ทะลุมิติมาเป็นสะใภ้ตัวแม่ในยุค 80

บทที่ 32 น้องต่างแม่

"ลู่เหวินถิง ช่างบังเอิญจริง ๆ" สวี่หรานทักทายขึ้นประโยคหนึ่ง จากนั้นจึงหันไปบอก เหยียนฮ่าว ว่า "พวกเราก็เข้าไปกันเถอะ"

ลู่เหวินถิงเห็นสวี่หรานไม่ค่อยสนใจเขา ก็ขมวดคิ้ว มองเหยียนฮ่าวด้วยสายตาไม่เป็นมิตร

"ไปด้วยกันเถอะ ผมก็มาหาอาจารย์เหมือนกัน" ลู่เหวินถิงพูด สวี่เจี้ยนเย่ พ่อของสวี่หราน เคยเป็นหัวหน้าทีมซ่อมบำรุงรถถัง แต่ต้องเกษียณก่อนกำหนดเพราะบาดเจ็บ ตอนนี้เขาได้รับช่วงต่อ เวลาเทศกาลก็จะแวะมาเยี่ยมทุกครั้ง

ทั้งสามคนเดินเข้าไปในค่ายทหารด้วยกัน บ้านของสวี่หรานอยู่ชั้นสาม พอมาถึง สวี่หรานก็เคาะประตู คนที่เปิดประตูคือเลี่ยวเหมยเฟิงแม่เลี้ยงของเธอนั่นเอง

เลี่ยวเหมยเฟิงคิดว่าเป็นญาติมาเยี่ยมปีใหม่ ไม่คิดว่าจะเป็นสวี่หราน เธอคิดว่าสวี่หรานจะไม่กลับมาอีกแล้วซะอีก หากเป็นแบบนั้นจริงๆ เธอเองก็สบายใจ!

"ใครน่ะ? ทำไมไม่เข้ามา?" สวี่เจี้ยนเย่วางหนังสือพิมพ์ลง พอดีเห็นสวี่หรานก็รีบลุกขึ้นมาต้อนรับ "เสี่ยวหราน รีบเข้ามาสิ" ตอนที่เขาส่งลูกสาวไปแต่งงาน ในใจก็รู้สึกผิด ตอนนี้ลูกสาวยอมกลับมาเยี่ยม เขาก็ดีใจมาก

เลี่ยวเหมยเฟิงตั้งสติได้ ก็รีบทำหน้ายิ้มแย้ม "รีบเข้ามาๆ พวกเราคิดถึงเธอจะแย่อยู่แล้ว พ่อของเธอก็เอาแต่พูดถึงเธออยู่บ่อยๆ "

พอเข้ามาในบ้าน สวี่หรานก็วางของฝากที่เตรียมมา มีข้าวฟ่างกับน้ำตาลแดง เป็นของขึ้นชื่อของหมู่บ้าน

สวี่เจี้ยนเย่ไม่สนใจว่าลูกสาวจะเอาอะไรมาฝาก แค่เยี่ยมเขาก็ดีใจมากแล้ว แต่พอเห็นลู่เหวินถิงเดินตามหลังมา สีหน้าเขาก็เปลี่ยนไป คิดในใจว่า ทำไมหมอนี่ถึงมาอยู่ที่นี่?

เลี่ยวเหมยเฟิงมองสวี่หราน แล้วก็มองลู่เหวินถิง จากนั้นก็พูดด้วยรอยยิ้มว่า "มา นั่งก่อน ๆ  เดี๋ยวฉันไปชงชาให้" แล้วก็เดินเข้าไปในห้อง เรียกสวี่ซินที่อยู่ในห้อง

"ตื่นได้แล้ว มีแขกมาที่บ้าน!" เลี่ยวเหมยเฟิงพูด

สวี่ซินเป็นลูกลูกติดของเลี่ยวเหมยเฟิงที่เธอพามาด้วย หลังจากนั้นก็มีลูกชายกับสวี่เจี้ยนเย่อีกคนชื่อสวี่เจิ้น สวี่ซินกับสวี่หรานไม่ถูกกันมาตั้งแต่เด็ก ชอบแย่งของกันตลอด สถานการณ์แบบนี้ สวี่ซินไม่มีทางพลาดแน่!

สวี่ซินไม่อยากเจอญาติๆ เพราะทุกครั้งพวกเขาก็จะชมแต่สวี่หราน ไม่เคยชมเธอ เธอเบื่อที่จะฟัง

"มาก็มาสิ หนูไม่ออกไปหรอก!" สวี่ซินพูดอย่างไม่สบอารมณ์

เลี่ยวเหมยเฟิงรีบพูด "สวี่หรานพาผัวชาวนามาด้วยล่ะ แล้วบังเอิญ         ลู่เหวินถิงก็มาพอดีด้วย!"

สวี่ซินรีบลุกพรวดพราด เรื่องสนุกแบบนี้ จะพลาดได้ยังไง!

ไม่นาน เลี่ยวเหมยเฟิงก็ชงชาเสร็จ สวี่ซินก็แต่งตัวเสร็จ แล้วเดินออกมาคุยด้วย

สวี่ซินเคยเห็นลู่เหวินถิง อายุยังน้อยก็ได้เป็นหัวหน้าทีมซ่อมบำรุงรถถังแล้ว หน้าตาก็ดูดี แต่เธอรู้สึกว่า ผู้ชายคนนี้ดูไม่ค่อยน่าสนใจ

แต่พอสายตาเหลือบไปเห็นเหยียนฮ่าว สวี่ซินก็ตาค้าง ไม่ใช่ว่าสวี่หรานแต่งงานกับชาวบ้านบ้านนอกเหรอ? ทำไมถึงได้หล่อขนาดนี้?

"นี่ เหยียนฮ่าว พี่เขยเธอเอง" สวี่เจี้ยนเย่แนะนำ

สวี่ซินฝืนยิ้ม แล้วเรียกว่า "พี่เขย..."

พอเห็นหน้าสวี่ซิน ความทรงจำของเจ้าของร่างเดิมก็ผุดขึ้นมา น้องสาวต่างแม่คนนี้ไม่ถูกกับเธอมาตั้งแต่เด็ก ชอบแย่งของเธอทุกอย่าง ตอนนี้พอเห็นเหยียนฮ่าว ในใจคงจะไม่พอใจ เพราะทุกคนต่างก็คิดว่าเหยียนฮ่าวเป็นแค่คนบ้านนอก ไม่น่าเชื่อว่าหน้าตาจะดีขนาดนี้! คนที่หวังจะเห็นเธอตกต่ำ ตอนนี้คงจะหน้าหงายไปตามๆ กัน

"นี่ลู่เหวินถิง ลูกศิษย์ฉันเอง..." สวี่เจี้ยนเย่กำลังจะแนะนำให้ทั้งคู่รู้จัก แต่ลู่เหวินถิงก็พูดแทรกขึ้นมาว่า "ผมชื่อลู่เหวินถิง ทำงานที่ค่ายทหาร อาจารย์สอนงานผมมาหลายปีแล้ว ผมกับสวี่หรานเป็นเพื่อนเล่นกันมาตั้งแต่เด็ก สนิทกันมาก ยินดีที่ได้รู้จักครับ"

สวี่หรานมองบน ลู่เหวินถิงนี่เป็นอะไรไป ถึงแม้ว่าเธอกับเหยียนฮ่าวจะเป็นสามีภรรยากันแบบหลอกๆ แต่ลู่เหวินถิงกลับมาพูดต่อหน้าเหยียนฮ่าวว่า สนิทกับเธอแค่ไหน นี่มันจงใจหาเรื่องชัดๆ!