กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

การเดินทางยังคงรวดเร็วเหมือนเดิมทั้งกลุ่มแกร่งขึ้นกว่าเดิมโดยเฉพาะหมายเลข1-10กับโรซาเรียและในความคิดของกริมตอนนี้มันต่างออกไปจากเดิม ต้องสร้างนักรบที่แข็งแกร่งเพิ่มโดยเร็วการมาครั้งนี้กริมได้รู้เรื่องตัวตนต่างๆมากเกินไปและแต่ละตัวตนมันแข็งแกร่งมากจนได้แต่แหงนมอง
''หมายเลข10พอถึงเมืองหลวงให้เจ้าลงที่นั่น จากนั้นคอยจับตาดูการกระทำพวกขุนนางต่างๆเอาไว้หมายเลข9เมื่อกลับไปถึงที่เมืองให้แบ่งคนของเราออกไปตามเมืองต่างๆเมืองละ10คนและทุกเมืองที่ไปให้สร้างห้องฝึกที่จุคนได้100คนเอาไว้ทุกเมือง เอลซ่าเจ้าเองก็ต้องกลับไปที่เผ่าสร้างห้องฝึกที่จุคนทั้งเผ่าได้เอาไว้ ทีฟาเมื่อไปถึงที่เมืองให้เจ้าพัก3วันจากนั้นให้พาทุกคนมาหาปู่ส่วนคนอื่นๆยังไม่มีอะไรมากให้ทำหน้าที่ไปตามปกติ''...กริมที่นั่งอยู่บนหัวเจ้าไก่ฟ้าหายไปมันมุ่งหน้ากลับเมืองด้วยตัวเองเพราะมันไวกว่ามาก
''สภาพโดยรวมถือได้ว่าตกต่ำ การเป็นอยู่ค่อนข้างลำบาก พื้นที่ปลูกพืชและเลี้ยงสัตว์ได้ยากเกินไปคงต้องเริ่มจากตรงนี้สินะ''ระหว่างทางกลับกริมไม่ได้ผ่านไปเฉยๆมันสังเกตสภาพโดยรวมของทวีปไปด้วยแต่ด้วยพื้นที่ของทวีปที่กว้างเกินไปการจะพัฒนาในครั้งเดียวคงเป็นไปไม่ได้บูม! กริมยังคงเคลื่อนที่ผ่านไปเรื่อยๆจนในที่สุดก็มาถึงเมือง ใจของกริมถึงกับกระตุกทันทีเพราะดูเหมือนเวลาที่จากไปเดือนกว่าๆได้มีการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นกับเมืองมันคือ3ขุมกำลังที่ตั้งค่ายพักอยู่รอบๆเมืองหมื่นเผ่าพันธุ์โดยแต่ละกองกำลังมีคนไม่ต่ำกว่า100,000คนตูม! กริมไม่สนใจมันลงมาที่หน้าเมืองตรงนั้นโฮกิ้นกำลังยืนเฝ้าทางเข้าออกด้วยท่าทางเคร่งขรึม
''รายงานเรื่องที่สำคัญทั้งหมดมา''ทันทีที่มันเห็นกริมใบหน้าที่เคยเคร่งขรึมได้เปลี่ยนเป็นยิ้มแย้มทันทีเพราะในที่สุดความตึงเครียดรอบๆเมืองก็จะจบลงซักที
''เรียนนายท่าน อย่างที่ท่านเห็น3ขุมกำลังได้ระดมกำลังคนระดับแนวหน้ามาที่เพราะเหตุผลบางอย่างโดยขุมกำลังแรกคือกิลด์นักผจญภัย มันมาที่นี่เพราะต้องการสิ่งที่ท่านประดิษฐ์ขึ้นขุมกำลังที่2คือกิลด์นักฆ่าและที่มันมาก็เพราะต้องการรับใช้ท่าน ส่วนขุมกำลังสุดท้าย...เอ่อ...ขุมกำลังสุดท้ายข้าเองก็ไม่รู้ว่าโผล่มาจากไหนแต่ที่แน่ๆขุมกำลังนั้นมีหญิงสาวเป็นคนนำมานางบอกว่าจะไม่ทำอะไรและจะจากไปเมื่อได้สิ่งที่ต้องการแล้ว''
''กิลด์นักผจญภัย? ก็ดีข้าคิดว่าทวีปนี้ต้องไม่ต้องมีกิลด์บ้าๆนี่อีกแล้วแหละแล้วตอนนี้พวกมันอยู่ที่ไหน''กริมเคยได้ยินเรื่องกิลด์นักผจญภัยมาบ้างแต่มันค่อนข้างผิดกับที่ได้ยินมาเพราะมันควรจะเป็นกิลด์ที่ดีแต่นี่มันเริ่มจะชั่วบัดซบมากขึ้นทุกที ผิดกับกิลด์นักฆ่าที่น่าจะชั่วร้ายแต่ดันมีความคิดและดีกว่ามาก
''ทั้งหมดอยู่ที่ร้านอาหารหมื่นเผ่าพันธุ์ครับนายท่าน''กริมไม่พูดมากมันพุ่งตัวไปที่ร้านอาหารทันทีและเมื่อก้าวเท้าเข้าไปกริมก็รู้ได้ทันทีว่าคนที่โฮกิ้นพูดถึงคือใครบ้าง เพราะทั้งร้านเหลืออยู่โต๊ะเดียวโดยทั้ง3เลือกที่จะนั่งโต๊ะใหญ่ด้วยกันโดยทั้ง3นำคนคุ้มกันมาด้วยคนละ10คนตึ่ก! ตึ่ก! ตึ่ก! กริมอยากจะจบเรื่องนี้ไวๆจึงเดินเข้าไปที่โต๊ะแต่คนคุ้มกันรวม30คนต่างเข้ามาหยุดไว้ตูม! ตูม! ตูม! กริมแค่เหลือบมองเท่านั้นทั้ง30คนก็ลงไปนอนกองอยู่บนพื้น ตุ่บ! กริมนั่งลงในที่สุด
''เอาหละมีเรื่องอะไรก็รีบพูดมาเลย อ่อ...หัวหน้ากิลด์นักผจญภัยบ้าบออะไรนั่นไม่ต้องพูดนะเงียบๆไปเพราะไม่นานภายในทวีปนี้จะไม่มีกิลด์นักผจญภัยอีกต่อไป''ฉับพลัน3คนที่เป็นหัวหน้าขุมกำลังลุกพรวดพวกมันรู้สึกเหมือนโดนหยามโดยเฉพาะหัวหน้าใหญ่กิลด์นักผจญภัยมันรู้สึกว่าต้องฆ่ากริมให้ได้
''ปากดี''หัวหน้ากิลด์นักผจญภัยนำอาวุธออกมาจากแหวนมิติแต่ยังไม่ทันจะได้ลงมือด้วยซ้ำ ตึง! ตึง! ตึง!กริมใช้แรงกดดันทั้ง3คนให้นั่งลงด้วยความรุนแรง
''ไม่พูดมากสิ ข้าเบื่อนักพวกชอบแย่งชิงของคนอื่น แต่ช่างเถอะข้าไม่โทษเจ้าเพราะเจ้าคงไม่มีปัญญาหรือสมองคิดประดิษฐ์สิ่งของเองนั่นแหละ แล้วอะไรที่ทำให้เจ้าคิดจะมาแย่งสิ่งที่ข้าคิดค้นขึ้นมาได้''กริมใช้แววตาดุดันจ้องออกไปฉับพลันมันก็ตัวสั่นถึงมันจะเตรียมใจเผชิญหน้ากับจอมราชันย์มาบ้างแต่ไม่คิดว่ามันจะขนาดนี้นี่มันไม่มีทางต่อต้านได้เลย
''หะ...หากเจ้ากล้าทำอะไรข้าแม้แต่ปลายเล็บทวีป7บุปผาไม่มีทางปล่อยเจ้าเอาไว้แน่ แล้วทวีปนั้น...ก็อยู่ภายใต้การดูแลของจอมราชันย์คนที่5''ที่หัวหน้าใหญ่กิลด์นักผจญภัยของทวีปนี้มันกล้ามาที่นี่เพราะมันไปเข้ากับทวีปอื่นและเพราะคิดว่าตนเองมีจอมราชันย์คนที่5หนุนหลังอยู่แต่มันไม่รู้เลยว่าจอมราชันย์คนที่5ที่ควบคุมทวีปนั้นอยู่ได้โดนเก็บไปก่อนแล้ว
''น่ารำคาญหากเจ้ายังพูดมากอีกมันจะเร่งเวลาตายของเจ้า''กริมเงียบลงเพื่อดูว่าอีกฝ่ายจะพูดอะไรมั้ย...ไม่พูด ตอนนี้หัวหน้ากิลด์นักผจญภัยของทวีปนี้ปิดปากเงียบด้วยความกลัวเห็นแบบนั้นกริมจึงหันไปหาชายตาบอด1ข้างที่นั่งรออย่างสงบ
''เจ้าคงเป็นหัวหน้ากิลด์นักฆ่าสินะ อย่ารับใช้ข้า? ได้แต่มีเงื่อนไขเจ้าสนใจมั้ยหากไม่สนใจก็เชิญออกไป''
''เชิญท่านพูดมาได้เลย''ถึงจะสงบนิ่งแต่ภายใต้ท่าทางนั้นมันก็กำลังกลัวอยู่เหมือนกันทั้งๆที่กริมไม่ได้ลงมืออะไรมากแต่กลับกดดันพวกมันทั้ง3ที่มีพลังพอๆกันได้แบบไม่ลำบากอะไร
''ข้าจะให้แหวนวงหนึ่งแต่เมื่อใส่ไปแล้วแล้วมันจะเหมือนกับสัญญาเลือดคือเจ้าจะไม่สามารถทรยศได้และคนของเจ้ามันมีมากเกินไปเพราะฉะนั้นบางคนจะต้องถูกคัดออกส่วนวิธีคัดคนข้าคิดเอาไว้แล้ว''กริมโยนแหวนออกไป1วงเพื่อรอดูว่าหัวหน้ากิลด์นักฆ่าจะทำยังไงและผลที่ได้ทำให้กริมพอใจอย่างมากมันหยิบไปแล้วหยดเลือดเลือดตามด้วยสวมลงไปบนนิ้วทันที
''ดีมาก แล้วเจ้าหละมาทำไม''สุดท้ายกริมจึงหันไปหาหญิงสาวที่ดูๆแล้วอายุไม่น่าจะเกิน20ปีด้วยซ้ำส่วนระดับพลังเองก็พอๆกับราชันย์นักรบสูงสุดอันดับ1หากให้พูดนางถือว่ามีพรสวรรค์ในระดับที่ไม่เคยมีมาก่อนเลยด้วยซ้ำ
''ข้าต้องการหาคู่ ขอเพียงมีอายุไม่มากไปกว่าข้าแล้วชนะข้าได้เจ้าจะได้แต่งกับข้า...''กริมลุกขึ้นทันทีไม่จำเป็นต้องฟังให้จบเพราะดูแล้วมันเป็นเรื่องไร้สาระอย่างมาก
''เชิญเจ้าออกไปเถอะ นี่เป็นเรื่องงี่เง่าที่สุดที่ข้าเคยฟังตั้งแต่เกิดมาเลย''กริมเลิกสนใจหญิงสาวทันทีตอนนี้กริมใช้พลังดึงตัวหัวหน้าใหญ่กิลด์นักผจญภัยของทวีปเข้ามา ปึ่ก! แต่อยู่หญิงสาวกลับโจมตีใส่ดาบระดับSSSที่อยู่ในมือของนางสั่นกึ่กๆโดยไม่สามารถผ่านโล่6เหลี่ยมไปได้ตอนนั้นเองกริมได้ปล่อยหัวหน้าใหญ่กิลด์นักผจญภัยออกจากมือแล้วหันไปจ้องมองหน้าหญิงสาว
''เจ้าอยากตาย?''

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่121:เรื่องน่ารำคาญ

คล้ายกับเรื่องกริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์ ที่คุณอ่าน

กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่121:เรื่องน่ารำคาญ

คล้ายกับเรื่องกริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้