ราชันย์ปีสาทโลหิต

    ตอนที่30 ทักษะการบิน

    " 'ปกปิดพลัง เป็นระดับพลังเริ่มต้นขั้นที่สิบ' "


    ในขณะที่หลานเยว่กำลังเดิน

    เขาก็ใช้ทักษะปกปิดพลังของเขาในทันที


    ซึ่งระดับพลังที่เขาปกปิดแล้วนั้น

    มันก็เปรียบเสมือนกับเขานั้นเป็นเด็กปกติ


    (ทั่วไปที่จะแสนธรรมดา)



    ทันทีที่หลานเยว่ได้เดินไปที่ไม่มีผู้คนนั้น

    เขาก็เริ่มใช้ทักษะการบินที่ระดับโคตรสูง


    หลานเยว่ก็ได้ร่อนขึ้นไปบนฟ้านิดหน่อย

    และเขาก็ลองบังคับการบิน


    ซึ่งหลานเยว่แค่เริ่มเขาก็จับจุดได้แล้ว

    และบินไปอย่างง่ายดายอย่างเบาๆก่อน


    ไม่นานเขาจึงเริ่มบินสูงขึ้นเรื่อยๆจน

    เหนือเมฆและเขาก็บินไปอย่างรวดเร็ว



    สักพักใหญ่


    หลานเยว่ก็ค่อยๆบินต่ำลงเพื่อที่จะได้ดูทาง

    เขาก็ได้เห็นทางข้างหน้าที่เป็นหมู่บ้านเล็กๆ

    และเขาก็ได้ลงมาเดินอย่างปกติ


    ผู้คนในหมู่บ้านที่ได้เห็นหลานเยว่

    ก็รู้สึกแปลกใจและหงุนงงอยู่ในน้อยเลย


    "เจ้าเป็นใคร?!"


    ท่าทางของผู้ชายคนนี้ที่เข้ามาถามหลานเยว่

    อย่างไม่น่าไว้ใจนั้น น่าจะเป็นยามแหละ~


    "โปรดใจเย็น ข้าแค่เดินทางผ่านมาเท่านั้น"


    หลานเยว่พูดอย่างสงบเยือกเย็น


    "เจ้าเดินทางผ่านมา? งั้นเจ้ามาจากที่ใด?"


    ผู้ชายคนนี้หันมามองดูการแต่งตัวของเขา


    "ข้ามาจากเมืองจิน"


    "เจ้าเนี่ยนะมาจากเมืองจิน?!

    อายุของเจ้าเพียงแค่สิบแปดและ

    มีระดับพลังเริ่มต้นขั้นที่สิบแค่นี้เนี่ยนะ?"


    "อย่ามาล้อเล่นกันหน่อยเลย~ ฮ่าๆ"


    ผู้ชายคนนี้และผู้คนที่กำลังมองดูสถานการณ์

    ต่างก็หัวเราะกันอย่างเสียงดัง


    "เจ้าต้องการอะไร?"


    หลานเยว่ถามขึ้นอย่างไม่สะทกสะท้านสักนิด


    "ข้าก็แค่มาตรวจสอบเจ้าที่กำลังเข้ามาใน

    หมู่บ้านของเราก็เพียงเท่านั้น เพราะถ้าเกิด

    ว่าเจ้าเป็นโจรขึ้นมา งานนี้ก็ไม่ใช่เรื่องเล็กๆ

    แต่จากที่ดูจากระดับพลังของเจ้านั้น

    ข้าคงวางใจได้ ฮ่าๆ~"


    "งั้นข้าไม่รบกวนเจ้าแล้ว"


    ผู้ชายคนนี้ก็ได้เดินจากไปอย่างง่ายดาย



    'คนแบบนี้นี่มันจะดีหรือจะร้ายกันแน่?'



    และหลานเยว่ก็ได้เดินดูรอบๆหมู่บ้าน


    'ไม่ได้มีอะไรเลยนี่?!'


    ในขณะที่หลานเยว่กำลังครุ่นคิดอย่างหนักนั้น

    เขาก็ได้บังเอิญมองเห็นหญิงสาวนางหนึ่ง

    ที่กำลังแอบมองเขาอยู่?


    พอหลานเยว่หันไปมองนางเช่นกันนั้น

    นางก็เดินมาหาเขาทันทีพร้อมพูดขึ้น


    "เจ้าคงเป็นคนที่ผู้คนกำลังพูดถึงงั้นสินะ?"


    "คงจะใช่"


    "เจ้ามาจากเมืองจินจริงๆงั้นรึ?!"


    หญิงสาวพูดขึ้นอย่างตื่นเต้น


    "ใช่ เจ้าคงจะไม่เชื่อ?"


    "เปล่าๆ ข้าเชื่อเจ้า"


    หลานเยว่ก็ถามขึ้นอย่างแปลกใจ


    "ทำไมเจ้าถึงเชื่อข้า?"


    "ก็ดูจากการแต่งตัวและบุคลิกของเจ้า

    ไม่น่าเป็นคนแถวๆนี้เลย"


    หญิงสาวหันมามองหลานเยว่จนหัวจรดเท้า


    "งั้นรึ?"


    หลานเยว่หันไปมองหญิงสาวและยิ้มเล็กน้อย


    คล้ายกับเรื่องราชันย์ปีสาทโลหิต ที่คุณอ่าน