ผู้กลับมาจากต่างโลกและเกมมรณะ

เรื่อง ผู้กลับมาจากต่างโลกกับเกมมรณะ

บทที่ 4 ผู้กลับมาจากต่างโลก

ตอนที่ 11

(เปลี่ยนการใช้คำ เวลาที่ท่านบิชอปอยู่กับรีอัสสองคน จะเปลี่ยนจาก 'ท่านบิชอป' เป็น 'อาร์กัส')

.

" กลับมาช้านะ เดี๋ยวจะไปอุ่นอาหารให้ มันเย็นหมดแล้ว "

รีอัสพูดกับอาร์กัสที่พึ่งกลับมาที่บ้านของเธอในช่วงหัวค่ำ

.

ทันทีที่อาร์กัสมาถึงบ้าน เธอก็ถอดเสื้อคลุมด้านนอกออกและวางทิ้งลงบนพื้น

ก่อนที่จะล้มตัวลงนั่งบนโซฟาและถอดหายใจอย่างเหนื่อยล้า

รีอัสเข้ามาหยิบชุดที่อาร์กัสทิ้งเอาไว้บนพื้นไปใส่ตะกร้าผ้าก่อนจะยกอาหารเย็นมาให้อาร์กัส

.

" ไม่เยอะไปหน่อยเหรอ? "

อาร์กัสถามกับรีอัสที่ยกอาหารจานใหญ่มาให้

.

" เธอเหนื่อยขนาดนี้ ไม่ได้กินข้าวกลางวันมาใช่ไหม "

รีอัสตอบกลับและบอกเหตุผลที่ข้าวเย็นของอาร์กัสเยอะเป็นพิเศษ

.

รีอัสปล่อยให้อาร์กัสนั่งกินข้าวที่โซฟา ในขณะที่ตัวเขาเองหยิบเสื้อผ้าของอาร์กัสไปเข้าเครื่องซักผ้า

อาร์กัสนั่งกินข้าวไปด้วยพร้อมกับนั่งดูบ้านของเธอที่สะอาดเรียบร้อยและข้าวของที่จัดอย่างเป็นระเบียบ

.

"นานแค่ไหนแล้วนะ"

อาร์กัสพูดกับตัวเองหลังจากบ้านของเธอสะอาดเรียบร้อย

.

" วันนี้เป็นไงบ้าง จับได้กี่คนแล้วล่ะ? "

รีอัสที่จัดการเรื่องเสื้อผ้าเสร็จก็เข้ามาหาอาร์กัสที่กำลังนั่งกินข้าวอยู่

.

" ยังได้ไม่ถึงครึ่งเลย"

อาร์กัสบ่นอย่างอารมณ์เสียที่รีอัสพูดถึงเรื่องงาน

.

หากเป็นสถานการณ์ปกติแล้ว อาร์กัสจะอยู่หน้างานจนกว่าเรื่องทั้งหมดจะถูกจัดการจนหมด

แต่เธอไม่สามารถปล่อยให้รีอัสอยู่คนเดียว เพราะเธอกลัวว่ารีอัสอาจจะใช้สกิลของเขาทำร้ายคนอื่น

ด้วยเหตุผลที่เธอไม่ยอมกลับมาอยู่กับรีอัส

.

.

.

" อันนี้คือเอกสารที่ต้องไปส่งให้ท่านบิชอป ส่วนอันนี้คือที่อยู่ "

ผู้ช่วยของท่านบิชอปกำลังจัดเอกสารให้กับพนักงานส่งเอกสาร

.

ผู้ช่วยของท่านบิชอปกำลังจัดส่งเอกสารไปให้ท่านบิชอป

โดยเธอได้สั่งให้พนักงานที่อยู่ในสำนักงานเป็นคนไปส่งเอกสารที่บ้านของท่านบิชอป

พนักงานคนนั้นได้เอาเอกสารไปส่งถึงหน้าบ้านของท่านบิชอป

เสียงกดกริ่งดังขึ้นพร้อมกับมีชายคนหนึ่งเปิดประตูออกมาต้อนรับ

.

" เอกสารมาส่งให้ท่านบิชอปครับ!? "

พนักงานส่งเอกสารสับสนที่คนเปิดประตูออกมาเป็นผู้ชายแทนที่จะเป็นท่านบิชอป

.

" เอกสารของอาร์กัสเหรอ ขอบใจนะ หลังจากนี้ก็หายไปซะ "

รีอัสหยิบเอกสารจากมือของพนักงานส่งเอกสาร

.

เมื่อรีอัสหยิบเอกสารจากมือของพนักงานส่งเอกสาร

ก็มีเปลวไฟลุกไหม้ขึ้นบนเสื้อผ้าของพนักงานคนนั้น

พนักงานพยายามจะดับไฟโดยการใช้มือตบไปที่เปลวไฟเพราะเห็นว่ามันเป็นเปลวไฟดวงเล็กๆ

รีอัสที่เห็นแบบนั้นก็เข้าไปในบ้านพร้อมกับปิดประตู

แต่ว่าเปลวไฟบนเสื้อผ้าของพนักงานคนนั้นกลับไม่ยอมดับ

แถมเปลวไฟดวงเล็กๆ ก็เริ่มลุกลามขึ้นมาอยู่บนมือของเขาด้วย

เปลวไฟลุกลามแม้กระทั่งเนื้อหนังของพนักงานเพียงการสัมผัสกับเปลวไฟ

.

"ช่วยด้วย!!! "

พนักงานส่งเอกสารร้องของความช่วยเหลืออย่างเจ็บปวดและทรมาน

.

เปลวไฟจากสกิลของรีอัสจะไม่มีวันดับจนกว่าสิ่งที่มันเผาไหม้อยู่จะกลายเป็นเถ้าถ่าน

นั้นทำให้แม้ว่าพนักงานคนนั้นจะพยายามแค่ไหนก็ไม่อาจจะดับไฟของรีอัสได้

พนักงานล้มลงเพราะความเจ็บปวดที่ไม่อาจจะทนได้

ก่อนที่ร่างของเขาจะเริ่มกลายเป็นเถ้าถ่านและถูกสายลมพัดกระจายออกไป

.

"มีอะไรรีอัส? นั้นอะไร?"

อาร์กัสออกมาจากห้องน้ำและเห็นรีอัสกำลังถือเอกสารบางอย่างอยู่

.

"มีคนส่งเอกสารมาให้นะ"

รีอัสอธิบายด้วยสีหน้าที่ยิ้มแย้มพร้อมกับส่งเอกสารให้กับอาร์กัส

.

รายงานที่ส่งมาเป็นรายงานความเสียหายและจำนวนผู้บาดเจ็บที่เกิดจากนักโทษที่หลุดออกไป

มีรายชื่อหนึ่งทำเอาอาร์กัสกังวลอยู่ไม่น้อย นั้นคือชื่อของคนที่มีความเกี่ยวข้องกับเมอร์ลิน

อาร์กัสอยากให้เมอร์ลินเข้าร่วมกันองค์กร Exorcist

แต่เหตุการณ์นี้อาจจะทำให้เมอร์ลินไม่อยากเข้าร่วมกับองค์กร Exorcist

.

"เรื่องงานเอาไว้พรุ่งนี้ ตอนนี้ผ่อนคลายก่อนนะ"

รีอัสหยิบรายงานออกจากมือของอาร์กัส

.

รีอัสหยิบเอกสารออกจากมือของอาร์กัสก่อนจะนวดไหล่ให้กับเธอเพื่อให้เธอผ่อนคลาย

อาร์กัสก็ยอมทำตาม เธอเอนหลังลงบนโซฟาและปล่อยให้รีอัสนวดไหล่ของเธอ

.

.

.

" ภาพหลอนงั้นเหรอ มันเกิดอะไรขึ้นกับเรากันเนี่ย "

เมอร์ลินกำลังสับสนกับเรื่องที่เกิดขึ้น

.

หลายวันมานี่เขาได้คุยกับภารโรงที่ดูแลห้องสมุด

แต่หลังจากนั้นภารโรงก็หายตัวไปและผู้คนรอบตัวก็บอกว่าไม่มีภารโรงดูแลห้องสมุดมาตั้งแต่แรกแล้ว

เมอร์ลินพยายามหาคำตอบกับเรื่องที่เกิดขึ้นโดยออกตามหาเบาะแสเกี่ยวกับภารโรงคนนั้น

.

" เราไม่รู้จักชื่อของภารโรงคนนั้น แต่น่าจะมีรูปถ่ายอยู่ในเอกสารของโรงเรียน "

เมอร์ลินพยายามตามหาเบาะแสของภารโรงคนนั้น

.

เมอร์ลินได้เข้าไปค้นดูเอกสารของโรงเรียน เขาไม่รู้จักชื่อของภารโรงคนนั้นก็จริงแต่ก็ยังจำใบหน้าได้อยู่

แต่เมื่อเมอร์ลินได้เอกสารการจ้างงานของโรงเรียนมาได้

ภาพใบหน้าของภารโรงในความทรงจำของเมอร์ลินก็เริ่มเลือนหายไป

เมอร์ลินเปิดเอกสารทุกหน้าเกี่ยวกับภารโรงในโรงเรียน แต่เมอร์ลินกลับจำใบหน้านั้นไม่ได้อีกแล้ว

เรื่องนี้ทำให้เมอร์ลินสงสัยมากกว่าเดิมว่าเกิดบางอย่างขึ้นกับตัวเขา

.

" มีบางอย่างเกิดขึ้นกับเรา "

เมอร์ลินเริ่มจะสงสัยบางอย่าง

.

ความสงสัยของเมอร์ลินทำให้เมอร์ลินไม่ได้สนใจการหาวิธีชุบชีวิต

แต่กลับไปหาข้อมูลเกี่ยวกับหนังสือแห่งความตายและคนที่เกี่ยวข้องกับมัน

ระหว่างทางกลับบ้าน เมอร์ลินกำลังเดินกลับบ้านกับอาเธอร์และเทเรซา

เมอร์ลินได้สังเกตเห็นชายที่มีรูปร่างเหมือนกับภารโรงที่เขาเคยเห็น

.

" ฉันมีธุระ ขอตัวก่อนนะ "

เมอร์ลินบอกกับทั้งสองคนก่อนจะเดินแยกตัวออกมา

.

เมอร์ลินวิ่งตามชายคนนั้นไปเรื่อยๆ แต่เมอร์ลินก็ตามชายคนนั้นไม่ทัน

เมอร์ลินวิ่งตามไปจนถึงถนนสายหนึ่งที่ดูคุ้นตา

.

" แถวนี้มัน!? "

เมอร์ลินวิ่งตามชายคนนั้นมาจนถึงแถวบ้านของนิมู

.

บ้านของนิมูยังถูกปิดกั้นเป็นสถานที่เกิดเหตุอยู่

โดยยังมีเศษซากของบ้านและก้อนหินขนาดใหญ่ที่ตกลงมาพังบ้านทั้งหลัง

ภาพตรงหน้าทำให้เมอร์ลินนึกถึงวันนั้นอีกครั้ง วันเกิดเหตุที่นิมูเสียชีวิต

เมอร์ลินทรุดลงกับพื้นพร้อมกับภาพหลอนของเหตุการณ์ในวันนั้นก็เข้ามาหลอกหลอน

แต่ก่อนที่เมอร์ลินจะสติแตก อาเธอร์และเทเรซาก็ตามมาเจอเมอร์ลินพอดี

.

" เมอร์ลิน! "

อาเธอร์วิ่งมาเรียกสติของเมอร์ลินให้กลับมา

.

อาเธอร์เรียกสติเมอร์ลินกลับมาได้ก่อนที่เมอร์ลินจะสติแตกจากภาพหลอน

เทเรซาและอาเธอร์พาเมอร์ลินกลับบ้านและอยู่ด้วยจนกระทั่งเมอร์ลินรู้สึกดีขึ้น

หลังจากทั้งสองคนกลับไป เมอร์ลินก็หยิบหนังสือแห่งความตายมาเปิดหน้าต่อไป

หน้าแรกคือการทำให้มองเห็นวิญญาณ

หน้าต่อไปคือทำให้เหล่าวิญญาณรับรู้ว่าผู้ร่ายเวทย์มองเห็นพวกมันอยู่

เพราะโดยปกติแล้ววิญญาณจะไม่รู้ว่าคนธรรมดามองเห็นพวกมันหรือไหม

.

" ................. "

เมอร์ลินกำลังกังวลเกี่ยวกับเวทย์

.

เมอร์ลินกลัวว่าวิญญาณจำนวนมากจะมาตามหลอกหลอนเขา ทำให้เมอร์ลินกำลังลังเล

แต่เมอร์ลินก็เห็นเหมือนร่างของนิมูลอยผ่านหน้าต่างของห้องเขาไป

.

" อย่างน้อยก็อาจจะได้เจอเธอ "

เมอร์ลินลองร่ายเวทย์จากหนังสือแห่งความตาย

.

มีแสงสว่างวาบเกิดขึ้นเล็กน้อยรอบตัวเมอร์ลินก่อนจะดับวูบไป

เมอร์ลินมองไปรอบๆ แต่ก็ไม่เห็นอะไร เมื่อมองออกไปนอกหน้าต่างก็ยังไม่เห็นอะไรเหมือนเดิม

มันทำให้เมอร์ลินสงสัยว่าเวทย์ที่ใช้ไปได้ผลหรือไม่

เมอร์ลินเดินไปเดินมารอบห้องและค่อยมองออกนอกหน้าต่างอยู่เรื่อยๆ

แต่ก็ไม่เจออะไรผิดปกติไปจากเดิม เมอร์ลินจึงออกจากบ้านกลางดึกเพื่อไปที่บ้านของนิมู

โดยหวังว่าจะเจอวิญญาณของนิมูที่นั่น

.

" สงสัยเวทย์จะไม่ได้ผล "

เมอร์ลินวิ่งมาที่บ้านของนิมูแต่ก็ไม่เจอวิญญาณของนิมูและพ่อแม่ของเธอเลย

.

ระหว่างทางที่มาบ้านของนิมู เมอร์ลินก็ไม่เจอวิญญาณหรืออะไรแปลกประหลาดแม้แต่น้อย

เมอร์ลินจึงคิดว่าเขาอาจจะใช้เวทย์ผิดพลาดและเดินกลับบ้าน

แต่ระหว่างทางเมอร์ลินก็เจอเข้ากับหญิงสาวคนหนึ่งที่กำลังเดินนำหน้าเขาอยู่

เมอร์ลินกังวลเล็กน้อยที่อาจจะทำให้หญิงสาวคนนั้นคิดว่าเขาเป็นพวกสตอล์กเกอร์ที่กำลังตามเธออยู่

.

" เอาไงดีเนี่ย ถ้าจะวิ่งผ่านไปเลยอาจจะทำให้เธอกลัวกว่าเดิม "

เมอร์ลินพูดกับตัวเอง

.

แต่ในขณะนั้นเองที่เมอร์ลินกำลังพูดกับตัวเอง หญิงสาวคนนั้นเหมือนจะได้ยินและหยุดเดิน

.

" ฉันไม่กลัวหรอกค่ะ "

เธอหันมาหาเมอร์ลินพร้อมกับรอยยิ้มที่กว้างผิดมนุษย์

.

ผู้หญิงคนนั้นหันมาพร้อมกับรอยยิ้มอันสยดสยองและเริ่มวิ่งใส่เมอร์ลินทันที

เมอร์ลินตกใจกลัวจึงใช้เวทย์ไฟยิงใส่หญิงสาวคนนั้น

แต่ว่าลูกไฟที่เมอร์ลินสร้างมาก็พุ่งผ่านร่างกายของหญิงสาวไปโดยไม่เกิดอะไรขึ้น

เธอคือวิญญาณ ทำให้การโจมตีทั่วไปไม่อาจจะทำร้ายเธอได้

เมื่อเห็นสถานการณ์ไม่ดี เมอร์ลินจึงบินขึ้นฟ้าเพื่อหวังว่าหญิงสาววิญญาณคนนั้นจะตามขึ้นมาไม่ได้

.

" เกือบไปแล้ว วิญญาณเหรอ? "

เมอร์ลินตั้งสติขณะอยู่บนฟ้า

.

เมอร์ลินมองไปพื้นด้านล่างและพบว่าหญิงสาวคนนั้นไม่ได้เงยหน้ามองฟ้า

เธอมองไปรอบๆ และไม่เจอใครก่อนที่ร่างของเธอจะเลือนหายไปจากสายตาของเมอร์ลิน

หลังจากลอยอยู่บนฟ้าสักพัก เมอร์ลินก็คิดได้ว่าเขาไม่ควรใช้พลังจากต่างโลก

เมอร์ลินจึงใช้เวทย์ล่องหนเพื่อไม่ให้คนของท่านบิชอปหรือคนทั่วไปมองเห็น

.

" ถึงจะไม่เจอวิญญาณของนิมู แต่อย่างน้อยหน้าต่อไปก็เปิดได้ "

เมอร์ลินเปิดหน้าหนังสือแห่งความตายหน้าต่อไป

.

หน้าต่อคือเวทย์เรียกวิญญาณ โดยข้อความในหนังสือมีคำเตือนเขียนเอาไว้ด้วย

การเรียกวิญญาณของคนตายอาจจะได้บางสิ่งติดมาพร้อมกับวิญญาณที่เรียกด้วย

หรือสิ่งที่เรียกออกมาอาจจะไม่ใช่วิญญาณที่ผู้เรียกต้องการด้วย

และการเรียกวิญญาณแต่ละครั้งก็ต้องมีสิ่งแลกเปลี่ยนด้วยเช่นกัน

.

"การเรียกวิญญาณแต่ละครั้งจำเป็นต้องใช้สิ่งที่มีค่าเท่ากับวิญญาณที่เรียก"

เมอร์ลินอ่านคำเตือนบรรทัดสุดท้าย

.

___________________________จบตอน_______________________________