ผ่านไป3วันมิคาเอลได้แต่นั่งๆนอนๆอยู่ที่โรงประมูลใบหยกและในที่สุดโล้นน้อยก็โผล่มาที่จริงมันควรจะมาถึงนานแล้วแต่เพราะว่ามันมัวแต่หาที่อยู่ของมิคาเอลมันจึงเสียเวลาแบบนี้
''นายน้อย ทุกอย่างเรียบร้อยแล้วนี่คือของที่เจ้านั่นขโมยออกมาได้ ส่วนเรื่องเผาตระกูลนั้นมันไม่ได้ทำเพราะมันเกือบจะโดนจับได้ซะก่อน ตอนนี้มันหนีไปไกลแล้วด้วย''โล้นน้อยยื่นแหวนมิติ3วงให้มิคาเอลดูเมื่อมิคาเอลตรวจสอบของด้านในก็ยิ้มขึ้นมาทันทีเงิน200ล้านเหรียญทองและสมุนไพรต่างๆมากมายนี่ทำให้มิคาเอลสามารถใช้ฝึกพวกเด็กๆได้ซักระยะและจากนั้นไม่นานดาวินก็ได้เดินขึ้นมาที่ชั้น4 เมื่อมันเดินขึ้นมามันก็จ้องไปที่โล้นน้อยก่อนจะเดินไปนั่ง
''ท่านดาวินนี่คือโล้นน้อยมันเป็นคนของข้าเพราะฉะนั้นสบายใจได้ ส่วนเรื่องที่ข้านัดมาวันนี้คือข้าอยากให้ท่านช่วยหาวัตถุดิบที่ใช้ในการสร้างอาวุทรายละเอียดท่านก็ไปคุยกับโล้นน้อยได้เลย''
''เรื่องนี้ข้าจัดการให้ได้ เอ่อ...แล้วเมื่อไหร่เจ้าจะนำของที่ลงอักขระมาให้ข้าประมูล ข้าว่ามันถึงเวลาแล้ว''ดาวินถามออกมาแบบกล้าๆกลัวที่มันพูดเพราะกลัวว่ามิคาเอลจะลืมเรื่องนี้ไป
''อืม...ที่จริงข้าลืมบอกลูกศิษย์เกี่ยวกับเรื่องนี้ไปเลย แต่ก็เอาเถอะนำของที่ต้องการให้ลงอักขระออกมาข้าจะลงอักขระให้เจ้าก่อน1ชิ้น ส่วนค่าวัสดุที่เจ้าจะต้องหามา ให้หักจากเงินที่ได้จากการประมูลไปเลย''พูดจบดาวินก็นำดาบยาวออกมา1เล่มมิคาเอลเองก็ลงอักขระเพิ่มความเร็วระดับสูงสุดไป1ตัวจากนั้นจึงพูดเรื่องต่อไป
''อีกเรื่องข้าอยากได้ข้อมูลเกี่ยวกับสำนักหมื่นพิษข้าอยากเข้าไปศึกษาข้อมูลที่นั่น''
''สำนักนั้นอยู่ไกลจากที่นี่ซักเล็กน้อยและตอนนี้ก็ไม่มีการเปิดรับศิษย์ใหม่ด้วย แต่ด้วยความสามารถแบบเจ้าเจ้าจะไปที่นั่นทำไม''
''ข้าก็แค่อยากเรียนรู้เรื่องพิษเท่านั้นแหละ แล้วท่านพอมีวิธีที่จะเข้าไปที่นั่นมั้ย หากใช้พลังบังคับข้ากลัวว่าจะได้เรียนรู้ไม่เต็มที่''
''อืม...พอมีทางอยู่เพราะข้ารู้จักอาจารย์ฝ่ายในอยู่คนหนึ่งข้าอาจจะฝากเจ้าเข้าไปได้''
''งั้นเรื่องนี้คงต้องรบกวนท่านแล้ว''ระหว่างที่มิคาเอลพูดดาวินก็เขียนจดหมายแนะนำตัวมิคาเอลเสร็จเรียบร้อยไปแล้วและได้มอบแผ่นหยก1แผ่นให้แก่มิคาเอลด้วย
''นำจดหมายและแผ่นหยกอันนี้ไปที่สำนักหมื่นพิษต่อจากนั้นจะมีคนรับเรื่องต่อเอง''เดิมทีมิคาเอลจะใช้ป้ายที่ซื้อมาจากชายแก่หน้าเมืองก็ได้เพราะมันมั่นใจว่าเป็นของจริง แต่ที่มันยังไม่คิดใช้เพราะมันต้องการขอบางอย่างกับเจ้าสำนักหลังจากรับของมาจากดาวินแล้วมิคาเอลก็ลุกขึ้นเพื่อเดินทางทันทีเพราะมันคิดว่าจะใช้เวลาอยู่ที่นั่น3เดือน
''เดี๋ยวก่อนนายน้อย แล้วต่อจากนี้ข้าต้องทำอะไรและพักที่ไหน''โล้นน้อยถามออกมาขณะมิคาเอลกำลังจะไป
''สร้างกริชและดาบ ส่วนที่พักอยู่ที่ป่าท้ายเมืองที่นั่นมีคนของเราอยู่ ดูแลตัวเองด้วยแล้วกัน''ฟุ่บ! พูดจบมิคาเอลก็หายตัวไป
การเดินทางของมิคาเอลเป็นไปด้วยความรวดเร็วระหว่างทางมันไม่ได้หยุดพักกับเรื่องต่างๆเลยจนครึ่งวันมันก็มาหยุดอยู่ที่หน้าสำนักหมื่นพิษ เมื่อมาถึงมิคาเอลถึงกับนับถือคนที่ตั้งสำนักนี้ขึ้นมาเพราะจากที่ใช้พลังสำรวจดูทางเข้าออกมาทางเดียวเพราะด้านหลังเป็นเหวลึกส่วนด้านข้างเองก็มีกำแพงและบนกำพังนั้นก็มีคนยืนอยู่เพื่อป้องกันภัยต่างๆ
''หยุดก่อนเจ้ามาทำอะไรที่นี่''มิคาเอลที่ถูกหยุดไว้ไม่ได้แสดงอารมณ์ใดๆออกมาพลางหยิบจดหมายและแผ่นหยกออกมาแล้วยื่นให้อีกฝ่ายไป
''โอ้ ตามข้ามา''คนที่เฝ้าทางเข้ารู้หน้าที่ดีว่าต้องพาไปหาใครเพราะระบบของสำนักนี้จะแจกแผ่นหยก2แผ่นให้อาจารย์ฝ่ายในและฝ่ายหลักทุกคนและทุกคนที่ได้รับนั้นแผ่นหยกจะไม่เหมือนกันและแผ่นหยกเหล่านี้มีความหมายอยู่เพราะเหล่าอาจารย์สามารถมอบให้คนนอกได้เพียงครั้งเดียวมิคาเอลถูกนำเข้าไปในสำนักระหว่างทางเดินคนในสำนักต่างมองมาที่มิคาเอลเหมือนเห็นของแปลกเพราะเนื่องด้วยมิคาเอลยังเด็ก จนกระทั่งมิคาเอลถูกพาเข้าไปในที่ที่อาจารย์และศิษย์ฝ่ายในอยู่มิคาเอลถูกพาไปที่ห้องๆหนึ่งในนั้นมีชายแก่นั่งอยู่ภายห้อง จากนั้นคนที่เฝ้าทางเข้าไว้จึงได้ให้ของแก่ชายแก่ไป ตอนนี้ภายในห้องเหลือเพียงชายแก่และมิคาเอล2คนชายแก่ค่อยๆเปิดจดหมายเพื่ออ่านจากนั้นก็ขมวดคิ้วและเปิดปากพูดกับมิคาเอล
''ข้าชื่อครูซเป็นอาจารย์ฝ่ายในของที่นี่ เมื่อก่อนดาวินได้ช่วยข้าเอาไว้ข้าจึงมอบแผ่นหยกให้เจ้านั่นไปและรับปากว่าจะช่วยมัน1เรื่องหากช่วยได้ โดยแลกกับการสูญเสียของข้าเจ้ารู้มั้ยเพราะอะไร''ระหว่างครูซพูดมิคาเอลได้ตรวจสอบระดับพลังของครูซดูแล้วมันมีพลังแค่49ชั้นบรรยากาศเท่านั้นแต่เมื่อมิคาเอลได้ยินคำถามของครูซมันจึงหยุดการตรวจสอบและตอบคำถามอีกฝ่ายไป
''ข้าไม่รู้''มิคาเอลตอบโดยไม่แสดงความเคารพมากนักเพราะมันมาที่นี่เพื่อศึกษาโดยไม่ต้องการเป็นศิษย์
''ถ้าเจ้ารู้ก็แปลกแล้ว ข้าจะบอกความหมายของแผ่นหยกนี่ก่อนก็แล้วกัน แผ่นหยกพวกนี้มันถูกส่งให้อาจารย์ฝ่ายในและฝ่ายหลักคนละ2แผ่น นั่นก็เพื่อใช้1แผ่นจากในนั้นมอบให้ลูกศิษย์หรือก็คืออาจารย์ที่ได้แผ่นหยกสามารถมีลูกศิษย์สายตรงได้เพียงคนเดียวและความสามารถของศิษย์จะเป็นตัวกำหนดฐานะของอาจารย์ในสำนัก ทีนี้เจ้าคิดยังไงเมื่อข้านำไปมอบให้ดาวินโดยไม่บอกอะไร''มิคาเอลฟังก็รู้เลยว่าการสูญเสียที่ครูซพูดไปนั้นหมายความว่าอะไร
''ถ้าจะให้เดาเพราะเรื่องนี้ตัวท่านคงมีฐานะต่ำที่สุดในฝ่ายในใช่มั้ย เพราะคนอื่นน่าจะรับศิษย์กันหมดแล้ว''มิคาเอลผ่อนคลายลงเพราะถ้าหากเรื่องเป็นแบบนี้มันสามารถยื่นข้อเสนอเพื่อแลกเปลี่ยนกับการเรียนรู้ได้
''ใช่ แต่ข้าย่อมรักษาคำพูดของเสมอ ในเมื่อเป็นแบบนี้ข้าจะช่วยเจ้าเท่าที่จะทำได้ก็แล้วกันเพราะข้าคงคาดหวังอะไรจากเจ้าไม่ได้หรอกเพราะเจ้าเริ่มต้นช้ากว่าคนอื่นถึง20ปี30ปี''ครูซพูดออกมาขณะทำสีหน้าเบื่อหน่ายเพราะเรื่องนี้มันต้องโดนดูถูกและกดดันโดยที่มันไม่สามารถตอบโต้ได้มาเป็นสิบๆปี
''พอก่อนหยุดทำสีหน้าอยากจะตายได้แล้ว มาคุยเรื่องข้อตกลงกันดีกว่า ข้าอยากให้เจ้านำตาราที่เกี่ยวกับพิษและสมุนไพรต่างๆมาให้ข้าศึกษาและเพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนข้าจะทำให้เจ้ามีฐานะที่สูงขึ้นหรือแม้แต่ขึ้นเป็นเจ้าสำนักก็ยังได้''มิคาเอลพูดออกมาขณะทำสีหน้าจริงจังแต่ครูซกลับทำหน้าโมโห
''นี่เจ้ากำลังพูดบ้าอะไรอยู่ เป็นแค่เด็กอายุ10ปีเจ้ามีความสามารถอะไรถึงได้กล้าพูดแบบนี้''บูม! แรงกดดันระดับต้านแรงดึงดูดไหลออกจากตัวมิคาเอลเข้าไปกดดันครูซจนมันนอนราบลงกับพื้นเลือดค่อยๆไหวออกมาจากมุมปากของครูซทันที
''ข้ามีความสามารถอะไร? หึ! ข้ามีพลัง นี่พอจะเพิ่มความมั่นใจให้เจ้าได้มั้ย''มิคาเอลกล่าวถามครูซขณะที่ยังปล่อยแรงกดดันอย่างต่อเนื่อง
''เชื่อ! ข้าเชื่อแล้วหยุดปล่อยแรงกดดันใส่ข้าได้แล้วเจ้าปีศาจ''เมื่อได้คำตอบมิคาเอลจึงถอนแรงกดดันจากนั้นจึงเริ่มพูดขึ้น
''ข้ามีเวลาอยู่ที่นี่ประมาณ3เดือน นำตำราหรืออะไรก็ได้ที่เกี่ยวกับพิษมาให้ข้า จากนั้นเจ้าต้องการอะไรก็บอกมาได้เลย''มิคาเอลไม่ต้องการให้ตนได้ผลประโยชน์อยู่ฝ่ายเดียวมันมักทำการแลกเปลี่ยนที่เท่าเทียมหรือพอใจทั้ง2ฝ่ายอยู่เสมอ