หัวใจของแรนด์เต้นระทึกด้วยความตื่นเต้นเมื่อแม็กกี้ผวาเข้ามาจูบตรงปากแต่เขาััความหวั่นไหวที่เกิดอยู่ภายในจิตใจเธอได้ สังเกตเห็นแววกังวลที่ฉายชัดอยู่ในดวงตาซึ่งบอกให้รู้ว่ามันจะต้องมีสิ่งผิดปกติเกิดขึ้นอย่างแน่นอน
แม็กกี้นั้นเหมือนบิลลี่ทุกครั้งที่มีอารมณ์อย่างใดอย่างหนึ่งเกิดขึ้น เธอจะแสดงออกถึงความแข็งขืนและนี่เป็อีกเหตุผลหนึ่งที่ทําให้เขารักเธอนักเพราะเขารู้วิธีที่จะจัดการหรือควบคุมอารมณ์เพียงอย่างเดียวเท่านั้น
“มานี่...” เขางอนิ้วกระดกเรียกภรรยาและแม็กกี้ก็หัวเราะออกมาอย่างขบขัน
“โอ...ไม่ละค่ะ ลอร์ดเนลสันฉันน่ะรู้จักตัณหาของคุณดี ไม่นะ...อย่าเพิ่งตอนนี้เลล่ากําลังจะเข้ามาทำความสะอาดห้องอยู่แล้ว...และ...”
“และอะไร”
“และคุณก็คิดว่าฉันจะยอมง่าย ๆ น่ะสิ” และทำไมต้องเป็ตอนนี้ด้วยเล่า...มันเป็สิ่งที่สร้างความพิศวงให้เกิดขึ้นกับเธออยู่
“อ้าว...ก็เราแต่งงานกันมาตั้งนานแล้วเพราะฉะนั้น คุณต้องง่ายสําหรับผมแน่” แรนด์พูดปนหัวเราะแววในดวงตาบอกความฉลาดแกมโกง
มันทําให้หัวใจของแม็กกี้พองโตขึ้นแต่แววในดวงตายังบอกความระแวง มีความรู้สึกอยู่ว่า เธอมักจะเต็มใจสําหรับเขาเสมอแม้ในบางครั้งที่ตัวเองไม่มีอารมณ์แต่สามอาทิตย์มาแล้วที่เขากับเธอไม่ได้ร่วมหลับนอนกันเลย ถ้าไม่มีใครนับวันคืนนั้นแม็กกี้ก็นั่งนับอยู่คนเดียวเสมอมา
ซึ่งในระหว่าง่เวลาดังกล่าว เธอต้องใช้ความคิดมากมายถามตัวเองอยู่ว่า เวลานี้เธอหมดเสน่ห์ หมดความสวยงามจนไม่สามารถเรียกความสนใจจากแรนด์ได้อีกแล้วหรือ...
แต่เธอได้ทําอะไรให้เขาเห็นว่าเป็ฝ่ายเสนอบ้างว่าสิ่งที่เธอพูดคุยอยู่กับเขาอยู่ทุกเมื่อเชื่อวันก็มีแต่เื่แม่บ้านที่มาทําความสะอาดเื่การออกไปซื้อของที่ห้างสรรพสินค้า และหนังสือเล่มล่าสุดที่เธออ่าน
ถ้ามันจะมีเื่น่าสนใจอย่างอื่นก็เห็นจะเป็เื่พบเปลือกหอยเชลล์บนหาดหรือไม่ก็เื่น้ำทะเลที่เปลี่ยนสีระหว่างเธอกับเขาดูจะมีเื่ให้พูดคุยกันน้อยลงทุกวัน
เมื่อไม่นานมานี้ เธอได้อ่านพบในหนังสือ “เฉพาะผู้ใหญ่” ที่ให้คําแนะนําไว้ว่า ผู้หญิงที่แต่งงานแล้วนั้นควรจะเป็ผู้ปลุกเร้าอารมณ์สามีบ้างในบางครั้งบางคราวแต่สิ่งที่นิตยสารฉบับนั้นไม่ได้บอกก็คือผู้หญิงอายุสี่สิบเก้าย่างห้าสิบควรจะทําอย่างไรเมื่อถูกปฏิเสธแม้ว่าการปฏิเสธของสามีจะกระทําอย่างนุ่มนวลก็ตาม
เธอเบื่อหน่ายกับการที่ต้องแสร้งทําเป็ว่าเื่เซ็กซ์ไม่ใช่เื่สลักสําคัญสําหรับเธออีกต่อไปเบื่อหน่ายที่จะต้องสรรหาเื่มาชวนคุยเบื่อหน่ายกับการต้องพากเพียรใช้แต่คําพูดหวาน ๆ
และที่มันน่าน้อยใจยิ่งกว่านั้นเธอเบื่อหน่ายกับการที่ต้องเฝ้ามองแรนต์เดินทางเข้าไปไฮโลหรือไม่ก็มาอุยอยู่อาทิตย์ละครั้งสองครั้งทอดทิ้งให้เธออยู่เพียงลำพังกับวันเวลาอันยืดยาว
เธออยากจะร้องไห้ออกมาเหลือเกินแต่แรนด์เกลียดผู้หญิงที่สะอึกสะอื้นใส่เขา และเพื่อเป็การอําพราง่เวลาอันเลวร้ายนั้นไว้เธอเลิกคิ้วถามเขาว่า
“ไปว่ายน้ำโต้คลื่นกันไหมคะ”
“ได้ทันที” แรนด์พูดพร้อมกับเปลื้องกางเกงขาสั้นที่สวมอยู่ออกจากตัวอย่างรวดเร็วแม็กกี้ส่งเสียงร้องออกมาด้วยความตื่นเต้นแบบที่เคยทําและวิ่งลงจากระเบียงเรือนโดยมีสามีที่เนื้อตัวเปล่าเปลือยวิ่งตามไปติด ๆ
เธอโผลงเกลียวคลื่นทันทีที่บิกินี่ร่วงหล่นลงบนพื้นทรายท่อนแขนที่เปี่ยมพลังตวัดพาร่างพุ่งไปข้างหน้าเพียงครู่ก็ผ่อนกําลังลงอย่างเจตนาที่จะให้สามีตามมาทันพอเขาเข้าถึงตัวเธอก็ดำดิ่งลง เห็นเพียงแก้มก้นที่ลอยอยู่เหนือน้ำ แรนด์เป่าปากเสียงดังลั่นก่อนจะทิ้งตัวดิ่งตามติดลง และแล้วก็โผล่ขึ้นมาเหนือน้ำพร้อมกัน
“ฉันรักคุณค่ะ” แม็กกี้พูดออกมาด้วยน้ำเสียงแ่เบา
“มากแค่ไหนล่ะ” แรนด์ล็อคตัวเองอยู่กับเธอ
“มากกว่าเมื่อวานกับอีกครึ่งหนึ่งของวันพรุ่งนี้”เธอตอบด้วยน้ำเสียงเดิม “แล้วคุณล่ะคะ รักฉันมากน้อยแค่ไหน
“มากที่สุด” แรนด์ตอบด้วยน้ำเสียงห้วนห้าวเกี่ยวขาดึงร่างเธอเข้ามาใกล้ “เราร่วมรักกันในน้ำนี่ดีไหม”
“ค่ะ...” แม็กกี้ครางแ่เบาอยู่ในลำคอ
“รู้สึกว่ามันจะมากไปหน่อยนะที่ออกมาถึงที่นี่”
“อายุห้าสิบสามพูดหรือว่าฉันเป็ผู้หญิงเกินไปสําหรับคุณล่ะคะ”
“ผมว่ามันน่าจะเป็ผมที่หนุ่มกว่านา...” แรนด์พูดปนหัวเราะ
“งั้นก็แสดงให้ฉันเห็นสิคะ” แม็กกี้กําลังครุ่นคิดอยู่ในใจ...บางทีครั้งนี้อาจจะเรียกความหวานชื่นในอดีตกลับคืนมาได้บ้างบางทีครั้งนี้การร่วมรักของแรนด์อาจจะเป็ไปตามกลไกของร่างกายก็ได้
เขาแนบริมฝีปากลงกับใบหูกระซิบบอกอะไรบางอย่างอยู่ข้างหู
“จริงหรือคะ” แม็กกี้หัวเราะเสียงระรื่น
“ก็จริงน่ะสิแล้วยังมีอะไรบางอย่างที่มากกว่านั้นอีกนะ” แรนด์ยิ้มกว้างเมื่อเริ่มออกว่ายกลับเข้าหาฝั่ง
แววในดวงตาของเธอยามนี้บอกเลศนัยอีกครั้งหนึ่งที่แม็กกี้พุ่งตัวลงในน้ำพลังแขนที่วาดว่ายนั้นทําให้เธอสามารถออกหน้าเขาได้อย่างง่ายดายเพียงครู่เขาและเธอสามารถออกหน้าเขาได้อย่างง่ายดายเพียงครู่เขาและเธอก็เข้าถึงฝั่ง ทิ้งตัวเกลือกกลิ้งอยู่บนพื้นทรายด้วยกัน
มันมีความตึงเครียดเกิดขึ้น เมื่อแม็กกี้รู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นแม้เธอจะแสร้งทำเป็ดิ้นรน แต่อ้อมแขนของแรนด์ก็โอบร่างไว้แน่นรั้งร่างเธอเข้ามาแนบอก ร่างกายเบียดชิดแทบจะเป็เนื้อเดียวกันความเป็ชายชาตรีปรากฏอยู่ในทุกอณูของเรือนร่าง
เธอมีความรู้สึกว่าตัวเองตกอยู่ภายใต้อิทธิพลของสายตาคู่นั้นตระหนักถึงพลังอํานาจของเขาที่ข่มเธอไว้ท่าทางที่เสแสร้งอยู่เมื่อครู่หายไปหมดสิ้นมันมีความลุ่มหลงเกิดขึ้นแทนเมื่อเขาจรดจ้องดึงดูดให้เธอเข้าไปหา
เธอก้มหน้าลงด้วยความหวิวหวั่นเนื้อตัวจมลึกลงในพื้นทรายละเอียดอ่อน เตรียมตัวเตรียมใจที่จะรับจูบที่ประทับลงบนริมฝีปากแต่เขากลับจูบเบา ๆ ลงตรงตีนผม ก่อนจะเลื่อนลงตรงใบหูที่ประสาทอ่อนไหวกลิ่นโคโลญจ์ที่เขาพรมร่างอยู่เป็ประจํายังกรุ่นอยู่ปลายจมูก ััไรเคราสาก ๆตรงปลายคาง และยังความนุ่มนวลของริมฝีปากยามที่เขาได้จูบลงบนแก้ม
มันมีอาการผ่อนคลายเกิดขึ้นกับร่างกายจนแม็กกี้รู้สึกได้เธอเต็มใจอย่างยิ่ง เมื่อเขาประคองใบหน้าให้เงยขึ้นรับจูบและเมื่อเธอคิดว่าไม่อาจทนทานกับความหวานชื่นนั้นได้อีกต่อไปจูบของเขาก็ดื่มด่ำขึ้น ปลายลิ้นนวลนุ่มโลมเลียอยู่กับเรียวปาก และอย่างช้า ๆที่เขาควานหาความหวานจากปากของเธอ
เมื่อเขาถอนริมฝีปากออกก็ประสานสายตาอยู่กับเธอเพียงครู่และแล้ว แม็กกี้ก็หลับตาลงได้ยินเสียงลมหายใจของตัวเองที่กระชั้นขึ้นมันบ่งบอกทั้งความสงสัยและแปลกใจ ว่าทําไมผู้ชายคนที่เธอรักคนนี้ยังสามารถจะปลุกเร้าอารมณ์ดิบให้ตื่นเตลิดขึ้นได้
เมื่อเธอจูบเขาอย่างดื่มด่ำอีกครั้งนั้นดูเหมือนทุกสิ่งทุกอย่างจะถูกปิดกั้นลงจนหมดสิ้น ไม่ว่าจะเป็แสงอาทิตย์ระลอกคลื่นที่ซัดสาดอยู่ตรงปลายเท้า แม้แต่คนรับใช้ที่อยู่ในบ้านซึ่งสามารถมองเห็นภาพที่เกิดอยู่บนชายหาดได้อย่างชัดเจนในยามนี้ไม่มีสิ่งใดสําคัญสําหรับเธอนอกจากผู้ชายคนนี้กับอารมณ์ที่ถูกปลุกเร้าขึ้น
ในความรู้สึกของแม็กกี้ ปากของเขาเป็ส่วนหนึ่งของเนื้อตัวเธอทั้งฟันซี่ขาวสะอ้าน ริมฝีปากที่อิ่มเต็มร้อนเร่าด้วยเสน่ห์กลิ่นไวน์ที่เขาดื่มควบคู่กันไปกับการรับประทานอาหารกลางวันยังกรุ่นอยู่
เธอแนบร่างเข้าไปหาเขาไม่อยากให้เกิดช่องว่างขึ้นระหว่างเธอกับเขาอีกเลยจูบนั้นสร้างความมึนงงและหลงใหลให้เกิดขึ้น ทําให้เนื้อตัวเบาขึ้นมาอย่างประหลาดในยามนี้ มันคล้ายกับเขาและเธอได้ฝ่ากําแพงที่ขวางกั้นไว้ออกมาได้แล้วและกําลังผนึกทั้งร่างกายและจิติญญาเข้าเป็หนึ่งเดียว
เมื่อสามารถตัดใจแยกห่างจากกันได้เขาก็ยังจ้องลึกลงในดวงตาของเธออีกครั้งไม่เคยมีผู้ชายคนไหนที่จะเข้ามาแทนที่เขาในชีวิตของเธอได้เลยมันคงจะเป็เพราะโชคชะตาบันดาลให้เป็ไปที่ดวงตาของเขายังจ้องมองเธอด้วยแววตาเช่นนี้ แววที่บ่งบอกถึงความปรารถนาความมาดหมาย
มันคงเป็เพราะโชคชะตาอีกเช่นกันที่ทําให้เขาพูดกับเธออย่างอ่อนโยนแต่กระแสเสียงลุ่มลึกที่สร้างความหวั่นไหวให้เกิดขึ้นกับเธออย่างเหลือล้นราวกับเขากําลังร่ายมนตร์สะกดเธออยู่