บรรยากาศในห้องแอร์เริ่มอบอวลไปด้วยกลิ่นคาวกามจางๆ เรฟนั่งจิบชานมชมพูมองดูผลงานอย่างภาคภูมิใจ "เอาล่ะ... ซูหลัน ถึงตาเจ้าแล้ว อ้าขาขาวๆ ของเจ้าออกกว้างๆ ให้พี่เหมยฮัวกับหลินหลินได้ 'สำรวจ' รูปรุงยาของเจ้าหน่อยซิ!"
ซูหลันที่หน้าแดงก่ำรีบเอนตัวลงนอนแยกขาออกเผยให้เห็นกลีบเนื้อสีชมพูสดที่เปียกชุ่ม เหมยฮัวไม่รอช้าคลานเข้าไปคุมจังหวะที่หัวใจ ส่วนหลินหลินคุกเข่าลงตรงหว่างขา
"พี่ซูหลันจ๊ะ... ข้าจะซอยให้หนักกว่าที่ท่านเรฟทำเลยนะจ๊ะ!" หลินหลินพูดทีเล่นทีจริงพลางส่งนิ้วเข้าไปคว้านในรูหีทันที "แจ๊ะ! แจ๊ะ! ซวบ!"
"อื้อออ... หลินหลิน... เจ้า... เจ้าไปหัดใช้นิ้วมาจากไหนเนี่ย! อ๊าาา!" ซูหลันบิดกายเร้า มือจิกไหล่เหมยฮัวที่กำลังก้มลงบีบเค้นหน้าอกเธอ
"เปิดใจมาซูหลัน!" เรฟสั่งเสียงเข้มจากโซฟา "เจ้าคิดยังไงที่ต้องมานอนแก้ผ้าให้คนอื่นรุมแบบนี้? แล้วเจ้าแอบ 'ช่วยตัวเอง' ตอนปั่นจักรยานที่ข้าให้ไปไช่มั้ย?!"
"อ๊าาา! ท่านเรฟ... ฮึก... ข้า... ข้ายอมรับจ้ะ!" ซูหลันครางระงมขณะที่นิ้วของหลินหลินรัวยิบ "ข้าชอบ... ชอบเวลาเห็นเหมยฮัวกับหลินหลินโดนท่านเย็ด... ข้าแอบอิจฉาจนต้องเอาด้ามปั๊มลมจักรยานมาแหย่หีตัวเองตอนอยู่หลังร้านยา! อื้อออ... ข้าอยากให้พวกนางรู้ว่าหีข้าน่ะ... น้ำเยอะที่สุดในเมืองนี้แล้ว!"
เหมยฮัวหัวเราะร่าพลางใช้นิ้วบดขยี้ปุ่มกระสันของซูหลัน "หนอย... ยัยน้องคนนี้ แอบเอาอุปกรณ์จักรยานมาเล่นท่ายากเหรอจ๊ะ? งั้นเจอนิ้วพี่สาวหน่อยเป็นไง!"
ซูหลันเกร็งตะโพกน้ำกามสีใสไหลพรากออกมานองพื้นพรม "อ๊าาาา! แตกแล้ว! ข้าจะแตกแล้ว... โอ๊ยยย หีข้าจะระเบิด!" ร่างบางกระตุกรัวๆ พ่นน้ำรักออกมาอาบมือหลินหลินจนชุ่ม
"เลียซะ! อย่าให้เหลือแม้แต่หยดเดียว!" เรฟกำกับการแสดง
เหมยฮัวกับหลินหลินรุมก้มลงละเลงลิ้นชิมน้ำหวานจากร่องสวาทของซูหลันทันที
"อื้มมม... รสชาติของพี่ซูหลัน... มันหวานเย็นเหมือนยาแก้ไอที่ผสมน้ำผึ้งเลยจ้ะ!" หลินหลินพูดพลางเลียคราบน้ำตามขาหนีบ "หอมกลิ่นสมุนไพรอ่อนๆ ด้วยนะเนี่ย"
เหมยฮัวดูดนิ้วที่เปื้อนน้ำรักของซูหลันดัง จ๊วบ "รสชาติโครตดีเลย ซูหลัน... น้ำเจ้าข้นจนข้าอยากจะรองใส่ขวดไปขายแทนยาในร้านเจ้าเลยนะเนี่ย 555+"
ซูหลันนอนระทวย ตาปรือมองเพื่อนสาวทั้งสองด้วยความซาบซึ้ง "ขอบใจพวกเจ้ามากนะ... ข้าไม่เคยรู้สึกโล่งขนาดนี้มาก่อนเลย... ความลับเรื่องด้ามปั๊มลมข้าก็บอกไปหมดแล้ว... ต่อไปตาหลินหลินบ้างล่ะ พี่จะจัดให้หนักเลยนะจ๊ะ!"