะเป็นอย่างไรกันฟากฝั่งกลางคืนในมิตินี้”เหนี่ยวเหนี่ยว เองก็ไม่รอช้ารีบเข้าเขตที่เป็นช่วงกลางคืนทันทีเลยเช่นกัน
“โอ้…มืดจริงๆแต่ว่ามีแสงสาดส่องจากพลังธาตุเต็มไปหมดช่วยให้มองเห็นบริเวณโดยรอบได้ แบบนี้ก็ไม่มีปัญหาสำหรับการสำรวจแต่อย่างใด
ที่แบ่งเป็นกลางวัน กลางคืนแบบนี้ มันน่าจะเป็นผลดีสำหรับพวกพืชผัก ผลไม้ สมุนไพร ที่มีพลังธาตุที่แตกต่างกัน และการเจริญเติบโตที่แตกต่างกันด้วยก็ได้นะ
อือ…จริงสิพลังธาตุมืดก็มีแสดงว่าถ้าข้านำพวกพืชผัก ผลไม้ สมุนไพร ที่มีพลังธาตุมืดมาเพาะปลูกตรงบริเวณนี้ย่อมให้ผลดีกว่าทางด้านฟากฝั่งกลางวันที่มีแต่แสงสว่างแน่ๆเลย
หรือจะเป็นพวกประเภทที่อยู่ในที่มืดแล้วย่อมให้ผลที่ดีกว่า อย่างพวกสัตว์อสูรที่อาศัยในที่มืดนี่น่าจะมีใช่ไหมนะ ลองถามเจ้าขาวผ่อง กับเจ้าเด้งดึ๋งดีกว่า”เหนี่ยวเหนี่ยว
นางเริ่มส่งจิตสื่อสารไปยังสัตว์อสูรในพันธะแห่งสัญญาทั้งสองตนอีกครั้ง แต่ทางด้านเจ้าขาวผ่องกับเจ้าเด้งดึ๋งถึงกับสะดุ้งสุดตัวอีกรอบ เมื่อจู่ๆเจ้านายก็ติดต่อมาหาพวกมันอีกแล้วรีบพากันมองกันอย่างเลิ่กลั่กและรีบสอบถามกันอย่างรวดเร็วก่อนที่จะรับจิตสื่อสารจากเจ้านายของพวกมันว่า….
“เจ้าเด้งดึ๋ง พวกเราหาพืชผัก ผลไม้ สมุนไพร ได้เยอะหรือยัง เจ้านายน่ะ..เจ้านาย”เจ้าขาวผ่อง ลิ้นแทบจะพันกันแล้วพูดไม่ถูก พูดไม่ออกไปเลย
“ก็ๆ พอได้นะพี่ใหญ่แต่ว่ามันจะเยอะพอใจเจ้านายหรือไม่กันเล่า ข้าเองก็ไม่แน่ใจนัก!!”เจ้าเด้งดึ๋ง
“เฮ้….ขาวผ่อง เด้งดึ๋ง หลับกันหรือไงได้ยินข้าเรียกไหมมมมม…..”เหนี่ยวเหนี่ยว ส่งเสียงแบบซาวด์เอฟเฟกต์แบบก่อกวนเล็กน้อยมาอีกรอบหนึ่ง เมื่อเจ้าสัตว์อสูรทั้งสองตนดันเงียบเชียบไม่ตอบกลับนางทันทีอย่างครั้งแรก ที่พึ่งเลิกติดต่อไปเมื่อสักครู่นี้เอง
“เจ้านาย…ขาวผ่องอยู่นี่ได้ยินแล้ว!!!”เจ้าขาวผ่อง
“เจ้านาย…เด้งดึ๋งเอง..!!”เจ้าเด้งดึ๋ง
“อ้อ…นึกว่าเป็นอะไรกันเสียอีกต้องให้ข้าตะโกนเรียกตั้งสองรอบ”เหนี่ยวเหนี่ยว
“คะ…คือ…คือว่า….พวกข้า..”เจ้าขาวผ่องติดอ่างไปแล้ว
“คือ..คือ….”เจ้าเด้งดึ๋ง เองก็เช่นกันตอนนี้ดีดตัวดึ๋ง..ดึ๋ง…ไปมาเร็วกว่าเก่าเสียแล้ว
“เอ่อ…เอ่อ…คือ..คือว่ากันอยู่ได้ข้ายังไม่ได้ถามอะไรเลยพวกเจ้านี่นะ”เหนี่ยวเหนี่ยว
“เจ้าค่ะ เจ้านาย!!!”เจ้าสองตนรีบเงียบและคอยฟังเจ้านายทันที และโล่งอกกันไปเลยคิดว่าเจ้านายจะบ่นต่อว่าพวกมันเสียอีก และคอยอย่างลุ้นๆอยู่ดีว่าเจ้านายจะพูดอะไรต่อไป
“ในมิติส่วนตัวของข้าเนี่ย มีฟากฝั่งเวลากลางวัน และมีฟากฝั่งที่เป็นเวลากลางคืนอีกด้วย นี่หมายความว่าทางฝั่งกลางวันจะมีแสงสว่างตลอด และทางฝั่งกลางคืนก็จะมืดตลอดเวลาใช่หรือไม่ ข้าเข้าใจถูกใช่ไหม??”เหนี่ยวเหนี่ยว
“ใช่..เจ้านาย”เจ้าขาวผ่อง เจ้าเด้งดึ๋ง
“อือ…แบบนี้ก็ดีเลย แล้วทางฟากฝั่งกลางคืนเนี่ยมีพวกสัตว์อสูรที่อาศัยอยู่ได้เฉพาะด้วยใช่ไหม??”เหนี่ยวเหนี่ยว
“ใช่เจ้านาย”เจ้าขาวผ่อง เด้งดึ๋ง
“มันมีสัตว์อสูรประเภทที่ชอบอาศัยอยู่กับความมืดตลอดเวลา แต่ว่ากลางวันพวกมันก็สามารถอาศัยและใช้ชีวิตอยู่ได้เช่นกัน แต่ความมืดจะมีผลต่อพลังธาตุของมันมากที่สุด บางประเภทมันจะอาศัยอยู่แต่ภายในถ้ำตลอดเวลาเลย เมื่อถึงช่วงกลางคืนพวกมันถึงจะออกมาด้านนอกมาหากินตามปรกติของพวกมัน
เพราะสัตว์อสูรบางประเภทถูกแตะต้องจากทางด้านแสงสว่างไม่ได้เลย มันจะทำให้พลังธาตุของมันอ่อนแอลง และก็พืชผัก ผลไม้ สมุนไพรที่เกิดในที่มืดนั้นก็หายากมากๆเช่นเดียวกันเจ้านาย เพราะด้วยความที่ในบางพื้นที่ถ้ามีพวกมันอยู่ก็จะหายสาบสูบไป หรือไม่ก็เติบโตไม่ดีพอ
แต่ถ้าอยู่ที่เมืองเฮยอ้าน ที่ขึ้นชื่อว่าดินแดนแห่งความมืดแล้ว ทุกสิ่งทุกอย่างที่เติบโตและมีพลังธาตุด้านมืดจะมีแต่ของดีเยี่ยมอยู่ที่นั่นเยอะแยะเลยเจ้านาย”เจ้าขาวผ่อง
เมืองเฮยอ้าน ที่เจ้าขาวผ่องเอ่ยถึงนี่เป็นเมืองที่ตรงกันข้ามกับเมืองหนิงหวยที่เหนี่ยวเหนี่ยวกับครอบครัวของนางอาศัยอยู่กัน เพราะเมืองเฮยอ้านมีแต่ความมืดมิดตลอดเวลา แต่เมืองหนิงหวงมีแสงสว่างตลอดเวลานั่นเอง
************
มิติส่วนตัวของเหนี่ยวเหนี่ยว สวยงามเต็มไปด้วยกลิ่นไอพลังธาตุเต็มไปหมดเลย แต่ยังไม่เป็นที่ถูกใจนักสำหรับเหนี่ยวเหนี่ยว นางยังต้องการที่จะหาพวกพืชผัก ผลไม้ สมุนไพร ต่างๆมาปลูกเพิ่มเติมอีกเยอะแยะเลย เพราะมันยังคงดูขาดอีกมากมายสำหรับเหนี่ยวเหนี่ยวในมิติส่วนตัวแห่งนี้