เทียนฉินจ้องมองดาบเพลิงสุริยาที่อยู่ในมือก่อนจะยกมันขึ้นมาช้าๆ ความรู้สึกของเขาตอนนี้แตกต่างไปจากเมื่อก่อนอยู่พอสมควร ความเข้าใจในตัวดาบคล้ายกับสัมผัสได้อย่างดี
"ความรู้สึกแบบนี้มันช่างยอดเยี่ยมจริงๆ นี่นะหรือความสำเร็จขั้นเชี่ยวชาญ!"เทียนฉินเอ่ยออกมาอย่างดีใจเมื่อรู้ว่าตนเองสำเร็จทักษะดาบขึ้นไปอีกขั้นหนึ่งแล้ว
"แค่นี้ยังไม่น่ายินดีเท่าไหร่นักหรอกเจ้าหนู ยังมีเรื่องที่น่าดีใจมากกว่านี้อีก"หลงยู่
หมิงกล่าวออกมาหลังจากที่รู้ว่าเทียนฉินจัดการกับอสรพิษลิ้นดำแล้ว
"ยังมีเรื่องที่น่ายินดียิ่งกว่านี้อีกหรือ?"
เทียนฉินเอ่ยถามอย่างสงสัย
"ใช่สิ!"
"เจ้ารู้มั้ย? ที่ร่างของอสรพิษลิ้นดำนั้นมันมีของดีอยู่!"หลงยู่หมิงกล่าวออกมาอย่างไม่ปิดบัง
ด้วยความรอบรู้ของหลงยู่หมิง เทียนฉินรับฟังอย่างตั้งใจก่อนที่จะเดินไปที่ร่างของอสรพิษลิ้นดำนั้น แล้วใช้ดาบผ่าตรงท้องของมันก่อนจะหยิบถุงดีสีดำขึ้นมาถือไว้ในมือแล้วเอ่ยถามอีกครั้ง
"แล้วข้าต้องใช้มันอย่างไรกัน!"
"เจ้าเพียงแค่กลืนมันลงไปเท่านั้นเอง"
"เพียงแต่ว่าระหว่างนั้นเจ้าต้องขับเคลื่อนเคล็ดวิชาจิตมังกรอัคคีไปด้วยก็เท่านั้นเอง"หลงยู่หมิงกล่าวออกมาอย่างไม่สนใจนัก
"แล้วข้าจะไม่ถูกพิษของมันฆ่าตายหรอกรึ?"เทียนฉินเอ่ยถามอีกครั้งอย่างกล้าๆกลัวๆ
"ปัดโธ่! เจ้าจะไปกลัวทำไมกับพิษแค่นี้ ในเมื่อในตัวเจ้ามีเพลิงโลกันตร์ของข้าอยู่ พิษทุกชนิดในโลกใบนี้ล้วนไม่อาจจะทำร้ายเจ้าได้!"หลงยู่หมิงกล่าวออกมาอย่างมั่นใจ
"ถ้าอย่างนั้นทำไมข้าถึงต้องกินเจ้าสิ่งนี้เข้าไปด้วยกัน ในเมื่อร่างกายข้าก็ต้านพิษได้อยู่แล้ว!"เทียนฉินยังเอ่ยถามอย่างสงสัย
"ถึงแม้ว่าเพลิงโลกันตร์ในตัวเจ้าจะใช้ขับไล่พิษได้ แต่จะไม่ดีกว่าหรือไงหากร่างกายของเจ้าต่อต้านพิษได้โดยตรง โดยไม่ต้องคอยขับเคลื่อนเปลวเพลิงโลกันตร์มาคอยต้านไว้ตอนต่อสู้"
หลงยู่หมิงบอกกล่าวให้เทียนฉินได้รับรู้ถึงข้อดีข้อเสียของกายาต้านพิษ
"จริงด้วยสิ!"
เทียนฉินพยักหน้าอย่างเห็นด้วยก่อนจะกลืนถุงดีสีดำของอสรพิษลิ้นดำนั้นลงไป จากนั้นจึงนั่งลงขับเคลื่อนเคล็ดวิชาจิตมังกรอัคคีทันที
เมื่อเทียนฉินร่ายเคล็ดวิชาจิตมังกรอัคคี ถุงดีสีดำก็เริ่มละลายอยู่ภายในปากอย่างช้าๆ เขาสัมผัสได้ถึงรสขมที่อยู่ภายในถุงดีนั้น และพลังงานสีเขียวก็แตกกระจายออกมาทันที
พลังงานสีเขียวนั้นก็คือพิษที่อยู่ในถุงดีของอสรพิษลิ้นดำนั่นเอง เทียนฉินรู้สึกได้ถึงความร้อนแรงของพิษสีเขียวนั้นและผิวหนังของเขาดูเหมือนว่าจะกำลังถูกหลอมละลาย
ในขณะที่ความเจ็บปวดเข้าแทรกซึมไปทั่วร่างกาย เทียนฉินทำได้เพียงอดทนปล่อยให้พิษสีเขียวนั้นกัดกินอยู่ในร่างกายของเขาต่อไป
ไม่ถึงครึ่งชั่วยามต่อมา พลังงานของพิษสีเขียวนั้นก็ค่อยๆจางหายไป และในเวลานี้ความรู้สึกเจ็บปวดที่เคยมีก็พลันหายไป กล้ามเนื้อ กระดูกและเส้นเลือดที่เคยได้รับความเสียหายจากพิษในถุงดีก็ได้รับการฟื้นฟูภายใต้ความรู้สึกสบายและมีความยืดหยุ่นมากขึ้น รวมถึงบาดแผลจากการต่อสู้ก็ฟื้นฟูกลับมาเป็นเหมือนเช่นเดิม
"ไม่คาดคิดว่าดีของอสรพิษลิ้นดำจะช่วยให้ข้าพัฒนาร่างกายให้แข็งแกร่งยิ่งขึ้นได้"เทียนฉินลุกขึ้นยืนทันทีที่เขาซึมซับดีของอสรพิษลิ้นดำจนหมดแล้ว ความรู้สึกสบายตัวที่เกิดขึ้นทำให้เขามีความสุขเป็นอย่างมาก
"น่าเสียดายที่ข้าไม่อาจบรรลุไปถึงระดับผันแปรขั้นกลางได้ในครั้งนี้" เทียนฉินเอ่ยออกมาด้วยความเสียดายผสมกับความโลภเล็กน้อย
"เจ้าไม่ต้องสิ้นหวังไปหรอกในที่นี้ยังมีโอกาสให้เจ้าอีกมากนัก"หลงยู่หมิงกล่าวปลอบใจออกมา
"จริงด้วย!"เทียนฉินกลับมามีความมั่นใจขึ้นอีกครั้งก่อนจะเดินไปที่ซากอสรพิษลิ้นดำตัวนั้น
"ไม่รู้ว่าเนื้อของอสรพิษลิ้นดำนั้นจะมีรสชาติอย่างไร"เทียนฉินเอ่ยมาด้วยดวงตาที่เป็นประกายก่อนจะดึงหางของอสรพิษตัวนั้นมาชำแหละ เก็บแก่นอสูรไว้ในแหวนมิติจากนั้นจึงจุดไฟย่างอสรพิษลิ้นดำนั่นทันที
หลังจากที่ย่างเนื้อของอสรพิษลิ้นดำไม่นาน กลิ่นหอมก็กระจายฟุ้งออกมาชวนให้น้ำลายไหล เทียนฉินไม่รอช้ารีบจัดการเนื้อย่างพวกนั้นอย่างรวดเร็ว โดยเฉพาะลิ้นสีดำของมันที่หลงยู่หมิงกล่าวว่าเป็นยาบำรุงร่างกายชั้นยอดที่หาได้ยากยิ่ง
เพียงไม่นานหลังจากกินเนื้ออสรพิษลิ้นดำตัวนั้นแล้ว เทียนฉินก็มุ่งหน้าสู่เป้าหมายต่อไปทันที ตลอดระยะเวลาที่เขาไปตามที่ต่างๆก็ได้พบเจอกับสัตว์อสูรมากมาย แต่ก็ไม่มีสัตว์อสูรตัวไหนเลยที่จะหนีรอดจากเทียนฉินไปได้
"อาวุโสหลง! ข้าว่าท่านพาข้าไปยังใจกลางของแดนลับหมื่นอสูรนี่ดีกว่า!"
เทียนฉินเอ่ยออกมาหลังจากที่สังหารอินทรีปีกแดงตัวนี้ตายลง
"เจ้าแน่ใจแล้วรึว่าอยากเข้าไปยังใจกลางของแดนลับนี้!"หลงยู่หมิงถามย้ำอีกรอบ
"แน่ใจ! เพราะว่าสัตว์อสูรบริเวณรอบๆล้วนไม่อาจทำให้ข้ารู้สึกกดดันได้อีกแล้ว!"
เทียนฉินเอ่ยออกมาอย่างเบื่อหน่ายกับการจัดการสัตว์อสูรพวกนี้
"ถ้าอย่างนั้นเจ้าก็มุ่งตรงไปทางด้านนี้เลย ไม่ถึงสองวันคงเข้าสู่ใจกลางของแดนลับหมื่นอสูรนี้ได้"หลงยู่หมิงกล่าวบอกออกมาอย่างรู้เส้นทาง
"อืม!"
เทียนฉินพยักหน้าอย่างเข้าใจก่อนเหาะเหินขึ้นไปบนท้องฟ้าอย่างรวดเร็ว ยิ่งเข้าใกล้ใจกลางแดนลับหมื่นอสูรมากเท่าไหร่ก็ยิ่งพบกับสัตว์อสูรที่แข็งแกร่งมากขึ้นกว่าเก่า
เทียนฉินได้พบกับสัตว์อสูรบางตัวที่ทำให้เขาถึงกับเลือดตกยางออกอยู่บ้าง แต่ยิ่งรู้สึกกดดันมากเท่าไหร่กลับทำให้เทียนฉินมีความเข้าใจในวิถีดาบของตนเองเพิ่มขึ้นเท่านั้น
"นี่มันรูอะไรกัน?"
ในระหว่างทางเทียนฉินพบเข้ารูแปลกประหลาดรูหนึ่งที่เจาะอยู่บนต้นไม้อันใหญ่โต เข้าเดินเข้ามาอย่างระมัดระวัง เก็บซ่อนลมหายใจด้วยกระบวนท่าเมฆาเคลื่อนคล้อย ก่อนเดินไปรอบๆมองดูรูในต้นไม้นั้น
กระบวนท่าเมฆาเคลื่อนคล้อยนี้เป็นกระบวนท่าปิดซ่อนกลิ่นอายที่สุดยอดมาก แม้กระทั่งเทียนฉินอยู่ห่างจากรูต้นไม้ไม่ไกล สัตว์ร้ายที่อยู่ภายในยังคงไม่พบการดำรงอยู่ของเขา
ในความเงียบงัน เทียนฉินไม่รีบร้อนอันใด เขาต้องรู้ถึงประเภทของสัตว์อสูรและความแข็งแกร่งของสัตว์อสูรตัวนี้ก่อนจึงจะตัดสินใจได้ว่าจะโจมตีมันหรือไม่
"มันคือกิ้งก่าร้อยพิษ!" หลงยู่หมิงที่ได้เห็นสัตว์อสูรที่อยู่ในรูต้นไม้ ก็รับรู้ได้ถึงสายพันธุ์และความแข็งแกร่งของสัตว์อสูรที่อยู่ภายในทันที
ทันทีที่กระแสจิตของเทียนฉินสัมผัสโดนตัว กิ้งก่าร้อยพิษในรูต้นไม้ก็สังเกตเห็นการมีอยู่ของเขา มันส่งเสียงร้องและกระโดดออกจากรูต้นไม้อย่างรวดเร็ว
ทันทีทีมันพุ่งออกมาจากรูต้นไม้นั้น เทียนฉินก็ได้เห็นร่างของมันอย่างชัดเจน กิ้งก่าร้อยพิษตัวนี้มีขนาดไม่ใหญ่มากนักและมีลักษณะที่น่าเกลียดมาก ที่ผิวหนังด้านหลังเป็นหนามแหลมคมขึ้นอยู่อย่างหนาแน่น ดวงตาสีม่วงของมันจ้องเทียนฉินอย่างไม่วางตาราวกับโกรธแค้นที่ถูกบุกรุกอาณาเขตของตน
"ได้เวลาทดสอบกายาต้านพิษของข้าพอดี!"เทียนฉินเอ่ยออกมาพร้อมกับเรียกดาบเพลิงสุริยามาถือไว้ทันที
"แกร้ก!"
กิ้งก่าร้อยพิษมองไปที่เทียนฉินด้วยสายตาดุร้ายก่อนจะกระโดดเข้าหาเทียนฉินอย่างรวดเร็ว จากนั้นจึงอ้าปากปล่อยของเหลวสีดำพุ่งออกมาราวกับสายฟ้าใส่ทันที
เมื่อของเหลวสีดำนั้นเข้ามาใกล้ กลิ่นเหม็นฉุนก็โชยเข้ามาปะทะจมูกเทียนฉินโดยตรง เขาสูดหายใจเข้าเพียงเล็กน้อยเท่านั้น พลันรู้สึกวิงเวียนศีรษะราวกับว่าถูกพิษของมันแล้วก็ไม่ปาน
เส้นแสงพลังปราณพุ่งออกมาจากดาบเพลิงสุริยาเข้าปะทะกับของเหลวสีดำนั้นโดยตรง หลังจากที่เทียนฉินสำเร็จวิถีดาบถึงขั้นเชี่ยวชาญแล้ว กระบวนท่าต่างๆของเขาก็รวดเร็วจนแทบมองไม่เห็น จากนั้นร่างของเทียนฉินก็พริ้วไหวและหายไปในพริบตาทันทีจากจุดนั้น
เมื่อเขาปรากฏตัวอีกครั้งก็มาถึงด้านหลังของกิ้งก่าร้อยพิษตัวนั้นแล้ว
เปรี้ยง!
เทียนฉินปลดปล่อยกระบวนท่าทะลวงดาราออกมาอย่างรุนแรงจ้วงแทงกิ้งก่าร้อยพิษที่อยู่กลางอากาศทันที
เลือดสีดำสาดกระจายออกมาเป็นวงกว้าง กลิ่นเหม็นฉุนของพิษในตัวมันคละคลุ้งเต็มไปทั่ว ในช่วงเวลาแห่งความตายนี้เอง กิ้งก่าร้อยพิษตัวนี้ก็พ่นพิษออกจากร่างกายไปทุกด้านทำให้เกิดฝุ่นควันสีดำปกคลุมไปทั่วบริเวณ
หากเทียนฉินไม่ได้ซึมซับถุงดีของอสรพิษลิ้นดำตัวนั้นมาก่อนจนทำให้ร่างกายของเขาต้านพิษได้ คงไม่พ้นต้องบาดเจ็บจากการโดนพิษที่มันปล่อยออกมาอย่างแน่นอน
จบตอนที่ 59