ตอนที่ 24
ตลอดทั้งเย็นภาคินก็นั่งเฝ้าเธออยู่ข้างเตียงไม่ไปไหน เขาสั่งอาหารขึ้นมารอเธอ เขานั่งมองเธอหลับอยู่นานเเค่ไหนไม่รู้ เเต่เขากลัวมากกลัวว่าเธอจะเป็ไรไป เขาเจ็บจัง เจ็บตรงหน้าอกข้างซ้ายตอนนี้เห็นเธอสลบไปหัวใจเขาวูบล่นลงพื้นทำอะไรไม่ถูก ต่อไปเขาไม่อยากให้เกิดเหตุการณ์เเบบนี้เลย เขาเกลียดตัวเองที่ทำรุนเเรงกับเธอขนาดนี้ทั้งๆที่เธอบอกให้หยุดเเล้วเเล้ว
"ฮิอๆ"ภาคินกุมหัวตัวเองร้องไห้ออกมา ปกติเขาไม่ใช่คนรุนเเรงเเละไม่เคยทำรุนเเรงกับผู้หญิงด้วย เเต่กับเธอเขาควบคุมตัวเองไม่ได้ เขานั่งร้องไห้อยู่อย่างนั้นอย่างไม่อายเพราะเขาเป็ห่วงเธอ
"ภาคิน"บอสสาวลืมตาตื่นเพราะได้ยินเสียงคนร้องไห้
"โรส ผมขอโทษครับ ฮือๆ ผมไม่ได้คละตั้งใจผมขอโทษ"เขาเอาเเต่พูดของโทษไม่หยุด จนโรสยื่นมือมาปิดปากเขาไว้
"ฉันไม่เป็ไร ไม่ได้โกรธคุณเลย เเค่วันหลังอย่าทำรุนเเรงกับฉันเเบบนี่อีกก็พอ"
"ครับผมสัญญา"บอสสาวยื่นมือมาเช็ดน้ำตาให้เขา ภาคินจับมือเธอมาเเนบกาย
"เด็กน้อยเอ้ยยย ทำไมกลายเป็คนขี้เเยไปได้ หึ?"เธอเริกคิ้วถามเขา
"ผมไม่ได้ขี้แย เเต่ผมกลัวคุณจะเป็ไรไป คุณสลบไปหลายชั่วโมงมากน่ะ คุณดูสิข้างนอกมืดเเล้ว ผมทำคุณอดดูพระอาทิตย์เลย"ภาคินลูบมือไปตามมือบางของเธอ
"วันมารอบหน้าก็ได้นิ"บอสสาวขยับตัวลุกขึ้น เธอพึ่งสังเกตว่าตัวเองในเสื้อผ้าเรียบร้อยเเล้ว
"คุณใส่เสื้อผ้าให้ฉันเหรอค่ะ?"
"ครับ ผมกลัวคุณไม่สบาย"พาคินเดินไปหยิบถาดอาหารมาให้เธอเเล้ววางลงบนขาเธอ
"คุณข้างต้มก่อนน่ะ ผมสั่งโรงเเรมทำมาให้ ถ้าคุณอยากทานอะไรเพิ่มเราออกไปกินกัน"
"อืมม จริงๆฉันอยากกินกุ้งเผาตัวโตๆเลยละ เเต่กินข้าวต้มหมดเราค่อยไปกัน"ภาคินจับถ้วยข้าวต้มมา เเล้วตักข้าวต้ม เป่าก่อนเเล้วป้อนใส่ปากได้
"คุณกินนี้ก่อนเดี๋ยวผมพาออกไปกินน่ะ"
"อือ เเล้วคุณไม่กินเหรอ"
"ผมยังกินไม่ลง เดี๋ยวไปกินกุ้งทีเดียวเลยก็ได้ ผมอยากให้คุณกินก่อนหน้าตาจะได้กลับมาสดใส ตอนนี้ผมไม่สบายใจมากเลยกลัวจชคุณจะเป็อะไรไป"
"บอกแล้วไงฉันไม่เป็อะไร กินข้าวต้มด้วยกันก็ได้ น่ะๆๆมาฉันป้อน ฉันก็ทนเห็นนายอดไม่ได้เหมือนกันน่ะ"เธอเเย่งช้อนมาจากมือเขา ก่อนจะตักข้าวต้มเเล้วเป่าก่อนจะป้อนให้เขา
"อ้าาา อ้าปากเร็ว"ภาคินอ้าปากอย่างว่าง่าย เขาสลับกันป้อนกับเธอ ทั้งสองคนหัวเราะออกมา ป้อนข้าวต้มกันไปมองตากันไป อะไรจะหวานเยิ้มขนาดนี้
หลังจากนั้นเขาก็พาเธอออกไปเดินเล่นหาอะไรกินกัน มานี่เขาอยากให้เธอพักจริงๆ เที่ยวเล่นโดยไม่ต้องนึกถึงงานเลย พวกเขาอยู่ต่ออีกคืนหนึ่งเพราะวันที่เดินทางมานี่หลับงานเลิกงาน เลยมีเวลาอยู่ที่นี่สองคืน
วันถัดมา
"ในที่สุดผมก็พาคุณมาดูพระอาทิตย์ตกได้สำเร็จ"
"ค่ะ คุณเเฟนนน"พวกเขานั่งมองดูอาทิตย์ตกริมทะเล บอสสาวเกาะเเขนเขาไว้เเล้วเอาศรีษะเเนบอิงกับตัวเขา
"ชอบจังเวลาคุณเรียกผมแบบนี้"ภาคินบอก
"ฉันก็ชอบเวลาคุณเรียกฉันเหมือนกัน
"คุณเเฟนๆๆ "พอได้ยินว่าเธอชอบเขาก็รีบพูดใหญ่เลยเพื่อเอาใจเธอ ภาคินก้มลงมาจูบหน้าผากเธอ
พวกเขานั่งมองพระอาทิย์อยู่อย่างนั้นจนเเสงหมด
3K
