2.1 เื่ที่กู่ไม่กลับ
“พี่ไปห้องน้ำนานเชียว จะไปต่อแล้วนะ ไปไหม”ดาริกายกมือคล้องคอพี่ใหญ่อย่างคนเมาชักชวนไปต่อที่อื่น
“ไปกันเลยพี่รู้สึกว่าวันนี้พี่ดื่มเยอะเกินไปละ ” เธอยิ้มตอบลูกน้องสาวเพราะเห็นว่าทุกคนกำลังสนุกได้ที่ ไม่อยากขัดอารมณ์ของกันและกัน
“ดูแลกันดีๆนะ พี่จะกลับห้องก่อน” เธอหันไปสั่งคนที่เหลือในทีม ก่อนจะสะพายกระเป๋าลุกจากโต๊ะ
“คุณครับจะกลับแล้วหรือ ผมไปส่งนะ” ปกรณ์ที่นึกว่าหายไปแล้ว อยู่ๆก็โผล่เข้ามาประชิดตัวเธอ พร้อมทั้งออกแรง ดันให้เธอเดินไปตามทิศทางของเขา
“ไม่เป็ไรค่ะขอโทษนะคะ ดิฉันไม่้าความช่วยเหลือ กรุณาเอามือออกไปด้วยค่ะ”เธอกระซิบเสียงต่ำ พร้อมกับพยายามเดินเลี่ยงให้พ้นคนที่กำลังพยายามเข้าถึงตัวแต่เหมือนพื้นจะเอียงไปชั่วขณะ เธอเซไปชนโต๊ะข้างๆ
“ขอโทษทีครับ”ปกรณ์ขอโทษขอโพยโต๊ะข้างๆ
“ที่รักผมบอกคุณแล้ว ว่าคุณอย่าดื่มเยอะ เดี๋ยวผมพากลับบ้านนะผมขอโทษที่ตามใจคุณมากไปหน่อย” เขาประคองแกมบังคับให้เธอเดินไปตามแรง
ปกรณ์แสดงความเป็ห่วงเป็ใยเหมือนคู่รักเขายิ้มด้วยความพอใจว่าทุกอย่างกำลังจะเป็ไปตามแผนที่เขาวางไว้พยายามพยุงเธอให้ออกไปจากตรงนี้ให้เร็วที่สุดเพื่อไปยังห้องที่เพื่อนเขาเปิดไว้ให้ ไม่รู้ว่าตื่นเต้นที่จะได้ของสวยๆ งามๆแบบฟรีๆ หรือเพราะว่าคืนนี้ตนเองดื่มมากเกินไปเพราะตอนนี้เขารู้สึกว่าท้องไส้เขากำลังปั่นป่วนอย่างหนัก
“ก็ไม่ได้ดื่มเยอะนี่หว่า”เขาพยายามนึกหาสาเหตุ
พยุงเธอออกมาจากประตูได้ไม่เท่าไหร่มือน้อยๆ ก็อยู่ไม่เป็สุขปกรณ์ไม่รู้ว่าจะดีใจหรือเสียใจดีที่ตอนนี้ยาของเขาเริ่มออกฤทธิ์แล้วแต่เหมือนอะไรๆ จะไม่เป็ใจ ข้าศึกกำลังโจมตีเขาอย่างหนักแล้วสาวในอ้อมแขนกำลังปัดป่ายลูบไล้ไปทั่ว
“คะคุณจะพาฉันไปไหน” เธอพยายามเปล่งเสียงออกมาถามเขา
“ชู่วที่รัก ใจเย็นๆ อยู่นิ่งๆ นะจ๊ะคนดี” ปกรณ์ปลอบเธอไปพยุงตัวเธอไปด้วยใบหน้าที่บิดเบี้ยว
“อะไรวะเนี้ยทำไมต้องมาปวดตอนนี้ด้วย” เขาสบถอย่างหัวเสีย อ้อยกำลังจะเข้าปากช้างแต่ช้างดันมาปวดขี้ซะนี่
“ไม่ไหวแล้วโว้ยคนสวย รอพี่ตรงนี้ เป็เด็กดีนะ เดี๋ยวพี่กลับมา”เขาผลักเธอใส่ผนังทางเดินหน้าเลานจ์พร้อมกับวิ่งหาห้องน้ำอย่างไม่สนใจอ้อยที่จะเข้าปากเขาในตอนแรก
ทันทีที่เป็อิสระไม่มีคนโอบรัดไว้เหมือนก่อนหน้าเมธาวีก็ทิ้งตัวไหลครูดลงไปนั่งบนพื้นพร้อมกับความรู้สึกแปลกๆ ร้อนวูบวาบคอแห้งกระหายน้ำ และอึดอัดไปหมด
“ร้อน”เธอพึมพำคนเดียวพร้อมกับมือน้อยๆ ที่พยายามปลดกระดุมเสื้อหลังถอดเสื้อคลุมตัวเองออกเสร็จแล้ว
“คุณคุณครับ”น่านนทีที่เดินตามคนทั่งคู่ออกมาั้แ่ในเลานจ์รีบเข้าไปพยุงตัวเธอขึ้นมาก่อนที่เธอจะทำอะไรที่ไม่รู้ตัวตรงนี้ เขาอุตส่าห์กันไม่ให้เธอดื่มเครื่องดื่มแก้วนั้นแล้วคิดไว้แล้วว่านายปกรณ์ต้องคิดไม่ซื่อแต่กับเป็เธอเองที่รีบคว้าแก้วเข้ามาดื่มเกินไป แต่ยังไงก็ตามแม้จะป้องกันการดื่มของเธอได้ไม่ทัน แต่เขาก็กันไอ้คนฉวยโอกาสนั้นออกไปได้
“ยาถ่ายทั่งขวดขนาดนั้นงานนี้นายได้หมดแรงนอนเน่าอยู่ในห้องน้ำแน่” เขาคิดพร้อมกับพยุงเธอเข้าไปในลิฟต์เพื่อไปยังโซนที่พัก
“ช่วยฉันทีฉันเป็อะไรไป ทำไมฉัน ฉัน เป็แบบนี้” ไม่แค่พูดเธอกำลังใช้มือน้อยๆปลดกระดุมเสื้อตัวเองออกไปแล้วถึงสองเม็ดและเม็ดที่สามและสี่ที่ต่ำลงมาก็เหมือนจะถูกปลดเช่นกัน น่านนทีที่มัวแต่กดลิฟต์ไม่ได้มองว่าเธอกำลังทำอะไรอยู่ ก้มลงมองอีกทีเขาก็ตะครุบมือเธอแทบไม่ทันเสื้อคลุมที่เธอถอดทิ้งไว้ที่ทางเดิน ดีที่เขาเก็บมาด้วยนาทีนั้นเหมือนกำลังหาทางออกให้ทั้งตัวเธอและตัวเขาเองน่านนทีเอาเสื้อที่เธอถอดออก ห่มตัวเธอไว้อยากลวกๆ กันสายตาจากคนอื่นๆจะพาเธอไปไหนเขายังไม่รู้เลย พักที่นี้หรือเปล่าก็ไม่แน่ใจที่สุดท้ายที่คิดว่าน่าจะพอใช้ได้จึงเป็ตัวเลือกที่เขากลืนไม่เข้าคายไม่ออก
“อ๊ะ”ความรู้สึกร้อนวูบวาบเหมือนโดนไฟช็อตทุกทีที่ทั้งสองัักันเป็ความรู้สึกที่ค่อนข้างแปลก แต่ออกไปทางทรมานมากกว่าเธอกัดฟันแน่นไม่รู้จะทำยังไงกับความรู้สึกแบบนี้ ทุกครั้งที่เธอหรือเขาโดนตัวกันเธอจะรู้สึกดีขึ้นจากอาการอึดอัดทรมานนี้มากเมธาวีพยายามเอาตัวของเธอเองไปใกล้เขามากที่สุด เรียกได้ว่าตอนนี้เธอพยายามลูบคลำปีนป่ายตัวเขาไปทั่ว
“เห้ยคุณ อย่าซุกผมอย่างนั้นซิ อย่าหายใจรดต้นคอผมแบบนั้นซิ ผมจั๊กจี้นะคุณ”น่านนทีจับไหล่ทั้งสองข้างดันตัวเธอออกห่าง
“คุณคุณพักที่ไหน ใช่ที่นี่หรือเปล่า” เขาพยายามถามเธอ แต่แทนที่จะได้คำตอบกลับมาเธอกลับนิ่งใส่เขา แล้วเปลี่ยนเป็พยายามถอดเสื้อคลุมและทุกสิ่งอย่างบนตัวออกเพราะจากที่ได้อยู่ใกล้กับที่เย็นๆ อาการก่อนหน้าที่ว่าก็หายไปเธอเลยต้องช่วยให้ตัวเองคลายความร้อนด้วยการจัดการสิ่งที่ห่อหุ้มร่างกายเธอออก
“ร้อนฉันร้อน” เธอพยายามถอดเสื้อผ้าตัวเองออกทั้งที่อยู่ต่อหน้าคนแปลกหน้าอย่างเขา
ดันก็แล้วผลักก็แล้ว แต่เธอก็ไม่ยอมออกห่างจากตัวเขา แถมยังพยายามจะแก้ผ้าตัวเองอีก
“งานเข้าแล้วกูเอาไงดีวะ” น่านนทีแหงนหน้าขึ้นมองเพดานลิฟต์อย่างหมดทางเลือก และกดลิฟต์ไปยังชั้น17 ซึ่งเป็ชั้นที่พักของตัวเขาเอง
44K
![[จบ] ระบบวายร้ายแห่งโชคชะตา](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1682648255_88486121.webp)
