เป็นยอดยุทธด้วยระบบ

        “เอาละเลิกเสียงดังได้แล้ว ต่อไปข้าจะบอกชื่อนิกายทั้งหมดที่มาที่นี้”

1.นิกายหงส์เพลิง
2.นิกายดาบ
3.นิกายหาก
4.นิกายกระบี่
5.นิกายหมัด
6.นิกายหอก
8.นิกายวารี
9.นิกายอัคคี
10.นิกายวายุ
11.นิกายอัสนี
12.นิกายมังกรฟ้า
13.นิกายเต่าทมิฬ
14.นิกายนักฆ่า
15.นิกายโอสถ
16.นิกายยอดยุทธ
17.นิกายหินผ่า
18.นิกายทรราช
19.นิการจักรพรรดิ
20.นิกายแห่งแสง
21.นิกายหยวนอิง

        “ทั้งหมด 21 นิกาย หากพวกเจ้าคนใดมีความสามารถก็จะถูกเลือกโดย หนึ่งในผู้อาวุโสที่มารับสมัคร และต่อไปข้าจะบอกเกี่ยวกับการทดสอบทั้ง 3 ขั้นตอน 1. การตรวจสอบพรสวรรค์ 2.วัดระดับความแข็งแกร่งของหมัด ส่วนขั้นตอนที่ 3 พวกเจ้าต้องมีนิกายเลือกรับเป็นศิษย์แต่หากไม่มี พวกเจ้าสามารถเข้าร่วมมนิกายแห่งแสงได้ทั้งหมด หากไม่อยากเข้านิกายแห่งแสง พวกเจ้าสามารถฝึกฝน และรอให้นิกายมาสมัครครั้งต่อไปได้” หว่างโป้กล่าวออกมา

        “อย่างน้อยต่อไม่ข้าไม่ผ่านการทดสอบเองนิกายทั้ง 20 แต่ข้าก็ยังสามารถเข้าร่วมนิกายแห่งแสงได้ ฮ่า ฮ่า ฮ่า” ศิษย์หลายคนกล่าวออกมาเพราะพวกเข้าสามารถเข้านิกายแห่งแสงได้แน่นอน

        “เอาละพวกเจ้าไปเข้าแถว เพื่อทำการทดสอบ จะมีทั้งหมด 5 แสนแถว เพื่อความรวดเร็วและแม่นยำในการทดสอบ ขอให้พวกเจ้าโชคดี เริ่มการทดสอบได้” หว่างโป้กล่าวออกมาพร้อมกับชี้ไปยังเครื่องทดสอบทั้ง 5 แสนเครื่องที่เขาได้เตรียมมา

        ศิษย์สำนักนักล่า ทุกคนต่างพากันไปเข้าแถวเพื่อทดสอบ อย่างรวดเร็ว แม้กะทังหลินปิง ก็อยากจะไปทดสอบเพื่อเข้านิกายด้วยซ้ำไป

        “เอาละการทดสอบวัดระดับพรสวรรค์จะวัดจากระดับสีที่ปรากฏออกมา สีขาว สีเขียว สีฟ้า สีม่วง สีเหลือง สีส้ม และสีแดง สีขาวคือระดับต่ำ และสีแดงคือระดับตำนานหากพวกจ้าคนใดมีระดับตำนานปรากฏขึ้นมาดาวของเจ้าจะได้รับการดูแลอย่างดีจากนิกายที่รับพวกเจ้าเป็นศิษย์เอาละคนแรกเข้ามาได้” ผู้คุมสอบคนหนึ่งกล่าวขึ้นมา

        ศิษย์คนหนึ่งเดินเข้าไปทดสอบและนำมือไปเตะที่หินทดสอบในทันที หลังจากนั้นไม่นาน หินทดสอบได้ส่องแสงสีเขียวออกมา

        “สีเขียวผ่านการทดสอบคนต่อไป” ผู้คุมสอบได้กล่าวออกมา

สีขาว

สีเขียว

สีเขียว

.....

......

....

        ผ่านไปแล้ว 30% มีเพียงแต่ระดับสีขาวและสีเขียว เท่านั้นที่ปรากฏออกมาหลังจากการทดสอบ

        แต่ในขณะนั้นเอง ได้เกิดความวุ่นวายขึ้นมาในทันที เมื่อมีผู้ทดสอบได้สีม่วงปรากฏขึ้นมาแล้ว 1 คน

        “สีม่วง ดูนั้นสิ นั้นมันนายน้อยหลง ได้สีม่วงเขาช่างมีพรสวรรค์ที่สูงนัก อนาคตเขาจะได้เป็นผู้ยิ่งใหญ่แน่นอน”

ศิษย์คนหนึ่งกล่าวออกมา

        “ข้าเคยกล่าวไปแล้ว พวกเจ้าหรือจะมาเทียบกับข้าได้ หึหึ” นายน้อยหลงกล่าวออกมาอย่างเย้ยหยัน

        แต่เพียงไม่นาน อีกฝากหนึ่งก็เกิดความวุ่นวายมาอีกครั้งแม้กระทั่งผู้อาวุโสทั้ง 20 คนจากนิกายต่างต้องลุกขึ้นจากที่นั่ง เพื่อมาตรวจสอบ

        “นั้นมีสีเหลือง มีคนได้สีเหลือง” ผู้อาวุโสนิกายดาบกล่าวออกมา

        “ดาวดวงนี้อาจจะมีอัจฉริยะ ก็เป็นไปได้ โอกาสที่จะมีพรสวรรค์สีม่วงนั้น 1 ต่อ 1 ล้าน แต่สีเหลืองนั้น 1 ต่อ 10 ล้าน มันหายากยิ่งกว่าสีม่วงเสียอีก” นิกายกระบี่กล่าวออกมา

        “เด็กคนนั้นต้องเข้านิกายของข้าเท่านั้น นิกายของข้าต้องการคนอย่างเจ้าเด็กนั้น” นิกายหอกกล่าวออกมา

        ในตอนนี้ 20 ผู้อาวุโสโต้เถียงกันเพื่อจะแย่งชิงคนที่ทดสอบได้แสงสีเหลือง อย่างวุ่นวาย

        “เอาละ งั้นมาทำตามกฎคือให้เขาเลือก พวกท่านจะได้ไม่ต้องมาโต้เถียงกันอีก” หว่างโป้กล่าวออกมา นี้ไม่ใช่ครั้งแรกที่มีการแย่งชิงศิษย์เข้านิกาย แต่มันมีมาแล้วหลายล้านครั้ง ตั้งแต่ที่หว่างโป้รับรู้มา

        “ชิ เตามที่ท่านหว่างโป้กล่าวออกมา ทำตามกฎก็แล้วกัน” ทุกคนกล่าวออกมาและยอมรับกฎที่ต้องทำตาม

        กลับมาที่คนที่ได้แสงสีเหลืองนั้นไม่ใช่ใครที่ไหน ซูอ้าว ที่ตอนนี้กำลังช็อกกับสิ่งที่ปรากฏออกมาจากหินทดสอบ

        “นี้มันสีเหลือง ข้าได้สีเหลือง อนาคตอันสวยงามกำลังข้าอยู่ ฮ่า ฮ่า ฮ่า” ซูอ้าวกล่าวออกมาด้วยความดีใจ

        “ยินดีด้วยนายน้อยซูที่ท่านมีพรสวรรค์สีเหลือง” ผู้คนรอบ ๆ กล่าวยินดีออกมามีเพียงนายน้อยตระกูลหลงเท่านั้นที่เกิดความอิจฉา ซูอ้าวในตอนนี้

        “พี่ซูอ้าวเขาได้พรสวรรค์สีเหลืองด้วยละ” หลินปิงกล่าวออกมา

        หลินฝานหันหน้าไปมองหลินปิงในทันทีหลังจากที่ได้ยิน “พวกเจ้าทั้งสองนี่มันยังไง บอกวันก็ทะเลาะกัน บางวันก็ดีกัน มาวันนี้ชมเข้าอีก นี้เจ้าแอบชอบซูอ้าวหรือยังไง” หลินฝานกล่าวออกมา แต่เมื่อหลินปิงได้ยินสิ่งที่หลินฝานกล่าวออกมานั้น เธอก็หน้าแดงและหลบหน้าหลินฝานไปในทันที

        “พี่จะบ้าหรืออย่างไร ข้าเนี่ยนะจะไปชอบคนบ้าแบบนั้น” หลินปิงกล่าวออกมาและมองไปยังซูอ้าวอีกครั้ง

        “พี่จะไม่ห้ามหรอกนะ ความสุขของน้องพี่เห็นแล้วพี่ก็มีความสุข ซูอ้าวนั้นก็นิสัยดีขึ้น ปัจจุบันขยันทำงานขนาดปู่และพ่อของเขายังกล่าวชมออกมา” หลินฝานกล่าวออกมา

        “พี่ไม่ว่าอะไรจริง ๆ ใช่ไหม” หลินปิงกล่าวออกมาเมื่อหลินฝานกล่าวจบ เพราะทั้งสองนั้นตกลงคบกันแล้วเพียงแต่ไม่กล้าบอกหลินฝานกลัวหลินฝานจะโกรธ กลับกัน หลินฝานนั้นรับรู้เรื่องราวของทั้งสองนานแล้ว เพียงแต่เขาไม่ต้องการเข้าไปยุ้งเรื่องราวของทั้งสองก็เท่านั้น