กลบสวรรค์ สะท้านสามโลก

       จางเฟิงค่อยๆดึงกระบี่ออกมาจากฝัง ชิ้งง เสียงของกระบี่ที่ออกมาจากฝัง

"เจ้าหนูเจ้าทำตามอาจารย์นะอาจารย์จะทำให้เจ้าดู ผู้เป็นอาจารย์พูดออกมา

 เขาดึงกระบี่ออกจากฝัก เเล้วค่อยๆวาดกระบี่ไปตามอากาศ ฟิ้ววว ชิ้งง 

 ฟิ้ววฉึกๆ ชิ้งๆฟิ้ๆๆ เขาจับกระบี่ตวัดไปมาในมือ เป็นรูปทรงกลมเเล้วเเทงออกไปกลางอากาศ

ตู้มเกิดเป็นเสียงกระเบิดเบาๆกลางอากาศ เเล้วเขาก้ตวัดกระบี่เป็นรูปทรง กากบาท

ตัวกากบาทราวกับ ตัวกากบาทพุ่งไปกลางอากาศพุ่งไปตัดต้นไม้ ชิ้งๆๆๆๆๆๆๆๆๆ 

ราวกับใบมีดนับพันเล่มที่ฟัน ต้นไม้ต้นนั้นนับ1000เล่มชิ้งๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ 

ต้นไม้กลายเป็นผุยผง 

อ่าา เป็นไงเจ้าทำได้เหมือนอาจารย์รึเปล่า เพลงกระบี่นี้มีชื่อว่า กระบี่พันสังหาร

มีสองกระบวนท่า กระบวนนท่าเเรกระเบิดนนภา กระบวนท่าที่สองตัดพันกระบี่

"ส่วนเจ้าฝึกได้เเค่ขั้นเเรกเท่านั้นถ้าอยากฝึกขั้นสอง ต้องทำความเข้าใจมันให้เเจ่มเเจ้ง

เท่านนั้นถ้าไม่สามารถทำความเข้าใจให้เเจ่มเเจ้งได้ เจ้าก็จะติดอยู่ที่ขัั้นเเรกตลอดกาล

" ที่อาจารย์ทำให้เจ้าดูเมื่อกี้ใช้พลังในการเเสดงเพลงกระบี่เเค่2เปอเซนต์

เขาชี้นิ้วทั้ง5นิ้วออกมา 

จางเฟิงมองถึงกับอึ้ง เเค่5เปอเซ็นต์เเต่ได้ขนาดนี้เลยหรอ ตกลงเเล้วอาจารย์อยู่ขั้นใดกันเเน่

 "เอาละๆเจ้าอย่ามองจนอออึ้งเลยอาจารย์เหนื่อยเเล้วจะมองเจ้า ฝึกเพลงกระบี่ เขาเดืนมาหาจางเฟิง

ชี้นิ้วไปที่หน้าผาก ความรู้เพลงกระบี่เข้าไปในหัวจนหมดทั้ง2ขั้น เพียงเเค่ยังไม่สามารถฝึกขั้น2ได้เเค่นั้น

ผ่านไป3ชั่วโมงของการฝกขั้นเเรก

 ฝึกซะเดียวอาจารย์จะนั่งดูเจ้า เฒ่าเหมิงนั่งลงโขดหินเเล้วดูจางเฟิงค่อยๆ

ฝึกเพลงกระบี่ ชิ้งหวีดหวีว จางเฟิงพลิกตัวไปมาพันไปกลางอากาศ ตู้ม

 เสียงระเบิดกลางอากาศ เเซกกก เขาฟันลายเฉียงตู้ม พลิกตัวไปด้านซ้าย

  ฟันไปอีกครั้ง เเล้วก็ฟันไปเเนวตรงกลางอากาศ ฟิ้วววววววว ฉึกกกกกกกกกๆๆๆๆ

รอยเเตกราวกับรูปสายฟ้ากลางอากาศ ตุ้มๆๆเสียงดังน้อยๆออกมา มองดูไปรอยของดินที่เเตกออกมา

เเล้วพบว่าร่องมันลึกไปประมาณ3เซ็นติเมตร ยาวราวๆ5-7เมตร

 "ดีๆเจ้าฝึกได้ดีมากๆเหมือนอาจารย์ตอนที่ยังหนุ่มๆเลยฮ่าๆ 

เเฮ่กกๆ จางเฟิงหายใจออกมาด้วยความเหน็ดเหนื่อย เพราะฟันกระบี่ออกไป

เเต่ละครั้งกินพลังงานกล้ามเนื้ออย่างมาก หากเขามีเคล้ดวิชาฝึกร่างกายดีๆ 

หรือเขาข้ามไปขั้นกายา มันก็จะลดการกินพลังงานกล้ามเนื้อไปได้เยอะ

 ฮ่าๆเจ้าทำได้ดีๆ เจ้าเหนื่อยเเล้วใช่ไหม เพราะยังไม่ข้ามไปขั้นกายาเลย เเต่กับฝืนตัวเอง

"ฝึกวิชานี้ขั้น1ก็เหนื่อยเป็นะรรมดา เขาค่อยๆเอามือไปล้วงเสื้อของตนเอง ในมือถือเม็ดสีขาวๆอยุ่

1เม็ด อะนี่คือยาฟื้นพลังกาย เจ้ากินไปซะ เเล้วพลังกายจะกลับมา 

ถือว่าทำได้ดี การโจมตีของเจ้าเทียบได้กับ ระดับขั้นกายาเลยละหึๆ

เจ้ากินยาซะมันจะฟื้นฟูพลังกายเจ้า เจ้าจะได้สามารถใช้วิชากระบี่นี่ได้ต่ออีก เเต่ถ้าเจ้าอยู่ในขั้นกายาเจ้าก็จะสามารถใช้วิชากระบี่นี่ได้เยอะ ยิ่งขั้นพลังสูงก็จะยิ่งใช้ได้นับพันนับหมื่นนับล้านครั้ง

โดยไม่มีการหยุดพักก็ได้

"โอ้วเป็นเช่นนั้นหรืออาจารย์เเล้วข้าละ ข้าๆ ข้าสามารถใช้ได้ถึงร้อยครั้งหรือเปล่า ข้าอยู่ในขั้นก่อเกิดนะ

ห๊ะอย่างเจ้าหรือได้เเค่10ครั้งก็พอถือว่าเก่งเเล้ว เฒ่าเหมิงเขาเบ๊ะปากไปทีนึงเจ้าเด็กคนนี้มันยอตัวเอง

"อยู่หรือยังไง

"จางเฟิงสะบัดกระบี่เล่นไปมาตามประสาเด็กน้อย ฮ่าๆข้าจะฆ่าเจ้าย่าา เขาเล่นไปอยู่คนเดียว

โดยมีอาจารย์ที่นั่งมองดู เจ้าเด็กนี่มันดื้อตั้งเเต่เมื่อไหร่กัน

"จางเฟิงเอ้ยตอนนี้เจ้าก็อยู่กับอาจารย์มา1เดือนเเล้วนะ การพัฒนาของเจ้าถือว่าสุดยอด มรวกก

เอาละๆเลิกเล่นได้เเล้ว มาฝึกต่อสู้กับอาจารย์ต่อเร็วๆ

ขอรับศิษย์จะไปหาเเล้วเขาวิ่งมา ตรงหน้าของเฒ่าเหมิงเจ้าใช้ทักษะกระบี่โจมตีมาซะ อาจารย์จะได้เเค่พลัง1ส่วน ใน1พันเท่านั้น

โจมตีมาสิ

"เอ๊ะท่านจะให้ข้าโจมตีท่านหรือ ข้าไม่เอา ข้าไม่เอาหรอกนข้าไม่อยากทำร้ายท่าน

 มันเเค่การฝึกเจ้าหนูโจมตีอาจารย์เร็วๆ เดี๋ยวก็ค่ำก็ได้ๆศิษย์เเค่กลัวทำให้อาจารย์ยาดเจ็บ

เจ้านี่มันเป็นศิษย์โอหังจริงๆ

ด้วยความที่จางเฟิงมาอยู่กับผู้เป็นอาจารย์1เดือนความรู้สึกคุ้นเเละสนิทไกล้ชิดเขาจึงทำเหมือนคนในครอบครัว

จางเฟิงเข้ามาเร็วๆเขากวักมือเรียก โดยถือกระบี่เอาไว้มือหนึ่งเเล้วนำมือหนึ่งขัดหลังเอาไว้

จางเฟิงเขาค่อยๆกระชับกระบี่ในมือ เเล้วพุ่งไปตรงอาจารย์ยืนอยู่

เคร้งๆ ฟิ้วว ฟันตรงขา อาจารย์เขากระโดดไป1ที โฮ้วเจ้าเด็กนี่ฮ่าๆ 

จางเฟิงกระโดดขึ้นไปฟันกลางเเสกหน้า เเต่อาจารย์เขาก็หายไปเป็นหมกควัน

ฮ่าๆฟันข้าไม่โดนหรอกเเบร่

"ท่านโกงข้านี่อาจารย์ ฮ่าๆข้าไม่ได้โกงๆ เจ้าเด็กบ้ 

ข้าจะใช้ทักษะบระเบิดนภาเเล้วนะะ

  เขาตวัดกระบี่ในมือ ฟิ้วๆเป็นรูปทรงกลมเเล้วเเทงไปกลางอากาศ

ราวกับลูกศรที่พุ่งไปใส่เป้าหมาย ปั้ง กลุ่มควันที่คละคลุ้งทั่่วสถานที่

อาจารย์ท่านไม่เป็นไรนะอาจารย์ท่านคงไม่ใช่เละไปเเล่้วนะ

  เขาเดินไปตรงจุดที่ พลังกระบี่พุ่งไป 

เเฮร่มีใบหน้าหนึ่งโผลออกมาคืออาจารย์เขานั่นเอง

ใบหน้าที่เต็มไปด้วยขี่เถ้าของ พลังกระบี่ระเบิดนภา เผ้าผมรุงรังจนหมด

"เจ้าโจมตีอาจารย์ตอนไม่ตั้งตัวเจ้านี่มันช่างจริงๆเลย

  เซียนผู้ยิ่งใหญ่อย่างข้ามาโดนศิษย์ตัวเองลอบโจมตีช่างภูมิใจวะไม่มี เขาคิดในใจ

 "อาจารย์ข้าทำได้ดีหรือเปล่า เเหะๆเขาเกาหัวตัวเองเเล้วทำหน้าตาตลกขบขัน

ผู้อาจารย์เห็นท่าทางของศิษย์ก็หายโกรธไปทันที โอ้ววว เจ้าทำได้ดีเเล้วละ เขายิ้มให้ด้วยใบหน้าที่อบอุ่น

จางเฟิงว่าเเต่ขั้นพลังของเจ้าอยู่ขั้นใดกันเเน่ ทำไมอาจารย์ถึงมองไม่ออก เจ้ามีทักษะกายาหรือ 

เขาขมวดคิ้วทีนึง อาๆช่าเถอะ อาจารย์มีข่าวดีนะ สำนักหานชิง โดนเซียนลึกลับฆ่าล้างสำนัก ตอนนี้ทวีปเซียนซาง มีสำนักเซียนมากมายกำลังจะเเย่งกัน ฮ่าๆพวกเซียนสวะก้งี้ละ

 ท่านคงไม่ใช่เซียนลึกลับที่ไปฆ่าล้างสำนักหานชิงนะ

โอ้วฮาๆไม่ใช่อาจารย์เเน่นอน เราไปอาบน้ำที่ริมธารกันเถอะ เหงื่อเจ้าคงจะท่้วมตัวเเล้ว 

สวนอาจารย์จะไปล้างตัว

 เอ๊ะหรือว่าเพราะทักษะปราณเทวะที่ข้าได้สืบทอดมามันเพิ่มพลังข้าเเละปิดขั้นพลังของข้าหรือเปล่า

น่าคิดจริงๆ เขาคิดในใจเสร็จก็เดินตามอาจารย์ไปยังลำธาร