“ศิษย์พี่ใหญ่! ศิษย์พี่ใหญ่ขอรับ!”
จ้าวต้าจื่อที่ร่างกายเปรอะเปื้อนไปด้วยฝุ่นเบียดแหวกฝูงชนพลางะโเรียกหาเยี่ยฉวน ท่ามกลางบรรยากาศโดยรอบที่ตึงเครียดขึ้นทุกขณะจนเกือบถึงจุดแตกหัก ร่างอ้วนกระเพื่อมพลางหอบหายใจอย่างเหนื่อยล้าหลังจากวิ่งมาตลอดทาง
ดวงตาของเยี่ยฉวนเปล่งประกาย “เ้าอ้วน! ได้ความว่าอย่างไร?”
“ศิษย์พี่ใหญ่รอบคอบนัก!”
จ้าวต้าจื่อกวาดสายตามองโดยรอบก่อนกระซิบบางอย่างที่ข้างหูของเยี่ยฉวนพร้อมยื่นม้วนกระดาษในมือให้ เยี่ยฉวนคลี่กางมันออกพลางพิจารณาภาพนั้นอย่างสงบอยู่ชั่วครู่
“ว่าอย่างไร? ท่านตัดสินใจได้หรือยังว่าจะทำาหรือดำเนินพิธีแต่งงานต่อไป?!” โท่วป่าเซียงตะคอกเสียงอย่างเอาแต่ใจ เขาไม่ให้เวลาาุโลำดับสูงสุดได้ไตร่ตรองเลยแม้แต่น้อย
ขณะนี้สำนักหมอกเมฆากำลังประสบปัญหาทั้งจากภายในและภายนอก หยุนเฟยหวู่ เ้าสำนักหมอกเมฆาไม่ได้กลับมายังสำนักเป็เวลานานหลายปี มีเพียงบรรดาผู้าุโที่คอยดูแลขับเคลื่อนสำนักแทนพร้อมๆ กับการแสวงหาผลประโยชน์ส่วนตน นอกจากจะได้รับงานยากอย่างการปรุงยาชั้นยอดหลายพันเม็ดที่องค์จักรพรรดิแห่งต้าฉินมอบหมาย ยังต้องเผชิญภัยพิบัติจากฝูงแมลงวันอสูรที่มากัดกินต้นพืชสมุนไพรอีก ในเมื่อสภาพของสำนักหมอกเมฆาย่ำแย่ถึงเพียงนี้ โท่วป่าเซียงผู้คอยทุ่มเทแรงกายบ่มเพาะรากฐานของสำนักเครื่องนิลให้แข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ ไม่มีวันปล่อยให้โอกาสอันดีในการขยายอำนาจให้หลุดลอย!
เขาเข้ามาในสำนักหมอกเมฆาเพื่อดูลาดเลาความพร้อมของอีกฝ่าย ครั้นเห็นว่าสำนักต้องประสบปัญหามากมายอีกทั้งศิษย์พี่ใหญ่แห่งสำนักยังไร้ทักษะและไม่มีความสามารถเป็ที่ประจักษ์ จึงคิดเสนอการแต่งงานเชื่อมสัมพันธไมตรีเป็ของกำนัลให้อีกฝ่าย เพราะหากแผนการสำเร็จผู้คนใต้หล้าจะได้หัวเราะเยาะในความอัปยศอดสูของสำนักหมอกเมฆา บรรดาศิษย์ทั้งหมดจะต้องอับอายจนไม่กล้าสู้หน้าผู้ใดได้อีก เมื่อสถานการณ์พลิกผันเช่นนี้ ถือเป็จังหวะอันดีที่เขาจะฉวยโอกาสปลุกปั่นโจมตีและปราบปรามสำนักหมอกเมฆาให้ราบเป็หน้ากลองก่อนถึงงานประลองระหว่างสามสำนัก!
“ข้าเลือกการประนีประนอม! การก่อาให้เกิดการนองเืนั้นไม่เกิดประโยชน์ คำนึงถึงมิตรภาพอันดีงามระหว่างสำนัก ดังนั้นพิธีแต่งงานในค่ำคืนนี้จะยังดำเนินต่อ!”
เยี่ยฉวนยืนหยัดกล่าวการตัดสินใจของตนก่อนที่าุโลำดับสูงสุดจะได้กล่าวประกาศเจตจำนงอันใดออกไป โท่วป่าเซียงและบรรดาศิษย์สำนักเครื่องนิลได้ยินดังนั้นจึงหัวเราะอย่างคนที่ถือไพ่เหนือกว่า เด็กหนุ่มคนนี้ฉลาดไม่น้อยที่เลือกประนีประนอมแทนการทำาที่ไม่มีวันชนะ ส่วนบรรดาศิษย์ร่วมสำนักต่างสรรเสริญที่ศิษย์พี่ใหญ่มีคุณธรรมสูงส่ง...ยอมเสียสละอิสรภาพส่วนตนเพื่อรักษาผลประโยชน์ส่วนรวม ชัดเจนว่าการแต่งงานในครั้งนี้เป็แผนการที่ทางสำนักเครื่องนิลจงใจวางไว้เพื่อทำให้สำนักหมอกเมฆาต้องอับอายขายหน้า!
“ศิษย์พี่ใหญ่!”
จูซือเจียกรีดร้องเสียงสูงพร้อมเผยสีหน้ากังวลใจ
โท่วป่าเซียงเนียวมีรูปลักษณ์น่าเกลียดเพียงนั้นหนำซ้ำยังมีสติปัญญาน้อยนิด เยี่ยฉวนกลับไม่นำพาและคิดใช้ชีวิตตนเองเข้าแลก นั่นไม่ใช่การเดิมพันที่สูงเกินควรหรืออย่างไร?!
เขาช่างเป็ศิษย์พี่ใหญ่ผู้ยอมเสียสละตนเพื่อประโยชน์ส่วนรวมโดยแท้!
บรรดาศิษย์ร่วมสำนักที่ยืนรายล้อมเห็นดังนั้นต่างรู้สึกะเืใจและรู้สึกรักใคร่เยี่ยฉวนขึ้นมาทันที เป็ครั้งแรกที่พวกเขามองเห็นความชอบธรรมและความดีงามในตัวของศิษย์พี่ใหญ่ผู้นี้
"ศิษย์น้องหญิงเจียเจีย อย่าห้ามข้าเลย..."
เยี่ยฉวนเผยท่าทีแน่วแน่ไร้ความลังเลใดๆ เขากวาดสายตามองกลุ่มฝูงชนก่อนกล่าวออก “ในฐานะศิษย์พี่ใหญ่ข้าจำเป็ต้องเลือกทางที่เหมาะสมที่สุดให้แก่สำนักของเรา การแต่งงานจะยังคงดำเนินต่อไป แม้จินหัวตายไปแล้วและพวกเขาทั้งสองยังไม่ได้ร่วมพิธีคำนับฟ้าดิน ทว่าพวกเราไม่อาจทำเฉยชาต่อสถานะของนาง บัดนี้นางนับว่าเป็คนของสำนักหมอกเมฆาแล้ว...แม้ตายก็จะเป็ผีของสำนักหมอกเมฆา! ทหาร! ไปจับไก่สีแดงมาและนำมันมาแต่งงานกับโท่วป่าเซียงเนียว!”
ในตอนแรกบรรดาฝูงชนคิดว่าเยี่ยฉวนจะยอมเสียสละตนแต่งงานกับโท่วป่าเซียงเนียวแทนจินหัว ทว่าพวกเขาต้องตกตะลึงเมื่อสถานการณ์กลับไม่เป็เช่นนั้น!
“เ้าอ้วน! ยังไม่ไปอีก!” เยี่ยฉวนชำเลืองมองเป้าหมาย จ้าวต้าจื่อจึงวิ่งออกไปและกลับมาอย่างรวดเร็วพร้อมอุ้มไก่ขนสีแดงสดไว้ในอ้อมแขน
รอยยิ้มบนใบหน้าของเ้าสำนักโท่วป่าเซียงจางหายเมื่อเห็นไก่สีแดงตัวนั้นดิ้นตะเกียกตะกายพลางโก่งคอร้องดัง เอ้ก เอ้ก เขาพุ่งตัวไปด้านหน้าพร้ะคอกเสียงดัง “ไอ้บัดซบ! เ้ารนหาที่ตายหรืออย่างไรจึงสรรหาวิธีมาทำให้ข้าอับอายเช่นนี้?!”
การนำไก่มาแต่งงานแทนคนไม่เพียงทำให้เขาอับอายเท่านั้น แต่ยังเป็การตบหน้าอย่างรุนแรง!
จากความตั้งใจแรกที่จะทำให้สำนักหมอกเมฆาต้องอับอายที่ศิษย์ของเขาต้องแต่งงานกับสตรีอัปลักษณ์ ยามนี้อีกฝ่ายกลับตลบหลังโดยการนำไก่มาเข้าพิธีแต่งงานแทน ทำให้พวกเขาอับอายยิ่งกว่า! หากข่าวรั่วไหลไปถึงหูของผู้คนทั่วยุทธภพ...สำนักเครื่องนิลจะกล้าเผชิญหน้ากับความอัปยศนี้ได้อย่างไร?!
“นี่คือประเพณีของสำนักพวกเรา…แม้ไม่มีเ้าบ่าวร่วมพิธีคำนับฟ้าดิน ใช้ไก่มาร่วมพิธีแทนก็ยังดี” เยี่ยฉวนเล่นงานโท่วป่าเซียงกลับด้วยวิธีทำนองเดียวกัน
“ทำเช่นนี้ไม่ได้เด็ดขาด!”
โท่วป่าเซียงปฏิเสธก่อนกล่าวด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด “สำนักเครื่องนิลป่าวประกาศข่าวการแต่งงานนี้ไปแล้วทั่วยุทธภพ ดังนั้นข้าไม่มีทางยอมให้เ้าฉีกหน้าจนต้องล้มเลิกพิธีกลางคันอย่างแน่นอน! ไอ้หนู! อย่าคิดว่าจะปฏิเสธบุตรสาวของข้าได้! หากเ้าไม่ยอมแต่งงานกับเสี่ยวเนียวโดยดี ยอดเขาเมฆาอินทนิลแห่งนี้จะต้องเกิดการนองเื!”
เปรี๊ยะ! โท่วป่าเซียงแผ่จิตสังหารรุนแรงจนพื้นดินใต้ฝ่าเท้าของเขาปรากฏรอยร้าวขนาดใหญ่!
ขั้นปรมาจารย์แห่งเต๋าระดับที่สี่งั้นหรือ?!
สองผู้าุโซู่โกวหงและหนานกงเหรินเผยสีหน้าประหลาดใจเมื่อเห็นภาพตรงหน้า ทันใดนั้นพวกเขาก็พร้อมใจยืนหยัดต่อต้านพลังคุกคามจากโท่วป่าเซียงโดยเริ่มโคจรพลังปราณในร่างกาย จนกระทั่งท้องฟ้าเบื้องบนผันผวนไปด้วยพลังปราณอันเก่าแก่และยิ่งใหญ่! แม้ท่านเ้าสำนักหยุนเฟยหวู่ไม่อยู่ที่นี่ ทว่าด้วยขั้นปรมาจารย์แห่งเต๋าระดับที่สามหากร่วมแรงกันแล้วย่อมไม่เป็รองบุคคลที่มีนิสัยเยี่ยงอสูรร้ายเช่นอีกฝ่ายอย่างแน่นอน!
ครั้นบรรยากาศเริ่มคุกรุ่นด้วยความขัดแย้งที่ทวีความรุนแรงขึ้น การทำาจึงเป็ทางเลือกเดียว!
ขณะที่สีหน้าของทุกคนเคร่งขรึมและตึงเครียด ทว่าใบหน้าของจินจื่อคุนและาุโลำดับสามกลับประดับด้วยรอยยิ้มเย็นเยือก พวกเขาไม่แยแสแม้เพียงนิดว่าเยี่ยฉวนและผู้าุโทั้งสองจะเป็ตายร้ายดีเช่นไร!
“เ้าสำนักโท่วป่า...จงเบิกตาให้กว้างแล้วดูสิ่งนี้ให้ชัดๆ! ผู้ใดกันแน่ที่เป็ฝ่ายทรยศก่อนทั้งยัง้าก่อากับสำนักหมอกเมฆาของข้า?! ”
เยี่ยฉวนคลี่กางม้วนภาพในมือออกพร้อมชูมันขึ้นสูง...
ในม้วนกระดาษปรากฏภาพสตรีแน่งน้อยอรชรผู้งดงามหมดจดราวบุปผชาติที่ผลิบาน ร่างนั้นไร้ซึ่งอาภรณ์ปกปิด กิริยาท่าทางคล้ายเพิ่งขึ้นจากอ่างน้ำที่มีอุณหภูมิร้อนระอุ ท่อนขาที่ก้าวออกยาวเรียวและบอบบาง เต้าเต่งทรงหยดน้ำชูชันเย้ายวน บั้นท้ายกลมกลึงสง่างามทั้งสองเปิดเผยเป็ที่ประจักษ์แก่สาธารณชน!
ภาพสตรีออกจากอ่างอาบน้ำ!
ดวงตาเหล่าบุรุษเปล่งประกายวาววับทว่าไม่นานสีหน้าก็แปรเปลี่ยนเป็พิศวง ยามนี้เหมาะสมที่จะล้อเล่นหรืออย่างไร?! เยี่ยฉวนคิดสิ่งใดอยู่จึงชูภาพเปลือยของสตรีท่ามกลางบรรยากาศตึงเครียดเช่นนี้?!
ขณะที่ทุกคนตกอยู่ในสภาวะสับสนเมื่อเห็นภาพเขียน ทว่าสีหน้าของโท่วป่าเซียงซีดลงอย่างฉับพลัน! เขารีบยื่นฝ่ามือใหญ่ออกไปคว้าภาพนั้นแต่คว้าได้เพียงความว่างเปล่าเพราะช้ากว่าเยี่ยฉวนที่ใช้ร่างกายอันอ่อนพลิ้วราวต้นหลิวะโหลบหลีกอย่างรวดเร็ว
“สตรีในภาพคือรูปโฉมที่แท้จริงของโท่วป่าเซียงเนียว! เ้าสำนักโท่วป่า...ท่านจงใจซ่อนตัวบุตรสาวตัวจริงของท่านไม่ให้มาเป็เ้าสาวของข้า ทั้งยังสลับเอาโท่วป่าเซียงเนียวตัวปลอมมาตบตาสำนักหมอกเมฆาอีก! นั่นหมายความว่าอย่างไร?!” เยี่ยฉวนขึ้นไปยืนบนก้อนหินที่สูงที่สุดในบริเวณนั้นก่อนกล่าวต่อ “เ้าสำนักผู้ปราดเปรื่อง! ท่านคิดว่าผู้คนไม่เคยพบเห็นรูปโฉมที่แท้จริงของบุตรสาวท่านเพราะนางออกท่องเที่ยวเป็ระยะเวลาหลายปี จึงคิดนำนางนกอินทรีั์ผู้นี้มาหลอกผู้ใดก็ได้ได้ตามชอบกระนั้นหรือ?! สำนักเครื่องนิลเจตนาเหยียดหยามศักดิ์ศรีของสำนักหมอกเมฆาชัดๆ!”
ครั้นโท่วป่าเซียงผู้เอาแต่ใจเล็งจะใช้เื่นี้เป็ข้ออ้างในการสร้างปัญหายุ่งยากใหญ่โต เยี่ยฉวนจึงเปิดโปงแผนการสกปรกของอีกฝ่ายต่อสาธารณชนให้รับรู้ทันที!
เขาสงสัยั้แ่แรกว่าการเชื่อมสัมพันธไมตรีผ่านการแต่งงานระหว่างสองสำนักในครั้งนี้มีหลายจุดที่ไม่ชอบมาพลกล จึงสั่งการให้จ้าวต้าจื่อไปตรวจสอบเื่ราวทั้งหมดอย่างลับๆ และเ้าอ้วนก็ทำหน้าที่ตามที่ได้รับมอบหมายได้เป็อย่างดีเสียด้วย...ในที่สุดเขาก็กลับมาพร้อมกับภาพเขียนรูปโฉมที่แท้จริงของโท่วป่าเซียงเนียว!
“อะไรกัน! ตัวปลอมงั้นหรือ? นี่มันมากเกินไปแล้วนะ!”
“ท่านาุโสูงสุด ไล่พวกเขาออกไปให้หมดเถิด ก่อนเื่จะบานปลายไปกว่านี้!”
บรรดาศิษย์ทั้งหมดของสำนักหมอกเมฆาลุกฮือขึ้นทันทีที่รับรู้เจตนาร้ายของอีกฝ่าย!
พวกเขาหาคนรูปร่างหน้าตาอัปลักษณ์ไม่น่ามองมาปลอมเป็โท่วป่าเซียงเนียวตัวจริงที่มีรูปโฉมสวยสะคราญถึงเพียงนี้ถือเป็การดูแคลนยิ่ง!
“โท่วป่าเซียง! เื่ทั้งหมดนี้หมายความว่าอย่างไร?!” าุโสูงสุดโกรธายิ่งจนแผ่จิตสังหารพลุ่งพล่าน
โท่วป่าเซียงคำรามอย่างโกรธเกรี้ยวสองสามครั้งขณะจ้องเขม็งไปที่เยี่ยฉวนด้วยสายตาเชือดเฉือนราวดาบแหลมคม หากเขาสามารถสังหารคนได้เพียงการจ้องมอง ป่านนี้เยี่ยฉวนคงถูกเขาฉีกทึ้งร่างออกเป็พันๆ ชิ้น ขณะที่เขากำลังจะเปิดปากปฏิเสธ ทันใดนั้นก็มีเสียงร้องะโของสตรีนางหนึ่งดังขึ้นจากทางเชิงเขา “ท่านพ่อเ้าคะ...ท่านพ่อ!”
สตรีเ้าของเรือนร่างสง่างามผู้นั้นสวมชุดคลุมสีขาวผ่อง นางวิ่งตามสาวรับใช้ขึ้นมาบนยอดเขาอย่างรีบร้อน ท่าทางของนางดูเงียบขรึมทั้งยังเปี่ยมด้วยเสน่ห์อันอ่อนโยนตราตรึงยิ่ง ทรวดทรงของนางไม่ด้อยไปกว่าจูซือเจียทว่ามีกิริยามารยาทที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง ริมฝีปากของนางเผยอออกเพียงนิดราว้าเอื้อนเอ่ยอะไรบางอย่างแต่กลับรู้สึกประหม่าเมื่อพบว่าฝูงชนจำนวนมากมารวมตัวกันที่นี่ เป็สตรีนางเดียวกับในภาพเขียนนั้นไม่ผิดเพี้ยน!
“เสี่ยวเนียว! จะ...เ้ามาที่นี่ได้อย่างไร?!” โท่วป่าเซียงเผยสีหน้าซีดเผือด โท่วป่าเซียงเนียวตัวจริงมาปรากฏตัวเช่นนี้ ทำให้เขาไม่อาจปฏิเสธข้อหาใดๆ ได้เลย!
“ท่านพ่อ มียอดฝีมือนิรนามผู้หนึ่งมาที่สำนักของเรา เขาะเิเสียงหัวเราะดังลั่นก่อนหายตัวไป ลูกกังวลว่าท่านจะได้รับอันตรายจึงเร่งมาที่นี่ทันที” ดวงตาของโท่วป่าเซียงเนียวแดงเรื่อ นางช่างงดงามแตกต่างกับนางนกอินทรีั์ผู้นั้นราว์กับพื้นดิน!
ทันทีที่เยี่ยฉวนเห็นตัวจริงของโท่วป่าเซียงเนียวดวงตาของเขาพลันเปล่งประกายเจิดจ้า ใบหน้าของเขาประดับรอยยิ้มเ้าเล่ห์ขณะก้าวออกไป “ท่านพ่อตา โท่วป่าเซียงเนียวตัวจริงก็อยู่ที่นี่แล้ว เลยฤกษ์ยามคำนับฟ้าดินมามากโข ดังนั้นเราควรข้ามขั้นตอนนั้นและเข้าห้องหอเสียั้แ่บัดนี้!”
“ฮึ่ม! ยกทัพกลับ! ไอ้สารเลว! การประลองอันยิ่งใหญ่ระหว่างสามสำนักใกล้จะเริ่มขึ้นแล้ว ถึงยามนั้นข้าจะรอดูว่าเ้าจะยังหัวเราะได้อยู่หรือไม่?!”
โท่วป่าเซียงได้ยินเยี่ยฉวนเรียกตนว่าท่านพ่อตาจึงถลึงตาใส่อีกฝ่ายอย่างแค้นเคือง เขาโกรธเกรี้ยวจนทรวงอกแทบะเิ การถูกเปิดโปงเื่ที่เขาใช้อีกามาแทนที่หงส์เพื่อให้สำนักหมอกเมฆาเสื่อมเสียนั้นน่าอับอายมากพอแล้ว หากเขายอมให้บุตรสาวผู้งดงามของตนเข้าพิธีแต่งงานกับไอ้เด็กเยี่ยฉวนนั่นจะไม่สร้างความอัปยศอดสูยิ่งกว่าหรือ?! ใบหน้าของโท่วป่าเซียงเนียวแดงจัดด้วยความโกรธที่อีกฝ่ายเอ่ยแทะโลมเช่นนั้น นางหันขวับอย่างไม่สบอารมณ์ก่อนติดตามบิดากลับไปยังสำนัก
“ภรรยา! เ้ายังต้องเข้าห้องหอกับข้านะ! อย่าเพิ่งไปสิ!”
เยี่ยฉวนะโพร้อมเดินตามไปสองสามก้าว โท่วป่าเซียงเนียวหวาดกลัวจนรีบแทรกตัวเข้าไปปะปนกับผู้ของสำนักเครื่องนิลทันที ครั้นบรรดาศิษย์ของสำนักหมอกเมฆาเห็นอีกฝ่ายยกทัพกลับด้วยความเสียหน้าจึงโห่ร้องอย่างสาแก่ใจ! สำนักเครื่องนิลจงใจวางแผนให้พวกเขาต้องเสื่อมเสีย...กลับกลายเป็ว่าคนเ่าั้ต้องแบกความอับอายขายหน้ากลับสำนักเสียเอง!
![[จบแล้ว]โคตรน้ำยาปรับสภาพยีน (อ่านฟรี 500+ ตอน)](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1685981453_87422560.webp)
312K
