บริษัท LDXN
หลังจากที่ไบรอันทำพิษให้ฉันนอยด์ตลอด่บ่าย ยัยมาเรียก็โทรบอกอาเื่ที่จะฝากงานให้ฉัน ท่านถามว่า...ฉันหน้าตาเป็ยังไงบ้าง ยัยมาเรียเลยบอกว่าฉันสวยมาก หุ่นดีเหมือนนางแบบ ท่านจึงให้ฉันเข้าไปพบที่บริษัท
และเื่งานก็ช่วยให้ฉันลืมเื่ที่ไบรอันทำเมื่อตอนกลางวันไปโดยปริยาย
บริษัทแห่งนี้ถูกสร้างอย่างอลังการงานสร้างสมกับเป็บริษัทของนักธุรกิจอันดับหนึ่ง เมื่อลิฟต์เลื่อนมาถึงชั้นเจ็ด มาเรียก็เดินนำฉันตรงไปที่หน้าห้องประชุมห้องหนึ่ง ยัยนี่คงเคยมาที่นี่บ่อยแล้วล่ะ ถึงได้ดูคุ้นเคยกลับสถานที่พอสมควร
“เข้ามา”
เสียงผู้ชายคนหนึ่งอนุญาตหลังจากมาเรียเคาะประตูห้องประชุม เธอจึงผลักประตูเข้าไป ผู้ชายร้างสูงหน้าตาดีคนหนึ่งเงยหน้าขึ้นมามองเราสองคน
“นี่คุณอาของฉันเอง”
มาเรียแนะนำหลังจากที่ฉันนั่งลงบนเก้าอี้ในห้องประชุม
“คนนี้แหละที่หนูบอกจะให้คุณอาช่วยหางานให้หน่อย ชื่อ ‘ไอรีน’ ค่ะ”
“ยินดีที่ได้รู้จักนะ หนูไอรีน ^_^”
“ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันค่ะ ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ”
“ไหนลองยืนขึ้นแล้วหมุนตัวหน่อยได้มั้ย”
“คะ? O_O?”
“ไม่มีอะไรหรอกน่า~ ฉันไม่ได้คิดอะไรไม่ดีกับเธอหรอก~”
คุณอาของมาเรียพยักหน้าให้ฉันลุกขึ้น ฉันจึงทำตามที่เขาบอก จากนั้นเขาก็จดข้อมูลบางอย่างท่าทางจริงจัง
“จริงๆ ต้องบอกว่าตอนนี้งานในบริษัทยังไม่มีตำแหน่งว่างเลย ไอรีนอายุเท่าไหร่นะ”
“ยี่สิบค่ะ”
“อ้อ...น่าจะอ่อนกว่าหมอนั่นสี่ห้าปีล่ะมั้ง”
หมอนั่น... หมอไหน O_O!?!
ฉันคิดด้วยความสงสัยแต่ก็ไม่กล้าถาม ส่วนยัยมาเรียก็เอาแต่ยิ้มให้ เหมือนจะบอกว่ายังไงฉันก็ได้งานทำอยู่แล้ว แต่งานที่ว่านั้นมันงานอะไรกันล่ะในเมื่องานในบริษัทไม่มีตำแหน่งว่างเลย
“ไม่รู้ว่าไอรีนจะว่าอะไรมั้ยนะ ถ้าฉันจะเสนองานนี้ให้เธอ” คุณอาของมาเรียมีท่าทางจริงจังขึ้น “คือ...มีนักธุรกิจคนหนึ่งที่ฉันเป็ที่ปรึกษาให้เขาอยู่ และเขาต้องได้รับการดูแลเป็พิเศษน่ะ ฉันอยากจะให้เธอรับหน้าที่นั้น”
“ดูแลเป็พิเศษ? O_O?”
“จะบอกยังไงดีล่ะ...” คุณอาพยายามอธิบายให้ฉันฟัง เื่งานที่เขาจะจ้างฉันเป็เื่ที่อธิบายยากขนาดนั้นเลยเหรอ
“คุณอา! ถ้ามันเป็เื่ที่เป็ความลับ หนูสาบานได้เลยว่าไอรีนไม่ใช่คนปากโป้ง และหนูก็จะไม่ปากโป้งที่ไหนเหมือนกันค่ะ >_