ผู้โง่เขลา

    บทที่ 42 พ่อแม่คือครูคนแรกของลูก.

    เส้นประสาททั้งหมดภายในร่างกายของแจ็คระเบิดออกมาอย่างบ้าคลั่งทันทีและแววตาของแจ็คส่องประกายออกมา

    แววตาของแจ็คส่องประกายออกมาและสติของแจ็คกลับสู่ร่างกายของตนเอง ร่างกายลำตัวและฝ่ามือทั้งสองข้างของแจ็คระเบิดออกมาอย่างรุนแรง

    ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม

    แววตาของเลาร์วัลและธิดาเบิกกว้างขึ้นมาและเฝ้ามองแจ็คที่สามารถเปิดเส้นประสาทของตนเองได้ทันทีเพียงครั้งแรก

    “น่าตกใจจริง ๆ ” 

    เลาร์วัลพูดออกมาเพราะทุกคนระดับรัชทายาทของประเทศใหญ่ ๆ จะใช้เวลาถึง 2 - 3 ครั้งกว่าจะสามารถเปิดเส้นประสาทภายในร่างกายของตนเองได้

    เสียงภายในใจของแจ็คไม่ได้อธิบายออกมาทั้งหมดว่าด้วยพื้นฐานของแจ็ค ต่อให้เสียโอกาสไปมากกว่าหลายล้านครั้ง

    ด้วยทรัพยากรของประเทศเพลิงสวรรค์ แจ็คสามารถฟื้นฟูเส้นประสาททั้งหมดภายในร่างกายของตนเองกลับมาได้เหมือนเดิมทุกประการและไม่มีข้อเสียแม้แต่นิดเดียว

    แจ็คลืมตาขึ้นมาและสัมผัสได้ว่าตนเองเคลื่อนไหวลำตัวและฝ่ามือของตนเองได้ดีมากกว่าเดิม

    “นายน้อยเปิดไปเท่าไรค่ะ”

    เลาร์วัลถามออกมาด้วยความสงสัยก่อนที่เธอจะได้ยินเสียงไอออกมาจากด้านหลังของเธอ

    เลาร์วัลและธิดาเข้าใจว่ามีเงาที่ปกป้องแจ็คแอบแฝงตัวอยู่เช่นกันเพราะภายในพระราชวังคนที่อยู่ในเงาเยอะมาก

    แม้แต่แมลงวันตัวหนึ่งยังถูกค้นตัวว่าเป็นตัวจริงหรือไม่ ไม่ต้องพูดถึงมดหรือแมลงที่แอบเข้ามาภายในพระราชวัง

    ทำให้ทุกพื้นที่ ทุกตารางแทบจะอยู่ในความสนใจของผู้คนทั้งหมดพร้อมกับแจ็คมองเลาร์วัลและพูดออกมา

    แจ็คเข้าใจว่าเรื่องแบบนี้อาจจะกลายเป็นความลับ แต่แจ็คไม่ได้สนใจก่อนจะพยักหน้าออกมาทันที

    “ลำตัวและฝ่ามือทั้งสองครับ ผมจะเปิดแค่นี้เท่านั้น”

    “ท่าน”

    เลาร์วัลและธิดาตกใจอย่างมากที่แจ็คสามารถเปิดเส้นประสาททั้งสองตำแหน่งได้ ธิดาเธอเข้าใจว่ายากมาก ๆ 

    ในการจะค้นหาตำแหน่งของตนเองภายในเขาวงกตแห่งร่างกาย เธอไม่สามารถเข้าใจถึงโครงสร้างร่างกายของตนเองได้

    เธอไม่สามารถรับรู้ตำแหน่งของตนเองได้ เธอเสียเวลามากกว่าหลายปีกว่าจะสามารถเข้าใจและค้นพบตำแหน่งของจิตตนเองได้

    เพราะเสียเวลาและใช้ทรัพยากรมากเกินไป ทำให้คนที่เปิดเส้นประสาทส่วนมากจะเป็นอัจฉริยะหรือผู้ที่มีฐานะเท่านั้น

    ธิดาคิดว่าแจ็คอาจจะล้มเหลวและลองใหม่วันต่อมา เธอไม่คิดว่าแจ็คจะสำเร็จภายในวันเดียวได้จริง ๆ 

    “ดีมาก ลูกของฉัน”

    แจ็คได้ยินเสียงดีใจหัวเราะออกมาก่อนจะเงยหน้าขึ้นและพบว่าอลิคดิลได้เดินมาหาตนเองพร้อมกับหัวเราะออกมา

    สำหรับอลิคดิลแล้ว การที่แจ็คเปิดครั้งแรกไม่ใช่เรื่องที่น่าตื่นเต้นสำหรับทายาทประเทศเพลิงสวรรค์

    แต่สำหรับคนเป็นพ่อแล้ว อลิคดิลดีใจอย่างมากหลังรับรู้ว่าแจ็คสามารถเปิดตำแหน่งเส้นประสาทของตนเองได้ภายในครั้งแรก

    อลิคดิลเปิดได้ภายในครั้งแรกเหมือนกับ แต่อลิคดิลไม่ได้เปิดครั้งแรกถึงสองตำแหน่งแบบแจ็ค

    ทำให้อลิคดิลดีใจอย่างมาก แม้ว่าอลิคดิลจะเปิดสามตำแหน่ง แต่อลิคดิลไม่บีบบังคับแจ็คเช่นกันให้เปิดสามตำแหน่งเหมือนกันตนเอง

    เพราะเพียงแค่เปิดเส้นประสาทได้หมายความว่าความแข็งแกร่งทะยานขึ้นไปสูงมากกว่าเดิมแล้ว

    แววตาของอลิคดิลส่องประกายออกมาและเข้าใจว่าแจ็คอาจจะไม่ได้เรียนรู้อะไรได้อย่างรวดเร็ว ทว่าแจ็คมีพรสวรรค์อย่างมากในการเอาตัวรอดและต่อสู้

    สำหรับอลิลดิคแล้ว มองเห็นพรสวรรค์นี้ของแจ็คเช่นกันแต่ติดอย่างหนึ่งคือแจ็คอ่อนโยนมากเกินไป

    เรื่องนี้ทำให้อลิคดิลไม่พอใจอย่างมาก แต่ไม่สามารถทำอะไรได้แม้ว่าแจ็คพูดว่าแจ็คหลงในอำนาจของตนเอง

    แม้ว่าพฤติกรรมของแจ็คจะบ้าแค่ไหน แม้ว่าแจ็คจะหลงและทำตัวเหมือนกับคนปัญญาอ่อนมากแค่ไหน

    สำหรับอลิคดิลและโรชิเฟสหรือคนอื่น ๆ ที่ผ่านโลกมานานเข้าใจอย่างหนึ่งคือแจ็คยังมีนิสัยเด็กของตนเองอยู่

    แจ็คยังคงรักษานิสัยเด็ก ๆ ของตนเองอยู่เหมือนกับกักขังตัวตนที่แท้จริงของตนเองเพราะตอนที่แจ็คต่อสู้

    แม้แต่ตอนที่แจ็คอยู่ในเส้นประสาทของตนเอง ถ้าแจ็คเอาจริงความจริงพรสวรรค์มีเยอะมาก ๆ แต่ติดอย่างหนึ่ง

    ติดอย่างหนึ่งคือแจ็คอาจจะติดเล่นหรือเล่นอะไรมากกว่า สำหรับอลิคดิลแล้วนิสัยเด็กของแจ็คเป็นเรื่องที่แย่มาก ๆ 

    แต่สำหรับคนอื่นแม้แต่สาวใช้ที่มองเห็น มองเห็นว่านิสัยเด็ก ๆ ของแจ็คคือพรสวรรค์ที่มีค่าสำหรับพวกเธอ

    เพราะสำหรับพวกเธอแล้ว การที่แจ็คมีนิสัยเด็ก ๆ ทำให้แจ็คยังมีเล่น หัวเราะและไม่ได้โหดร้ายมากเกินไป

    เลาร์วัลมองเห็นเช่นกันและเธอต้องการให้แจ็คคงนิสัยแบบนี้อยู่ เพราะเหมือนกับว่าแจ็คอยู่ระหว่างสองฝั่ง

    จะดีหรือชั่วตัดสินอยู่ตรงนี้เท่านั้น แจ็คหัวเราะออกมาจากคำพูดของอลิคดิลก่อนจะลุกขึ้นและก้มหัวทันที

    ธิดาและเลาร์วัลทำเช่นกัน แต่พวกเธอต้องคุกเข่าลงก่อนที่อลิคดิลจะมองแจ็คและดีใจอย่างมาก

    แม้ว่าจะไม่ชอบใจเล็กน้อย แต่สำหรับอลิคดิลแล้วแจ็คยืนอยู่ในเรื่องที่ดีมากมาก ๆ ก่อนที่อลิคดิลจะพูดออกมา

    “ลูกอยากจะเดินหน้าต่อไปหรือพักผ่อน”

    แจ็คมองอลิคดิลที่ถามตนเองแบบนี้ก่อนที่แววตาของแจ็คจะส่องประกายออกมาและส่ายหน้าทันที

    “เดินหน้าต่อไปครับ”

    แจ็คเข้าใจว่าตอนนี้แผนการหรือเส้นทางของตนเองถูกวางแผนมาหมดแล้วว่าหลังจากที่แจ็คทำแบบนี้สำเร็จแล้วทำอะไรต่อไป

    แม้ว่าจะอึดอัดใจอย่างมาก ทว่าแจ็คไม่สามารถปฏิเสธได้และทำให้แจ็คเข้าใจว่าบางครั้งเกิดมาแทบไม่มีอะไร

    ยังมีความสุขมากกว่าเดิม แจ็คคือคนหนึ่งที่สามารถทนอยู่คนเดียวได้โดยที่ไม่ได้มีเพื่อนใด ๆ 

    แต่คนอื่นจะมีความสุขแบบนี้หรือไม่ ความจริงไม่ใช่นิยายหรือเรื่องแต่งขึ้นมา แม้ว่าจะอยู่ท่ามกลางกามราคะมากมาย

    แม้ว่าจะอยู่ท่ามกลางหญิงสาวงามมากมายหลายพันคน สุดท้ายวันหนึ่งจะรู้สึกขึ้นมาได้ว่าชีวิตของตนเองเกิดขึ้นมาเพื่ออะไร

    แจ็คอยู่คนเดียวได้ยังมีความรู้สึกอยากจะกลายเป็นอิสระของตนเอง ทว่าแจ็คเข้าใจเช่นกันแจ็คมีเหตุผลของตนเอง

    แจ็คมีความเป็นผู้ใหญ่มากกว่าเดิมไม่ใช่เด็กเล็กแล้ว แจ็คเข้าใจว่าถ้าแจ็คมีลูกของตนเองและสืบทอดตำแหน่ง

    แจ็คจะทำแบบอลิคดิล แจ็คจะทำบังคับลูกของตนเองแบบที่แจ็คเผชิญหน้าเพราะว่าแจ็คไม่อยากจะให้ลูกกลายเป็นตัวอะไรไม่รู้

    พ่อแม่คือครูคนแรกของทุกคน แม้จะเข้าใจว่านิสัยอาจจะไม่ได้เปลี่ยนแปลงทุกชาติ

    แต่สามารถสร้างนิสัยและคุณสมบัติผู้ดีให้กับลูกของตนเองได้เพราะพ่อแม่คือครูคนแรกและลูกจะจำพฤติกรรม

    คำสอนและการแสดงออกของพ่อแม่และกลายเป็นบรรทัดฐานทุกอย่างของชีวิตภายภาคหน้าอย่างมาก

    ต้องเข้าใจว่าทำไมลูกที่เกิดมาจากคนที่ติดยาและชอบใช้ความรุนแรง ทำไมถึงเกิดมาแล้วเสพติดความรุนแรง

    เพราะว่าตั้งแต่เด็กมองเห็นพ่อทุบตีแม่ของตนเองอย่างบ้าคลั่งพร้อมกับตนเอง ทำให้จิตสำนึกคิดว่าความรุนแรงคือการตัดสินใจอะไร

    ทำให้เมื่อตนเองคิดว่าแพ้หรือไม่พอใจกับสิ่งใด จะตัดสินใจด้วยความรุนแรงเสมอเพราะคิดว่าโลกแห่งความรุนแรงคือความถูกต้อง

    พร้อมกับไม่สนใจใคร แม้ว่าจะติดคุกสังคมภายในคุกก็จะสั่งสอนให้ใช้ความรุนแรงมากกว่าเดิมอีก

    ยิ่งเพิ่มความรุนแรงภายในจิตใจของตนเองมากขึ้นจนสุดท้ายเหตุผลก็ไม่สามารถรองรับตัวตนแบบนี้ได้

    แม้ว่าจะตายไปยังไม่ยอมรับว่าพฤติกรรมของตนเองผิดเสมอ เหมือนกับคนหนึ่งที่เกิดมาเป็นลูกของโจร

    จะมองเห็นการขโมยของ การฆ่าฟัน การช่วงชิงชีวิตของทุกอย่างของคนอื่นคือเรื่องปกติทั่วไป

    เพราะแบบนี้แจ็คเข้าใจ แม้ว่าจะรู้สึกอึดอัดอย่างมากแต่ไม่สามารถทำอะไรได้ แจ็คเคยมีความต้องการเหมือนกัน

    แต่พอจะมีอะไรกับสาวใช้ แจ็ครู้สึกเหมือนกับตนเองกำลังจะอ้วกออกมา ความรู้สึกเหมือนกับหิวอย่างมาก

    แม้ว่าร่างกายและจิตใจจะหิวอย่างมาก แต่ไม่กล้ากินอาหารที่เต็มไปด้วยหนอนหรือแมลงเช่นกันเหมือนกัน

    แจ็คไม่เข้าใจและเก็บอารมณ์ของตนเองเท่านั้นจนทำให้แจ็คกลายเป็นคนที่เก็บอารมณ์ของตนเองเก่งมาก

    แววตาของอลิคดิลมองแจ็คและยิ้มออกมา เพราะแจ็คคือคนที่ฉลาดแต่อลิคดิลไม่พูดอะไรมากมาย

    “เป้าหมายต่อไปของลูกคือการต่อสู้จนกว่าลูกจะกลายเป็นขั้นเปิดธาตุ ลูกจะต้องเดินทางไปยังดินแดนหนึ่ง”

    “ดินแดน”

    แววตาของแจ็คส่องประกายออกมาเพราะแจ็คเข้าใจว่าการเดินทางไปยังดินแดนเหมือนกับจุดเริ่มต้นครั้งใหม่

    เพราะดินแดนที่อลิคดิลหมายถึงอาจจะกลายเป็นโลกหรืออะไรสักอย่างหนึ่ง แจ็คไม่เข้าใจก่อนที่อลิคดิลจะยิ้มออกมาเล็กน้อย

    “ดินแดนที่ลูกจะได้ฝึกฝน ฆ่าและเริ่มต้นการเดินทางที่แท้จริง”