บทที่ 32 คุณปู่จะพาเธอไปเลือกของขวัญ
ฉินอิงอิงกลับมาอยู่ในอ้อมแขนของคุณย่าอีกครั้งและเอียงศีรษะมองไปยังคุณปู่ฉินที่กำลังกระแอมอยู่
เธอจำจากในหนังสือภาพได้ว่าคนที่ไออาจจะป่วย จำเป็นต้องใส่ใจในร่างกายให้มากกว่านี้และแน่นอนว่าจำเป็นต้องดูแลสภาพจิตใจให้มากขึ้น
ดังนั้นฉินอิงอิงจึงออกมาจากอ้อมแขนของคุณยายและโน้มตัวเข้าไปข้าง ๆ คุณปู่ฉินอย่างระมัดระวัง
มืออ้วนเล็ก ๆ จับมือใหญ่ ๆ ที่แห้งผากของชายชราและพูดปลอบด้วยเสียงไร้เดียงสา
“คุณปู่คะ คุณปู่ไม่สบายหรือเปล่า? ให้อิงอิงพาคุณปู่กลับไปพักผ่อนที่ห้องตอนนี้ไหมคะ?”
“พวกเราดื่มน้ำก่อนเถอะค่ะ”
“การดื่มน้ำดีต่อสุขภาพนะคะ!”
คุณปู่ฉิน “...”
ฉินอิงอิงหันหลังและรินชาจากบนโต๊ะ
เธอตัวเล็ก ถึงแม้เธอจะอ้วนแต่ก็ยังเป็นเด็กน้อย เนื้ออ้วน ๆ ของเธอกระเพื่อมไปมาเวลาเดิน ฉินอี้ซิงและคนอื่น ๆ จึงกังวลว่าหลานสาวจะล้ม ในขณะที่ฉินอี้หานและเยี่ยนลี่เฉิงต่างก็มั่นใจมาก
ถึงแม้อิงอิงน้อยจะดูอ้วนแต่เธอก็เดินได้มั่นคงมากมาโดยตลอด
“อิงอิงน้อยอยากจะทำอะไร คุณย่าช่วยได้” คุณย่าฉินกลัวว่าเด็กน้อยจะล้ม
ฉินอิงอิงโบกมือเล็ก ๆ ของเธอ “คุณย่าคะ อิงอิงทำเองได้ เรื่องของตัวเองต้องทำเอง”
คุณย่าฉินรู้สึกตลกขบขันจากคำพูดที่ดูเหมือนจะเป็นผู้ใหญ่ของเด็กวัยสามขวบครึ่ง
“ได้ ๆ! ถ้าต้องการให้ช่วยก็บอกได้ คุณย่าจะดูอยู่ข้าง ๆ”
“ตกลงค่ะ ขอบคุณค่ะคุณย่า”
คุณย่าฉินรู้สึกชอบเด็กน้อยคนนี้เป็นอย่างมาก
ฉินอิงอิงไม่เพียงแต่หน้าตาดี แต่ยังฉลาด น่ารักน่าเอ็นดู และเธอก็คว้าหัวใจของทุกคนได้
เด็กน้อยถือกาน้ำชาและรินออกมาโดยที่ตัวสั่นเล็กน้อย ทำเอาฉินอี้ซิงและคนอื่น ๆ ต้องปาดเหงื่อ
ต่งอวิ๋นตั้งใจว่าจะได้เข้าไปช่วย แต่เมื่อเห็นว่าคุณปู่กำลังมองอยู่และอยากประเมินอิงอิงน้อยด้วยตัวเอง เธอจึงพยายามระงับความรู้สึกของความเป็นแม่ไว้
เจ้าตัวเล็กน่ารักจังเลย
โดยเฉพาะร่างกายหนั่นแน่นเนื้อเยอะ ๆ นั่น หากได้กอดคงนุ่มนิ่มน่าดู ไหนจะผมที่ฟูฟ่องอีก มองแล้วก็รู้สึกคันมืออยากจะลูบเสียให้ได้
ฉินอิงอิงถือกาน้ำที่ดูเหมือนจะใหญ่กว่าตัวเธอและค่อย ๆ รินน้ำชาอุ่น ๆ หนึ่งแก้ว
ถึงแม้จะไม่หนักมากแต่ความสูงของเด็กน้อยก็ถือว่าเป็นปัญหา ดังนั้นตอนที่เทน้ำ กาจึงเอียงเล็กน้อย แต่ยังดีที่หกออกไปข้างนอกเพียงนิดหน่อยเท่านั้น เจ้าตัวเล็กถอนหายใจด้วยความโล่งอก
เมื่อวางกาน้ำชาลงแล้ว เธอก็รีบยกชาอุ่น ๆ และหันหลังเอาไปให้คุณปู่ฉินอย่างรวดเร็ว
“คุณปู่คะ อิงอิงให้คุณปู่”
คนป่วยต้องได้รับการดูแลอย่างดีที่สุด และต้องไม่ปล่อยให้คนป่วยทำอะไรเอง
คุณย่าฉินเหลือบมองไปด้านข้าง “คุณดูเขินมาก!”
คุณปู่ฉินพูดไม่ออกบอกไม่ถูก “...”
กว่าเขาจะกลับมามีสติ เด็กน้อยก็ถือถ้วยน้ำชามาจ่อที่ปากแล้ว
“คุณปู่ อ้าม!”
“ดื่มน้ำเยอะ ๆ จะได้ดีขึ้นอย่างรวดเร็ว!”
คุณปู่ฉินมองหลานสาวตัวน้อย “...”
สี่พี่น้องมองดูภาพนั้นอย่างมีความสุข
นี่เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นคุณปู่เขินอายตั้งแต่พวกเขาจำความได้
อิงอิงน้อยเก่งที่สุด!
สี่พี่น้องตระกูลฉินพูดตาม “คุณปู่ อ้ามมมม!”
คุณปู่ฉิน ไอ้เด็กพวกนี้! “...”
คุณย่าฉินเองก็เอากับเขาด้วย “คุณปู่ อ้ามมมม!”
คุณปู่ฉิน เฮ้อ! “...”
เขาจะทำอะไรได้อีกล่ะ?
นอกจากดื่ม!
ปริมาณน้ำในหนึ่งถ้วยนั้นไม่ได้มาก แต่คุณปู่ฉินดื่มชามาตลอดทั้งบ่าย และตอนนี้เขาก็ยังต้องดื่มชาถ้วยใหญ่ลงไปอีก…
คุณย่าฉินมีความสุขมาก คนอื่น ๆ ในตระกูลฉินเองก็มีความสุขเช่นกัน
ใบหน้าของคุณปู่ฉินยังคงดูเคร่งขรึม มุมปากของเขาขยับ
ฉินอิงอิงกะพริบตาปริบ ๆ “คุณปู่ยังอยากดื่มอีกเหรอ? อิงอิงจะไปรินให้เดี๋ยวนี้!”
อย่าเลย!
ชายชราเกรงว่าท้องจะแตกเพราะน้ำเสียก่อน
“ไม่ต้อง”
ฉินอิงอิงร้อง ‘โอ้’ ขึ้นมา หลังจากนั้นก็จ้องมองหน้าคุณปู่อย่างจริงจัง
เด็กน้อยเห็นว่าคุณปู่ฉินเองก็กำลังมองเธออยู่เช่นกัน เจ้าตัวจึงยิ้มอย่างอ่อนโยนและน่ารักออกมา
คุณปู่ฉินยังไม่ทันได้โต้ตอบ หลานสาวหมาด ๆ ก็กระโดดเข้าไปในอ้อมแขนของเขาและจุ๊บเข้าที่ใบหน้าหนึ่งที
คุณปู่ฉิน “...”
คุณปู่ฉินตกตะลึงจนตาค้างและแข็งทื่อไปทั้งตัว
เมื่อทุกคนในตระกูลฉินได้เห็นต่างก็หัวเราะกันยกใหญ่
ฉินอิงอิงมองทุกคนอย่างประหลาดใจ หลังจากนั้นจึงถามพ่อของเธอด้วยความสงสัย
“พ่อคะ?”
ฉินอี้หานไม่อาจหยุดรอยยิ้มบนใบหน้าของเขาได้ “ไม่เป็นไร ไม่มีใครจุ๊บคุณปู่ของลูกมานานแล้ว คุณปู่ของลูกมีความสุข ทุกคนก็มีความสุข”
เมื่อฉินอิงอิงได้ฟังจึงรีบมองไปที่คุณปู่อย่างรวดเร็ว
“ถ้าอย่างนั้นอิงอิงก็จะจุ๊บคุณปู่ให้มากขึ้น ทำให้คุณปู่มีความสุขมากขึ้น!”
มองแวบแรกคุณปู่เป็นคนที่ไม่ค่อยยิ้ม แต่เธอเคยเห็นในสมุดภาพ เขาว่าบางคนต้องใช้เวลานับสิบปีกว่าจะยอมยิ้ม
ยิ้มให้มากขึ้นแล้วจะดูเด็กลง!
คุณปู่ฉินยังไม่แสดงท่าทางใด ๆ ออกมา ลูกวาฬน้อยแปซิฟิกจึงจุ๊บไปที่ใบหน้าของเขาเบา ๆ
ทุกคนตกตะลึงอีกรอบ “...”
คุณปู่ฉินเองก็ไม่ต่างกัน “...”
คุณย่าฉินเป็นคนแรกที่อั้นไม่อยู่จึงหัวเราะออกมาเสียงดัง
เมื่อทุกคนในตระกูลฉินเห็นว่าคุณปู่ที่หน้าตาเคร่งขรึมมีท่าทีที่เขินอายกับการจุ๊บของอิงอิงน้อยและอึ้งไป ก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะจนเซ
“ฮ่า ๆ ๆ! อิงอิงน้อยยอดเยี่ยมมาก!”
“คุณปู่เขินแล้ว!”
“ใช่ ๆ ๆ!”
…
คุณปู่ฉินเตรียมจะกระแอมอีกครั้งเพื่อขัดจังหวะคนในครอบครัวที่กำลังหัวเราะ แต่เมื่อคิดว่าตนเองอาจจะได้รับน้ำชาและจูบจากอิงอิงน้อยอีกครั้ง ชายชราจึงรีบห้ามตัวเองไว้อย่างรวดเร็ว
เขาอุ้มอิงอิงน้อยที่น่ารักนุ่มนิ่มไว้ในอ้อมแขนและพยายามจ้องไปที่ใบหน้าของเธอโดยตรง
“อิงอิงน้อย เด็กผู้หญิงไม่ควรจุ๊บเด็กผู้ชายตามใจชอบ”
คุณปู่ฉินจ้องหน้าและพูดขึ้นมาอย่างจริงจัง
แต่ฉินอิงอิงไม่กลัว
วาฬตัวใหญ่ไม่เคยกลัวใคร!
เธอไม่เพียงแต่มีกลุ่มชาติพันธุ์ที่ใหญ่มาก แต่เธอยังมีคุณป้าวาฬอีกสองตัวที่ดุดันมากด้วย
พวกเธอเป็นอะไรน่ะเหรอ?
พวกเธอทำให้สิ่งมีชีวิตในมหาสมุทรหวาดกลัวและมีชื่อเสียงยิ่งกว่าวาฬประจำถิ่นเสียอีก พวกเธอมีชื่อเรียกว่า วาฬเร่ร่อนหรือวาฬโดยสาร
ทั้งเย็นชา เท่ และดูดี หลายปีมานี้มักจะล่องลอยอยู่ข้างนอก ถึงแม้จะติดต่อกับครอบครัวบ้างเป็นครั้งคราว แต่อิงอิงน้อยบอกว่าเธอเคยพบกับป้าสองคนนี้แค่หนึ่งครั้งเท่านั้น ระหว่างการย้ายถิ่นฐานของครอบครัว หลังจากพบกันไม่ถึงสามนาที คุณป้าทั้งสองก็จากไปอย่างรวดเร็ว
อืม!
ตามที่คุณยายวาฬพูดไว้ ป้าทั้งสองคนเป็นชาวโบฮีเมียนและรักอิสระมาก หลายปีที่ผ่านมาทั้งคู่ก็ไม่ให้กำเนิดลูกหลานและไม่ชอบวาฬเพศผู้ด้วย
เธอพาพวกวาฬกลุ่มใหญ่ที่เปรียบเสมือนม้าป่าในมหาสมุทรไปใช้ชีวิตอย่างอิสรเสรี
ฉินอิงอิงจึงแสดงความปรารถนาของเธอ
เจ้าตัวเล็กแอบคิดว่าเมื่อโตขึ้น เธอก็อยากไปเข้าร่วมทีมกับป้า ๆ
ผลก็คือ… เธอกลายเป็นมนุษย์โดยไม่ตั้งใจ
ฉินอิงอิงรีบหยุดความคิดของเธอและเผชิญหน้ากับคุณปู่ที่พยายามทำหน้าบึ้งตึงทันที
“แต่คุณปู่ไม่ใช่เด็กผู้ชายคนอื่น คุณปู่คือคุณปู่ของอิงอิง”
“อิงอิงยังเคยจุ๊บคุณพ่อ พี่ชายลี่เฉิง คุณลุงใหญ่ คุณลุงรอง พี่ชายใหญ่ พี่ชายรอง พี่ชายสามและพี่ชายสี่ด้วย พวกเขาล้วนเป็นเด็กผู้ชาย แต่พวกเขาคือญาติพี่น้องของอิงอิง เป็นญาติพี่น้องกันจุ๊บกันได้ ”
เมื่อพูดมาถึงตรงนี้ ฉินอิงอิงก็กอดแขนคุณปู่และเริ่มอ้อน
“อิงอิงเพิ่งจะอายุสามขวบครึ่งเอง!”
และยังเป็นเด็กอยู่เลย
คุณปู่ฉินใจละลาย “...”
หลังจากนี้ใครกล้าพูดว่าหลานสาวของเขาพูดไม่ได้และปัญญาอ่อน เขาจะต่อยอีกฝ่ายเพื่อสั่งสอนว่าควรปฏิบัติตนอย่างไร
คุณปู่ฉินอุ้มหลานสาวยืนขึ้นและเดินไปที่ห้องหนังสือ
“ไป! อิงอิงน้อย คุณปู่พาเธอไปเลือกของขวัญวันพบหน้า!”
ทุกคนในตระกูลฉินทำหน้าตาตื่น “...”
พวกเขาคาดไม่ถึงว่านายใหญ่ของตระกูลจะพาหลานสาวไปเลือกของขวัญวันพบหน้าที่ห้องหนังสือ?
ก็ที่นั่นมีสมบัติมากมายอยู่นี่นา!
คุณปู่ฉินคงชอบอิงอิงน้อยเป็นอย่างมาก!
![จ้าวศัสตราเทวะ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1608265528_24768503.webp)
5.95M
