น้ำหวานหญิงสาวสุดอาภัพเธอเสียพ่อแม่ไปตอน 16 ปี ด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์ ทำให้เธอต้องอยู่กับยาย เธอพยายามช่วยแบ่งเบาภาระยายทุกอย่างเท่าที่เธอจะทำได้จนน้ำหวานเข้ามหหาลัยเธอก็พบกับความสูญเสียอีกครั้ง ยายของเธอเสียไปด้วยโรคชรา หลังจากนั้นน้ำหวานก็เหลือตัวคนเดียว เธอทำงานส่งตัวเองเรียนจนตอนนี้เธออยู่ปี 3 แล้ว น้ำหวานทำงานเป็บาร์เทนเดอร์ตอนกลางคืนที่ผับลูซิเฟอร์เป็หลัก ถ้าว่างเธอก็จะไปลงแข่งรถให้แก๊งเพื่อนของเธอบ้างแล้วแต่โอกาส โดยแก๊งของเธอนั้นมีแต่เพื่อนผู้ชายเป็หลักในกลุ่มมีเธอเป็ผู้หญิงคนเดียวเท่านั้น ในกลุ่มเธอมีกันอยู่ทั้งหมด 6 คน ประกอบด้วย เฟียส ต้นกล้า ฟิมล์ ลาร์ฟ บูม อาร์ม พวกมันเป็เด็กบ้านรวยที่ไม่ต้องทำอะไรก็มีกินมีใช้ไม่ขาดมือ ด้วยความที่น้ำหวานทำงานที่ผับที่พวกมันไปเที่ยวบ่อยทำให้รู้จัก และเป็เพื่อนพวกมันจนมาถึงทุกวันนี้ วันนี้เธอนัดกับพวกมันที่สนามแข่งรถเพื่อลงแข่ง
"ไงพวกมึงวันนี้ได้เท่าไร" น้ำหวานถามเพื่อน ของเธอถึงเงินเดมพันวันนี้
"ได้ 200,000 มึงพร้อมไม" เฟียสเดินเข้ามาถามน้ำหวาน
"พร้อม รถมึงอะพร้อมไม" น้ำหวานนถามลาร์ฟเ้าของรถที่ฉันจะใช้แข่งในวันนี้
เธอหาเงินด้วยวิธีนี้มาได้สักพักแล้วมันทำให้เธอไม่ต้องเหนื่อยทำงานมากเกินไป เธอไปเตรียมตัวแข่ง คู่แข่งวันนี้ของเธอเป็คู่อริกับแก๊งของเธอ
"โอ้โห้วันนี้น้องน้ำหวานลงแข่งด้วยหรอจ๊ะ ถ้าวันนี้พี่ชนะน้องน้ำหวานต้องไปกับพี่นะจ๊" เก่งพูดพร้องมองน้ำหวานด้วยสายตากระลิ้มกระเหลี่ย
"ฝันอยู่หรอ เอาชนะฉันให้ได้ก่อนแล้วค่อยมาพูด อย่าเก่งแต่ปาก" เธอพูดกับมันไป เก่งทำท่าจะเดินเข้ามาหาฉัน จนต้นกล้าเขามาขวางและผลักอกเก่งออกไป จนเ้าหน้าสนามเข้ามาแย่งพวกเราออกจากกัน
"ฝากไว้ก่อนนะมึง" เก่งพูดทิ้งท้ายก่อนจะแยกกัน
น้ำหวานเดินไปที่รถแล้วขึ้นรถไปเธอขับรถมาที่จุดสตาร์ท เธอหันไปมองหน้าไอเก่งที่อยู่รถคันข้างๆ และหันกลับมาสนใจการแข่งข้างหน้าแทน สัญญาณไฟสีเขียวขึ้นเธอก็เหยียบคันเร่งพุ่งทะยานออกไป เธอกับไอเก่งขับเบียดกันไปมาจนมาถึงโค้งสุดท้าย เธอเข้าโค้งและขับแซงมันและเข้าเส้นชัยก่อนมันแบบฉิวเฉียด พอเข้าเส้นชัยได้ไอเก่งก็เดินเดินตรงเข้ามาหาเื่เธอ
"มึงโกงกู"
"กูโกงมึงตรงไหนมึงอ่อนเองจะโทษใคร เอาเงินกูมา"
"กูไม่ให้มึงจะทำไม" ในจังหวะที่เพื่อนเธอกับมันกำลังรีบตรงเข้ามาในสนาม พอเธอได้ยินแบบนั้นเธอก็เข้าไปซัดหมัดใส่มันทันที เธอกับมันซัดกันอยู่พักนึ่งจนเพื่อนเธอกับมันเข้ามาแยกพวกเราออกจากกัน
สภาพเธอกัยมันไม่ได้แตกต่างกันมานักเธอปากแตกมันตาเขียว เ้าหน้าที่สนามตรงเข้ามาจัดการเื่ทั้งหมดและเอาเงินมาให้เธอที่ห้องเตรียมตัว
"ไงมึงตัวแค่นี้ห่าวนักนะมึงอ่ะ" ฟิมล์เอาน้ำแข็งมาประคบให้ฉัน
"ก็มันหาเื่กูก่อนป่าววะ ซีดด เบาๆหน่อยมึงกูเจ็บ"
ที่ตอนนั้นทำเป็เก่ง น้ำหวานเถียงกับเพื่อนของเธออยู่แบบนั้น โดยไม่รู้เลยว่าเธอกำลังเป็ที่สนใจจองเสือร้ายสองตัวที่มองมาที่เธอั้แ่เริ่มแข่งจนถึงตอนนี้