ดวงนารีปกป้อง ขอเป็นผู้กล้าสักครั้ง

เมื่อผมเห็นอาการบาดเจ็บ ของ ไคโอ 1ใน13 จอมภูติ ผมจึงรีบใช้เวทย์ฮีลของผมทันที ลำแสงสีฟ้าของซิลวาเทียร์ในมือของผม ไหลไปตามบาดแผลที่ดูหน้ากลัวของเขา ไม่นานนัก ไคโอก็ฟื้นขึ้นมา เขาสำรวจตัวเองอย่าง งงๆ ที่บาดแผลที่ดูฉกรรจ์ของเขา กลับหายสนิทเหมือนไม่เคยโดนเวทย์ กิก้าเดียมาโอมาก่อน ก่อนจะกล่าวกับผมว่า

" ขอบคุณนะ ไอนิกิ (ลูกพี่) "
' อยู่ๆ ก็เรียกตรูว่า ลูกพี่เลยเหรอ ' ผมคิดก่อนจะรีบเดินจากไปเพราะกลัวการพัวพันของ ไคโอ
ในขณะที่ผมเดินออกมาผมก็เจอ อารีอา เข้าอย่างจัง
" คุณสามี กำลังจะไปไหนคะ " เธอเรียกผมว่า สามีหน้าตาเฉย ยังไม่ได้ไปปราบมังกรเลย
" ผมกำลังหาห้องวิจัย ของเจ้าอาวินซันอยู่นะครับ " อารีอาคิดซักครู่แล้วพูดเล่นเป็นภาษาจีนออกมา
" หนี่เกินหว่อไหล (อ้อ ถ้าเป็นที่นั่น เดี๋ยวชั้นนำทางไปให้เอง คะ) " แล้ว อารีอาก็เดินนำผมไป ระหว่างทางเธอก็ชวนผมคุยไปด้วย
" คุณสามีคะ ชั้นมีพี่ชาย กับเพื่อนสมัยเด็กอยู่ที่เมือง คิร่านะค่ะ จะให้พวกเขาร่วมติดตามไปปราบ บลูอาย ไวน์ดราก้อนด้วยกันได้หรือเปล่าคะ "
'เมืองคิร่า นะเหรอ จะว่าไปเราก็มีเควสปราบ โปปุ กริซลี่ ที่ได้จากการไปเยี่ยมคุณ เอลน่าอยู่ด้วยนี่นา' ผมคิดก่อนจะตอบคำ อารีอาไป
" ได้สิ พอดีผมมีธุระที่นั่นด้วย " ผมกล่าว
ไม่นานนักพวกเราก็มาถึง ห้องของเจ้า อาวินซัน อารีอา กล่าวคำอำลาสั้นๆ 
" จ้ายเจี้ยน( แล้วพบกันใหม่ ) " อารีอาหลังจากคำอำลาเธอก็เดินจากไป เหลือทิ้งไว้เพียงผมคนเดี๋ยวที่ต้องเผชิญหน้ากับ เจ้าอาวินซัน อัศวินเวทย์มนต์
แกร๊ก
ผมเปิดประตูเข้าไปช้าๆ โดยลืมเคาะประตู
" อึ๋ย " อาวินซันส่งเสียงแปลกๆออกมาด้วยความตกใจ และรีบว่าผมในทันที
" คนอะไรมาไม่ให้สุ่มให้เสียง ทำให้ข้าตกใจหมด "
" ขอโทษนะครับ เพียงแต่ผมอยากถามว่า พวกเราจะใช้อะไรเดินทางไปปราบ บลูอายไวน์ดราก้อนน่ะครับ "
" อ้อ ถ้าเป็นเรื่องนั้นไม่ต้องเป็นห่วง ข้าเตรียมรถไฟมนตรา ไว้แล้ว มันสามารถบินอยู่บนท้องฟ้าได้ ถ้าแค่ข้ามเขาละก็ สบายๆ "
" จะบอกว่าเรื่องนี้ ชิว ชิว สินะครับ "
" ใช่แล้ว "
"แล้วคุณรุ้รึป่าวครับว่า บลูอายไวน์ดราก้อน อยู่ที่ไหน "
" ถ้าจำไม่ผิด มันจะอยู่ที่ ภูเขา มาเรี่ยน น่ะนะ " อาวินซัน อัศวินเวทย์มนต์ลูบเครา อย่างครุ่นคิดก่อนที่จะตอบ
" แสดงว่าเราต้องผ่านเมืองคิร่าด้วยใช่ไหมครับ " ผมหยิบเอาแผนที่ที่ก็อบลิน อย่างทีโม วาดไว้ให้ออกมา แล้วถาม อาวินซัน ด้วยความอยากรุ้อยากเห็น
" อืม เจ้าจะไปแวะไปทำอะไรที่เมือง คิร่า ละ "
" แวะรับเพื่อน แล้วก็ไปทำเควส เพื่อ เติม มันนี่ ด้วยครับ "
" ได้สิ เราจะแวะพักกันที่เมือง คิร่า ก่อนไปภูเขามาเรี่ยน " อาวินวัน รับคำผมอย่างง่ายดายจนผมตกใจที่ คำขอของผม ผ่านง่ายเหลือเกิน ถ้าการหลบผุ้หญิงงาม ง่ายแบบนี้ผมคงสบายไปแล้ว
" ผมไปก่อนนะครับ " ผมกล่าวลา อาวินซัน
" เดี๋ยวก่อนเจ้าไม่คิดจะชม ผลงานในห้องนี้ของข้าหน่อยเลยเหรอ " อาวินซันกล่าว ก่อนที่ผมจะเดินออกไป จนทำให้ผมต้องชะงักเท้า แล้วหันกลับมา
" ไม่ล่ะครับ เรื่องนี้เอาไว้หลังจากปราบ บลูอาย ไวน์ดราก้อน ก่อนแล้วค่อยทำแล้วกันนะครับ "
" อืม ก็ได้ "
กว่าผมจะออกมาจากห้องทำงานของ อาวินซัน มันก็เย็นจนเริ่มจะมืดแล้ว ผมจึงรีบเดินไปที่หน้าประตู โรงเรียนทันที และที่นั่นเอง ที่ ไคโอ นั่งรออยู่
" นี่มาดัก ทำร้ายผมอีกเหรอ " ผมกล่าวกับไคโอ
" เปล่าครับ ไอนิกิ ผมคิดว่าจะเลี้ยงเหล้า พี่เท่านั้นเองครับ เพื่อเป็นการขอโทษ เรื่องเมื่อตอนบ่าย "
" เลี้ยงเหล้าเหรอ? เอาสิ ไป ไป " ผมตอบรับคำชวนของ ไคโอ ทันที แล้วพวกเราก็ไปเที่ยวกันในย่านเริงย์รม ทางตะวันออกของเมืองหลวง
ที่นั้นเอง ก็มีบาร์เปิด อ้าซ่าอยู่ มีสาวงามคอยเรียกลูกค้า ทั้งพวกหูสัตว์ หูแมว และมนุษย์ยักษ์ ซึ่งแต่ละคนนี่ หุ่นย์ยังกะนางแบบ จนผมแอบกลัวว่า โรคกลัวผุ้หญิงของผมจะกำเริบขึ้นมาอีกครั้ง ในขระที่กำลังคิดอะไรอยุ่ ไคโอ ก็ชี้มือไปใน บาร์แห่งหนึ่ง ที่นั่นเปิดเสียงดนตรี เสียงดังมาก จนผมแทบไม่ได้ยินเสียงรอบข้าง
" เชิญครับ ไอนิกิ " ไคโอ กล่าวด้วยความนอบน้อม นี่ละนะที่เขาเรียกว่า แข็งกร้าวต่อผู้อ่อนแอ แต่ยอมสยบต่อผู้เข้มแข็ง
และแล้วเหล้า รสองุ่นที่ผมอยากกินก็ได้ถูกรินลงใส่ถ้วยใบใหญ่ ด้วยมือของไคโอ และสิ่งที่ตามมาคือ เขาตะโกนเรียกผุ้หญิงที่สวยที่สุดในร้านให้มาป้อนขนมปังให้ผมขณะดื่มเหล้า แล้วให้พาผมขึ้นห้อง
ผมเริ่มรุ้สึกทะแม่ง ทะแม่ง ขึ้นมาแล้วซิ ผมเดินตามผุ้หญิงคนนั้นขึ้นไปหยั่งห้องสุดหรู ในห้องสุดหรูนั้นติดจานน้ำลายดอกไม้สดเอาไว้ด้วย เธอเริ่มถอดเสื้อผ้าออกแล้วมาถกกางเกงของผมลงไป เพื่อจะเริ่มภารกิจในคืนนี้
" โห ใหญ่จัง " ผุ้หญิงคนนั้น เห็นทวนมังกรของผมแล้วครางออกมา จนผมต้องรีบดึงกางเกงขึ้นเมื่อรุ้อะไรเป็นอะไร แล้วรีบหนีลงไปชั้นล่างโดยไม่หันมามองผุ้หญิงคนนั้นอีกเลย
เมื่อลงมาถึงชั้นล่าง ผมก็ได้ยินเสียงที่คุ้นเคย
" 3000 เหรียญทองเหรอ มันแพงเกินไปนะ " เอลซ่าที่เมาได้ที่กำลังกอดผู้หญิงคนหนึ่งอยู่ เธอกำลังโวยวายกับผุ้จัดการร้าน ที่โก่งราคาค่าเหล้า จนมันแพงมากกว่าที่เธอจะจ่ายไหว และพวกมันกำลังจะมีเรื่องกับเธอ โดยมีทีน่า นั่งอยู่ใกล้ๆ
ผมเริ่มหันซ้ายหันขวา เพื่อมองหา ไคโอ จะได้ให้มันช่วยไกล่เกลี่ยเรื่องนี้ แต่ไม่รุ้ ไคโอหายไปไหนแล้ว จนผมเกิดอาการเศร้าขึ้นมา
' นี่ตรู ต้องออกโรงอีกแล้ว รึ '
ผมรีบเข้าไปห้าม พวก อันธพาลทันที แต่ตอนนี้พวกมันคุยไม่รุ้เรื่องแล้ว พวกมันเริ่มลงมือกับเอลซ่า โดยไม่ฟังเสียงผม ทำให้ผมต้องรีบตัดสินใจ
ตูมมมมมมมมมมมมมมม
ผมยิงเวทย์ไฟออกไป ใส่พวกอันธพาล ที่จะเล่นงานเอลซ่า คนแล้วคนเล่าล้มลง พร้อมกับดึงมือเธอวิ่งหนีออกจากผับ โดยลืมทีน่าเอาไว้
เมื่อเราวิ่งมาได้ไกลพอ ผมก็เห็น ทีน่า วิ่งตามมาอยู่ลิบๆ
" ขอบใจมากนะ ริวจิ ที่ช่วยชั้นไว้ " เอลซ่ากล่าวแล้วหันไปดื่มเหล้าที่หยิบติดมือมาในทันใด นี่ห่วงเหล้ามากกว่าห่วงเพื่อนอีกเหรอเนี่ย
" ริวจิ คุง ชั้นมาแล้ว " เมื่อทีน่าวิ่งมาถึงและหอบหายใจเธอก็พูดทักทายขึ้นมา ทั้งๆที่ยังตกใจกับภาพเหตุการณ์นั้นอยู่ และแล้วผมก้ได้โอกาส ชวนพวกเธอสองคนไป ปราบ บลูอายไวน์ดราก้อนด้วยกัน
" ไปด้วยก็ได้นะ แต่งานนี้เงินรางวัลต้องแบ่งกัน" เอลว่ากล่าวแล้วหันหน้ากลับมาที่ทีน่า แต่เธอทำท่าลังเล เหมือนยังตัดสินใจไม่ได้ ผมจึงถามเธอไปว่า
" มีงานอะไรติดค้างต้องทำอยู่หรือ "
" ใช่แล้ว ริวจิคุง ชั้นต้องไปปราบอันเดด ในดันเจี้ยนแห่งหนึ่ง คงตามคุณไปไม่ได้หรอกนะ แต่ชั้นมีของขวัญจะให้ก่อนจากกัน " ว่าแล้ว ทีน่า ก็เอาหนังสือ มนต์ศักดิ์สิทธิ์ สำหรับการปราบ อันเดดมาให้ผม ทำให้ผมรุ้สึกแปลกใจ แต่ก็รับมันไว้ด้วยความยินดี 
พวกเราคุยกันจนถึงเช้า กับเรื่องสัพเพเหระต่างๆ แล้วผมก็ถามข้อมูลของเวทย์มนต์ในการปราบอันเดดนี้กับทีน่า อย่างละเอียด ไอ้เวทย์มนต์ที่ชื่อ โฮลี่ไลน์นี่
================================================โปรดติดตามตอนต่อไป