ระบบเกมส์ออนไลน์​กับโลกซอมบี้

---- เช้าวันถัดมา -​---

ดวงอาทิตย์​เริ่มขึ้นสู่ฟากฟ้า​เป็นสัญญาณ​ของวันใหม่ เหล่าคนที่เข้าร่วมภารกิจได้มาร่วมตัวกันอยู่ที่หน้าค่าย เหล่าคนพวกนั้นประกอบด้วย นาโน และกลุ่มผู้ชายอีกประมาณ6คน และผู้หญิงที่เป็นหน่วยแพทย์​อีก2คน คนทั้งหมดถ้ารวมทีโอไปด้วยแล้วจะมีทั้งหมด10คน

ทุกคนได้เตรียม​ความพร้อมอยู่ที่รถบรรทุก​ ทีโอได้เดินมาด้วยท่าทางกังวลใจ​อะไรสักอย่าง นาโนได้หันมองทีโอที่กำลังเดินด้วยท่าทางกังวลใจ​

" เป็นอะไรเหรอค่ะ " นาโนได้เอ่ยถามทีโอ เมื่อได้ยินทีโอก็ได้หันไปมองหน้าของนาโน

" เปล่าช่วงนี้​แค่มีเรื่องเครียด​เยอะหน่อย " ทีโอได้ตอบกลับไปด้วยท่าทางที่ไม่ค่อยร่าเริง​สักเท่าไหร่

" มาครบกันแล้วสินะ " เสียงพูดนั้นดังขึ้นทำให้ทุกคนหันไปมอง แอนได้เดินตรงมาทางพวกเขา ทุกคนต่างจัดแถวกันอย่างเป็นระเบียบ​

" เสบียง​อาหารทุกอย่างถูกเตรียม​ไว้หลังรถบรรทุก​เรียบร้อยแล้วฝากพวกเธอทุกคนด้วยนะ " แอนพูดอย่างช้าๆด้วยเสียงเบาๆพร้อมกับมองไปที่หน้าของทุกคน

เมื่อสิ้นสุดคำพูดทุกต่างลำเลียงกันเดินขึ้นรถไป ทันทีที่​ทีโอก็จะหันหลังเพื่อเดินขึ้นรถไป

" พี่ทีโอ" เสียงเรียกของวันใหม่ได้ดังขึ้นทำให้ทีโอนั้นเหลียวหลัง​กับไปมองสิ่งที่เขาเห็นคือ วันใหม่ที่กำลังรีบวิ่งมาหาเขาด้วยท่าทางที่ลุก​ลี้​ลุกลน​ ทีโอได้หยุดก้าวต่อและหันหลังเดินกลับมาให้วันใหม่

" ไงยัยตัวแสบ " คำทักทายแรกของวันที่ทีโอได้เอ่ยกับวันใหม่ที่วิ่งเข้ามาหาตน

" พี่จะกลับมาใช่มั้ยค่ะ " วันใหม่ได้เอ่ยถามทีโอ คำพูดของวันใหม่ทำให้ทีโออยู่นิ่งไปสักพัก และแล้วทีโอได้ยิ้มออกมา ทำให้วันใหม่ได้เห็นรอยยิ้มที่อบอุ่น​บนใบหน้าของทีโอ ทีโอได้ใช้มือลูบหัวของวันใหม่

" แน่นอน " คำพูดนั้นออกมาจากปากของทีโอ

จากนั้นรถบรรทุกคันนั้นได้วิ่งออกไปจากค่าย แอนและวันใหม่ได้เพียงยืนมองอยู่ห่างๆ เท่านั้นเมื่อรถคันนั้นได้วิ่งไปไกลจนสุดสายตา ท่าทางของแอนได้เปลี่ยนไป

" วันใหม่หนูไปอยู่กลับป้าเพ็ญก่อนนะ " แอนได้พูดขึ้นทำให้วันใหม่หันไปมองทางที่รถวิ่งไปได้หันกลับมามองที่ใบหน้าของแอน ใบหน้าของแอนได้เปลี่ยนไปกลายเป็นใบหน้าที่เต็มไปด้วยความจริงจังวันใหม่ที่เห็นแบบนั้นก็ค่อยๆเดินถอยหลังกลับไปภายในค่าย

" พวกเธออยู่ตรงนั้นใช่หรือเปล่า " แอนได้พูดขนาดที่รอบตัวเธอนั้นไม่มีใครอยู่เลย สิ้นสุดเสียงของแอนเหล่าผู้บริหารคนอื่นได้ทยอย​ปรากฏ​ตัวออกมาจากที่ต่างๆ ภูผา ยูริ วายุ เอ็ม ทั้งสี่ได้เดินค่อยๆเดินเข้ามาหาแอน

" เตรียมกันซะคืนนี้ค่ายนี้คงจะนองไปด้วยเลือด " แอนได้พูดด้วยสีหน้าที่จริงจังพร้อมกับหันหลังกลับไปเพื่อเดินเข้าไปในค่าย

"ครับ/ค่ะ" เสียงขานรับ​คำสั่งของแอนที่เหล่าผู้บริหาร​พูดด้วยไปด้วยพลังและความหนักแน่น​

------ รถที่กำลังวิ่งอยู่ -​-----

ตัวทีโอและนาโนได้นั่งอยู่หลังรถบรรทุกโดยให้ลูกน้องไปขับรถข้างหน้าสองคนโดยหลังรถบรรทุกนั้นจะมีคนอยู่แปดคน ทุกคนต่างเงียบเพราะความไม่คุ้นเคย นาโนที่ได้อ่านหนังสืออยู่นั้นได้เปิดปากพูดขึ้นมา

" จะเอาอย่างไงต่อล่ะค่ะ " นาโนได้เอ่ยถามทีโอขนาดที่สายตาของเธอยังมองไปที่หนังสือบนมือเพื่ออ่าน ทีโอได้ยินคำพูดของนาโนก็ได้หันมองไปที่หน้าของเธอ

" นั้นสินะจากนี้ไปนครปฐมคงใช้เวลาไม่นานแต่ว่าเราจะทำอย่างไงถึงจะแทรกซึมเข้าไปให้ฐานของพวกนั้นได้กันล่ะ " ทีโอได้พูดออกพร้อมกับทำท่าทางครุ่นคิดไปด้วย เมื่อสิ้นสุดประโยคของทีโอบรรยากาศก็ได้กลับมาเงียบอีกครั้ง ทีโอได้สะดุ้งขึ้นมา

" อืม...... พวกคุณมีความคิดอะไรหรือเปล่าครับ " ทีโอได้เอ่ยขึ้นในบรรยายที่เงียบสนิท คนภายในรถทุกคนภายในรถสะดุ้งขึ้นมา

" ว่าไงนะครับ.... " ผู้ชายหนึ่งภายในรถได้พูดขึ้นด้วยเสียงตะกุกตะกัก​

" พวกคุณมีความคิดอะไรดีๆหรือเปล่าครับ " ทีโอได้ทวนคำพูดอีกครั้ง

" ไม่จำเป็นต้องถามพวกเราหรอกครับ " ชายคนนั้นได้เอ่ยขึ้น

" ทำไมพูดแบบนั้นล่ะครับ " ทีโอเอ่ยขึ้นด้วยท่าทางสงสัย

" ก็คุณเป็นหัวหน้า... " ชายคนนั้นพูดขึ้นมา

" พวกเราเป็นเพื่อนกันครับ " ทีโอได้พูดขึ้นทันทีเมื่อได้ยินคำพูดของชายคนนั้น

" พวกเราทุกคนเท่าเทียมกัน​หมด..... " คำพูดที่ออกมาจากปากของทีโอใบหน้าที่จริงจังของทีโอทำให้ทุกคนภายในรถยิ้มออกมาบรรยากาศ​ภายในรถได้เปลี่ยนไปทุกคนเริ่มผ่อนคลาย​ขึ้นการสื่อสารภายในรถเป็นไปอย่างที่ควรเป็น นาโนที่เห็นแบบนั้นได้มองหน้าของทีโอและยิ้มออกมา

----- จบตอน -​----