มหาสงครามแห่งโชคชะตา(Fate Online)

บทที่31 เรื่องวุ่นๆในรังมด

        สิ่งที่ทั้งสองเห็นคือโพรงขนาดใหญ่มากลึกลงไปใต้ดินบริเวณรอบๆนั้นเต็มไปด้วยผู้เล่นที่ตั้งร้านขายของหรือคนที่ตะโกนหาปาร์ตี้ลงไปเก็บระดับกันข้างในรังมด

            พวกเขาทั้งสองแวะเดินดูของที่วางขายที่ส่วนใหญ่เป็นยาฟื้นพลังและน้ำยาเสริมพลังต่างๆ รวมไปถึงไอเทมต่างๆมากมายที่พ่อค้าแม่ค้านำมาวางขายขณะรอปาร์ตี้เจ้าปิกามอนที่อยากรู้อยากเห็นก็เกาะติดราดิชไม่ปล่อยทำให้เป็นภาพที่ดูแปลกตาอยู่เหมือนกันสุดท้ายราดิชก็ซื้อน้ำยาเสริมพลังติดตัวไว้และซื้อแว่นกันแดดแบบที่เขาใส่ให้คูลแมนไปหนึ่งอันคูลแมนก็ดีใจมากที่ตอนนี้เขาแต่ตัวเหมือนราดิชแทบทุกอย่างเลยทีเดียวยกเว้นแต่ว่าไม่มีสัตว์เลี้ยงเท่านั้นเอง

            หลังจากพักกินข้าวเที่ยงกันจนเสร็จและเตรียมน้ำยาทุกอย่างเรียบร้อย ทั้งสองก็เดินเข้าไปในรังมด เมื่อเข้ามาภายในก็พบว่ามันเป็นถ้ำที่มีขนาดใหญ่มากทางเดินสูงอย่างน้อยก็เกือบสิบเมตร และกว้างมากกว่าสิบห้าเมตรมีผลึกธาตุแสงจมอยู่ในผนังถ้ำเป็นระยะเพื่อให้แสงสว่าง

            เมื่อเข้ามาถึงห้องแรกก็พบกับพวกมดจำนวนมากเดินกันอยู่ทั่วไปมีผู้เล่นหลายปาร์ตี้กำลังเก็บระดับกับอยู่ ทั้งสองก็เดินต่อเข้าไปอีกหลายห้องแต่ก็ยังมีคนอยู่จนพวกเขาไปเจอห้องเล็กๆห้องหนึ่ง ที่ดูเหมือนจะไม่มีคนจองและมีมดอยู่ไม่กี่ตัวในห้องนั้นเหมาะกับพวกเขาสองคนมาก จึงรีบเข้าไปในห้องนั้นกันทันที

            ห้องเล็กๆแบบนี้นั้นมีอยู่ทั่วไปในรังมดเหมาะสำหรับคนสองคนหรือปาร์ตี้เล็กๆในการเก็บระดับส่วนห้องใหญ่นั้นจะเหมาะกับปาร์ตี้ที่มีคนเยอะมากกว่านั่นเองในห้องนั้นมีมดขุนนางระดับ 47 อยู่สองตัว และมดทหารองครักษ์ระดับ 49 อยู่สี่ตัวราดิชพยักหน้าให้คูลแมนไปจัดการมดขุนนางสองตัวดู ส่วนตัวเขาจัดการกับมดทหารองครักษ์เอง

            ราดิชใช้ทักษะมาเจสตีเพิ่มความเร็วให้กับตัวเองและพุ่งเข้าหากลุ่มมดทหารองค์รักษ์ทั้งสี่ตัว พวกมันเห็นเขา ก็กรูกันเข้ามาหาเขารอให้มันเข้ามาใกล้ก็จัดการฟาดดาบใส่พวกมันพร้อมใช้ทักษะเอ็กซ์โพลชั่นเบรก เปลวเพลิงที่ระเบิดออกมาทำให้พวกมดที่พุ่งเข้ามาต้องกระเด็นกลับทางเก่าและส่งเสียงร้องโหยหวนออกมาอย่างมาก เพราะพวกมันแพ้ไฟนั่นเองเขาพุ่งตามไปและตวัดดาบฟันใส่มดทหารองครักษ์ที่อยู่ใกล้ที่สุดสองตัวอย่างรุนแรงและรวดเร็วจนกลายเป็นแสงหายไปทั้งคู่

            หลังจากจัดการสองตัวแรกเสร็จ เขาก็หลบการโจมตีของมดตัวที่สามและพุ่งเข้าหาเจ้ามดพร้อมทั้งตวัดดาบฟันใส่เข้าที่ต้นคออย่างรุนแรง เจ้ามดเซไปตามแรงฟันในขณะที่เขากำลังกระโดดขึ้นและเงื้อดาบหมายปิดชีพมัน ก็ต้องใช้ก้าวพริบตากะทันหันหลบการโจมตีของมดตัวที่สี่ออกมาตั้งหลักก่อน สิ่งที่โจมตีใส่เขานั้นคือกระสุนดินนั่นเองเมื่อกลับมาถึงพื้น ก็พุ่งตัวเข้าหาเจ้าตัวที่สามพร้อมตวัดดาบปล่อยคลื่นดาบเข้าใส่ไปด้วยคลื่นพลังนั้นเข้าเป้าทุกลูกจนทำให้เจ้ามดผงะไป เขาเข้าไปประชิดตัวเจ้ามดที่กำลังผงะอยู่พร้อมกับฟาดดาบเข้าที่อกของมันและใช้ทักษะเอ็กซ์โพลชั่นเบรกจัดการเผามันทันที

            เปลวไฟระเบิดออกมาจากดาบเข้าใส่ตัวมันอย่างรุนแรงมันกรีดร้องโหยหวนและกลายเป็นแสงหายไปในที่สุดแต่ราดิชก็ต้องพลิกตัวจับดาบสองมือกลับมากันการโจมตีของมดตัวสุดท้ายที่โถมเข้ามาหมายกัดเขาดาบของเขาขวางการโจมตีไว้ได้หวุดหวิด ทำให้ตอนนี้เขี้ยวของมันงับดาบของเขาอยู่เลยทำให้เขาดึงดาบออกมาไม่ได้ ราดิชปล่อยมือซ้ายพร้อมง้างหมัดต่อยใส่ใบหน้าของเจ้ามดด้วยทักษะพาวเวอร์สไตร์คหมัดของราดิชเปล่งแสงสว่างอ่อนออกมาวูบหนึ่ง ก่อนจะเข้าไปทะกับใบหน้าของเจ้ามด

            หมัดของราดิชปะทะหน้าของมดยักษ์อย่างจังจนหน้ามันหงายไปและปล่อยดาบของเขาจากการกัดเขาอาศัยจังหวะนั้นตวัดดาบฟันใส่เจ้ามดอย่างรวดเร็วเข้าที่ลำคอของมันด้วยทักษะซอร์ดสไตร์คดาบฟันเข้าที่ลำคอของมันอย่างรุนแรงจนหัวของมันแทบหลุดเขาชักดาบกลับและตวัดฟันอีกครั้ง จนตัดหัวอีกฝ่ายได้ในที่สุดเหลือไว้แต่กองไอเทมที่โดนปิกามอนเก็บเอาไป

            เขาเลยหันไปดูทางคูลแมนบ้างและพบว่าเด็กหนุ่มจัดการมดขุนนางไปได้แล้วตัวหนึ่งและกำลังสู้อยู่กับอีกตัวหนึ่งอย่างสูสีและทันใดนั้นเองคูลแมนก็พุ่งเข้าจู่โจมมันพร้อมใช้ทักษะโจมตี

            พาวเวอร์สแมซ!!

            มดขุนนางตัวนั้นโดนคูลแมนฟันใส่เต็มลำตัวจนกระเด็นไปไกลเด็กหนุ่มก็พุ่งตามเข้าไปฟันซ้ำอย่างรวดเร็วจนมันกลายเป็นแสงไปอีกตัว ราดิชปรบมือและกล่าวว่า“ใช้ได้นี่ ว่าแต่ต้องรอนานไหมกว่ามันจะเกิดน่ะ”

            “น่าจะไม่เกินสองนาทีนะพี่มีเวลาพักกันหน่อยหนึ่ง” คูลแมนบอก

            “ลองอยู่ห้องนี้อีกสักพักละกันถ้ามันน้อยไปคงต้องไปหาห้องใหม่แล้วแหละ” ราดิชบอกและนั่งพักรอพวกมดเกิด พอพวกมันพอเกิดมาก็โดนทั้งสองจัดการอย่างรวดเร็วราดิชคิดว่าแค่นี้คงไม่พอ จึงชวนคูลแมนไปหาห้องอื่นกัน

            พวกเขาเดินหาห้องอื่น แต่ว่าห้องเหล่านั้นก็มีเจ้าของหมดแล้วจึงได้แต่เดินไปเรื่อยๆและจัดการกับมดที่อยู่ระหว่างทางไปด้วยพวกเขาเดินลึกลงไปใต้ดินมากแต่ก็ยังมีผู้เล่นให้เห็นอยู่แสดงถึงความนิยมในการเก็บระดับที่นี่ ซึ่งแตกต่างจากทุ่งมรณะที่เขาไปเป็นที่แรกอย่างเทียบไม่ติด

            ราดิชและคูลแมนลงมาจนเจอห้องใหญ่ห้องหนึ่งที่อยู่เกือบถึงห้องที่ราชินีมดเกิดห้องนี้ยังไม่มีคนมาเก็บระดับ พวกเขาจึงเข้าไปจับจองกันในห้องนี้มีแต่มดทหารองครักษ์ทั้งหมดประมาณสิบกว่าตัว โดยคูลแมนโจมตีแค่สองสามตัวส่วนที่เหลืออีกนับสิบราดิชเป็นคนจัดการเอง

            ทั้งคู่เข้าไปในห้องและทำการต่อสู้กับเหล่ามดอย่างดุเดือดแต่ดูเหมือนว่าจะไม่เป็นปัญหาของราดิชเท่าไรเลยเขาสามารถรับมือกับมันได้อย่างไม่ยากเย็นนัก ต่างจากคูลแมนที่ทุลักทุเลไปบ้างแต่ก็ยังรับมือได้อยู่ หลังจากที่ราดิชจัดการมดตัวสุดท้ายของเขาเรียบร้อยแล้วก็หันไปดูคูลแมนที่กำลังต่อสู้กับมดตัวสุดท้ายในห้องอย่างดุเดือด ซึ่งกว่าที่เด็กหนุ่มจะจัดการมันได้ก็เหนื่อยไม่น้อยเหมือนกัน      

        ราดิชถามด้วยความเป็นห่วง “เป็นไงพอไหวไหม”

        คูลแมนที่นั่งลงพักเหนื่อยว่าขึ้น “พอไหวครับ พวกมันเร็วใช้ได้เลย ถึงผมจะโจมตีแรงแต่ก็พลาดบ่อยเหมือนกันครับสงสัยต้องเก็บทักษะชำนาญดาบให้เต็มแบบพี่เสียก่อน พอฟันโดนจะได้ตายไวๆ”

            “ก็ค่อยๆเก็บไปและกันถ้าไม่ไหวก็เรียกพี่นะ” ราดิชบอกด้วยความเป็นห่วง

            “ขอบคุณครับพี่แต่แค่สามตัวถ้าไม่ไหว ก็คงไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ไหนแล้วแหละครับ แหะๆ” คูลแมนหัวเราะแห้งๆขณะตอบ

            พวกเขารอจนมดชุดใหม่มาเกิด ก็เริ่มการเก็บระดับกับพวกมันตามที่ราดิชได้วางแผนการณ์ไว้อย่างสบายผ่านไปอีกหลายชั่วโมงจนเย็น พวกเขาก็ได้ยินเสียงคนกลุ่มใหญ่กำลังเดินทางกันเข้ามาราดิชที่จัดการมดตัวสุดท้ายเสร็จ จึงเดินไปใกล้ปากทางเพื่อดูว่ามีอะไรเกิดขึ้น

            ที่ทางเดินกลางนั้นมีกลุ่มผู้เล่นเดินผ่านไปหลายร้อยคนพวกเขากำลังมุ่งหน้าลงไปข้างล่าง ที่คิดว่าเป็นห้องที่ราชินีมดเกิดนั่นเองพอดีกับที่มีชายคนหนึ่งสังเกตเห็นราดิชยืนดูอยู่จึงเดินเข้ามาหา

            “พอดีพวกผมจะลงไปล่าราชินีมดกันคุณสนใจก็สามารถตามไปดูได้นะครับ แต่ห้ามทำอะไรนอกเหนือจากการดู สนใจไหมครับ”ชายคนนั้นเชิญชวนราดิช

            “ราชินีมดจะเกิดหรอครับผมก็อยากเห็นเหมือนกัน คงขอตามไปดูด้วยคนละกันครับ” ราดิชบอกชายคนนั้นและหันไปเรียกคูลแมนที่จัดการมดทหารองครักษ์เรียบร้อยแล้วพอราดิชบอกเรื่องราชินีมดคูลแมนก็อยากไปดูด้วย ทั้งสองจึงเข้าไปร่วมขบวนไปด้วย

        ราดิชที่อุ้มปิกามอนกับคูลแมนนั้นเดินไปกับขบวนนั้นจนลงไปสุดทาง ก็พบทางเข้าห้องห้องหนึ่งเมื่อเข้าไปในห้องก็พบว่ามันเป็นห้องขนาดใหญ่มากในตอนนี้ทั้งห้องเต็มไปด้วยผู้เล่นหลายร้อยคนที่กำลังเตรียมตัวกันอยู่

            “พวกคุณไปยืนดูได้ตรงมุมนั้นเลยนะครับนั่นเป็นที่ที่เราจัดให้คนมาดู” ชายคนนั้นชี้ไปที่มุมห้องด้านหนึ่งที่ตอนนี้มีคนหลายคนไปจับกลุ่มกันอยู่ ราดิชกับคูลแมนก็เดินไปรวมกลุ่มกับคนพวกนั้นเพื่อรอราชินีมดเกิด ส่วนชายคนนั้นก็ไปร่วมกลุ่มกับคนที่มาล่าเพื่อเตรียมตัว

            ในเกมตอนนี้นั้นสัตว์อสูรระดับจักรพรรดิที่ไม่ต้องทำการอัญเชิญหรือมีภารกิจนั้นจะมีการตกลงกันระหว่างกิลด์เพื่อผลัดกันล่าจะได้ไม่มีการขัดแย้งกันในรอบนี้นั้นเป็นรอบของกิลด์ที่ชายคนนั้นสังกัดนั่นเองในการเข้าร่วม แต่ดูเหมือนราดิชจะดวงไม่ดีเท่าไรเพราะแกนนำในการล่าครั้งนี้คือสองพี่น้องคู่ปรับเก่านั่นเองและพวกมันก็หันไปเห็นราดิชเข้าพอดี

            “นั่นมันราดิชนี่ทำไมมันมาอยู่ที่นี่ได้ หรือคิดจะมาแย่งเราล่าบอส” คาเครุพูดขึ้นทำให้ทาคาโอะที่อยู่ใกล้ๆ และกำลังเตรียมของอยู่หันไปมองตามที่พี่ชายตัวเองพูด

            “ไม่รู้สิพี่ว่าแต่เราจะทำไงกันดี ไม่แน่ว่าตอนเราล่าอยู่ มันอาจตลบหลังเราก็ได้นะ” ทาคาโอะว่าถึงความเป็นไปได้ที่จะเกิดขึ้น

            คาเครุที่ประเมินกำลังของฝ่ายตัวเองเสร็จว่าขึ้น“วันนี้เฉพาะกิลด์พี่กับของน้องคนรวมกันกว่า 700 นะ ไม่นับกิลด์เล็กที่ขอร่วมด้วยอีก200 แค่จำนวนก็เกือบพันแล้ว แต่ถ้าจะมีเรื่องกับมันคงใช้แค่คนของพวกเราก็พอ”

            ทาคาโอะเสนอความคิดขึ้นมา “เดี๋ยวผมให้คนของเราไปบอกกิลด์ที่เข้าร่วมไม่ต้องยุ่งเรื่องนี้และให้กันคนดูออกไป ดีไหมพี่”

            “เอาตามนี้ไปก่อนแล้วกันพี่ไม่รู้ว่ามันมาทำอะไร แต่หนี้แค้นครั้งก่อนต้องชำระ” คาเครุกำหมัดแน่นเมื่อนึกถึงตอนที่พวกมันทั้งหมดโดนราดิชสังหารอย่างโหดเหี้ยม

            ทางลูกน้องของทาคาโอะที่ได้รับคำสั่งให้ไปบอกหัวหน้ากิลด์ต่างๆว่าจะมีเรื่อง แต่ไม่ได้บอกว่าเป็นเรื่องอะไรก็กระจายกันไปบอกหัวหน้ากิลด์ที่มาเข้าร่วมและขอให้ไม่ยุ่งเกี่ยวเพราะเป็นเรื่องของกิลด์สองม้าเอง ซึ่งพวกหัวหน้ากิลด์อื่นก็ตกลงและเริ่มแยกตัวออกมา

            ส่วนทางราดิชนั้นเห็นการเคลื่อนไหวแปลกๆในกลุ่มคนเหล่านั้นแต่ก็ไม่ได้เอะใจว่าจะเป็นเรื่องของตัวเอง จึงยังอยู่ที่เดิมกับคูลแมนไม่ได้ไปไหนจนกระทั่งมีผู้เล่นคนหนึ่งเริ่มเดินไปไล่คนดูให้ถอยออกไป แต่เมื่อมันมาถึงจุดที่ราดิชอยู่ก็ถึงกับหน้าซีดเพราะมันจำราดิชได้นั่นเอง

            “แกมันคนของกิลด์ม้าแดงนี่ทำไมมาอยู่ที่นี่ หรือว่าเป็นพวกแกที่มาล่า” ราดิชจับดาบและถามผู้เล่นคนนั้น

            “แก! ราดิช” มันพูดได้แค่นั้นก็รีบเผ่นกลับเข้าไปยังกลุ่มของมันอย่างรวดเร็วปล่อยให้ราดิชยืนงงว่ามันเป็นอะไรกันแน่

            ผู้เล่นคนนั้นที่ตอนแรกได้รับคำสั่งว่าจะมีเรื่องและให้ไปกันผู้เล่นอื่นออกไปพอรู้ว่าคนที่ต้องสู้ด้วยคือราดิชก็กลัวแทบตายพอมันมาถึงกลุ่มก็บอกเรื่องที่เจอราดิชในกลุ่มคนดูข่าวนี้แผ่กระจายไปอย่างรวดเร็วว่าคนที่จะมีเรื่องด้วยคือราดิชที่ฆ่าล้างคน 300คนของพวกมันแต่ก็มีบางคนที่ไม่ได้ไปในตอนนั้นที่ไม่ค่อยเชื่อเรื่องที่เล่าเท่าใดนัก

            “มันจะเก่งแค่ไหนเชียวไอ้ราดิชนั่นน่ะ ข้าคนนี้จะฆ่ามันเอง” ผู้เล่นชายที่เป็นหัวหน้าหน่วยคนหนึ่งของกิลด์ม้าแดงกล่าวขึ้นอย่างคึกคะนอง

            “เอาจริงหรือลูกพี่ไว้พี่เผชิญหน้ากับมันก่อนแล้วค่อยว่ากันนะ” ลูกน้องของมันที่เคยไปตอนนั้นบอกลูกพี่ของมันอย่างกล้าๆกลัวๆ

            “แน่นอนว่ะข้าไม่กลัวมันอยู่แล้ว วะฮ่าๆ” มันหัวเราะและดูแคลนราดิชเป็นอย่างมาก

            ทางผู้เล่นส่วนใหญ่ที่โดนไล่ให้กลับก็สงสัยเหมือนกันว่าเกิดอะไรขึ้น จึงถอยไปออตรงทางเข้ากันอย่างเนืองแน่นไม่ยอมกลับไปตามที่กิลด์สองม้าบอก

            “เอาไงดีพี่ผู้เล่นส่วนใหญ่ไม่ยอมกลับตามที่บอกน่ะ แต่คนของเราพร้อมแล้ว” ทาคาโอะรายงานสถานการณ์ตอนนี้

            “ไม่ต้องสนใจแล้วเป้าหมายของเราคือราดิชคนเดียว ประกาศออกไปแบบนั้นแล้วกัน” คาเครุบอกซึ่งทาคาโอะก็หยิบเอาโทรโข่งขึ้นมา และประกาศให้คนที่ไม่เกี่ยวของถอยออกไปเพราะว่าจะจัดการกับราดิช และให้ราดิชออกมาสู้กับพวกมันคนเดียวแต่พอคำประกาศออกไปก็มีเสียงจากผู้เล่นหลายคนวิพากษ์วิจารณ์กันอย่างรวดเร็ว

            “คนเกือบพันรุมคนคนเดียวตอนแรกนึกว่าพวกมันเป็นคนดี ที่ไหนได้เลวสุดๆเลย” ผู้เล่นเอว่าขึ้น

            “นั่นสิคะตัวเองเขาสงสารผู้เล่นคนนั้นจังที่ไปมีเรื่องกับพวกมัน ไม่รู้เขาจะเป็นยังไงบ้าง”แฟนผู้เล่นเอพูดกับคนรักของตน

            “เราคงช่วยอะไรไม่ได้หรอกคนเยอะขนาดนั้น”ผู้เล่นเอบอกคนรักของตน

            “นั่นสิจะทำยังไงกัน......” และอีกหลายเสียงที่พูดคุยถึงเหตุการณ์ครั้งนี้

            ทางราดิชที่โดนเรียกให้ออกไปเขาก้าวออกไปยืนคนเดียวต่อหน้าพวกมันกว่า 700 คน อย่างไม่สะทกสะท้านเขาเคยให้โอกาสคนพวกนี้กลับตัวแล้ว แต่ว่ามันยังไม่ยอมทำและยังกลับมาหาเรื่องเขาอีกครั้งทั้งที่คราวนี้ราดิชแค่อยากมาชมดูราชินีมดเท่านั้นเองเขาตัดสินใจจัดการพวกมันอย่างเด็ดขาด

        ราดิชกล่าวขึ้นด้วยเสียงอันดังเป็นพิเศษ “นึกว่าใครที่แท้สองพี่น้องจอมหดหัวที่อาศัยลูกน้องเป็นโล่กำบังให้ตัวเองตอนสู้กับผมนั่นเอง” พอทุกคนได้ยิน ก็เกิดการวิจารณ์กันอย่างขว้างขวาง

            “พี่ราดิชครับให้ผมช่วยพี่ด้วยนะครับ” คูลแมนถลาตามราดิชออกมาพูดขึ้นพร้อมชักดาบมาเตรียมพร้อม

            “ก็ได้อยู่หรอกนะแต่พี่คงไม่มีเวลามาดูแลเรา น้องคงต้องดูแลตัวเองนะ” ราดิชยิ้มให้คูลแมนอย่างอ่อนโยนถึงจิตใจใฝ่คุณธรรมของเด็กคนนี้ความจริงคูลแมนก็ทราบเรื่องนี้จากราดิชที่เล่าให้ฟังว่าโดนพวกมันมาชวนเข้ากิลด์แต่พอปฏิเสธก็เข้ารุมโจมตี ทำให้เด็กหนุ่มมีความรู้สึกไม่ดีกับพวกนี้เท่าไรพอเห็นว่ารุ่นพี่ของตนโดนหาเรื่องจึงเข้ามาร่วมวงด้วยทันที

        “จะมีมาเพิ่มอีกคนพวกแกก็ไม่รอดอยู่ดีพวกเรามีตั้ง 700 คน พวกแกแค่สองไม่มีทางรอดแน่นอน หึหึ” คาเครุตะโกนตอบราดิช

            “เดี๋ยวจะได้รู้กัน” ราดิชโต้กลับ ก่อนหันไปบอกน้องว่า “คูลแมนระวังตัวด้วยนะพวกนี้ส่วนใหญ่มีระดับเกือบ60 ทั้งนั้นเลย” กล่าวจบเขาก็ชักดาบออกมาเตรียมพร้อมและเริ่มร่ายเวทเพิ่มความสามารถตัวเองจากนั้นก็ปล่อยจิตสังหารออกไปอย่างรุนแรงราวกับมหาสมุทรอันบ้าคลั่งเวลาเกิดพายุ

        คาเครุคิดในใจอย่างหวาดหวั่น ‘บ้าน่า คราวนี้พลังกดดันของมันมากกว่าตอนอยู่ที่ทุ่งมรณะเสียอีกมันไปทำอะไรมากันแน่’ และปล่อยจิตสังหารของตัวเองมาลดทอนแต่ก็ช่วยไม่ได้มากส่วนลูกน้องของมันก็ปล่อยจิตสังหารเข้าต้านทานหรือไม่ก็ใช้ทักษะปลดปล่อยพลังเพื่อคุ้มครองตัวเอง แต่ก็มีไม่น้อยที่ทนไม่ไหวล้มลงชักกระตุกน้ำลายฟูมปาก

        คาเครุตะรีบโกนสั่งการดังลั่น “พวกเราลุยเข้าไป พวกมันมีแค่สองคนเองนะ อย่าไปกลัวสิ” พร้อมทั้งปล่อยลูกธนูในมือตัวเองใส่ราดิชพร้อมกับที่ลูกน้องของมันเริ่มบุกเข้าหา และมีการโจมตีด้วยเวทมนตร์เข้าใส่พวกเขาราดิชวาดดาบออกไปเป็นวงกลมอย่างรวดเร็ว

            ทักษะหมื่นกระบี่รวมหนึ่ง กงล้อกระบี่!!

        กระบี่ไร้สภาพป้องกันการโจมตีระยะไกลได้ทั้งหมดส่วนพวกที่เข้าประชิดตัวนั้นถือว่ามีระดับที่สูงพอสมควร แต่เขาก็ไม่กลัวเกรงเขาสะกิดเท้าพุ่งเข้าหาคนที่อยู่ใกล้สุดด้วยความเร็วสูง และตวัดดาบฟันใส่คอหอยของอีกฝ่ายมันรวดเร็วเกินกว่าที่จะรู้ตัว จึงตายไปแบบไม่รู้ว่าโดนอะไรกันแน่

            พวกมันเห็นคนแรกที่มีระดับเกือบ 60โดนราดิชฟันตายในดาบเดียวก็ชะงักกันเป็นแถว แน่นอนว่าเขาไม่ปล่อยโอกาสนี้ไปจัดการพุ่งเข้าหาคนต่อไปและแทงใส่คอหอยอีกฝ่าย มันตวัดดาบมากันไว้ได้ แต่เขาก็พลิกดาบและฟันใส่ลำคออีกฝ่ายอย่างรวดเร็วจนเลือดสาดกระจายเขาพลิกตัวและเข้าหาคนต่อไปทันที

            ทางด้านคูลแมนก็รับมือกับพวกมันหลายคนแต่ไม่เยอะเท่าราดิชเพราะเป้าหมายหลักคือเขา แต่คูลแมนก็ใช่ว่าจะดีเพราะไม่ได้มีทักษะพิเศษแบบราดิชบวกกับพวกนี้มีระดับอยู่ที่ 60 กันเป็นส่วนใหญ่จึงทำให้เด็กหนุ่มพลาดพลั้งในที่สุด

            อ๊าก!!

            เสียงร้องของคูลแมนทำให้ราดิชชะงักหันกลับไปมองก็พบว่าคูลแมนถูกแทงเข้าที่หน้าอกและสลายกลายเป็นแสงหายในที่สุดทำให้ผู้เล่นที่เป็นอัศวินคนหนึ่งแทงดาบโดนที่ต้นแขนของราดิชอย่างจัง แต่เขาไม่สนใจกลับตวัดดาบฟันสวนใส่ลำคอของมันจนหัวหลุดกระเด็นไป

            “พวกแกตาย!!”  ราดิชที่ตอนนี้โมโหมากกระโดดขึ้นไปยืนบนอากาศและปล่อยจิตสังหารที่แฝงการฆ่าฟันอย่างรุนแรงออกไปทุกทิศทางแม้แต่คนดูก็ยังอดขนลุกไม่ได้ ถึงแม้ไม่ได้เป็นเป้าหมายของราดิชแต่ก็รู้สึกได้ถึงอันตราย ราดิชใช้เวทอาณาเขตเพื่อจัดการขั้นเด็ดขาด

            ทักษะเผ่าพันธุ์อาณาเขตเจ้าแห่งความตาย!!

            ความมืดมิดแผ่ออกจากตัวราดิชไปทุกทิศทางอย่างรวดเร็วเกินกว่าที่สองพี่น้องจะสั่งการใดๆลงไปแต่พวกมันก็รู้จักมิติแห่งนี้ดีมิติปิดกั้นถูกสร้างอย่างรวดเร็วครอบคลุมไปทั่วห้องทำให้ตอนนี้สมาชิกกิลด์สองม้าทั้งหมดตกอยู่ในอาณาเขตนี้หลายคนเริ่มทนไม่ไหวล้มลงแล้ว เขาปล่อยจิตสังหารออกไปอีกครั้งอย่างรุนแรงยิ่งกว่าเดิมและกำหนดให้ผู้ที่ตายในมิตินี้เกิดใหม่ในอีก 24 ชั่วโมง

            “บ้าจริง ตอนนี้จะหนีออกไปก็ทำไม่ได้คงมีแต่ต้องฆ่ามันเท่านั้น” คาเครุดคิดและสั่งการออกไปทันทีอย่างรวดเร็ว “พวกเราลุยเข้าไป”

            ทางราดิชนั้นตอนนี้กำลังโกรธสุดๆเขายิงเวทดาร์กแฟล์รออกไปอีกครั้ง โดยมีเป้าหมายเป็นพวกนักบวชหรือพวกโจมตีระยะไกล

            ตูม!! เปรี้ยง!!อ๊าก!! ตูม!!

            พวกมันอีกหลายสิบคนโดนสายฟ้าสีดำฟาดใส่จนกลายเป็นแสงในทันทีราดิชไม่มีการปราณีใดๆทั้งสิ้นอีกต่อไปแล้วเขาที่ตอนนี้ลอยอยู่กลางอากาศก็ยกดาบขึ้น

            ทักษะหมื่นกระบี่รวมหนึ่ง พยุหะศาสตรา!!

            กระบี่ไร้สภาพนับหมื่นถูกสร้างขึ้นและพุ่งเข้าใส่ผู้เล่นที่กำลังกระโดดเข้ามาหาเขาอย่างรวดเร็วพวกมันที่อยู่กลางอากาศจึงไม่สามารถหลบได้ทำให้มีผู้เล่นกว่าสองร้อยคนถูกสังหารไปในการโจมตีนี้

            ทาคาโอะคิดอย่างตื่นตระหนก ‘โจมตีครั้งเดียวเสร็จไปสองร้อยคนเลยหรือนี่ มันเป็นตัวอะไรกันแน่วะ’และรัวกระสุนปืนในมือใส่ราดิช แต่เขาก็ฟาดฟันดาบจัดการกระสุนนั้นได้อย่างง่ายดาย

            ราดิชบอกเสียงเหี้ยม “ผมก็แค่มาดูเฉยๆ แต่พวกคุณกลับมาหาเรื่องพวกผมเองนะ” และใช้ทักษะอีกครั้ง

            ทักษะหมื่นกระบี่รวมหนึ่งดาบเดียวสะท้านโลกา!!

            กระบี่ไร้สภาพขนาดใหญ่ถูกสร้างขึ้นออกมาจากดาบที่ราดิชถืออยู่เขาตวัดดาบยักษ์นั่นเข้าฟาดฟันใส่ผู้เล่นอย่างรวดเร็วทำให้มีผู้เล่นนับร้อยกลายเป็นแสงหายไป พร้อมกับกระบี่ไร้สภาพที่หายไปเช่นกัน

            “แย่ที่สุด สงสัยนี่จะเป็นการคิดผิดของเราอีกแล้ว”คาเครุหวาดวิตกถึงสถานการณ์ที่เป็นอยู่ ก็ถอยหลังหลบไปอยู่หลังลูกน้องขณะที่ทุกคนถอยหนี ก็มีเสียงชายหัวหน้าหน่วยที่เคยดูถูกราดิชดังขึ้น “ทำไมไม่บอกว่ามันโหดขนาดนี้วะ”

            “ผมบอกแล้วแต่ลูกพี่ไม่ฟังเองสงสัยงานนี้ได้ตายหมู่อีกแน่เลย” ลูกน้องที่แอบอยู่หนังลูกพี่บอกอย่างกังวลทางราดิชนั้นพุ่งลงพื้นและใช้ก้าวพริบตาอย่างต่อเนื่องเพื่อโจมตีเหล่านักเวทและนักบวชอย่างรวดเร็ว

            ฉัวะ!! อ๊าก!! โอ๊ย!! ฉูด!!! ตูม!!

            เสียงการฆ่าฟันดังออกมาอย่างต่อเนื่องตอนนี้ทุกที่ที่ราดิชผ่านมีแต่กลิ่นคาวเลือดและคราบเลือดของผู้เล่นกิลด์สองม้าสาดกระจายอยู่ทั่วไปทำให้พวกมันที่เหลือที่ไม่เคยเจอราดิชเริ่มหวาดกลัวขึ้นส่วนทางผู้เล่นที่เข้ามาชมดู ได้แต่ลุ้นว่าเหตุการณ์จะเป็นอย่างไร เพราะไม่สามารถมองเห็นด้านในได้นั่นเอง