“การค้ามนุษย์...มันเกินขอบเขตไปมากแล้ว”เครอสเอ่ยขึ้น ดวงตาฉายแววไม่พอใจอย่างชัดเจน บทสนทนาสั้นๆนั้นจบลงอย่างรวดเร็ว
ซากิและวูล์ฟซึ่งอยู่ในห้องทำงานด้วยกันในขณะนั้นถึงกับสงสัยไม่บ่อยนักที่เครอสจะแสดงสีหน้าเช่นนี้ ทั้งคู่ต่างมองหน้ากันอย่างเงียบงันรอคอยคำอธิบายจากผู้นำ
เครอสวางโทรศัพท์ลงพลางถอนหายใจหนักหน่วง
“ทางกาเบรียลจะส่งรายงานมาภายในวันนี้”เครอสเริ่มกล่าวเสียงเรียบ แต่แฝงไปด้วยความเด็ดขาดที่ยากจะอ่านออก
“พวกค้ามนุษย์มันเริ่มเหิมเกริมเกินไปแล้ว”เขาหันมาสบตาทั้งซากิและวูล์ฟ “ตระกูลอะธาบัสกาสั่งให้จัดการขั้นเด็ดขาด”
คำสั่งจากตระกูลอันดับหนึ่งย่อมไม่มีการปฏิเสธยิ่งเป็เื่ที่สร้างความวุ่นวายและเสี่ยงต่อการถูกเปิดโปงต่อสาธารณชนแบบนี้ยิ่งต้องรีบจัดการ
“แก๊งเดอะไวเปอร์ ” เครอสกล่าวต่อ
“พวกมันอยู่นอกเขตการปกครองของพวกเราสี่ตระกูลและนั่นคือสิ่งที่ทำให้พวกมันกล้าเหิมเกริม แต่ในเมื่อพวกมันไม่มีสังกัดนั่นจึงไม่มีปัญหาที่เราจะลบมันออกไป”
เขาไม่ได้สนใจเื่ศีลธรรมแต่สนใจเื่การรักษากฎระเบียบและอำนาจในโลกใต้ดินการค้ามนุษย์จำนวนมากที่ไร้การควบคุมนี้กำลังสร้างความปั่นป่วนและเป็ภัยต่อความมั่นคงของทั้งโลกเบื้องบนและโลกใต้ดินนั่นคือเหตุผลที่ตระกูลใหญ่อย่างอะบัสกาไม่สามารถมองข้ามได้
“เตรียมตัวซะ”เครอสออกคำสั่ง ดวงตาคมกริบฉายแววเ็า
“งานนี้เราจะไม่ทิ้งร่องรอยใดๆ”
.
ในขณะเดียวกันที่อาคารรัฐสภาประธานาธิบดีเอ็ดวิน ชายวัยห้าสิบปลายๆ ที่ดูภูมิฐานภายใต้ชุดสูทราคาแพง กำลังนั่งหน้านิ่วคิ้วขมวดอยู่ภายในห้องทำงานส่วนตัวเขาเปิดอ่านรายงานลับสยองฉบับหนึ่งที่ถูกส่งมา
“การค้ามนุษย์ของเดอะไวเปอร์ กำลังเป็ปัญหา” เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นจากลำโพงโทรศัพท์ไครอน อะบัสกา ผู้นำตระกูลอันดับหนึ่งของโลกใต้ดินน้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความกดดันและไม่พอใจ
“มันสร้างความวุ่นวายจนเราแทบจะกลบเกลื่อนไม่ไหวแล้วเอ็ดวิน”
“ผมกำลังสั่งให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องดำเนินการแล้วแต่คุณก็รู้ว่ามันต้องใช้เวลาและมีขั้นตอน”ประธานาธิบดีเอ็ดวินตอบด้วยความเหนื่อยหน่าย เขารู้ดีว่าตำแหน่งที่เขายืนอยู่ทุกวันนี้ไม่ได้มาจากความสามารถเพียงอย่างเดียวแต่เป็เพราะการสนับสนุนและงานสกปรกที่ตระกูลอะธาบัสกาจัดการให้เสมอมาและการที่ไครอนโทรมาเองแบบนี้ย่อมหมายความว่าสถานการณ์กำลังเลวร้ายเกินกว่าจะปล่อยไว้
“เวลาไม่มีให้เสียแล้วเอ็ดวิน” ไครอนตอบเสียงเรียบ
“ปัญหาความมั่นคงของชาติเริ่มสั่นคลอนแรงกดดันจากประชาชนและนานาชาติกำลังถาโถมถ้าเื่นี้บานปลายจนรัฐบาลของคุณถูกเปิดโปง ภาพลักษณ์ของเราก็จะพังไปด้วย”
ไครอนเป็ชายร่างสูงใหญ่ผมสีบลอนด์ถูกเสยขึ้นอย่างเป็ระเบียบ ใบหน้าคมคายฉายแววเฉียบขาดที่ยากจะคาดเดาเขากำลังนั่งอยู่ในห้องทำงานที่โออ่าของคฤหาสน์อะธาบัสกาจิบไวน์แดงราคาแพงพลางออกไปมองนอกหน้าต่างที่เผยให้เห็นทิวทัศน์ของเมืองเบื้องล่างเขาไม่สนใจเื่ศีลธรรมแต่สนใจเื่ผลประโยชน์และความสงบของโลกใต้ดินที่เขาควบคุมอยู่
“ผมสั่งให้เครอสจัดการแล้ว” ไครอนกล่าวต่อ
“ในโลกใต้ดินปัญหาสกปรกแบบนี้ต้องจัดการด้วยวิธีสกปรกพวกมันไม่ควรสร้างความวุ่นวายและละเมิดกฎในเขตอิทธิพลของเรา”
.
.
ความมืดมิดของค่ำคืนไม่ได้นำมาซึ่งความสงบแต่คือม่านบังตาสำหรับการเคลื่อนไหวของอสรพิษ เมื่อรถสีดำทะมึนหลายคันแล่นเข้าใกล้โกดังร้างริมอ่าวที่กลายเป็ฐานลับของแก๊ง ‘เดอะ ไวเปอร์’ ภายในรถบรรยากาศตึงเครียดแต่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น
“พร้อมนะซากิ”วูล์ฟเอ่ยถาม ใบหน้าบ้าพลังของเขาฉายแววกระหายการปะทะ
ซากิพยักหน้านิ่งมือเรียวแตะที่ด้ามดาบคาตานะ คู่ใจที่สะพายไว้ด้านหลังและปืนพกสั้น ที่ซ่อนอยู่ใต้เสื้อแจ็กเก็ตของเขาไม่นานนักเสียงปลดล็อกประตูรถก็ดังขึ้นพร้อมกับการปรากฏตัวของร่างสูงโปร่งของกาเบรียลแคลเรนดอล ซินเคลร์ เด็กหนุ่มวัย 23 ปี ผู้มีรอยยิ้มประดับใบหน้าตลอดเวลา ดวงตาของเขาเป็ประกายอย่างสนุกสนานยามมองไปยังโกดังเบื้องหน้าราวกับกำลังจะได้เล่นของเล่นชิ้นโปรด
“สวัสดีซากิวูล์ฟ” กาเบรียลทักทายเสียงร่าเริง
“ไม่ได้เจอกันนานเลยนะคืนนี้คงได้สนุกกันเต็มที่”
ข้างกายกาเบรียลคือไซลาสมือขวาชาวเกาหลีวัย 27 ปี ผู้มีร่างกายคล่องตัวสูงการเคลื่อนไหวราวกับภาพลวงตา และชายหนุ่มมาดเซอร์ผู้เป็มือซ้ายของกาเบรียลอาจารย์สอนต่อสู้ของทั้งกาเบรียลและไซลาส กำลังยืนนิ่งราวกับเงาไร้ตัวตนแต่สายตาของเขากลับกวาดมองไปรอบๆ อย่างเฉียบคม
“ไครอนสั่งให้เราจัดการแบบถอนรากถอนโคนและให้พวกนายอำพรางทุกอย่างให้เหมือนว่ารัฐบาลส่งหน่วยลับมาปฎิบัติการ” วูล์ฟกล่าว น้ำเสียงดุดัน
“นี่ไม่ใช่การช่วยเหลือใครแต่มันคือการกำจัดขยะ”
“แน่นอนวูล์ฟ”กาเบรียลตอบด้วยรอยยิ้มกว้าง
“เื่อำพรางเป็หน้าที่ผมอยู่แล้วและเื่สร้างความระส่ำระสายให้นี่...ผมถนัดนัก”
เสียงสั่งการแ่เบาจากกาเบรียลทำให้ไซลาสและมือซ้ายของเขากระจายกำลังออกไปล่วงหน้าอย่างเงียบกริบเพียงไม่กี่อึดใจ ก็มีเสียงกรีดร้องสั้นๆ ดังขึ้นจากภายในโกดังตามมาด้วยเสียงปืนกลที่กระหน่ำยิงตอบโต้
“เอาล่ะถึงเวลาอาหารแล้ว” กาเบรียลเปรย ดวงตาเป็ประกายยิ่งกว่าเดิม
ปัง!ปัง!
วูล์ฟพุ่งทะยานเข้าไปก่อนเป็คนแรกปืนกลในมือเขาคำรามกึกก้องร่างกำยำพุ่งเข้าชนประตูด้านหน้าจนพังครืนเสียงะุเจาะทะลุร่างยามที่วูล์ฟกราดยิงอย่างไม่ยั้งสภาพภายในโกดังเต็มไปด้วยความโกลาหล พวกแก๊งเดอะไวเปอร์ที่ถูกจู่โจมกะทันหันต่างยิงปืนตอบโต้อย่างบ้าคลั่งแต่ก็ไม่สามารถต้านทานความบ้าพลังของวูล์ฟได้
“พวกนายช้าไปแล้วนะ”กาเบรียลหัวเราะเบาๆก่อนจะะโพุ่งตัวเข้าไปในโกดังอย่างรวดเร็วราวกับผีเสื้อที่กำลังร่ายรำท่ามกลางห่าะุมือเปล่าของเขาสังหารศัตรูอย่างเืเย็นร่างของเหยื่อทรุดลงพร้อมเสียงกรีดร้องที่ถูกบิดเบี้ยวด้วยความเ็ปไซลาสปรากฏตัวขึ้นจากเงามืดราวกับภาพลวงตาจัดการศัตรูแต่ละคนด้วยการเคลื่อนไหวที่แม่นยำและรวดเร็วราวกับกำลังเต้นรำกับความตาย
ซากิก้าวเท้าเข้ามาอย่างใจเย็นดวงตาสีนิลกวาดมองสถานการณ์ตรงหน้าอย่างรวดเร็ว เขาชักดาบคาตานะออกจากฝักคมดาบสะท้อนแสงไฟสลัวๆ “เร็วเข้า” เขาเอ่ยเสียงเรียบ
ร่างของซากิพุ่งเข้าสู่สมรภูมิราวกับพยัคฆ์ดำผู้เงียบสงบดาบคาตานะในมือฟาดฟันอย่างแม่นยำและไร้ปรานีเสียงเนื้อฉีกขาดและกระดูกหักดังสลับกับเสียงปืนเขาหลบหลีกะุราวกับมองเห็นมันล่วงหน้า ก่อนจะใช้ ปืนพกสั้นยิงสวนกลับเข้าสู่จุดตายของศัตรูแต่ละคนอย่างไม่พลาดเป้า
“มึงคิดว่าพวกมึงจะหนีรอดไปได้เหรอว้ะ!”วูล์ฟะโอย่างบ้าคลั่งพลางใช้ปืนยิงถล่มศัตรูที่พยายามจะหลบหนีไปด้านหลัง
“นี่มันการต้อนแกะไปเชือดชัดๆ”กาเบรียลหัวเราะร่วนขณะใช้เท้าเหยียบหน้าอกของชายคนหนึ่งที่ล้มลงก่อนจะบิดข้อเท้าจนเสียงกระดูกหักดังกร๊อบดวงตาของเขามีประกายแห่งความสุขยามที่เสียงกรีดร้องของเหยื่อดังขึ้น
“อยากได้ความเ็ปแบบไหนบอกมาได้เลยนะครับฮ่าฮ่าฮ่า”
“พวกมันพยายามใช้เส้นทางใต้ดินหนีครับนายท่าน!”เสียงของลูกน้องคนหนึ่งรายงานผ่านวิทยุสื่อสารไปยังเครอส
“จัดการมันให้หมด”เสียงเครอสตอบกลับมาสั้นๆ แต่เปี่ยมด้วยอำนาจ
ซากิพบห้องควบคุมลับเขาพุ่งเข้าไปจัดการคนในห้องอย่างรวดเร็วด้วยคมดาบที่ตวัดเพียงครั้งเดียวก็ปลิดชีพได้หลายคนเขาเห็นแผนผังเส้นทางใต้ดินปรากฏอยู่บนจอคอมพิวเตอร์
“พวกมันกำลังหนีไปทางท่อระบายน้ำ”ซากิรายงานผ่านหูฟังไปยังวูล์ฟและกาเบรียล
“ฝากพวกนายจัดการส่วนที่เหลือด้วยนะผมขอไปสนุกกับพวกที่หนีทางนั้นก่อน” กาเบรียลกล่าวด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นราวกับได้เจอของเล่นใหม่ ก่อนที่เขา ไซลาสและเคนจิมือซ้ายของเขาจะหายเข้าไปในทางลับใต้ดิน
เสียงกรีดร้องและเสียงปืนยังคงดำเนินต่อไปภายในโกดังวูล์ฟไล่ต้อนแก๊งค้ามนุษย์ที่เหลืออย่างดุดันใช้ทั้งปืนและมีดสั้นสังหารอย่างไม่ปรานี ซากิเองก็ไม่ต่างกันทุกการเคลื่อนไหวของเขาคือความตายสำหรับศัตรู
หลายชั่วโมงผ่านไปเสียงปืนก็เริ่มเงียบลง เหลือเพียงกลิ่นคาวเืที่คละคลุ้งไปทั่วและร่างไร้ิญญาที่เกลื่อนกลาดไปทั่วบริเวณ ทั้งหมดถูกจัดการอย่างโเี้ ดิบเถื่อน ไร้ซึ่งความปรานี ราวกับเป็เพียงสัตว์ร้ายที่ถูกล่า
“เรียบร้อยครับบอส”วูล์ฟรายงานเสียงหอบเล็กน้อย แต่เต็มไปด้วยความพึงพอใจ
“ดี”เสียงเครอสตอบกลับมาสั้นๆ
“ตอนนี้ให้ตระกูลซินเคลร์จัดการอำพรางทุกอย่าง”
ไม่นานนักลูกน้องของกาเบรียลก็เริ่มเข้ามาจัดการกับร่างไร้ิญญาและหลักฐานทั้งหมดอย่างรวดเร็วและเป็ระบบกาเบรียลเดินกลับออกมาจากทางใต้ดินด้วยรอยยิ้มกว้างที่เปื้อนเืเล็กน้อย
“สนุกจริงๆ” เขากล่าว
“หวังว่าประธานาธิบดีจะชื่นชอบผลงานชิ้นโบว์แดงนี้นะ”
ซากิมองไปยังโกดังที่กำลังถูก ‘ทำความสะอาด’ อย่างเงียบๆเขาเห็นภาพหน่วยงานลับของรัฐบาลที่กำลังเตรียมแถลงข่าวถึงความสำเร็จในการปราบปรามแก๊งค้ามนุษย์อย่างเงียบๆผ่านสายตาของเครือข่ายข่าวกรองของตระกูลซินเคลร์ ทั้งหมดนี้คือการอำพรางชั้นเลิศเพื่อเพิ่มความสามารถและความแข็งแกร่งให้กับประธานาธิบดีในสายตาประชาชนและรักษาความสงบสุขจอมปลอมของโลกเบื้องบน
ซากิหันไปมองวูล์ฟและกาเบรียลใบหน้าของเขาเรียบเฉยเช่นเคย แต่ภายในใจเขารู้ดีว่านี่เป็เพียงจุดเริ่มต้นของการต่อสู้ที่ยังคงดำเนินต่อไปในเงามืดของโลกใต้ดิน
20K
![ความโปรดปรานที่ไม่มีใครเทียบ นางสนมแพทย์คนสวยของขุนนางหลวง [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1777286087_19211915.webp)
