ทลายสวรรค์ กลืนพิภพ

"ตาย...!"

กาโช่ประกาศกร้าวขณะคลื่นพลังมหาศาลพุ่งเข้าหานาฟ

ในเสี้ยววินาทีที่ลาวาเกือบสัมผัสตัว นาฟยกข้อมือซ้ายขึ้นอย่างฉับพลันกำไลที่ข้อมือเขาส่องประกายแปลกประหลาด ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นโล่ขนาดใหญ่ที่แข็งแกร่งโล่นั้นเปล่งประกายผิวพรรณที่แปลกตา พร้อมลวดลายสลักโบราณที่ดูราวกับมีชีวิต

“ตูมมมมม!”

คลื่นลาวาปะทะกับโล่เสียงดังสนั่นแต่แทนที่นาฟจะถูกเผาไหม้เป็นจุณพลังความร้อนกลับไม่สามารถทะลุผ่านโล่ประหลาดนั้นได้ อย่างไรก็ตามพลังทำลายของกาโช่รุนแรงเกินกว่าที่นาฟจะต้านไหว

โล่ของเขาช่วยป้องกันความร้อนแต่แรงกระแทกมหาศาลยังส่งตัวนาฟปลิวกระเด็นไปไกล

“โครมมม!”

ร่างของนาฟพุ่งไปชนกับผนังถ้ำด้านหลังอย่างแรงจนเกิดเสียงดัง  หินถล่มลงมารอบตัวเขานาฟรู้สึกเจ็บปวดไปทั้งร่าง ลมหายใจหอบเหนื่อย

กาโช่หยุดหัวเราะ ดวงตาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ"อะไรนะ? นั้น....นั้นมันโล่อะไร?"

นาฟกัดฟัน ลุกขึ้นยืนอย่างยากลำบาก

ในขณะที่กาโช่ยังคงตั้งคำถามกับโล่ประหลาดของนาฟ   ทีน่าก็ฉวยโอกาสสำคัญนั้นพุ่งตัวเข้าหากาโช่ด้วยความเร็วอันน่าเหลือเชื่อลาวาอันร้อนแรงไหลวนรอบร่างกายของเธอก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นหอกยาวที่ดูราวกับหลอมจากเปลวไฟบริสุทธิ์

“ฟู่มมม!”

เสียงพลังของทีน่าดังสะเทือนถ้ำ พลังทั้งหมดของเธอถูกอัดแน่นในหอกนั้นขณะที่เธอพุ่งตรงไปยังกาโช่ หอกลาวาฟาดใส่ด้วยความเร็วราวกับสายฟ้า

กาโช่รีบเรียกเกราะโลกาขึ้นมาป้องกันอีกครั้งมือยกขึ้นพร้อมกับตั้งสมาธิ แต่สิ่งที่เกิดขึ้นกลับทำให้เขาชะงักใบหน้าที่เต็มไปด้วยความมั่นใจพลันเปลี่ยนเป็นความตกใจอย่างเห็นได้ชัด

เกราะโลกา...นิ่งสนิท ไม่มีแสงแห่งชีวิตไม่มีการตอบสนองใดๆ มันเหมือนกับถูกตัดขาดจากพลังของเขาโดยสิ้นเชิงกาโช่พยายามใช้พลังควบคุมมันอีกครั้ง แต่เกราะโลกาก็ยังคงอยู่นิ่งเฉย

"นี่มัน...เกิดอะไรขึ้น?"

กาโช่อุทานออกมา ดวงตาเบิกกว้างด้วยความสับสน

ทีน่าไม่ปล่อยให้เขามีโอกาสไตร่ตรองเธอเสริมแรงเข้าสู่หอกของเธอและโจมตีอย่างเต็มที่

กาโช่ที่ไร้เกราะโลกาไม่มีทางเลือกอื่น

นอกจากใช้พละกำลังและพลังของตัวเองเข้าต้านรับการโจมตีที่รุนแรงนั้น

“เปรี้ยยยง!”

เสียงปะทะดังสะท้อนทั่วถ้ำ พลังลาวาและเปลวไฟกระจายออกมารอบทิศหินในถ้ำถูกเผาจนหลอมละลาย

“อั๊กกกก!”

กาโช่กระอักเลือด ร่างของเขาโซเซถอยไปสองสามก้าวพลังของทีน่าที่ถูกอัดแน่นในหอกนั้นหนักหนาเกินกว่าจะรับได้โดยง่าย

"ปะ.....เป็นไปไม่ได้!เกราะโลกาไม่มีวันทรยศข้า!"

กาโช่คำรามลั่นสายตาของเขาเต็มไปด้วยความโกรธแค้นปนความหวาดหวั่น

ทีน่าฉวยจังหวะนั้น ชิงระยะห่างถอยออกมาเธอหอบเหนื่อย แต่แววตาแฝงไปด้วยความมุ่งมั่น

"เจ้าเริ่มเข้าใจแล้วใช่ไหม กาโช่ว่าสิ่งที่เจ้าแย่งชิงมานั้น...ไม่ใช่ของที่จะเชื่อฟังคนเช่นเจ้าได้ตลอดไป"

ในมุมหนึ่งของถ้ำนาฟที่ยังคงเฝ้าดูเหตุการณ์จากระยะไกล

กาโช่ยืนโซเซ โลหิตไหลจากบาดแผลที่แขนและไหล่เขากำหมัดแน่น สายตาวาวโรจน์เต็มไปด้วยความหวาดหวั่นและโกรธแค้นราวกับพยายามทำความเข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้น "นี่มันเรื่องบ้าอะไร เกราะโลกา...มันปฏิเสธข้า!"

ทันใดนั้นสายตาของกาโช่พลันหันไปจับจ้องที่มุมหนึ่งของถ้ำซึ่งนาฟยืนอยู่ร่างของเด็กหนุ่มที่ดูธรรมดา แต่มีโล่ประหลาดอยู่ในมือ ทำให้เขาต้องจดจ่อ

"เจ้า...เจ้านั่นเอง!"

กาโช่คำรามลั่นน้ำเสียงเต็มไปด้วยโทสะที่ยากจะระงับ "เจ้าทำอะไรกับเกราะของข้า เจ้าหนูสกปรก!"

นาฟยืนนิ่ง ไม่ได้ตอบโต้คำตะโกนนั้นแต่จ้องมองกาโช่ด้วยสายตานิ่งสงบ

กาโช่เริ่มเชื่อมโยงทุกอย่างเข้าด้วยกันเขายกมือขึ้นชี้ไปที่นาฟ ดวงตาเต็มไปด้วยความชิงชัง

"เด็กที่ใช้พลังได้แค่ระดับ 3  เจ้าคิดว่าตัวเองมีสิทธิ์มายุ่งกับข้าอย่างนั้นหรือ?เกราะโลกานี่เป็นสมบัติล้ำค่าที่แม้แต่ผู้ใช้พลังระดับปราชญ์ยังยำเกรง!"

เขาคำรามต่อไปร่างกายที่เต็มไปด้วยบาดแผลเหมือนจะปลุกพลังแห่งความโกรธ

"เจ้าทำบางอย่างกับมัน!เจ้าใช้เวทมนตร์ชั่วร้ายอะไรกับข้า เจ้าหนู?"

ทีน่าที่เฝ้าดูอยู่ในมุมหนึ่งของสนามต่อสู้หอบเหนื่อยแต่แววตาแฝงไปด้วยความตกใจ

เธอมองนาฟที่ยังคงยืนนิ่งไม่แสดงความหวาดกลัวความสงสัยเริ่มก่อตัวในใจเธอ

"เด็กหนุ่มคนนี้...เขาทำได้ยังไง?"

นาฟถอนหายใจยาวดวงตาจ้องกลับไปที่กาโช่ด้วยความสงบ

"ก็แล้วแต่เจ้าคิด...บางทีสิ่งที่เจ้ากระทำในอดีตอาจตามมาหลอกหลอนเจ้าเอง!"

คำพูดของนาฟราวกับเป็นน้ำมันราดลงในเปลวไฟโทสะกาโช่คำรามลั่นอีกครั้ง พลังลาวาเริ่มปะทุรอบร่าง

"หนอยยยย.........ปากดีนัก!ข้าจะเผาเจ้าจนไม่เหลือแม้แต่เถ้าถ่าน!"

บรรยากาศในถ้ำกลายเป็นมืดครึ้มลาวาร้อนแรงเริ่มไหลวนรอบตัวกาโช่ ราวกับเตรียมพร้อมสำหรับการระเบิดครั้งใหญ่ขณะที่นาฟกำโล่ในมือแน่น หัวใจเต้นแรงแต่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น

“ย๊ากกกก!”

กาโช่คำรามลั่นร่างกายที่แผดเผาด้วยพลังลาวาอันร้อนแรงพุ่งตัวออกมาด้วยความเร็วที่เกินกว่ามนุษย์ปกติจะตามทันลาวาสีแดงฉานที่ไหลเวียนรอบร่างกายของเขาราวกับเปลวไฟที่ไม่มีวันดับมือที่เหลืออยู่ข้างเดียวแปรเปลี่ยนเป็นดาบลาวาขนาดใหญ่แสงสีแดงส่องสว่างไปทั่วถ้ำ

"เจ้าเด็กโง่! ......ตาย!"

กาโช่คำรามพลันใช้พลังทั้งหมดเร่งตัวเองเข้าประชิดเบื้องหน้าของนาฟในพริบตาเดียว

ทีน่าซึ่งอยู่ห่างออกไปร่างกายถึงขีดจำกัดแล้วพยายามส่งเสียงร้องตะโกน

"เจ้าหนุ่ม! หนีเร็ว!”

น้ำเสียงของนางเต็มไปด้วยความร้อนรนและสิ้นหวัง

แต่นาฟยังคงยืนนิ่งดวงตาสีดำสนิทจับจ้องกาโช่ที่กำลังพุ่งมาหาเขาด้วยความสงบนิ่งดาบลาวาในมือของกาโช่เปล่งประกายความร้อนแรงจนพื้นดินรอบตัวเขาเริ่มละลายเป็นแอ่งลาวา