(นิยายลงทุกวัน)Ghost CEO:ผีสร้างฉันให้เป็นเศรษฐี ฮาเร็ม

ตอนที่ 109 เล่นเกม Farmday กันไหม?

“หญิงเล็ก” รดาทักทายด้วยรอยยิ้มพลางสวมกอดเธอประหนึ่งน้องสาวของตัวเอง หากแต่เป็นเจมส์ ที่ทักทายแค่พอประมาณ ดูห่างเหินแต่ก็ไม่ห่างจนเหมือนคนไม่รู้จักกัน แน่นอนที่เจมส์มีท่าทีที่ไม่พอใจเมื่อพบกับ หญิงเล็ก ก็เพราะด้วยความไม่ชอบหน้าอีกฝ่าย

อนึ่งมันเกิดจากการที่หญิงเล็กนั้นปากสว่างมากเกินไป รู้เรื่องสกปรกของตนเองอยู่ไม่น้อย จากการเสพยาเสพติดหรือหลอกล่อผู้หญิงไปมีสัมพันธ์ด้วย ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา

โดยที่หญิงเล็กรู้เรื่องสกปรกของเจมส์มากมายขนาดนี้ ก็เพราะเธอกับเขา นั้นมีความเป็นญาติห่างๆ กัน แต่มันห่างเสียจนทั้งสองตระกูลไม่นับญาติกัน เนื่องจากในอดีตต้นตระกูลของทั้งสองนั้นเป็นพี่น้องท้องเดียวกัน

แต่ต้องมาบ้านแตกกันถึงทุกวันนี้ ก็เพราะต้นตระกูลของเจมส์ ไปโกงเงินผู้เป็นน้องชายที่เป็นปู่ของหญิงเล็กนั่นเอง

หลังจากนั้นความสัมพันธ์ระหว่างสองบ้านก็ขาดสะบั้นลง ถึงจะได้ชื่อว่าเป็นญาติกัน แต่บ้านของหญิงเล็กก็ไม่เคยนับญาติกับอีกฝ่ายเลยและจนถึงทุกวันนี้ก็ยังไม่มองหน้ากันด้วย

ทั้งนี้ตัวของหญิงเล็กเองก็ไม่ได้เป็นเด็กที่ดีมากนัก เธอเรียนเก่งแต่ก็รักในการเที่ยวเล่นในตอนที่ยังเป็นเรียนอยู่

ซึ่งในกลุ่มเที่ยวของเธอก็ดันไปสนิทกับกลุ่มเที่ยวของเจมส์โดยบังเอิญ ดังนั้นทำให้หญิงเล็กเลยรู้เรื่องของเจมส์มาไม่น้อยและมันก็ทำให้เจมส์ขยาดที่จะยุ่งกับญาติห่างๆ คนนี้อยู่เสมอ

“พี่เจมส์ทำไมถึงรีบไปนักล่ะ…ไฟลต์บินไปสิงคโปร์ยังเหลืออีกตั้งครึ่งชั่วโมง หรือว่าระหว่างนี้เกิดอารมณ์พลุกพล่านทนไม่ไหว เลยจะไปกินตับกับแม่สาวจีนที่ชื่อว่า คลาร่า กู อะไรนั้นเสียก่อน” หญิงเล็กทำทีเป็นเหมือนพูดเล่น แต่มันคือเรื่องจริงอยู่หลายส่วน

ถึงในตอนนี้เจมส์จะเลิกเที่ยวและมุ่งหน้าเป็นนักธุรกิจเต็มตัวแล้ว แต่เจมส์ก็แอบมักไปมีสัมพันธ์ลึกซึ้งกับหญิงสาวไม่ซ้ำหน้าอยู่บ่อยๆ หากแต่ที่เปิดเผยเป็นตัวเป็นตน ก็เห็นจะมีก็แต่ ‘คลาร่า กู’ ที่ตอนนี้ดำรงตำแหน่ง CFO หรือ ประธานเจ้าหน้าที่ด้านการเงินให้กับบริษัท Winner Group อยู่นั่นเอง

เจมส์สะบัดหน้าเดินจากไปด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความหงุดหงิดและรำคาญใจ แต่มันเป็นความรำคาญที่ไม่อาจเกาให้หายได้ เพราะมันไม่อาจจะตั้งตัวเป็นศัตรูกับหญิงเล็กได้เหมือนกับคนอื่นๆ ที่มันอยากจะบีบ จะฆ่าให้ตายได้ตามอำเภอใจ

หญิงเล็กมีตระกูลหรือญาติห่างของมันหนุนหลังอยู่และด้วยความที่หญิงเล็กเป็นลูกสาวคนเดียวของบ้าน เลยทำให้ทั้งครอบครัวมักเอ็นดูหญิงเล็ก ต่อให้หญิงเล็กไม่ต้องทำงานไปทั้งชาติ ก็ไม่มีใครกล้าดุด่าหรือว่าเธอ

ประกอบกับหญิงเล็กนั้นมีพี่ชายอีกหนึ่งคนที่ชื่อว่า พี่ชายใหญ่มีอายุ 35 ปี โตกว่าเจมส์ (30) และหญิงเล็ก (24) ถึง 10 ปี จึงเป็นธรรมดาที่พี่ชายจะโอ๋และเอาใจน้องสาวมากเป็นพิเศษ ราวกับเจ้าหญิงเลยก็ว่าได้

พี่ชายใหญ่คนนี้ก็ไม่ธรรมดา ถึงตอนนี้จะช่วยที่บ้านดูแลกิจการของครอบครัวอยู่ แต่เขาก็มีอีกหนึ่งงานที่อยากจะทำ นั้นก็คือ ลงสมัครเป็นนักการเมืองเพื่อบริหารประเทศนั่นเอง

นี้เองจึงเป็นเหตุผลที่เจมส์ ไม่ค่อยอยากจะยุ่งกับหญิงเล็กมากนัก…เพราะถ้าไปมีปัญหากับหญิงเล็กมากเกินไป พี่ชายใหญ่อาจจะเข้ามาขุดเรื่องของบริษัท Winner Group ของตนให้ยุ่งยากได้

“พี่รดาน่าจะด่ามันให้หนักกว่านี้ ดูก็รู้ว่ามันกำลังจะล่วงเกินพี่รดา” หลังจากเจมส์จากไปแล้ว หญิงเล็กก็ได้เข้ามากอดรดา ด้วยความสนิทสนม

เธอมีรูปร่างที่อวบเล็กน้อย พอกอดกับรดาที่ผอมกว่ามาก เลยทำให้รดาแอบกระแอมไอด้วยความอึดอัดเล็กน้อย

“พี่บอกเธอไปตั้งแต่เดือนที่แล้วไม่ใช่เหรอ ให้ออกกำลังกายให้มากขึ้นอีกหน่อย…พี่ไม่ห้ามเธอหรอกนะ ถ้าจะกินอะไร แต่ห่วงสุขภาพบ้างถึงจะยังเด็กอยู่ก็เถอะ” รดาดุเล็กน้อย แต่กระนั้นเธอก็ไม่ได้บูลลี่หรือวิจารณ์รูปร่างของหญิงเล็กเลยแม้แต่น้อย

มิหนำซ้ำเธอยังมักจะพูดกับหญิงเล็กอยู่บ่อยๆ ว่าอยากจะกินก็กิน กินให้มีความสุขเป็นพอ แต่พอให้ออกกำลังกายควบคู่ไปด้วย ร่างกายจะได้ไม่มีโรคภัย

รดาลูบผมของหญิงเล็ก ด้วยความเอ็นดู “หนูก็ทำอยู่ค่ะ เพียงแต่ต้องโทษไอ้ร้านไก่ทอด CPF นั้น ช่วงนี้ออกเมนูใหม่มา หนูเลยกินเยอะไปหน่อย ก็เท่านั้นเอง” หญิงเล็กคลายอ้อมกอดจากรดา ก่อนจะหันมามองพีทและฝ้าย ที่ยืนหน้าเจื่อนอยู่ข้างๆ

หญิงเล็กมองพีทและฝ้ายด้วยความรู้สึกที่คุ้นหน้าคุ้นตาพอสมควร ความรู้สึกนี้ไม่ได้เกิดจากความที่เธอรู้จักทั้งสองคน เพียงแต่มันคือความรู้สึกที่คุ้นหน้าเหมือนกับเคยเห็นที่ไหนมาก่อน

“นี้คือพีทและฝ้าย เป็นนักศึกษาปีที่ 4 จากมหาลัยธาราบุรี จะเดินทางไปกับพวกเรา เพื่อไปดูงาน” รดาแนะนำทั้งสองคนให้กับหญิงเล็กได้รู้จัก ซึ่งหญิงเล็กก็ยังคงมองพีทและฝ้ายไม่วางตา

“นักศึกษาไปดูงาน แต่พี่รดาถึงกับออกตั๋ว Business Class ให้เลยเนี่ยนะ? พี่รดาพูดความจริงมาดีกว่า ทั้งสองคนเป็นใครกันแน่ หนูรู้สึกคุ้นหน้าพวกเขาอย่างบอกไม่ถูก” ถึงหญิงเล็กจะมีนิสัยดื้อรั้นและถูกเลี้ยงดูอย่างตามใจ แต่หญิงเล็กก็มีไหวพริบที่ดี เธอไม่เชื่อหรอกว่าทั้งสองคนตรงหน้าของเธอจะเป็นแค่นักศึกษาธรรมดา

เพราะก่อนที่เธอจะเข้ามาที่เลานจ์ของสายการบิน เธอได้ทำการไปเช็กอินและพบกับพนักงานและนักศึกษาของสยามโนวากรุปของรดามาก่อนแล้ว และทั้งหมดล้วนอยู่ในที่นั่งปกติ ไม่ได้มีสิทธิพิเศษเหมือนกับ พีทและฝ้ายที่ได้รับที่นั่งชั้นธุรกิจแบบนี้

“ให้ผมบอกเองเถอะครับ” พีทเห็นรดาทำหน้าอ้ำอึ้ง จึงเสนอตัวแนะนำตัวเอง เพราะที่ตัวเขาเองร่วมเดินทางไปดูงานในครั้งนี้ นอกจากจะไปดูการผลิตแร่แรร์เอิร์ธแล้ว ตัวเขายังมีอีกหนึ่งเรื่องที่ต้องทำ นั่นก็คือชวนหญิงเล็กมาทำงานให้กับร้านไก่ทอดของเขานั่นเอง

พีทอยากที่จะรู้ว่าหญิงเล็กคนนี้ มีคุณสมบัติที่เหมาะสมกับร้านของเขาหรือไม่ ซึ่งพูดถึงการพบหน้ากันครั้งแรก พีทก็พอใจในตัวของหญิงเล็กมากๆ แล้ว เธอเป็นคนที่ใจกล้ามากๆ สามารถจัดการประธานหนุ่มที่ชื่อว่า ‘เจมส์’ ได้อย่างอยู่หมัด

อีกทั้งยังสามารถโอนอ่อนผ่อนตาม เมื่อเข้าไปสวมกอดกับรดาและพูดเล่นกับรดาได้เหมือนกับคนที่มีนิสัยร่าเริง ตอนเอาจริงก็เอาจริง ตอนเล่นก็เล่น พอพีทคิดดูแล้วหญิงเล็กคนนี้คือคนที่ใช้ได้เลย สำหรับร้านของเขา

“ผมชื่อว่าพีท ส่วนเธอคนนี้ชื่อฝ้าย พวกเราสองคนคือเจ้าของร้านไก่ทอด Chicky CPF ครับ และตัวผมเองก็เป็นหุ้นส่วนกับคุณรดาในบริษัท Easy Food ครับ” พีทแนะนำตัวพลางยื่นมือออกไป

แต่คิดไม่ถึงว่าหญิงเล็กจะคว้ามือของพีทและฝ้ายเข้ามาเกาะกุมไว้ทันที “พวกเธอเองสินะ ฉันก็ว่าอยู่ว่ารู้สึกคุ้นหน้าคุ้นตา ฉันเคยเห็นพวกเธอสองคนในรายการ WeAreOne อยู่บ่อยๆ ทั้งสองคนเป็นแฟนกันจริงๆ สินะ…ฮ่าฮ่า ฟินจุงเบย” หญิงเล็กกระโดดโลดเต้น เมื่อรับรู้ถึงตัวตนของพีท โดยไม่สนเลยว่าตัวของหญิงเล็กนั้นจะอายุมากกว่าพีทและฝ้ายก็ตาม

“คือพวกเราพึ่งจะคบกันเองค่ะ” ฝ้ายอมยิ้ม ใบหน้าแดงเล็กน้อย โดยมีหญิงเล็กหัวเราะอย่างร่าเริงข้างๆ กาย

หญิงเล็กยังคงรู้สึกฟินกับเรื่องที่เกิดขึ้นอยู่นานหลายนาที ขนาดพวกเขาแยกย้ายกันไปหาอะไรมากิน หญิงเล็กที่ตั้งอาหารมากินแบบง่ายๆ ก็ยังคงจ้องมองพีทและฝ้ายด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความฟิน เหมือนกับติ่งที่คอมพลีทได้เจอกับศิลปินที่ตัวเองชื่นชอบก็ว่าได้

“หญิงเล็กใจเย็นๆ ลงหน่อย ตัวเธอเองก็มีชื่อเสียงไม่น้อยเหมือนกัน ช่องใน itube ของเธอก็มีคนติดตามมากมาย จะมากระโดกกระเดกแบบนี้ไม่ได้นะ” รดาแอบดุไปตามภาษา ผู้เป็นพี่สาว

ซึ่งหญิงเล็กก็ดูเหมือนจะไม่สนใจคำพูดของรดามากเท่าไรนัก “ก็ได้ค่ะ โอ้ตายแล้วเกือบลืมไปเลย เอาไว้เดี๋ยวค่อยคุยกันต่อนะ” หญิงเล็กทำหน้าตกใจ ก่อนจะก้มหน้าหยิบมือถือของเธอขึ้นมาอย่างเร่งด่วน ราวกับมันเป็นเรื่องคอขาดบาดตาย ‘หญิงเล็กคงจะรีบส่งข้อความไปบอกที่บ้านว่าเธอถึงสนามบินอย่างปลอดภัยแล้ว?’ ‘หญิงเล็กอาจจะลืมของสำคัญไว้ที่บ้านและจะได้ให้คนนำมาส่งให้?’

รดาต่างคาดการณ์ไปต่างนานานึกว่าหญิงเล็กจะเกิดปัญหาขึ้น…แต่ทว่า ทั้งหมดที่รดาคิดมันกลับไม่ใช่เลย

ฟ้าว~! ติ่ง ดิ้ง ดิ้ง…โทรศัพท์มือถือของหญิงเล็กได้เปิดเข้าแอปพลิเคชันเกม เพื่อที่จะเล่นเกมฆ่าเวลาเสียอย่างนั้น

เธอดูเอาจริงเอาจังและเอาใจใส่มากกับเกมที่เธอเล่นอยู่ เนื่องจากการเดินทางนี้จะทำให้เธอไม่สามารถเล่นเกมนี้ได้อีกหลายชั่วโมง ดังนั้นมันอาจทำให้เธอพลาดเก็บทรัพยากรในเกมของเธอได้ต่างหาก

แน่นอนเสียงที่ดังออกมาจากโทรศัพท์ของหญิงเล็ก ถึงไม่ได้ดังจนรบกวนผู้อื่น แต่มันก็ดังพอที่จะทำให้พีทได้ยินว่ามันคือเสียงของอะไร และทันทีที่พีทได้ยินเสียงนั้น เขาก็พลันสะกิดฝ้ายเบาๆ ที่ดูเหมือนฝ้ายเองก็รู้ เธอหยิบมือถือของเธอขึ้นมาเช่นกัน ติดตามด้วยรดาและทันใดนั้นเสียงบนโต๊ะอาหาร ก็กลายเป็นเสียงดนตรีที่สอดประสานกัน

ฟ้าว~! ติ่ง ดิ้ง ดิ้ง

“เอ๊ะ!” หญิงเล็กเงยหน้าขึ้นมา เมื่อได้ยินเสียงเพลงและเสียงในเกมของคนอื่นๆ ที่นั่งอยู่รอบโต๊ะและเสียงเพลงนั้นมันก็เป็นเพลงที่มาจากเกมเดียวกันกับเธอ เกมที่เธอชอบมากและเป็นเกมที่เธอเล่นตามช่อง WeAreOne ที่ได้โฆษณาเกมนี้ หรือก็คือเกม ‘Farmday’

เกมปลูกผักสร้างฟาร์มที่กำลังฮิตไปทั่วบ้านทั่วเมืองในเวลานี้นั่นเอง

“พี่รดา พีท ฝ้าย ทั้งสามคนก็เล่นเกมนี้ด้วยเหรอ? มา มา มาเพิ่มเพื่อนกันเอาไว้หน่อย จะได้ขายผัก ขายเมล็ด ขายเจ้าตัวเล็กให้กันดีไหม” หญิงเล็กยิ้มอีกครั้ง เมื่อรู้ว่ามีคนชอบเล่นเกมเดียวกันกับเธอ แถมเกมนี้การยิ่งมีเพื่อนเยอะๆ ยิ่งเป็นเรื่องดี เพราะมันจะทำให้เกมสนุกมากยิ่งขึ้น ได้มีการปฏิสัมพันธ์แลกเปลี่ยนเมล็ดพันธุ์ต่างๆ และขายเป็นเงินมาตกแต่งฟาร์มนั่นเอง

แม้ว่าเกมนี้จะไม่ใช่เกมที่แข่งขันกันเหมือนกับเกมอื่นๆ แต่มันก็เป็นเกมที่ช่วยผ่อนคลายจากความเครียดได้ดี ประกอบกับเกมนี้ไม่จำเป็นต้องเข้าเกมมาเล่นตลอดทั้งวัน เพียงแค่รอเวลาที่ผลิตผลเติบโต พร้อมเก็บเกี่ยวก็เข้ามาปลูกผักและให้อาหารสัตว์เป็นพอ ถึงจะลืมให้อาหารมันก็แค่หิวจนซูบผอม ไม่น่ารัก ไม่อ้วนตุบ แต่กระนั้นสัตว์ทั้งหลายก็ไม่มีวันตายและหายไป มันเลยทำให้เกมนี้กลายเป็นเกมที่อยู่อันดับหนึ่งใน App Store และ Play Store ในเวลานี้

หญิงเล็กยื่นหมายเลขไอดีเกมของเธอให้กับรดา เนื่องจากบัญชีที่ใช้เล่นเกมนี้ ไม่ได้เป็นบัญชีหลัก Ibook ของเธอ ที่เป็นเพื่อนกับรดาอยู่แล้ว เพราะกลัวว่าคนรู้จักใน Ibook ที่ล้วนแล้วแต่มีแต่ไฮโซจะเข้ามาหยอกล้อเธอ หากเห็นฟาร์มที่สกปรกหรือเลเวลน้อยๆ ไม่สวยงาม

ดังนั้นหญิงเล็กจึงเลือกใช้บัญชีรองที่ใช้สำหรับทำช่องบน Itube ของเธอแทน เพราะคิดว่าในช่องนี้เธอสามารถเป็นตัวของตัวเองได้ ไม่ต้องเป็นหญิงเล็กจากครอบครัวที่มีฐานะ เป็นแค่หญิงเล็กรีวิวที่มีนิสัยร่าเริงของเหล่าผู้ติดตามของเธอเท่านั้น

ทั้งนี้การใช้บัญชีในช่อง Itube ของเธอ นอกเหนือจากการปิดบังตัวตนจากญาติพี่น้องและเพื่อนๆ ในชีวิตจริงแล้ว หญิงเล็กยังได้มีปฏิสัมพันธ์กับผู้ติดตามของเธอในช่องอีกด้วย

ทุกคนต่างเข้ามาให้เมล็ดพันธุ์กับเธอมากมาย มาขายของใช้ที่เธอขาดจนทำให้ฟาร์มของเธอเติบโตขึ้น จนตอนนี้มีเลเวลมากกว่า 30 แล้ว

ฟาร์มของหญิงเล็กสวยมาก ถ้าเทียบกับบรรดาคนที่เลเวลเท่ากัน ซึ่งกว่าที่ฟาร์มของที่น่าภูมิใจของเธอจะสวยงามถึงเพียงนี้ เธอก็หมดเงินให้กับเกมนี้ไปหลายแสนบาทแล้ว เธออยากที่จะโอ้อวดฟาร์มของเธอมาก

ยิ่งเป็นคนรู้จักอย่างรดา พีทและฝ้าย ถึงจะพึ่งรู้จักกัน แต่เธอก็อยากที่จะอวดโฉมฟาร์มอันสวยงามของเธอ ที่เพียรพยายามมาอย่างยากลำบากกว่าจะผ่านภารกิจต่างๆ นานา ไม่ว่าจะเป็นถ้วยรางวัลวัวทองคำ ที่จะมอบให้แก่ผู้เล่นที่ ช่วยไปเก็บนมวัวให้กับฟาร์มของคนอื่นๆ ครบ 100 ครั้ง

ฟาร์มของหญิงเล็กมีถ้วยทองและเงินประดับประดาไว้อย่างสวยงาม เธอตกแต่งมันอย่างสุดความสามารถตามแต่จินตนาการที่เธอมี ซึ่งเกมนี้ก็ให้อิสระแก่ผู้เล่นตกแต่งฟาร์มได้อย่างเต็มที่และไม่มีที่สิ้นสุด ดังนั้นหญิงเล็กจึงอยากอวดโฉมมันให้กับทุกคนๆ ที่เธอรู้สึกดีด้วยได้เห็นมัน

“หญิงเล็กพี่ส่งคำขอเป็นเพื่อนไปแล้วนะ” รดาพูดพลางก้มหน้าก้มตาเล่มเกมของเธอต่อ โดยตัวของรดาก็ติดและชอบเกมนี้เหมือนกัน แม้โดยปกติแล้วรดาจะไม่ค่อยเล่นเกมอะไรพวกนี้ก็เถอะ

หากแต่ที่เธอยอมเปิดใจเล่นเกมนี้และเป็นเพียงไม่กี่เกมในเครื่องมันก็เพราะเธอรู้ว่าเกมนี้เป็นเกมของพีทที่นั่งอยู่ตรงหน้าเธอนั่นเอง

“ส่งมาแล้ว…หนูกดรับเพื่อนแล้ว เดี๋ยวหนูจะเข้าไปเก็บฟาร์มให้พี่ตอนว่างๆ นะค่ะ” หญิงเล็กยิ้ม พลางกดรับเพื่อนของรดาที่ส่งเข้ามา

ซึ่งติดตามด้วยคำขอของพีทและฝ้าย ที่เพิ่มเพื่อนกับเธอ “พีท ฝ้ายไม่ต้องห่วง พี่ชอบไก่ทอดร้านของเธอมาก ฉะนั้นพี่จะดูแลไก่ในฟาร์มของเธอให้เป็นกรณีพิเศษเลย ฮ่าฮ่า” หญิงเล็กพูดออกมาเล่นๆ และได้หัวเราะออกมาอย่างมีความสุข

อันที่จริงเธอเองก็อยากจะคุยเรื่องร้านไก่ทอด CPF กับพีทมากกว่านี้ แต่น่าเสียดายที่เกม Farmday มันชักช้าไม่ได้ หากขึ้นเครื่องบินก็เล่นไม่ได้ ฉะนั้นเอาไว้ค่อยคุยเรื่องนี้หลังจากขึ้นเครื่องก็ยังไม่สาย

แต่ทว่า…ในขณะที่หญิงเล็กกำลังกดเข้าไปที่ฟาร์มของรดา สายตาของหญิงเล็กก็เบิกโพลงเป็นประกาย

‘บ้าไปแล้ว เลเวลในฟาร์มของพี่รดา 45 เชียวเหรอ?!’

...โปรดติดตามตอนต่อไป...

นิยายลงทุกวันเวลา 18.00 นะครับ

สามารถติดตามผู้แต่งเพื่อติดต่อสอบถามได้ที่แฟนเพจเลยนะครับ

www.facebook.com/WritelazyV2

นามปากกา.Writelazy