แสงไฟสีอำพันอบอุ่นทาบทาอยู่บนผนังกระจกของห้องสวีทชั้น 25 ของโรงแรม The Grand กลิ่นหอมสะอาดของผ้าปูที่นอนซาตินผสมกับกลิ่นซิตรัสอ่อนๆ ของเครื่องปรับอากาศที่ถูกตั้งไว้เย็นจัดเพื่อกลบเกลื่อนความร้อนรุ่มที่กำลังจะอุบัติขึ้น พลอยนั่งอยู่บนโซฟากำมะหยี่สีเข้ม สวมชุดคลุมอาบน้ำผ้าไหมสีนู้ดที่เปิดเผยเรียวขาอ่อนนุ่ม เธอจิบไวน์แดงช้าๆ ดวงตาคู่สวยจ้องมองออกไปยังแสงไฟระยิบระยับของกรุงเทพฯ ยามค่ำคืน แต่ในแววตานั้นกลับเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและความรู้สึกผิดชอบชั่วดีที่กำลังถูกบดขยี้
กรเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยผ้าขนหนูผืนเดียวที่พันรอบเอว เขาดูหอบหายใจเล็กน้อย อาจไม่ใช่เพราะความเหนื่อย แต่เป็ความตื่นเต้นที่สะสมจากการกระทำที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อสัปดาห์ก่อนหน้านี้ ความสัมพันธ์ของพวกเขาได้เปลี่ยนไปอย่างถาวรแล้ว จากแม่เลี้ยงและลูกเลี้ยง กลายเป็หุ้นส่วนในความลับที่ร้อนแรงที่สุดในชีวิต
"มิ้นต์ใกล้ถึงรึยัง?" กรเอ่ยถาม เสียงแหบต่ำ
พลอยวางแก้วไวน์ลงบนโต๊ะกระจก แล้วหันมาสบตาลูกเลี้ยงอย่างท้าทาย "ใกล้แล้ว... เธอดูไม่สบายใจนะกร"
"ใครจะสบายใจได้ลง เมื่อต้องทำเื่บ้าๆ แบบนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า" กรตอบกลับอย่างตรงไปตรงมา แต่ริมฝีปากของเขากลับยกยิ้มเล็กน้อย เขายอมรับว่าร่างกายเขาเสพติดความตื่นเต้นนี้แล้ว
"ความผิดบาปมันหอมหวานเสมอ กร... โดยเฉพาะเมื่อมันมีราคาที่ต้องจ่าย" พลอยลุกขึ้นยืนแล้วเดินเข้าประชิดตัวกร เธอใช้มือข้างหนึ่งลูบไล้แผงอกที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามของเขา ก่อนจะโน้มตัวลงไปกระซิบข้างหู "วันนี้เธอต้องทำมากกว่าที่เคยทำให้ฉันเห็น... ทำให้เราทั้งคู่"
เสียงกริ่งประตูช่วยดึงพวกเขาออกจากความเร่าร้อนชั่วขณะ มิ้นต์เดินเข้ามาในห้อง ใบหน้าของเธอซีดเผือด แต่ดวงตากลับเต็มไปด้วยความ้าที่พยายามปกปิดภายใต้ความกลัว เธอสวมชุดเดรสสายเดี่ยวสีดำเรียบๆ ที่ดูเหมือนจะพยายามปิดบังทุกอย่าง
"ฉัน... ฉันไม่น่ามาเลย" มิ้นต์พึมพำ ขณะที่พยายามหลีกเลี่ยงการสบตาทั้งของกรและพลอย
"ไม่จริงหรอก มิ้นต์" พลอยเดินเข้ามาหาเพื่อนรัก แล้วใช้ปลายนิ้วเชยคางมิ้นต์ขึ้น "เธอรู้ดีว่าทำไมเธอถึงมาที่นี่"
พลอยไม่รอให้มิ้นต์ตอบ เธอรวบร่างเพื่อนรักเข้ามาในอ้อมกอด แล้วเริ่มจูบอย่างดูดดื่ม จูบที่รุนแรงและเร่งเร้า ชดเชยความลังเลใจที่มิ้นต์แสดงออกมา พลอยบดเบียดริมฝีปากเข้าหากันอย่างบ้าคลั่ง ลิ้นร้อนสอดประสานกันอย่างชำนาญ มิ้นต์เริ่มตอบสนองอย่างเชื่องช้า แต่ไม่นานนัก ความยับยั้งชั่งใจก็ถูกกลืนหายไปโดยสิ้นเชิง มือของมิ้นต์กำรอบชุดคลุมผ้าไหมของพลอยแน่นเพื่อยึดเหนี่ยว
พลอยผลักมิ้นต์ให้ถอยหลังจนแผ่นหลังของเธอชนเข้ากับกำแพงห้องเย็นเฉียบ พลอยใช้ความสูงของตัวเองกดดันมิ้นต์ เธอเริ่มปลดซิปชุดเดรสของมิ้นต์อย่างช้าๆ เสียงซิปที่รูดลงมาในความเงียบนั้นดังชัดเจนกว่าเสียงรถยนต์ด้านนอก ชุดเดรสสีดำหลุดร่วงลงสู่พื้น เผยให้เห็นเรือนร่างที่บอบบาง แต่เต็มไปด้วยความตึงเครียดของเพื่อนรัก
พลอยใช้ลิ้นเลียไปตามซอกคอและกระดูกไหปลาร้าของมิ้นต์ มิ้นต์เงยหน้าขึ้นรับัั ร่างกายของเธอบิดเร้าด้วยความเสียวซ่าน พลอยหยุดที่เนินอกของมิ้นต์แล้วบรรจงใช้ปากยอดอกสีอ่อนอย่างช้าๆ ดูดดึงและคลึงเคล้นจนยอดอกนั้นแข็งตัวเป็ไต พลอยใช้ฟันขบเบาๆ ทำให้มิ้นต์ร้องซี๊ดออกมาด้วยความปวดปนสุข
กรที่ยืนดูอยู่ใกล้ๆ รู้สึกเหมือนเส้นเืในกายกำลังจะปริแตก ความ้าที่พลอยสร้างขึ้นในบรรยากาศนั้นรุนแรงจนเขาแทบทนไม่ไหว
"กร... มานี่สิ" พลอยสั่งด้วยน้ำเสียงที่กระเส่าและเปี่ยมด้วยอำนาจ
กรเดินเข้าไปหาอย่างรวดเร็ว พลอยยังคงใช้ปากปรนนิบัติหน้าอกของมิ้นต์อย่างต่อเนื่อง แต่เธอใช้มืออีกข้างฉีกผ้าขนหนูที่พันรอบเอวของกรออกอย่างไม่รีบร้อน ทำให้แก่นกายที่แข็งขืนและชี้โด่อยู่แล้วกระดอนขึ้นมาด้วยความ้า
พลอยจับแก่นกายของกรไว้มั่น ก่อนจะนำไปแนบกับช่องทางลับที่กำลังเปียกชุ่มของมิ้นต์ ช่องทางที่ยังคงบวมและแดงก่ำจากการเล้าโลมของพลอย
"มิ้นต์... วันนี้เธอจะต้องรับบทหนักหน่อยนะ" พลอยกระซิบเสียงต่ำ "เงยหน้าขึ้น มองฉัน... และรับของขวัญจากลูกชายของฉันซะ"
พลอยผลักให้มิ้นต์นั่งคุกเข่าลงกับพื้นพรมหนานุ่มอย่างรวดเร็ว ทำให้มิ้นต์อยู่ในตำแหน่งที่เหมาะสม พลอยใช้มือรวบผมของมิ้นต์ไว้แน่น แล้วดึงศีรษะให้เงยขึ้น ก่อนจะประคองแก่นกายของกรที่กำลังพองโตไปด้วยเืฝาดให้จ่ออยู่ที่ปากของมิ้นต์
ความรู้สึกผิดและความตื่นเต้นโจมตีมิ้นต์พร้อมกัน เธอรู้ว่าเธอไม่ควรทำ แต่คำสั่งของพลอยนั้นดุดันเกินกว่าจะขัดขืน มิ้นต์อ้าปากออกอย่างลังเล ก่อนที่พลอยจะกดศีรษะของเธอให้ความเป็ชายทั้งหมดของกรเอาไว้
"อ่า... แม่" กรครางออกมาอย่างควบคุมไม่ได้ เมื่อความร้อนชื้นจากปากของมิ้นต์ห่อหุ้มแก่นกายของเขาไว้แน่น มิ้นต์เริ่มดูดดึงและชักรูดอย่างเชื่องช้าและระมัดระวัง แม้ว่าจะเป็การกระทำที่เต็มไปด้วยความขัดแย้งในใจ แต่สัญชาตญาณกลับนำพาให้เธอทำมันอย่างดีเยี่ยม
พลอยยิ้มอย่างพึงพอใจ เธอปล่อยมือออกจากศีรษะของมิ้นต์ แล้วเดินไปที่เตียง เธอทิ้งตัวลงนอนราบไปกับผ้าปูที่นอนซาตินสีขาว แล้วเรียกรกรให้ตามมา
"เร็วเข้า กร... ฉันอยากให้เธอเข้าสู่ร่างของฉันตอนนี้เลย"
กรดึงตัวเองออกจากปากของมิ้นต์อย่างหอบหายใจ เขาจัดการสวมถุงยางอนามัยอย่างเร่งรีบ แล้วทรุดตัวลงระหว่างเรียวขาของพลอยที่อ้าออกอย่างเชื้อเชิญ พลอยจ้องมองมิ้นต์ที่ยังคงนั่งคุกเข่าอยู่ด้านล่างด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยอำนาจและเชื้อเชิญ
"อย่าหยุดนะมิ้นต์" พลอยสั่งเสียงแ่ แต่เต็มไปด้วยความตึงเครียด "ดูเรา... และทำให้ฉันถึงจุดสุดยอด"
กรไม่รอช้า เขาโถมตัวเข้าใส่พลอยอย่างดุดันทันทีที่ได้รับการเชื้อเชิญ เสียงเนื้อกระทบเนื้อดัง ตับๆ เป็จังหวะหนักหน่วงและเร่งเร้า พลอยร้องครางออกมาด้วยความสุขสม ขณะที่แก่นกายของกรกระแทกเข้าสู่จุดที่อ่อนไหวที่สุดของเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า
มิ้นต์นั่งมองการกระทำเบื้องหน้าด้วยความรู้สึกที่ผสมปนเประหว่างความผิดบาป ความริษยา และความกระหายใคร่ พลอยที่อยู่้าเตียงยังคงสบตาเธออยู่ตลอดเวลา การกระทำนี้มันไม่ใช่แค่เื่ทางกาย แต่มันคือเกมทางจิตวิทยาที่พลอยกำลังเล่นเพื่อผูกมัดพวกเขาทั้งสองคนไว้กับความลับนี้
พลอยบีบสะโพกของกรแน่น เพื่อควบคุมทิศทางการกระแทกของเขา ให้มันลึกซึ้งและเ็ปอย่างน่าพอใจ
"เร็ว... อีก... กร... เร็วอีก!"
จังหวะที่รุนแรงและร้อนแรงขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งถึงจุดที่ทั้งห้องดูเหมือนจะสั่นะเืตามแรงกระแทก กรจับไหล่ของพลอยไว้แน่น ดวงตาของเขาปิดลงด้วยความทรมานปนสุข เขาปลดปล่อยความรู้สึกทั้งหมดออกไปในการกระทุ้งครั้งสุดท้าย น้ำรักอุ่นๆ ถูกปลดปล่อยลงในถุงยางอนามัย
ทันทีที่กรเสร็จสม มิ้นต์ที่นั่งอยู่ด้านล่างก็รู้สึกเหมือนร่างกายของเธอถูกคลื่นความ้าซัดสาดอย่างรุนแรง เธอร้องครางออกมาเบาๆ ขณะที่น้ำรักสีใสไหลเยิ้มลงมาตามขาของเธอ
พลอยมองเห็นปฏิกิริยานั้นอย่างชัดเจน เธอผลักกรออกแล้วนั่งชันเข่าขึ้นมาบนเตียง พลอยกวักมือเรียกมิ้นต์ด้วยท่าทางที่เปี่ยมไปด้วยชัยชนะ
"มานี่ มิ้นต์... คราวนี้ถึงตาเธอแล้ว"
มิ้นต์คลานขึ้นไปบนเตียงอย่างเชื่องช้า เธอเต็มไปด้วยความ้าที่ถูกปลุกขึ้น แต่ก็ยังคงมีความลังเลฉายชัดอยู่ในแววตา
"กลัวอะไร มิ้นต์" พลอยกระซิบอย่างอ่อนโยน แต่แฝงด้วยความกดดัน "เราคือครอบครัวเดียวกันแล้ว ไม่มีความลับระหว่างเราอีกต่อไป"
พลอยล้มตัวลงนอนอีกครั้ง แล้วดึงมิ้นต์ขึ้นมาอยู่้า พลอยจ้องมองความลังเลในดวงตาของเพื่อนรัก ก่อนจะยื่นมือไปเปิดซองถุงยางอันใหม่ แล้วส่งให้มิ้นต์เป็สัญญาณว่าเธอจะต้องเป็คนควบคุมเกมนี้เอง
มิ้นต์รับถุงยางอนามัยด้วยมือที่สั่นเทา เธอรู้ดีว่าเธอไม่มีทางถอยหลังกลับไปได้อีกแล้ว...
ความเร่าร้อนที่แฝงด้วยความผิดบาปนั้นหอมหวานเหลือเกิน...
ถ้าอยากรู้ว่ามิ้นต์จะยอมถลำลึกขนาดไหน และกรจะรับบทบาทนี้อย่างไร อย่าลืมติดตามบทต่อไป!
เก็บเข้าคลัง และคอมเมนต์ให้กำลังด้วยนะ!