Chok-Dee โชค ทะลุมิติไปพร้อมระบบต่างโลก

นินและโอขับรถตุ๊กๆ ไฟฟ้าสองคันนำทางช้าๆ คนขายของป่า 4 คนปั่นจักรยาน 3 ล้อตามหลัง โชคขับรถตุ๊กๆ คันสุดท้ายคอยตามเก็บกวาด

ระหว่างทาง ชายคนหนึ่งที่นั่งปั่นจักรยานหันมาถามโชค “ไม่ไปอยู่ข้างหน้าหรอครับพี่โชค?”

โชคหัวเราะหึๆ “อยู่ข้างหลังนี่แหละครับ จะได้ไม่มีใครตกหล่นหลงทาง เดี๋ยวอยู่ดีๆ คิดแปลกๆ ขับเปลี่ยนเส้นทางไปเองดื้อๆ หลงทางมา เดี๋ยวก็จะหาว่าผีลักพาตัว 555+”

ชายคนนั้นหัวเราะตาม “ไงล่ะ... ปั่นจักรยาน 3 ล้อขนของไปตามทาง เหนื่อยกว่าเดินไปหาของในป่าบ้างมั้ยครับ?”

โชคยิ้ม “เหนื่อยน้อยกว่า สบายกว่า สนุกกว่าใช่มั้ยล่ะ?”

“ใช่ครับ! อีกนานมั้ยกว่าจะถึงครับ?”

“จำทางเอาไว้นะครับ หากจำไม่ได้ก็เอาแบบใกล้ๆ ก่อน ปั่นไปกลับสัก 2-3 หมู่บ้าน พอชินก็ค่อยไปไกลขึ้น หมู่บ้านเราถึงในเมืองห่างกันราวๆ 6 หมู่บ้าน จริงๆ จะแวะเอาของไปขายในหมู่บ้านอื่น หรือไปรับซื้อของเยอะๆ จากหมู่บ้านอื่นแล้วเอาไปขายในหมู่บ้านอื่นต่อก็ได้ หรือจะรับจ้างเหนื่อยหน่อยแต่ได้เดินทาง อย่างรับจ้างรับส่งคนไปหมู่บ้านอื่นหรือไปในเมืองก็ได้ ไปหมู่บ้านอื่นอาจจะ 1 ลูกปัด ไปกลับ 2 ลูกปัด หากไกลหน่อยก็ 2-3 ลูกปัด ไปกลับก็ 4-6 ลูกปัด ไงล่ะ... หาลูกปัดง่ายขึ้นมั้ย?”

ชายทั้ง 4 คนพยักหน้ายิ้มแก้มปริ “ง่ายขึ้นเยอะเลยครับพี่โชค! เดี๋ยวลองทำดู”

รถตุ๊กๆ สองคันนำหน้า จักรยาน 3 ล้อ 4 คันปั่นตามหลัง โชคขับปิดท้าย ทุกคนยิ้มกันตลอดทาง

โชคนั่งยิ้มมุมปาก คิดในใจ “ฮ่าๆ... การค้าขายและการเดินทางเริ่มเชื่อมโยงกันแล้ว ดีเลย”