ตอนที่ 10: เปิดฉากเวทีโลก สู่เป้าหมายร้อยล้านเหรียญสหรัฐ
แสงแดดจ้าสะท้อนผิวกระจกเงาวับของตึกสำนักงานใหญ่ "รวินดา โฮลดิ้ง" ย่านธุรกิจใจกลางกรุงเทพมหานคร ยายในวัยสิบเจ็ดปีในชุดสูทสากลสีเทาเข้มยืนพินิจพิเคราะห์แผนที่เส้นทางการค้าโลกบนจอภาพโฮโลแกรมอัจฉริยะของระบบที่ปรึกษาจักรวาล
แม้ในประเทศไทยเธอจะสร้างรากฐานความสำเร็จ ยศถาบรรดาศักดิ์ และธรรมาภิบาลจนถึงขีดสุดแล้ว แต่สำหรับโลกยุคใหม่ที่ขับเคลื่อนด้วยโลกาภิวัตน์และเทคโนโลยีชีวภาพ ตลาดในประเทศเป็เพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น
[ ติ๊ง! โฮสต์เปิดใช้งานภารกิจระดับโลก (Global Expansion Project) เป้าหมาย: ขยายเครือข่ายเกษตรอัจฉริยะและนวัตกรรมอาหารสู่ตลาดสากล แข่งขันกับกลุ่มทุนข้ามชาติ 3 ั์ใหญ่แห่งยุค ได้รับคะแนนสะสมประสบการณ์ระบบเริ่มต้น +1,000 แต้ม ] เสียงสังเคราะห์นุ่มนวลของระบบดังขึ้นในห้วงความคิด
ยายสูดลมหายใจเข้าลึกๆ แววตาดำขลับฉายประกายความมุ่งมั่น ในชาติแรกเธอเป็เพียงครูประชาบาลต๊อกต้อยที่แทบไม่เคยเดินทางออกนอกประเทศ โลกกว้างเป็เพียงภาพในสารคดีโทรทัศน์ แต่ในชาตินี้ ด้วยความทรงจำอันล้ำค่าและระบบจักรวาล เธอจะพาแบรนด์ไทยก้าวขึ้นผงาดบนเวทีโลกให้จงได้!
"คุณรวินดาคะ เอกสารการจัดตั้งบริษัทร่วมทุนในสิงคโปร์และสัญญาความร่วมมือกับกลุ่มทุนยุโรปพร้อมแล้วค่ะ" เลขานุการสาวฝีมือดีเดินเข้ามารายงานด้วยความนกยอบน้อม
"ดีมาก..." ยายเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งแต่ทรงอำนาจ "นัดประชุมด่วนกับทีมกลยุทธ์ต่างประเทศ เราจะเปิดฉุกรบแรกด้วยงาน 'Global Agri-Tech Expo' ที่มหานครโตเกียวสัปดาห์หน้า"
การเดินทางสู่เวทีโลกไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ ทันทีที่รวินดาโฮลดิ้งประกาศรุกตลาดต่างประเทศ กลุ่มทุนข้ามชาติั์ใหญ่ระดับโลกอย่าง "โกลบอล ฟู้ดส์ คอร์ปอเรชั่น" (Global Foods Corp.) เ้าพ่อตลาดอาหารแปรรูปจากตะวันตก ก็เริ่มเคลื่อนไหวเพื่อสกัดดาวรุ่งทันที
ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ภายในศูนย์ประชุมนานาชาติอันโอ่อ่า บูธแสดงนวัตกรรมเกษตรอัจฉริยะและผลิตภัณฑ์แปรรูปจากภูมิปัญญาไทยผสมผสานเทคโนโลยีสะอาดของ "รวินดา โฮลดิ้ง" ดึงดูดสายตาของนักลงทุนและสื่อมวลชนทั่วโลกได้อย่างล้นหลาม ทว่า ท่ามกลางความสนใจนั้น กลับมีร่างของชายชาวต่างชาติท่าทางเย่อหยิ่ง นามว่า "มร. โรเบิร์ต" รองประธานฝ่ายพัฒนาธุรกิจของโกลบอล ฟู้ดส์ เดินเข้ามาหยุดยืนตรงหน้าบูธ พร้อมรอยยิ้มเยาะหยัน
"คุณคือเด็กสาวชาวไทยที่เป็ประธานรวินดาโฮลดิ้งสินะ?" โรเบิร์ตเอ่ยเป็ภาษาอังกฤษด้วยน้ำเสียงดูแคลน "ตลาดโลกมันกว้างใหญ่และโหดร้ายกว่าที่เด็กกะโปโลอย่างเธอคิดเยอะ สินค้าเกษตรพื้นบ้านแบบนี้ ไม่มีทางสู้เทคโนโลยีและเงินทุนมหาศาลของเราได้หรอก กลับไปนอนเล่นที่บ้านเสียเถอะหนูน้อย"
บรรยากาศรอบบูธเงียบกริบลงทันที บรรดาผู้สื่อข่าวต่างหันมาจับจ้องเหตุการณ์นี้ด้วยความตื่นเต้น
ยายไม่ได้แสดงอาการตื่นตระหนกหรือโกรธเคืองแม้แต่น้อย เธอยิ้มรับอย่างสุขุม สง่างาม และมั่นใจเกินวัย ดวงตาสดใสจ้องมองกลับไปที่รองประธานั์ใหญ่ด้วยความเหนือกว่าอย่างเห็นได้ชัด
"คุณโรเบิร์ตคะ..." ยายเอ่ยตอบเป็ภาษาอังกฤษสำเนียงคล่องแคล่วทรงพลัง "โลกยุคใหม่ไม่ได้ขับเคลื่อนด้วยเงินทุนผูกขาดและความเย่อหยิ่งอีกต่อไปแล้ว แต่ขับเคลื่อนด้วย 'ความยั่งยืน' และ 'ธรรมาภิบาล' สินค้าของพวกคุณอาจจะมียอดขายสูง แต่เต็มไปด้วยสารเคมีและการกดขี่แรงงานรากหญ้า ในขณะที่นวัตกรรมของเราคืนกำไรให้ธรรมชาติและมนุษยชาติ... มาคอยดูกันเถอะค่ะว่า ระหว่างปลาใหญ่ที่กินรวบกับปลาเร็วดั่งสายน้ำอย่างเรา ใครกันแน่ที่จะครองอนาคตโลกใบนี้!"
คำพูดที่เฉียบคมและทรงพลังของเด็กสาววัยสิบเจ็ดปีทำเอา มร. โรเบิร์ต ถึงกับหน้าชาไปชั่วขณะ พูดไม่ออกและทำได้เพียงแค่นึกเคียดแค้นอยู่ในใจ
[ ติ๊ง! โฮสต์เผชิญหน้าและโต้กลับกลุ่มทุนข้ามชาติสำเร็จ ได้รับคะแนนความน่าเชื่อถือในเวทีสากล +500 แต้ม ]
เสียงระบบดังขึ้นย้ำความสำเร็จขั้นแรก ก้าวแรกบนเวทีโลกถูกเปิดฉากขึ้นอย่างงดงามและดุเดือด ยายกวาดสายตามองไปรอบห้องประชุมระดับโลกแห่งนี้ด้วยรอยยิ้มฮึกเหิม ชาตินี้... ยศ สรรเสริญ สุข และธรรมาภิบาล จะไม่ได้จำกัดอยู่แค่ในประเทศไทยอีกต่อไป แต่ชื่อของ "รวินดา" จะต้องถูกจารึกไว้ในฐานะ "ผู้นำการเปลี่ยนแปลงแห่งยุค" บนหน้าประวัติศาสตร์โลกสากลให้จงได้!