หลังจากรับประทานอาหารกับครอบครัวเสร็จ ซีซาไปที่โรงพยาบาลเพื่อจะไปช่วยยูระให้ตื่นจากความฝัน
ที่โรงพยาบาล ในห้องผู้ป่วยที่ยูระนอนอยู่ มีพ่อแม่ยูระ นั่งเฝ้าอยู่ข้าง ๆ ด้วยสีหน้าเป็ห่วง
มีชายชุดดำเปิดประตูเข้ามา
"ท่านครับ มีคนอ้างว่าสามารถรักษาคุณหนูได้ครับ" ชายชุดดำพูดกับพ่อของยูระ พ่อยูระชื่อ อดัม เคอร์ติส เป็ผู้นำคนที่ 3
"พาเขาเข้ามา" อดัม เคอร์ติสพูด
ชายชุดดำออกไปพาตัวซีซาเข้ามา
"สวัสดีครับ ผมนักล่า(hunter) ซีซา มีทักษะที่สามารถช่วยยูระได้ครับ) " ซีซากล่าว
"ถ้าสามารถช่วยยูระได้ จะให้ขออะไรก็ได้ที่ไม่เกินความสามารถ" พ่อยูระกล่าว เหมือนรอความหวังอะไรทีคิดว่าจะช่วยลูกสาวได้ก็จะลอง
"ผมขอเข้าพบเมนเฟรมคอมพิวเตอร์ ของ mother ได้มั้ยครับ" ซีซาถาม
"ได้สิ เื่นี้ไม่เกินความสามารถ" พ่อยูระกล่าว
"ขอผมดูอาการยูระหน่อยครับ" ซีซาพูดและเดินไปเตียงที่ยูระนอน ทุกคนหลีกทางให้ซีซาเดินเข้ามา
ซีซาเอื้อมมือไปจับมือยูระ ทันทีที่จับ เวลาหยุดนิ่ง ซีซาเข้าไปในความฝันของยูระ
ในความฝัน ยูระกำลังนั่งกินข้าวกับพ่อแม่อย่างมีความสุข
'ทำไมของเราเป็ฝันร้าย ของคนอื่นเป็ฝันดีนะ หรือฝันร้ายเพื่อกดคนมีพลังให้กลัวจะได้นอนหลับไป ฝันดีไว้ล่อลวงคนอ่อนแอให้อยากอยู่ในนี้ตลอดไปนะ ถ้าตอนนั้นไม่ได้ EDI คอยเรียกไว้ก็คงหลับไปไม่ตื่น' ซีซาคิดในใจ
ซีซาเดินเข้าไปหายูระที่กำลังกินข้าวพร้อมกับพูดคุยกันอย่างมีความสุข
ซีซาเอื้อมมือไปจับมือยูระ ยูระมองหน้าแบบ งง ๆ
"กลับบ้านกันเถอะ" ซีซากล่าว
ซีซาดึงยูระออกจากความฝัน กลับสู่ความเป็จริง
คนภายนอกจะเห็นแค่ ซีซาเอื้อมมือไปจับมือยูระ แล้วยูระก็ตื่นทันที
"ขอบคุณพระเ้า" เสียงแม่ของยูระพูดขึ้นอย่างดีใจ
"พ่อหนุ่ม ไม่คิดเลยว่าจะเก่งถึงขนาดนี้" พ่อยูระกล่าว พร้อมกับขอบคุณ
"ไม่ต้องขอบคุณก็ได้ครับ เราเรียนที่โรงเรียนเดียวกัน ยูระก็เหมือนเพื่อนผม" ซีซากล่าว
ยูระตื่นมาด้วยสีหน้างุนงง มองไปที่ทุกคน พยายามเอื้อมมือไปหาพ่อกับแม่แล้วเรียกชื่อ ยูระมีอาการเหนื่อยล้าเลยพูดไม่ค่อยออก ได้แต่จับมือพ่อกับแม่ไว้ และมองไปที่ซีซาเหมือนอยากจะพูดอะไรแต่พูดไม่ออก
ซีซาปล่อยให้ทุกคนพูดคุยกันจะเดินออกจากห้องผู้ป่วย
"พรุ่งนี้มาที่ พิพิธภัณฑ์ กลางเมืองนะ จะพาไปหา mother " พ่อยูระกล่าว
"ครับ" ซีซาพูดพร้อมกับเดินไปจากห้อง จะไปช่วยคิระ และคนอื่น ๆ ให้ตื่น