ยื้อยุทธ (Zombie) ออนไลน์

ระหว่างทางที่ทั้งห้าผ่านมา ผู้เล่นจำนวนมากก็หันมามองจับกลุ่มคุยกันอย่างออกรสชาติ ซึ่งส่วนใหญ่ก็เป็นเรื่องของสี่สาว เพียงแต่จะผสมลงโรงเรื่องของชายบ้านกากหนึ่งอย่างซอว์ไม่ได้ เพราะเขาบังอาจไปเดินตามหลังพวกหล่อน ชายหนุ่มที่ได้ยินก็อดถอนหายใจไม่ได้ซึ่งมันทำให้เขานึกถึงคำพูดของลุงฉัตร เขาก็อดไม่ได้ที่จะยักคิ้วใส่พวกผู้ชายอย่างกวนประสาท
ส้นตีน…
ใช่! นั่นคือคำที่เขาได้รับมา น่าเสียดายที่พลอยไม่ได้สนใจอะไรเขามากนัก เพราะหล่อนกำลังให้ความสนใจกับเสี่ยวเสียที่กำลังขี่มอไซค์ขนาดเล็กนำหน้าวนไปมาพร้อมเสียงอ้อแอ๊อันเป็นเอกลักษณ์ แม้แต่ผู้เล่นคนไหน ๆ ก็เบิกตากว้างอยากได้เสี่ยวเสียเป็นสัตว์เลี้ยง ทั้ง ๆ ที่มันก็เป็นซอมบี้ แถมซอมบี้เด็กทารกนี้จริง ๆ แล้วก็ถูกควบคุมด้วยชาวบ้านกากหนึ่งอย่างเขานั่นเอง
‘บันเทิงเลยกรู’ เขาไม่คาดคิดเลยว่าหลังจากเสี่ยวเสียปรากฎจะทำให้ความนิยมของเขาที่สาว ๆ มีต่อเขาจะอันตรธานหายไป ชายหนุ่มถอนหายใจเฮือกเปิดแผนที่ขึ้นมาในตอนนี้เขาได้ปล่อยให้ซอมบี้เทพสายฟ้าเพียงหนึ่งเดียวของเขาอยู่ข้างนอกไปก่อน หากถามว่าอีกสิบเก้าตัวไปไหน นั่นก็คงย้อนไปตอนที่สู้กับอสูรลวงและเทพอสูรปฐพีที่เขาโยนซอมบี้ใส่รัว ๆ นั่นก็มาจากข้าทาสบริวารของเขานั่นเอง
‘อุส่าห์ฆ่าพวกมันได้แท้ ๆ แต่กลับไม่มีของดรอปเลย’ เขารู้สึกว่าตัวเองดวงกุดด้านนี้แท้ ๆ
แตะ! ในระหว่างนั้นเองซอว์ก็ถูกรั้งไว้ เขาหันไปมองก็พบว่ามีชายอ้วนคนหนึ่งสวมชุดสีเขียวไม่ต้องเดาสัญลักษณ์ก็รู้เลยว่า ไอ้อ้วนยุทธนี่เป็นคนจากสำนักพเนจร แถมมันจะปล่อยลมปราณออกมาไม่ปกปิดด้วยทำให้เขารับรู้ว่าไอ้เวรนี้เลเวล 31 ซึ่งไม่ใช่น้อย ๆ เลย พลางหันไปมองสี่สาวก็พบว่าหล่อนไม่ได้สนใจอะไรเขาเลย เดินตัวปลิวไปนู้นแล้ว
‘บันเทิงจริง ๆ ด้วยวะกรู’ ซอว์เงยหน้ามอง แต่ก็อดสงสัยไม่ได้ ตั้งแต่เข้าเกมมาครั้งแรกเขาก็โดนคนจากสำนักพเนจรไล่ล่า พอมาคราวนี้ก็ถูกหาเรื่องก่อน ดูเหมือนว่าเขาจะเป็นศัตรูคู่อาฆาตของสำนักพเนจรจริง ๆ ชายหนุ่มหันไปมองรอบ ๆ ก็พบว่าผู้เล่นชายหญิงจ้องมองเขาราวกับมองคนตาย สายตาแสดงความเหยียดหยาม
“ใจเย็น ๆ นะครับคุณพี่ มีอะไรก็ค่อย ๆ คุยกัน” ซอว์ยิ้มแห้ง
‘ถ้ากรูรอดไปได้นะ กรูจะฆ่ามึง!! ’ ด้วยความสามารถโหมดมนุษย์ตอนนี้ หรือต่อให้ซอมบี้เขาก็ไม่มีสิทธิ์รอด เขาไม่ได้เป็นพระเอกในนิยาย ไม่ได้ตัวเทพในฝั่งโกง หรือมีไอเทมที่ยิ่งใหญ่พอต่อกรกับไอ้เวรนี้ เพียงแค่เขาหยิบไอเทมขึ้นมาสวมประเภทป้องกัน ทันใดนั้นสายตาคนทั้งหมดคงกลายเป็นโลภและโถมใส่เขาจนตาย แม้เขาจะฆ่าคนอื่นของไม่ดรอปแต่นั้นไม่ได้หมายความว่าคนอื่นฆ่าเขาแล้วของไม่ดรอปหนิ?
“ฮ่า ๆ ๆ เจ้าก็เข้าใจนี่นา ทีหลังอย่าสะเออะเข้าใกล้ธิดาของเราเด็ดขาด ไม่งั้นล่ะก็…พวกข้าเด็ดปีกแกแน่” ซอว์พยักหน้าหงึก ๆ เขารู้สึกเหมือนโชคชะตาเล่นตลก ตั้งแต่เล่นเกมมาเขาไม่เคยสู้กับใครชนะเลยระหว่างดวลกันหนึ่ง ๆ สุดท้ายก็ต้องพึ่งตัวช่วยตลอด ไม่ได้ใช้กำลังเพียว ๆ จัดการ ถึงหากจะมีก็ตามแต่ก็มั่นใจว่าไม่เกินหนึ่งครั้งตั้งแต่เข้ามาเล่นเกมนี้แน่นอน
“ครับพี่ ครับพี่…กระผมจะระวังมากกว่านี้” ซอว์ยิ้มแห้งขอบคุณ อย่างน้อยพี่อ้วนนี้ก็ไม่ได้ทำร้ายเขา ชายหนุ่มไม่รอช้าเดินหันหลังหนีทันที แตะ!! แต่แล้วเขาก็ถูกรั้งอีกครั้งแม้เขาจะเดาได้จากคำพูดว่า ‘ทีหลัง’ แต่ไม่ได้หมายถึง ‘ทีนี่’ สักหน่อย ฮ่า ๆ ๆ
“จะมาก็มา จะไปก็ไปหรอเจ้าหนู” เขามองชายอ้วนที่หักนิ้วดังกร็อบ ๆ ไปมาก็ยิ้มเหยเก ดูเหมือนเขาจะคาดการณ์ได้แม่นยำไม่มีผิด ไม่รู้ทำไมตอนซื้อหวยไม่ถูกแบบนี้บ้างนะ เอ๊ะ! ไม่สิ…ตั้งแต่เกิดมาเขาก็ไม่เคยซื้อเลยนี่หว่า
“หมัดเดียวเองเจ้าหนู กัดฟันแน่น ๆ ล่ะ” ครืน!! ลมปราณจำนวนมากทะลักออกมา ซอว์ยิ้มแข็งค้างเพราะระดับพลังที่อีกฝ่ายปล่อยมาเรียกได้ว่า 1+1=ตาย นั่นเอง จะให้สวมไอเทมป้องกันสองดาวไหม? ก็ไม่ได้…เพราะต้องใช้เวลาสวมชุดเซ็ตให้เลเวลยี่สิบของเขาไปยี่สิบเอ็ดตรงตามเงื่อนไข
มันไม่มีทางสวมปุ๊บปั๊บเสร็จทันทีหรอก แลัว? มีคนช่วยไหม? พลอย กับเดอะแก๊งก็เดินไปไกลกว่าร้อยเมตรแล้วตอนนี้ พวกหล่อนคงไม่ได้มาสนใจอะไรตรงนี้หรอก แล้วระแวกนี้ล่ะ? อย่าว่าแต่ระแวกนี้เลย ต่อให้นับระยะทางกว่าห้ากิโลเมตรที่เขาเดินทางมาก็ไม่มีใครทำท่าทางเป็นมิตรสักคน
เดาว่าน่าจะเพราะเขาเสล่อเดินตามนางฟ้าทั้งสี่กับชุดชาวบ้านกากหนึ่งของเขา ส่งผลให้คนอื่น ๆ เดาว่าไอ้เวรนี้ไม่มีเบื้องหลังแน่นอนฉะนั้นรังแกกันได้สบาย แม้อยากจะตะโกนบอกพลอยว่า ‘ช่วยด้วย!’ แต่ศักดิ์ศรีของเขาคงป่นปี้ นั่นนับว่าเป็นอะไรที่เขาไม่ชอบมากที่สุด แม้กระทั่งใช้ซอมบี้เด็กเพื่อเรียกร้องความสนใจเพื่อช่วยเขาก็ตามที
“ถึงฆ่ากันเลยหรอพี่ชาย” เขาถามยิ้ม ๆ เจ้าอ้วนก็ส่ายหัว
“ข้ามั่นหน้าเอ็งต่างหาก วะฮ่า ๆ ๆ ” คนโดยรอบพาคนหัวเราะ ซอว์ที่เห็นว่าไม่มีทางเลือกแล้วก็ถอนหายใจยอมแพ้ เจ้าอ้วนที่เห็นก็หัวเราะราวกับผู้ชนะ มันกำหมัดแน่นระเบิดลมปราณออกมาจนเศษฝุ่งฟุ้งกระจาย ชายหนุ่มปรายตามองอย่างเย็นชาพยายามจดจำใบหน้าที่เต็มไปด้วยไขมันของมันเอาไว้
“ฮ่า ๆ ๆ ก่อนตายก็จำชื่อข้าไว้ซะ ข้าคือ…หมิงยู่ หมิงยู่ที่แปลว่าชัยชนะอย่างไงล่า!! ” ฮ่าห์⁓ อีกฝ่ายรวบรวมปราณกลายเป็นออร่าสีเหลืองปรากฎหัวสิงโต คนโดยรอบฮือฮากัน หมิงยู่ราวกับได้ใจใส่เต็มแรงใช้กำปั้นพุ่งเข้าหาชายหนุ่มทันที ซอว์ที่เห็นก็เค้นเสียงออกมา มุมปากเขายกขึ้นกล่าวเบา ๆ
“หมิงยู่สินะ ข้าจะจำไว้” ตูม!!! ร่างของชายหนุ่มหายไปในพริบตาหลังโดนปราณจำนวนมากถาโถมเข้าใส่ ทุกคนตบมือกันสนุกราวกับได้เล่นเพลงหมัดที่แข็งแกร่ง เจ้าอ้วนหัวเราะราวกับปีศาจขอบคุณหลาย ๆ คนอย่างรวดเร็ว เป็นเวลาเดียวกันที่ทางฝั่งธิดาศักดิ์สิทธิ์ ร่างของเสี่ยวเสียล้มลงหลับไป พร้อมกับรายชื่อปาร์ตี้ที่ขาดชื่อของ ‘ความว่างเปล่า’ “ไอ้ระยำเอ้ย!! " ในอากาศกลางเมฆหมอกนั้น วิญญาณของเขากำลังโมโหเดือดจนเส้นเลือดปูดไปทั้งตัว
“แมร่ง! นึกว่าจะสามารถกดออกเกมได้ตอนก่อนจะสู้ แต่ที่ไหนวะ! แมร่งระบบสั่งให้กรูอยู่” ส้นตีน!!! ที่ตลอดวินาทีสุดท้ายก่อนเขาตายโดยทำเป็นเฉยชาได้เนื่องจากเขาวางแผนว่าวิสุดท้ายก่อนปราณกระแทกตัวเขา เขาจะกดออกเกมให้มันหายไปทันที แต่ที่ไหนได้…ระบบเสล่อบอกว่าต้องการให้เขาอยู่ต่อ
“หมิงยู่ หมิงยู่ หมิงยู่” ซอว์กำหมัดแน่นตัวสั่นเทา เขาผู้ทำลายล้างอาณาจักรต้นดำเนิด สังหารผู้เล่นเป็นสามหมื่นคน เป็นราชาในหมู่ราชันย์ของเหล่าซอมบี้ เขาคือราชาซอมบี้! เขามีข้าทาสบริวารระดับ 40 อย่างซอมบี้เทพสายฟ้า เขาเป็นผู้สังหารเจ้าสำนักสี่มหาอำนาจ และสี่ผู้ทำลายล้างอย่างเทพอสูรจนหมดสิ้น
เขาฆ่ามันด้วยสมองของเขาคนเดียว!!!
แต่กลับโดนไอ้กระจอกกากเดนที่แม้แต่เขาก็เคยฆ่าเจ้าสำนักมันมาแล้ว กลับโดนมันต่อยตายในหมัดเดียว ซอว์ยิ่งคิดก็ยิ่งแค้น ชายหนุ่มรู้สึกว่าตัวเองไม่เคยพ่ายแพ้แบบนี้มาก่อนเลย เพราะตลอดเวลาเขาเอาแต่แกล้งแพ้เนื่องจากตัวเองรู้อยู่แล้วว่าเขาก็สามารถทำได้มากกว่านั้นได้ แต่ครั้งนี้เขาทำอะไรไม่ได้เลย
เขาสู้ตัวต่อตัวกับใครไม่ได้เลย…
“แค่ขาดฝูงซอมบี้เราก็ไม่ต่างจากผู้เล่นธรรมดา” กรอด!!!
“คว#$%^เอ้ย!!” เขาพยายามสงบสติอารมณ์
“ถือว่าเป็นบทเรียนไป”

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ระบบสั่งให้กรูอยู่

คล้ายกับเรื่องยื้อยุทธ (Zombie) ออนไลน์ ที่คุณอ่าน

ยื้อยุทธ (Zombie) ออนไลน์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ระบบสั่งให้กรูอยู่

คล้ายกับเรื่องยื้อยุทธ (Zombie) ออนไลน์ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้