กลับชาติมาเกิดใน Urban Fantasy

ตอนที่สามสิบเอ็ด Salt of earth จงเป็นเกลือของโลก

อ.ดมิธรีเป็นอาจารย์ชายแก่สอนเคมีธรรมดา ท่านสอนไปตามบทเรียนแต่ก็จริงจังกับการสอนลูกศิษย์

เป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่พยายามทำความเข้าใจแอนนาและให้โอกาสเธอแก้ตัวตอนที่ส่งงานไม่ทันเพราะไปปราบแวมไพร์

“เธอเป็นคนที่มีความสามารถนะแอนนา แต่เธอจะแสดงออกมาไม่ได้หากเธอขาดความรับผิดชอบและการใส่ใจเรียน อาจารย์จะให้โอกาสเธอส่งการบ้านอีกครั้ง แก้ตัวมาให้ดีอีกครั้งนะ เธอทำได้”

ที่ผมจำได้เพราะเป็นหนึ่งในดราม่าชีวิตของแอนนาที่คนเขียนมักเขียนให้คนที่ทำดีด้วยกับเธอตายและผู้ใหญ่ ไม่เข้าใจ พึ่งไม่ได้ หรือกลายเป็นพวกตัวร้าย

อาจารย์ดมิธรี่ตายไปดังนั้นผมจึงตัดการเป็นตัวร้ายของอาจารย์ออกไปและหวังว่าผู้ใหญ่และอาจารย์ที่ดีจะยังมีชีวิตรอดกับเขาบ้าง

และท่านก็จะถูกฆ่าโดยที่คนไม่ล่วงรู้เพราะวันหยุดเสาร์อาทิตย์ไม่มีใครรู้ว่าท่านหายไป

Salt of the earth

จงเป็นเกลือของโลก

ศัพท์ที่แสดงถึงว่าจงเป็นแบบอย่างแก่ผู้คน แบบอย่างที่แสดงถึงสิ่งที่ดีที่มีอยู่ในตัวมนุษย์

มันเป็นเรื่องเรียบง่ายแต่เป็นสิ่งหายาก

มันมีคนเช่นนี้อยู่จริง

คนดีที่ช่วยเหลือคุณโดยไม่หวังผลตอบแทน

คนที่แค่เห็นเขาใช้ชีวิตไปตามธรรมดาของเขาก็ทำให้คุณเกิดความหวังในมนุษย์ว่ามนุษย์ยังไม่ไร้ซึ่งคนดีและโลกนี้ยังมีความหวัง

และนั่นล่ะครับ

คนเขียนฆ่าคนดีที่ธรรมดาเหล่านี้ไปเพื่อดราม่าของเรื่อง

ปัญหาที่ผมอยากเป็นพระเจ้าของโลกใหม่ไม่ใช่เพราะโลกนี้ไร้ซึ่งคนดี เลยเดินเข้าหาทางชั่วแบบพระเอกเอดจี้ โดนทรยศ แต่เพราะคนดีกลายเป็นเหยื่อของคนชั่วอย่างไร้ทางสู้ในโลกนี้ต่างหาก

มันเป็นเรื่องทรมานมากกว่าที่รู้ว่าโลกไม่ได้เลวร้ายอย่างที่คิดและมีทางแก้ไขได้เพราะมีคนดีอยู่ แต่คนดีที่ว่าก็โดนโลกที่โหดร้ายกัดกินไปทุกวันเท่านั้นเอง

ผมเห็นด้วยกับคนที่นับถือศาสนาว่า การต่อสู้ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ไม่ใช่กองทัพ แต่คือการต่อสู้ในชีวิตประจำวันที่ทำเรื่องดีดีเล็กๆเรื่องหนึ่ง

..หากคนทำเรื่องดีดีเล็กๆเรื่องหนึ่ง ถูกปีศาจกินไปเรื่อยๆ ผมไม่รู้สึกว่าเราจะชนะได้

มันเจ็บปวดมากกว่ามองอย่างเรียบง่ายว่าทุกคนเป็นคนเลว

อย่างที่ธานอสว่าไว้

“ผมรู้ว่าความพ่ายแพ้เป็นอย่างไร รู้ว่าเรานั้นถูกแต่ก็ผิดพลาดล้มเหลวในที่สุด”

ความฉลาดมองเห็นปัญหา เหคุผลทำให้เราคาดการณ์ได้ แต่เหตุผลไม่ได้ทำให้โลกหมุนตามใจเรา

พลังต่างหาก ธานอสก็ได้รู้ตัวในท้ายที่สุด ว่านักวิทยาศาสตร์ที่เห็นเหตุการณ์และพยายามเกลี้ยกล่อมผู้คนทั่วไปและผู้มีอำนาจด้วยเหตุผล มันทำอะไรไม่ได้

อำนาจต่างหากที่พึ่งพาได้

และหวังว่าผมจะไม่พลาดในครั้งนี้นะ

“อาจารย์คนใหม่เป็นปีศาจ”

ผมกล่าวขณะปั่นจักรยานซ้อนเทเลอร์

และแนะนำให้แอนนาแบกวิลโล่ขึ้นหลังและวิ่งไปที่โรงเรียน

อย่าถามว่าทำไมผมไม่ซ้อนแอนนาข้างหลังจักรยานผม

ผมไม่ยอมให้มือของแอนนาเข้ามาใกล้คอของผมจนเธอสามารถหักคอของผมได้แบบหักคอตุ๊กตาอย่างเด็ดขาด

อาจารย์เป็นปีศาจแมลงที่กินหนุ่มบริสุทธิ์

ใช่แล้วครับอาจารย์แก่คิ้วขาวอย่างอ.ดมิทธรี่เป็นหนุ่มพรหมจรรย์

อาจารย์สาวที่ให้ความหวังและใจดีต่อเด็กหนุ่มที่ขาดคนรักคนเอาใจใส่ คือปีศาจแมลงที่ปลอมตัวมาเพื่อจะล่อลวงหนุ่มพรหมจรรย์ไปกิน

มันไม่ได้สวยหรูแบบมังงะที่อาจารย์สาวครึ่งปีศาจจะพบรักกับเด็กหนุ่มๆและดำเนินชีวิตในโรงเรียนแบบเรื่องโรแมนติคคอมีดี้

ที่นี่อเมริกา

ดินแดนทุนนิยม ชื่อเสียง สุรา นารีและสิทธิเสรีภาพเหนือสิ่งอื่นใด อเมริกันดรีม

ซากศพของอ.ดมิธรีเหลือแต่เสื้อเปื้อนเลือดและไม่มีใครพบตัวเขา

และผมอาจจะต้องอธิบายว่าผมรู้ข้อมูลที่ไม่ควรจะมีใครรู้ได้อย่างไร

โดยไม่ต้องบอกว่าผมมาจากโลกอื่น

ผมคิดข้อแก้ตัวไว้ว่าผมเห็นนิมิต

แต่เรื่องนั้นเอาไว้ทีหลังตอนนี้ผมต้องช่วยอาจารย์ดมิธรีก่อน ต่อให้สายไปแล้วก็เถอะ

หัวใจของผมเต้นตุบๆ

แต่ไม่เหนื่อยเลยแม้แต่น้อย ที่ค้นคว้ามาตลอดเพิ่มความอดทนของร่างกายนั้นได้ผล

และพลังเวกเตอร์ก็ช่วยควบคุมล้อจักรยานปั่นด้วยความรวดเร็วและไม่เกิดความเสียหายเพราะปั่นด้วยความเร็วมากเกินไป

“ละแล้วเธอเอาชั้นมาทำไมชั้นเป็นคนธรรมดานะ?”เทเลอร์กล่าวอย่างสั่นกลัว

อ้าว นิสัยคนชอบเล่นเกมส์อย่างผมดันเผลอนึกว่าเป็นเกมส์เลยลากเทเลอร์มาเข้ากลุ่มปราบปีศาจโดยไม่ได้ถามเธอ

อาจจะเพราะผมหวังลึกๆว่าเธอมีพลังควบคุมแมลงอาจจะมีพลังควบคุมช่วยผมสู้กับอาจารย์สาวที่เป็นปีศาจแมลงได้

ลานจอดรถ

ชั้นหนึ่ง สองสาม

หวิ่ง หวิ่ง

ภาพสะท้อนกลับมาแบบค้างคาวเข้ามาหาผม ทำให้ผมรู้ตำแหน่งคร่าวๆ

ผมใช้การจับภาพเสียงว่าใครอยู่ที่ไหน

โป๊ะเช๊ะ

ตำแหน่งอาจารย์ที่น่าจะเป็นตำแหน่งปีศาจขนาดยักษ์มีขาระโยงรยางค์

ผมไม่เสียเวลาวิ่งขึ้นบันไดแต่ไต่ผนังไปทันที

ไม่นึกไม่ฝันว่าวิชาปีนกำแพงจะได้ใช้ทันที

กระโดดก้าวหนึ่งสองสาม ผมก็มาอยู่ตรงหน้าต่างชั้นสามได้อย่างง่ายดาย

..

“อะ อย่า”

ดมิธรี แก้ผ้าอยู่บนเตียงผ่าตัดในห้องเคมี

“ฮิฮิฮิ”

เสียงหวานๆขัดกับร่างกายที่เป็นปีศาจแมลงมีสายระโยงรยางค์

“อย่าขัดขืนไปสิคะที่รัก ชั้นบอกแล้วว่าคืนนี้ชั้นจะเป็นคู่เดทของคุณและราตรีนี้ยังอีกยาวนาน”

เธอชอบหนุ่มบริสุทธิ์ พวกเขามีกลิ่นที่แตกต่างจากคนที่ผ่านผู้หญิงมาแล้ว ราวกับเหล้าชั้นดีของพวกมนุษย์

และผ่านสูตรลับการปรุงเลือดแสนอร่อยด้วยเขี้ยวพิษของเธอที่ทำให้เขายังรับรู้แต่แขนขาขยับไม่ได้

และเธอจะค่อยๆกัดกินจากนิ้มมือของเขา ขา ใบหู

รักษาชีวิตของเขาไว้ให้นานที่สุดก่อนที่จะกัดกินส่วนที่อร่อยที่สุดตรงอัณฑะและค่อย..

“วี๊ด”

เสียงแหลมๆจากปืนปากกาเล็กๆกระบอกหนึ่งกระทบเข้ากับปีศาจแมลงนั้น

เปรี้ยง

ร่างกายของปีศาจแมลงกลายเป็นน้ำแข็งและแตกพังด้วยหมัดของชายหนุ่มที่พุ่งเข้ามาในห้องด้วยความรวดเร็ว

จุดอ่อนของปืนของแอนดรูก็คือขนาดใหญ่และใช้เวลาเล็งกับการเคลื่อนไหวลำบากหากเล็งคนที่เคลื่อนไหวได้เร็วอย่างแอนนา

แต่กับเป้าที่ใหญ่อย่างปีศาจแมลงที่ขนาดใหญ่โตเต็มห้องนี้นั้นสบายมาก

ไม่ต้องมีความสามารถระดับโนบิตะก็ยิงโดน

“เฮ้ย ตายแล้วเหรอ ยังไม่ได้แลกเปลี่ยนคำท้าทายกันเลย”

ชายหนุ่มมองไปที่ซากน้ำแข็งและกองเลือดเละๆที่อยู่ที่พื้น

ในมือถือปากกาที่สามารถยิงเลแซอร์น้ำแข็ง

ปืนของเข้าแอนดรูมันโกงจริงๆแฮะ

อย่างว่าล่ะ มักจะแสดงว่าปืนของแอนดรูมันยิงช้า

ศัตรูที่มีขนาดใหญ่หลบไม่ได้ ก็จะกลายเป็นเป้าหมายของเลเซอร์น้ำแข็งไปเต็มๆ

ช่วงข้อต่อของปีศาจแมลงก็แตกหักจากการกลายเป็นน้ำแข็งและประกอบกับแรงปะทะของหมัดของเลโอนาร์ด

จะเรียกว่าปืนของแอนดรูมันโกงก็ได้

อย่างที่ว่าล่ะครับ

คนธรรมดามีเลือดมีเนื้อหรือแม้แต่ปีศาจก็ตาม หากถูกทำร้ายตอนกลายเป็นน้ำแข็งแล้วจะทำอะไรได้?

มันไม่มีมุก

“ปล่อยให้น้ำแข็งละลายเพื่อคุยกับนางเอก”แบบเดียวกับที่แอนดรูมันทำ

ทุบศัตรูตอนที่อยู่ในน้ำแข็งก็ชนะแล้วแบบเดียวกับที่แอนนาทุบแขนของแอนดรูทำให้แขนขาดจากการที่น้ำแข็งแช่แข็งแขนของตนเอง

หืม คิดอีกที หากแอนดรูมันไม่ติดนิสัยตัวร้ายที่ต้องคุยกับนางเอกก่อน มันก็ชนะไปแล้วสิเนี่ย?

(เดี๋ยวหาว่าบิวต์อารมณ์ปืนของแอนดรูมาตั้งนานไม่เห็นการโชว์ความน่ากลัวของปืน นี่ก็อย่างที่เห็นครับหากยิงโดนปืนน้ำแข็งจัดการศัตรูได้ในทีเดียว-ผู้เขียน)

..