ระบบจักรพรรดิแห่งวันสิ้นโลก-วิวัฒนาการไร้ขีดจำกัด 【จบ】

        ถังฮ่าวหลับตาลงเพื่อสงบจิตจากนั้นฝ่ามือทั้งสองข้างก็ตบลงบนผิวน้ำอย่างเร็ว!

        เพียะ!

        ทันใดนั้นก็เกิดละอองน้ำสาดกระเซ็น

        ร่างของถังฮ่าวพุ่งทะยานขึ้นจากน้ำเท้าทั้งสองข้างก็ขยับก้าวเดินบนผิวน้ำราวกับสายลม!

        เพียะเพียะ เพียะ!

        ละอองน้ำสาดกระเซ็นไม่หยุดตอนแรกจางเสี่ยวเหาเห็นถังฮ่าวก้าวเดินบนผิวน้ำได้ก็จริงแต่ก็เห็นชัดว่าเท้าข้างหนึ่งได้จมลึกลงไปในน้ำ ถ้าลงน้ำหนักที่เท้าข้างหนึ่งร่างกายของเขาก็จะเอียงเล็กน้อยคล้ายกับนักท่องเที่ยวที่กำลังเหยียบกระดานโต้คลื่นในทะเล

        ทว่าหลังจากนั้นไม่นานจางเสี่ยวเหาก็พบว่าร่างกายของถังฮ่าวที่เอียงเล็กน้อยค่อยๆ ทรงตัวกลับมาเป็นปกติ และการที่เท้าข้างหนึ่งจมลึกส่วนอีกข้างหนึ่งถูกกดลึกจนจมอยู่ใต้น้ำที่ลึกกว่าก็ค่อยๆ ลอยขึ้นอย่างรวดเร็วจนในที่สุดเขาก็สามารถลอยตัวแตะสัมผัสผิวน้ำได้อย่างที่เคยเห็นในนิยายละครโทรทัศน์ และภาพยนตร์

        จางเสี่ยวเหาอ้าปากกว้างจนสามารถยัดไข่เป็ดลงไปได้ทั้งฟอง!

        หัวหน้านี่ช่าง...สุดยอดไปเลย!

        นี่มันวิชาตัวเบาแบบเหาะเหินเดินน้ำอย่างที่เล่าลือกัน!

        หัวหน้ากำลังจะบรรลุเป็นเซียนแล้ว!

        แต่ครู่เดียวดวงตาของจางเสี่ยวเหาก็ฉายแววกังวล

        แย่แล้ว!หัวหน้ากำลังมุ่งหน้าไปกลางทะเล เพียงแค่ช่วงเวลาสั้นๆ ไม่กี่อึดใจนี้เขาก็ลอยตัวจนออกห่างจากชายฝั่งไปมากกว่าสามร้อยเมตรแล้ว

        จางเสี่ยวเหากวาดตามองทว่าครู่เดียวก็หน้าเปลี่ยนสี!

        เพราะทุกครั้งที่ถังฮ่าวย่ำน้ำลงไปก็จะเกิดเกลียวคลื่นซัดกระเซ็น!

        นี่ไม่เหมือนวิชาตัวเบาแบบเหาะเหินเดินน้ำของยอดฝีมือในยุทธจักรเลยสักนิดแต่กลับคล้ายกับมีลูกปืนใหญ่จำนวนมากถูกปล่อยลงน้ำรอบตัวเขามากกว่า

        นี่มันช่างน่าตกตะลึงไปใหญ่แล้ว!

        ความเคลื่อนไหวอันรุนแรงนี้ได้ดึงดูดความสนใจจากสัตว์ทะเลกลายพันธุ์ขนาดใหญ่หลายตัวที่อยู่ในน้ำ

        จางเสี่ยวเหามองเห็นระลอกคลื่นขนาดใหญ่สามลูกกำลังซัดเข้าหาถังฮ่าวด้วยความเร็วที่น่าตกใจจากระยะไกล

        แย่แล้ว!

        จางเสี่ยวเหารีบตะโกน“หัวหน้า พี่ฮ่าว พี่ฮ่าว!”

        เมื่อเห็นว่าถังฮ่าวไม่มีท่าทีตอบสนองจางเสี่ยวเหาก็กัดฟันแน่น ร่างกายสูงใหญ่ของเขาพุ่งลงไปในน้ำราวกับปลาก่อนจะว่ายน้ำออกไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว

        ...

        “ฉันคือปลาน้อยส่วนเธอนั้นคือนกบนฟ้า

        หากไม่ใช่เพราะเธอพลาดพลั้งร่วงหล่นลงมา

        หากไม่ใช่เพราะฉันเงยหน้ามองขึ้นไป

        คงไม่มีความรักต้องห้ามเช่นนี้เกิดขึ้น

        เธอคือผู้กล้าฉันคือโชคชะตา

        เธอคือนกน้อยที่โบยบินไปได้ทุกที่

        ส่วนฉันคือปลาที่ไร้ซึ่งอุณหภูมิในตัว…

        ดอกไม้ที่ผลิบานในฤดูใบไม้ผลิจะล่วงรู้ถึงผลไม้ในฤดูใบไม้ร่วงได้อย่างไร

        ความเจ็บปวดในวันนี้จะให้อภัยความมืดบอดในวันวานได้อย่างไร

        นกน้อยจะรักปลาในน้ำได้อย่างไรกัน

        นกน้อยกับปลา…”

        จู่ๆบทเพลงหนึ่งก็ผุดขึ้นมาในหัวของถังฮ่าว ท่ามกลางเสียงเพลงที่ไพเราะนั้น ถังฮ่าวรู้สึกว่าตัวเองกลายเป็นปลาและนกน้อยไปและนี่ก็เป็นภาพที่งดงามราวกับนกน้อยกับปลาน้อยกำลังเล่นกันอย่างสนุกสนาน

        “ติ๊ง!ยินดีด้วยที่ท่านได้รับทักษะใหม่ ต้องการบันทึกลงในช่องทักษะหรือไม่?” ทันใดนั้นก็มีเสียงระบบดังขึ้นในหัวของถังฮ่าว!

        ถังฮ่าวรู้สึกราวกับว่าตัวเองตื่นจากความฝันทันที!

        อะไรนะทักษะใหม่งั้นหรือ?

        ต้องบันทึกอยู่แล้ว!

        บันทึก!

        หือตั้งชื่อได้ด้วยเหรอ?

        เพลงเมื่อครู่ผุดขึ้นมาในหัวของเขาและถังฮ่าวก็ไม่ลังเลเลยสักนิดที่จะตั้งชื่อนกกับปลาลงไป!

        บัดนี้ช่องทักษะใต้กรงขังหนามได้มีทักษะใหม่ปรากฏขึ้นและมันก็คือนกกับปลา

        ครู่เดียวถังฮ่าวก็รู้สึกตัวว่าร่างกายของเขากำลังจมลงใต้น้ำ!

        เพราะเสียงของระบบที่ดังขึ้นอย่างกะทันหันนี้ทำให้ถังฮ่าวเสียสมาธิจิตของเขาจึงหลุดออกจากสภาวะนั้นจนร่างกายจมลงไปในน้ำ!

        ทันทีที่รู้สึกตัวถังฮ่าวก็เห็นเงาดำขนาดใหญ่พุ่งเข้ามาหาเขาด้วยความเร็วสูง ก่อนที่น้ำทะเลจะแยกออกจากกันปากใหญ่ที่เต็มไปด้วยฟันอันแหลมคมก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า!

        สิ่งนี้มันอ้าปากและกัดลงมาอย่างรวดเร็ว!

        ถังฮ่าวรีบยื่นมือทั้งสองข้างออกไป!

        มือทั้งสองข้างของเขากลายเป็นคีมขนาดใหญ่ที่ง้างปากของปลากลายพันธุ์ตัวมหึมาตัวนี้ไว้อย่างรวดเร็วด้วยพละกำลังอันมหาศาลนี้จึงทำให้ปลากลายพันธุ์ตัวมหึมาตัวนี้ไม่สามารถหุบปากได้!

        ตู้ม!

        ละอองน้ำสาดกระเซ็นหัวปลาขนาดใหญ่โผล่ขึ้นมาบนผิวน้ำ และในขณะเดียวกันร่างกายของถังฮ่าวก็พุ่งทะยานขึ้นมาจากน้ำด้วยเช่นกันทว่ามือทั้งสองข้างของเขายังคงง้างปากของปลาตัวนั้นไว้อยู่ จึงทำให้เขาดูเหมือนกำลังห้อยตัวอยู่บนหัวของปลาตัวมหึมา

        จางเสี่ยวเหาที่ว่ายน้ำตามหลังมาเห็นก็ตกตะลึงอีกครั้ง!

        “พี่ฮ่าวพี่ฮ่าว หัวหน้า!” จางเสี่ยวเหาตะโกนด้วยความร้อนใจ

        สิ่งที่ทำให้จางเสี่ยวเหาน้ำตาแทบไหลก็คือในที่สุดถังฮ่าวก็เกิดการตอบสนองแล้ว

        “ให้ตายสิเสี่ยวเหา ทำไมนายถึงมาที่นี่?” ถังฮ่าวหันไปมองพอเห็นจางเสี่ยวเหาว่ายน้ำเข้ามาหาแล้วก็ตกใจก่อนจะรู้สึกอบอุ่นหัวใจและตวาดดังตาม

        “เร็วเข้า!ปล่อยลูกไฟขนาดใหญ่ใส่เจ้าตัวนี้เร็ว!”

        ฟ้าว!

        ลูกไฟขนาดใหญ่พุ่งออกไปก่อนจะอัดเข้าใส่ปากของปลาที่ถูกถังฮ่าวง้างเอาไว้!

        ถังฮ่าวออกแรงส่งตัวเองให้ถอยหลังในขณะเดียวกันก็ตะโกนบอกจางเสี่ยวเหาที่อยู่ข้างหลังด้วย

        “เสี่ยวเหาถอยออกมา!”

        จางเสี่ยวเหาเห็นปลาตัวใหญ่อีกสองตัวกำลังว่ายน้ำเข้ามาใกล้จึงรีบหันหลังกลับและว่ายน้ำไปที่ชายหาดอย่างรวดเร็ว

        ลูกไฟอัดระเบิดขึ้นในปากของปลากลายพันธุ์ตัวนั้นแต่ที่ร้ายแรงยิ่งกว่านั้นก็คือตอนที่ถังฮ่าวดีดตัวออกไป เขาก็ได้ปิดปากของปลาตัวนั้นไว้จึงทำให้แรงระเบิดทั้งหมดของลูกไฟอัดระเบิดขึ้นในปากของมัน!

        ผนังช่องปากและลำคอเป็นเนื้อที่บอบบางมากทันใดนั้นดวงตาของปลากลายพันธุ์ตัวนี้ก็เบิกโพลง เหงือกทั้งสองข้างก็มีควันและประกายไฟพวยพุ่งออกมา

        ความเจ็บปวดอย่างรุนแรงทำให้ปลากลายพันธุ์ตัวนี้คลุ้มคลั่งและเริ่มพุ่งชนไปทั่วอย่างแรง!

        ปลาตัวใหญ่ที่อยู่ทางด้านขวาที่กำลังพุ่งเข้ามาใกล้ไม่รู้ว่าปลากลายพันธุ์ตัวนี้เกิดคลุ้มคลั่งไปแล้วจึงถูกหางขนาดมหึมาของมันฟาดเข้าอย่างจัง

        การโจมตีครั้งนี้รุนแรงมาก!

        แม้ว่าปลากลายพันธุ์ที่อยู่ด้านหลังจะมีพละกำลังแข็งแกร่งแต่พอถูกฟาดเข้าที่หัวแล้วก็ทำให้มันมึนงงจนตาลาย

        เนื่องจากประสบการณ์แปลกประหลาดเมื่อครู่จึงทำให้ตอนที่ถังฮ่าวลอยอยู่กลางอากาศรู้สึกได้ถึงกลิ่นคาวของน้ำทะเล และมองเห็นน้ำทะเลที่ไม่ค่อยใสสะอาดเพราะฝนที่ตกลงมาอย่างหนักเมื่อเช้านี้แล้วก็รู้สึกแปลกใหม่ไม่น้อย!

        ทันใดนั้นถังฮ่าวก็รู้สึกราวกับว่าตัวเองกลายเป็นนกน้อยที่กำลังโบยบินอยู่เหนือทะเล

        นกกับปลา

        ทักษะใหม่นี้มันคืออะไรกันแน่?

        ด้วยความอยากรู้อยากเห็นและความคาดหวังนี้เองถังฮ่าวจึงเลือกใช้ทักษะใหม่ระดับ 1 นี้อย่างไม่ลังเล!

        ทันทีที่ใช้ทักษะนี้ถังฮ่าวก็รู้สึกราวกับว่ามีปีกที่มองไม่เห็นปรากฏขึ้นที่ใต้รักแร้ของเขา! บัดนี้ร่างกายของเขาเบาหวิวสิ่งสำคัญที่สุดคือสายลมที่พัดผ่านร่างกายทำให้เขารู้สึกอบอุ่นอย่างประหลาด

        เขาสามารถสัมผัสได้อย่างชัดเจนถึงวงโคจรและพลังของสายลมแถมยังรู้สึกว่าสายลมกำลังขับขานบทเพลงอย่างเลือนรางด้วย!

        ครู่เดียวถังฮ่าวก็รู้สึกว่าความเร็วที่เขาร่วงตกลงสู่ผิวน้ำเริ่มช้าลงก่อนที่ปลายเท้าจะแตะสัมผัสกับผิวน้ำ!

        ความรู้สึกประหลาดแล่นผ่านร่างกายของถังฮ่าวราวกับกระแสไฟฟ้า!

        ทันใดนั้นก็มีเสียงดังขึ้น!

        ตู้มตู้ม ตู้ม!

        ชั่วขณะที่เท้าทั้งสองข้างของถังฮ่าวแตะสัมผัสกับเกลียวคลื่นก็มีเสียงเบาดังขึ้นเขาถอยหลังกลับไปยังชายหาด หลังจากเหยียบลงบนเกลียวคลื่นไปได้ไม่กี่ครั้ง ถังฮ่าวก็ไล่ตามจางเสี่ยวเหาที่กำลังว่ายน้ำไปที่ชายหาดอย่างรวดเร็วได้ทัน!

        จางเสี่ยวเหาตะลึงอีกครั้ง!

        บ้าไปแล้ว!หัวหน้าวิวัฒนาการจนกลายเป็นยอดฝีมือในนิยายแล้ว!