ระบบหรรษา กับข้าผู้บำเพ็ญเซียนปลอม

          “เจ้าผีร้ายจะหนีไปไหน!”

            อันหลินระเบิดความเร็วอันน่าตะลึง ปล่อยหมัดใส่ผีร้ายระดับแม่ทัพที่ถูกลำแสงสีทองจัดการเมื่อครู่นี้!

            ใครจะรู้ว่าร่างของผีร้ายปราดเปรียวยิ่งนัก บิดตัวราวกับปลาไหล หลบการโจมตีของเขาได้

            ร่างของผีร้ายดำสนิทหนืดข้นเป็นเหมือนผ้าสีดำที่พริ้วไหวตามแรงลมภายใต้ม่านรัตติกาล

            เมื่ออันหลินเข้าใกล้มันก็รับรู้ถึงความรู้สึกด้านลบอย่างรุนแรง

            มันเป็นความสับสนความกลัว ความเจ็บปวดและความสิ้นหวังผสมปนเปกัน ปล่อยออกมาเป็นพลังงาน

            เสียงร้องไห้โหยหวนดังก้องไปทั่วไม่เพียงแค่บาดหู แต่ราวกับเสียงสามารถส่งผลต่อสมองทำให้เกิดความรู้สึกด้านลบต่างๆ นานา

            จู่ๆร่างของผีร้ายก็บิดตัวอย่างแรง จากนั้น สิบอุ้งมือมารสีดำสนิทก็เริ่มยืดยาวจะฉีกร่างของอันหลิน

            หมัดสะเทือนขุนเขา!

            อันหลินปล่อยหมัดออกไป หมัดสีทองหนึ่งจั้งพุ่งออกไปพร้อมกับอานุภาพมหาศาล

            อุ้งมือมารดำทะมึนถูกหมัดสะเทือนขุนเขาซัดจนแหลกสลายแต่หมัดยังคงพุ่งไปข้างหน้าไม่หยุด

            ผีร้ายใช้เสี้ยววินาทีที่หมัดหยุดชะงักบิดร่างแล้วเบี่ยงตัวหลบการโจมตีอันทรงพลังอีกครั้ง จากนั้นเริ่มหนีอีกครั้ง

            “เถียนหลิงหลิง! มีวิธีจับผีร้ายตัวนี้หรือเปล่า”อันหลินตะโกนถามหญิงสาวที่อยู่ข้างหลัง

            ไม่ต้องรอให้อันหลินบอกในมือเธอถือยันต์แผ่นหนึ่งไว้นานแล้ว จดจ้องผีร้ายที่กำลังหลบหนี ปากพึมพำร่ายมนตร์

            “โซ่พันธนาการวิญญาณสี่มงคล ไป!”

            ยันต์สาดแสงสว่างโชติช่วงในพริบตาโซ่ทองสี่เส้นพุ่งไปหาผีร้ายราวกับเป็นงูศักดิ์สิทธิ์

            แม้ผีร้ายระดับแม่ทัพตัวนี้จะคล่องแคล่วปราดเปรียวแต่ก็หนีการตามล่าของโซ่ทองไม่พ้น โซ่สี่เส้นพันธนาการตัวมันภายในพริบตา

            “โซ่พันธนาการวิญญาณยื้อได้ไม่นาน นายรีบหน่อย!”เถียนหลิงหลิงพบว่ายันต์ในมือเริ่มลุกไหม้ ก็อดพูดอย่างร้อนรนไม่ได้

            ผีร้ายเริ่มร้องไห้โหยหวนอีกครั้งเริ่มระเบิดพลังทั้งหมด เพื่อลองทำลายพันธนาการ

            แต่ทว่ามันยังทำลายพันธนาการไม่ได้ หมัดแสงทองขนาดใหญ่ก็พุ่งเข้ามา

            ตูม!

            พลังบริสุทธิ์ปะทุ ทำให้ร่างของผีร้ายระเบิด

            ร่างบิดเบี้ยวสีดำกำลังเลื้อยไปเลื้อยมาไม่หยุด

            เจ้าตัวนี้ประหลาดมากอันหลินกังวลว่าหากจัดการไม่ดีจะเกิดเหตุไม่คาดฝัน จึงหมดอารมณ์จะศึกษาต่อ

            ด้วยเหตุนี้เองเขาจึงปล่อยหมัดสะเทือนขุนเขาใส่ผีร้ายบนพื้นอีกครั้ง!

            ตูม!     

            ผิวดินถูกหมัดสะเทือนขุนเขากระแทกจนยุบลงไป

            ร่างบิดเบี้ยวของผีร้ายก็ถูกพลังมหาศาลของกำปั้นบดขยี้ สุดท้ายก็มลายหายไปจนหมดสิ้น

            “ฟู่ เรียบร้อย!” อันหลินปรบมือทำหน้ากระหยิ่มยิ้มย่อง

            หลังทั้งคู่จัดการผีร้ายระดับแม่ทัพแล้วนับว่าปิดคดีของหมู่บ้านหวงซี

            ในขณะเดียวกันมีใยแมงมุมสีขาวแวววาวกระจุกหนึ่งปรากฏขึ้นตรงใจกลางของหลุม

            มันโผล่มาจากร่างของมันหลังผีร้ายถูกกำจัดแล้ว

            แต่เห็นได้ชัดว่าอันหลินไม่ทันสังเกตเห็นใยแมงมุมกระจุกนี้

            ไกลออกไปจากผืนป่าชายสวมชุดนักพรตสีดำคนหนึ่งกำลังจดจ้องมาทางอันหลินด้วยความตื่นตระหนกปากพึมพำไม่หยุดว่า

            “รีบมองลงไปข้างล่างสิ ข้างล่างน่ะ ใยแมงมุมกระจุกใหญ่ปานนั้นไม่เห็นหรือไง...”

            ขณะนั้นเองหญิงสาวตัวเล็กน่ารักก็วิ่งไปหาอันหลิน

            เมื่อชายชุดดำเห็นฉากนี้ก็ระทึกใจ“อ่า ผู้ชายตาบอด แต่ผู้หญิงคนนี้น่าจะรู้ตัวนะ!”

            จากนั้นหญิงสาวกับชายหนุ่มก็พูดคุยกันอย่างออกรส เมินหลุมนั่นอย่างสิ้นเชิง...

            ชายชุดดำรู้สึกอัดอั้นตันใจ“สองคนนี้ตาบอดกันหมดหรือไง! จัดการปีศาจเสร็จต้องเก็บไอเทมสิพอผีร้ายระดับแม่ทัพตายแล้ว ไม่ไปตรวจดูหน่อยหรือว่ามีอะไรหลงเหลืออยู่บ้าง”

            เถียนหลิงหลิงล้วงยันต์อีกแผ่นออกมาพลางยิ้มกริ่ม “คาถากลบดิน!”

            ครืน...

            หน้าดินเริ่มเคลื่อนไหว

            ต่อมาหลุมใหญ่ที่มาจากฝีมืออันหลินก็ถูกถมจนราบเรียบ...

            แม้แต่ใยแมงมุมสีขาวกระจุกนั้นก็ถูกฝังอยู่ใต้ดินไปพร้อมๆ กัน

            “นักพรตจอมปลอมหลังทำภารกิจเสร็จอย่าลืมขั้นตอนทำความสะอาด! ไม่อย่างนั้นหากชาวบ้านมาเจอหลุมใหญ่ขนาดนี้จะตกใจเอาได้!”เถียนหลิงหลิงทำท่าเหมือนคนแก่หัวโบราณ พูดพลางยักคิ้ว

            อันหลินได้ฟังก็ไม่แย้งกลับยกนิ้วโป้งให้แทนเป็นเชิงบอกว่า ‘ทำได้ดี!’

            ชายชุดดำคนนั้นหน้ามืด เกือบจะกระอักเลือดแล้ว

            บัดซบ!

            รู้จักทำความสะอาดแต่ไม่รู้จักเก็บไอเทมงั้นหรือ!

            ไม่ได้การ...ไม่ง่ายเลยกว่าจะล่อลวงนักพรตแดนบำเพ็ญเซียนมาได้ภารกิจจะล้มเหลวเช่นนี้ไม่ได้ท่าทางต้องหาทางช่วยเหลือแล้ว...

            ราชาปีศาจปัญญาคนนี้ต้องออกโรงเองเสียแล้ว!

            ราชาปีศาจปัญญาสวมชุดนักพรตสีดำลดระดับพลังของตัวเองให้เหลือเพียงกายแห่งมรรคขั้นสิบ เริ่มสาวเท้าเยื้องย่างออกไป

            “ในเมื่อจัดการเสร็จแล้ว พวกเราก็กลับกันเถอะ” อันหลินตบไหล่อันหลินปุๆ หันหลังกำลังจะเดินจากไป

            ขณะนั้นเองจู่ๆ ก็มีเสียงตวาดดังขึ้นมา “ช้าก่อน!อยากหนีงั้นหรือ ถามราชาปีศาจปัญญาคนนี้แล้วหรือ!”

            อันหลินกับเถียนหลิงหลิงหันหลังพร้อมกันจากนั้นก็เห็นผู้ชายนัยน์ตาแดงก่ำ สวมชุดนักพรตสีดำ กำลังจ้องพวกเขาเขม็ง

            มีศัตรูด้วยเหรอ!

            มือมืดที่ชักใยอยู่เบื้องหลังเหรอ

            พวกเขาสัมผัสได้ถึงพลังอันแข็งแกร่งของราชาปีศาจปัญญาสีหน้าเริ่มขึงขังขึ้นมา

            เถียนหลิงหลิงจับยันต์ไว้แน่นแต่อันหลินกลับพร้อมปล่อยหมัดสะเทือนขุนเขาแล้ว

            เมื่อเห็นอากัปกิริยาของสองคนตรงหน้าราชาปีศาจปัญญาพอใจเป็นอย่างมาก เขาตบผิวดินอย่างแรง

            ตูม!

            ผิวดินที่เพิ่งถูกกลบก่อนหน้านี้ปริแตกโดยพลันใยแมงมุมสีขาวกระจุกหนึ่งพุ่งออกมา ลอยไปอยู่บนมือของเขา

            “ใจกล้ายิ่งนัก อาจหาญสังหารแม่ทัพคนโปรดของข้าซ้ำยังวางแผนใช้ดินอำพรางใยแมงมุมราชาหิมะที่สำคัญกับข้าเป็นที่สุด!” ราชาปีศาจปัญญาพูดอย่างมีน้ำโห

            อันหลินกับเถียนหลิงหลิงมองหน้ากันอย่างงุนงง

            ที่แท้ในหลุมก็มีเจ้านี่อยู่ด้วยนี่เอง!

            แถมยังอำพรางใยแมงมุมราชาหิมะ...หากเขาไม่พูด พวกเราไม่มีทางรู้เลยสักนิด!

            ราชาปีศาจปัญญาคนนี้สมองไม่ปกติหรือเปล่า

            ราชาปีศาจปัญญาพบว่าสายตาของพวกเขาที่มองตัวเองเจือความสงสารเห็นใจ ก็รู้สึกว้าวุ่นใจ

            ถูกจับได้แล้วหรือไม่มีเหตุผลเอาเสียแล้ว ทั้งๆ ที่ฝีมือการแสดงของเขายอดเยี่ยมปานนี้...

            “ข้าไม่ให้อภัยพวกเจ้าเด็ดขาด ตายเสียเถอะ!”

            ราชาปีศาจปัญญาโบกมือ ฝ่ามือสีดำก็พุ่งหวีดหวิวไปหาอันหลิน

            อันหลินไม่กล้าประมาทปล่อยหมัดสะเทือนขุนเขาออกไปสุดแรงเกิดทันที!

            แสงสีทองทลายฝ่ามือสีดำ กระแทกราชาปีศาจปัญญาอย่างจัง

            พรืด!

            ราชาปีศาจปัญญาพ่นเลือดสีดำออกมา ใยแมงมุมราชาหิมะหลุดออกจากมือร่วงลงพื้นเขาถอยหลังกรูด

            “หากไม่ใช่เพราะอาการบาดเจ็บของข้ายังไม่หายพวกเจ้าไม่มีทางเอาชนะข้าได้หรอก!”

            “เจอกันครั้งหน้า ข้าจะทำให้พวกเจ้าทรมานปางตาย!”ราชาปีศาจปัญญาลั่นวาจาแล้วหนีเตลิดไป

            ความเร็วของเขาทำให้พวกอันหลินล้มเลิกความคิดจะตามล่า

            “เขาหนีไปแล้วเหรอ” อันหลินงงไปหมดแล้ว

            ตอนแรกยังทำท่าเหมือนเป็นลาสบอสยโสโอหังอยู่ไม่ใช่เหรอ ทำไมแม้แต่หมัดสะเทือนขุนเขาก็ต้านทานไม่ไหวเกียรติของบอสอยู่ตรงไหน!

            เถียนหลิงหลิงขมวดคิ้วพูดอย่างไม่สบายใจว่า “ฉันรู้สึกว่าราชาปีศาจปัญญาคนนั้นไม่ค่อยปกติ”

            เมื่อนึกถึงท่าทางของผู้ชายคนนั้นอันหลินเองก็พยักหน้าอย่างเห็นด้วย

            จากนั้นทั้งคู่ก็มองกระจุกใยแมงมุมสีขาวบนพื้นอย่างหวาดระแวง...

            ...

            ในแดนลับแห่งหนึ่งบนเทือกเขาคุนหลุนที่นี่มีหินรูปร่างประหลาดเรียงราย มีหมอกลากสีสันปกคลุม

            ลึกเข้าไปในแดนลับในถ้ำอันกว้างขวาง มีพลังปราณรวมตัวกันอย่างหนาแน่น

            ที่นี่มีบัลลังก์ทองที่นั่งของหกราชา รวมถึงชายชุดดำนับร้อยชีวิต

            บนบัลลังก์ทองชายร่างใหญ่ที่ถูกไอดำปกคลุมทั้งตัวกำลังจ้องชายนัยน์ตาแดงที่คุกเข่าอยู่เบื้องล่าง

            “เจ้าปัญญา จัดการไปถึงไหนแล้ว” ร่างสูงใหญ่คนนั้นพูดเสียงแหบพร่า

            “จักรพรรดิปีศาจวางใจได้เลยแม้ระหว่างปฏิบัติภารกิจจะเกิดเหตุสุดวิสัยเพียงเล็กน้อยแล้วแต่ภายใต้ฝีมือการแสดงอันไร้พิรุธของข้า เรื่องสำเร็จลุล่วงไปได้ด้วยดี!” ชายนัยน์ตาแดงคนนั้นพูดอย่างมั่นอกมั่นใจ

            จักรพรรดิปีศาจพยักหน้าอย่างชื่นชม“ดีมาก! จากนี้เวลาแห่งความรุ่งโรจน์ของเผ่าพันธุ์ปีศาจเรา ใกล้มาเยือนแล้ว!”     

-----------------------------------------------------------------------------------------------------

– อ่านต่อได้ที่ bit.ly/3yCm498 –