คนขับรถ​กระหายกาม (nc)​

ตอนที่ 33 ฝึกพูด

    ในห้องนอนของแพรวา แมนยืนอยู่ตรงหน้าเธอด้วยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์ แพรวาที่ยังคงไร้เดียงสาไม่รู้เลยว่าสิ่งที่เธอกำลังจะเจอนั้นไม่ใช่แค่การฝึกพูดหน้าชั้นเรียนธรรมดา ๆ

    “เอาล่ะครับ...บทเรียนพิเศษของเราคือการฝึกให้คุณหนูกล้าแสดงออก” 

    แมนเริ่มอธิบาย 

    “คุณหนูต้องลองพูดในสิ่งที่ทำให้คุณหนูเขินอายออกมาให้ผมฟัง”

   แพรวาพยักหน้าอย่างตั้งใจ 

   แมนกล่าวพร้อมกับยิ้ม 

   “งั้นเรามาเริ่มจากคำว่า หนูชอบน้าแมนมากเลยค่ะช่วยมาเย็ดกับหนูหน่อย...ลองพูดประโยค​นี้ออกมาดัง ๆ สิครับ”

    แพรวาหน้าแดงก่ำขึ้นมาทันที 

    “น้าแมนคะ…มันจะดีหรอ”

    “ไม่เป็นไรครับ” 

    แมนพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน 

    “นี่คือการฝึกครับ ถ้าแค่นี้คุณหนูยังพูดไม่ได้...คุณหนูก็คงจะไม่มีความกล้าพอที่จะพรีเซนต์งานต่อหน้าคนอื่นได้หรอกนะครับ”

    แพรวาลอบมองแมนอย่างลังเล แล้วค่อย ๆ ก้มหน้าลงอย่างเขินอาย​ก่อนจะลองพูดออกมาเบา ๆ 

    “ห..หนูชอบน้าแมนมากเลยค่ะช่วยมาเย็ดกับหนูหน่อย”

    “ไม่ครับ...ต้องดังกว่านี้ครับ” 

    แมนกล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง

    คำพูดของแมนทำให้แพรวารู้สึกร้อนผ่าวเบา ๆ เธอมองหน้าแมนอย่างสับสน แต่ในใจลึก ๆ ของเธอก็มีความปรารถนาที่อยากจะทำตามคำสั่งของเขา

    “หนูชอบน้าแมนมากเลยค่ะช่วยมาเย็ดกับหนูหน่อย”

    เธอพูดออกมาดังขึ้นกว่าเดิม

    “ดีมากครับคุณหนู”

    เขาพูดออกมาอย่างพอใจ

    “เรามาต่อกันเลย”

    แมนค่อย ๆ ถอดเสื้อผ้าของเขาออกจนหมด เผยให้เห็นแท่งดุ้นที่แข็งตึงและผงาดชี้โด่ขึ้นมา แพรวาเบิกตากว้างด้วยความตกใจและทำท่าจะถอยหนี แต่แมนก็จับมือเธอไว้แล้วพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน 

    “ไม่ต้องกลัวครับคุณหนู...คุณหนูก็เคยอมมันมาแล้วนี่ไม่ต้องกลัว ๆ”

    “อ..โอเคค่ะ” 

    แพรวาพูดตอบพร้อมมองที่แท่งดุ้นของแมน

    แมนก้มลงไปกระซิบที่ข้างหูเธอว่า 

    “ถ้าคุณหนูอยากจะพรีเซนต์งานให้ดี...คุณหนูต้องกล้าที่จะเผชิญหน้ากับทุกอย่างนะครับ”

    จากนั้นเขาก็ผายมือมาที่แท่งดุ้นของตัวเอง แล้วสั่งด้วยน้ำเสียงที่แหบพร่า 

    “เอาล่ะครับ...บทเรียนต่อไป...คือให้คุณหนูลองพูดคำว่า ‘กวยน้าแมนใหญ่จัง’ สิครับ”

    แพรวาหน้าแดงก่ำขึ้นมาทันที เธอพยายามจะหลบตาหนี แต่แมนก็บอกว่า 

    “อย่าหลบตาครับมองมาที่กวยผมแล้วพูดออกมาเลย”

    แพรวาค่อย ๆ มองดูแท่งดุ้นของเขาอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ แล้วพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ 

    “ก..กวยน้าแมนใหญ่จัง”