อีบุ๊กลดราคาถึงปีใหม่นะคะ จากราคา 120 จิ้มได้เลย ลดเหลือ 39 บาทค่ะ
ถ้าไม่โหลด แวะไปให้กำลังใจที่เมพก็ยังดีนะคะ
ขอบคุณมากค่ะ
นายแพทย์ธนานนท์แขกประจำของบ้านมาถึงั้แ่เช้าตรู่ ในมือมีของบำรุงน้ำนมสำหรับคุณแม่หลายรายการ เป็ภาพที่คนที่นี่เห็นจนชินตาถึงความใส่ใจของเขา แต่สำหรับป้องเขต เขาแปลกใจเล็กน้อย
“ไอ้หมอนนท์” เสียงร้องทักของเ้าของบ้าน เขาอยู่ในชุดกีฬาสำหรับวิ่งจ๊อกกิ้งสีเทา บนลำคอมีผ้าขนหนูผืนสีขาวคล้องเอาไว้ เหงื่อที่ผุดขึ้นตามใบหน้าบอกให้รู้ว่าเขาผ่านการวิ่งมามากพอสมควร
“กลับมาไม่เห็นบอกก่อนเลย พักหลังๆ เงียบไปเลยนะ” คนโดนเรียกทักทายพร้อมกับเดินเข้าไปหา
“เออว่ะ... ฉันยุ่งนิดหน่อย มาเื่งานด้วย ก็แพลนเอาไว้ในวันที่แกให้กำหนดคลอดมา จะได้จัดการทุกอย่างทีเดียว ไม่นึกว่าจะคลอดก่อนกำหนดนี่หว่า พอจองตั๋วไว้มันก็เลื่อนไม่ได้อยู่ดี”
นายแพทย์หนุ่มพยักหน้าอย่างเข้าใจ และถามต่อ “แล้วนี่กลับเมื่อไหร่”
“คงรอจัดการเอกสารทุกอย่างให้เสร็จ รอพาลูกพาเมียไปด้วยเลย” เ้าของบ้านบอกอย่างตั้งใจโอ้อวด และก็ได้เห็นสีหน้าใของอีกคนจริงๆ
“ฮะ! แกว่าอะไรนะ มีลูกมีเมียตอนไหน” ลูกที่เพื่อนพูดถึงนายแพทย์หนุ่มพอจะเข้าใจ แต่ไม่ทันฉุกคิดว่าเมียที่เพื่อนพูดถึงเป็ศกุนตลา
“แกฟังไม่ผิดหรอก เมื่อวานฉันไปจดทะเบียนสมรสกับศกุนตลามาเรียบร้อย”
คำตอบที่ออกมาจากปากของเพื่อนเหมือนหมัดน็อกตั๊นหน้านายแพทย์ธนานนท์อย่างแรง เขาเพิ่งกลับมาได้เพียงวันเดียวก็สามารถพาศกุนตลาไปจดทะเบียนสมรสได้
“แล้วเธอยอมจดทะเบียนสมรสกับแกได้ยังไง”
“มันจะยากตรงไหนวะ” ป้องเขตยืดอกบอกอย่างเป็ต่อ ถ้าเพื่อนหนุ่มรู้ว่าตัวเองต้องงัดเล่ห์เหลี่ยมสารพัดเพื่อหลอกล่อเธอ เขาคงหัวเราะเยาะ
นายแพทย์หนุ่มครุ่นคิดในใจ หรือที่แท้... ศกุนตลาไม่รับรักเขาเพราะว่าเธออาจจะรู้สึกดีกับป้องเขต เพราะตลอดเวลาที่รู้จักกัน หญิงสาวไม่เคยกล่าวร้ายเขาแม้แต่ครั้งเดียว เห็นทีคราวนี้เขาต้องกลับไปซดน้ำใบบัวบกดามอกเสียแล้ว
“ฉันก็แค่ใน่า นึกว่าแกไปซุกลูกซุกเมียที่ไหนอีก”
“แล้วเมียคนนี้แกเห็นด้วยไหมวะ” นายแพทย์หนุ่มแทบสำลักน้ำลายตัวเองเมื่อเจอคำถามแบบนี้ แต่เขาก็ย้อนเพื่อนอย่างเจ็บแสบ
“เมียแกคนเดียวที่ไหน ก็เมียฉันด้วยเหมือนกัน”
คำตอบของเพื่อนรักทำให้เ้าของบ้านใ ลองคนอย่างนายแพทย์ ธนานนท์เอ่ยปากบอก ไม่มีทางที่จะเป็เื่ไม่จริง
“อย่าล้อเล่นน่า” อีกคนถามลากเสียง
“ก็คนที่แกเรียกว่าเมียเต็มปากเต็มคำ ดันเป็คนคนเดียวกับที่ฉันเข้าพิธีแต่งงานเมื่อปีก่อน นายจำไม่ได้เหรอวะ ก็ผู้หญิงคนที่นายทิ้งให้อับอายกลางงานแต่งงานวันนั้นไง” ประโยคเหน็บแนมเรียบๆ แต่กลับทำให้คนฟังจุกได้ไม่ยาก แต่เขาก็ทำเป็ยิ้มกว้าง ตบบ่าเพื่อนเบาๆ
“ขอบใจนะเพื่อนที่ดูแลเมียแทนฉัน แถมยังดูแลลูกฉันอย่างดี”
“เออ... ก็บอกแล้วไงว่าเมียฉันเหมือนกัน” นายแพทย์หนุ่มตอบย้ำ
“นี่แกไม่ได้คิดอะไรกับเมียฉันจริงๆ ใช่ไหม”
“ก็บอกอยู่ปาวๆ เมียแกคนเดียวที่ไหน” อีกคนลากเสียงยาว
เ้าของบ้านหัวเราะ เย้าเพื่อนขำๆ “ของแกมันอดีต ว่าแต่คิดหรือไม่คิดวะ”
“ถ้าฉันตอบว่าคิด แกจะว่ายังไงล่ะ”
ป้องเขตหรี่ตามองเพื่อน “อย่ามาพูดเล่นน่า”
“ถ้าอย่างนั้นก็เข้าบ้านกันเถอะ ฉันมาเยี่ยมหลาน” นายแพทย์หนุ่มบอกพร้อมกับเดินนำเข้าไปในบ้านโดยไม่รอให้เ้าของบ้านเชื้อเชิญ สวนทางกับศกุนตลาที่เดินออกมาพอดี
“ขอแสดงความยินดีด้วยนะตลา นายป้องเพิ่งบอกว่าพาตลาไปจดทะเบียนสมรสกันเมื่อวาน”
ศกุนตลายิ้มให้ชายหนุ่มด้วยรอยยิ้มเป็มิตร สบตากับคนที่เดินตามหลังมาด้วยแววตาที่แตกต่างจากมองอีกคน “ขอบคุณค่ะพี่หมอ ก็แค่ทะเบียนสมรสหลอกๆ น่ะค่ะ หมดสัญญากันเมื่อไรก็หย่าทันที ผู้ชายบ้านนี้ไม่ได้เล่ารายละเอียดทั้งหมดให้ฟังเหรอคะ” หญิงสาวบอกหน้าตาย เหน็บแนมเ้าของบ้านนิ่งๆ
“อ้าวเหรอ... เหมือนดูหนังคนละเื่เลยเนอะ” เขาบอกพร้อมหันมามองหน้าเพื่อนเล็กน้อย เย้าขำๆ และหันกลับไปหาหญิงสาว
นายแพทย์หนุ่มแทบหลุดขำก๊ากออกมา หากไม่ติดว่ากลัวเพื่อนจะอาย ได้แต่ซ่อนยิ้มขำ ในขณะที่คนเดินตามหลังหน้าเหวอไปสนิท เขาไม่คิดว่าจะโดนหญิงสาวหักหน้าแบบไม่ทันตั้งตัวอย่างนี้
“พี่ไปหาหลานก่อนนะ” นายแพทย์หนุ่มบอกหญิงสาวอย่างอารมณ์ดีแล้วเดินผ่านไป
เมื่อนายแพทย์หนุ่มเดินผ่านหญิงสาวไป คนเดินตามหลังก็หยุดมองและฝากสายตาคาดโทษเอาไว้ แต่ศกุนตลากลับไม่มีอาการตื่นตระหนกสักนิด เธอเดินตามหลังนายแพทย์ธนานนท์ไปติดๆ
อ่านฉบับเต็มๆ แบบไม่ค้างคา
มีรูปเล่มนะคะ
อีบุ๊กจิ้มที่ลิงค์ได้เลยค่ะ
สำหรับนักอ่านที่ไม่มีเวลาอ่าน ฝากติดตามเสียงอ่านในช่องนิยายเสียงด้วยนะคะ
บันทึกเสียงจบเล่มแล้ว ตอนนี้อยู่ในขั้นตอนของการตัดต่อ กด Sub รอได้เลยค่ะ
ประเดิมเื่แรก คุณแม่ฝากรัก คุณพ่อรับฝากและเชตสลัดคานค่ะ
ช่อง BaanRarisa Story คลิกที่รูปภาพได้เลยค่ะ
3K
