ตอนที่ 46
การทำตราประทับเลือดได้เริ่มขึ้น ชิงเทียนกรีดนิ้ว และหยดเลือดลงไปบนตัวดาบ อากาศภายในห้องแปรปรวน แม้ว่าที่นี่จะอยู่ใต้ดินก็ตาม ดาบได้ยอมรับชิงเทียน เพราะเขาเป็นผู้ผ่านการทดสอบ
รอยสักรูปมังกรกรสีฟ้าคราม ปรากฏที่แผ่นหลังทางด้านขวา มันคือสัญลักษณ์ของผู้ถือครอง แสดงให้รู้ว่ามีเพียงเขาที่ใช้งานดาบเล่มนี้ได้
เสียงฝีเท้าเดินขึ้นมายังห้องลับ ที่ใช้เก็บร่างของจิ่วเหม่ย พวกเธอมองเห็นร่างที่คุ้นเคยเข้ามาในห้อง “นายท่าน...." ร่างวิญญานสุดเย้ายวนพุงเข้าหาชิงเทียน
“หยุด! หยุดอยู่ตรงนั้นเลย" เขายกมือห้าม ตอนนี้ร่างกายของเขาบอบช้ำ หากถูกแรงบีบกอดจากจิ่วเหม่ย มันจะยิ่งทำให้อาการเขาแย่ลงกว่าเดิม
จิ่วหยวนปิง มองเห็นดาบสีฟ้าคราม มันไม่มีฝักดาบ มันเป็นดาบงดงามยิ่งกว่ากระบี่ของเธอ “นั่นคือ?...."
“นี่คือยุทธภัณฑ์เทวะ ดาบชิงหลง"
จิ่วเหม่ยคุกเข่าให้เขา “ขอแสดงความยินดีกับนายท่าน"
เมื่อจิ่วหยวนปิงและจิ่วเฟย เห็นอาจารย์คุกเข่า จึงทำความเคารพเขาเช่นกัน “ขอแสดงความยินดีกับบอสใหญ่"
“ดาบเล่มนี้ ไม่สามารถเก็บไว้ในจุดตันเถียน หรือแม้แต่แหวนมิติ อาจเป็นเพราะมีพลังงานมากเกินไป จึงไม่สามารถกักเก็บไว้ในมิติใดได้"
ชิงเทียนลองเปลี่ยนดาบเป็นรูปร่างต่างๆ ก็ค้นพบว่า รูปร่างที่มันเปลี่ยนได้ ต้องมีพื้นฐานเป็นโลหะ และต้องมีลักษณะเรียวยาว ดูเหมือนที่ชิงหลงจะพูดว่าตามใจนึก ก็ยังต้องขึ้นอยู่กับเงื่อนไขข้างต้นนี้
ชิงเทียนลองจินตนาการ จากนั้นดาบชิงหลงก็แปรสภาพเป็น ปากกาสีดำลายทองที่ดูมีราคาแพง“ค่อยดีขึ้นหน่อย" เท่านี้เขาก็สามารถพกดาบชิงหลง ไปไหนมาไหนได้อย่างสะดวก อีกทั้งมันยังเข้ากับชุดสูทอีกด้วย
สองหญิงสาวกับอีกหนึ่งวิญญาน ไม่เคยพบอาวุธที่เปลี่ยนรูปแบบได้ดั่งใจนึก เช่นนี้มาก่อน “หรือว่า มันจะเปลี่ยนเป็นเครื่องบินได้ด้วย?" จิ่วเฟยรู้สึกสงสัยในความสามารถ ของดาบเล่มนี้มาก จึงลองถามดู
ชิงเทียนอธิบายเงื่อนไข ให้หญิงสาวทั้งสามคนฟัง แต่มันก็ยังคงมีประโยชน์อยู่ดี เขาสามารถเปลี่ยนมันเป็นดาบชนิดต่างๆ หรือแม้แต่หอก ทวน และง้าว มันมีขนาดที่จำกัด และไม่สามารถทำให้อาวุธที่ใช้ใหญ่ขึ้นได้ หรืออาจเป็นเพราะ เขายังดึงพลังจากดาบชิงหลง ออกมาใช้ได้เพียงเศษเสี้ยว ของพลังที่แท้จริง
ดาบสีฟ้าครามถูกกวัดแกว่ง ก่อเกิดลมพายุ จากนั้นชิงเทียนก็เริ่ม เหยียบย่างไปบนอากาศ เหมือนกับตอนที่ชิงหลง ปรากฏตัวต่อหน้าเขาครั้งแรก
“บอสใหญ่ลอยอยู่บนอากาศ ทั้งที่เขายังไม่ถึงขอบเขตก่อตั้งวิญญานด้วยซ้ำ" จิ่วเฟยตกตะลึงกับความสามารถของดาบชิงหลง ชิงเทียนดูน่าเกรงขามเป็นอย่างมาก เมื่อกวัดแก่วงดาบเล่มนั้น
ชิงเทียนกลัวว่า จะเผลอไปทำลายอะไรในนี้เข้า เขาจึงหยุดการทดสอบ และหันมาปรึกษากับจิ่วเหม่ย ชิงเทียนนำอัญมณีธาตุลมออกมาให้เธอดู “ข้าได้สิ่งนี้มา เมื่อตอนประตูกำลังจะปิดตัวลง ข้าสามารถใช้มันสร้างแหล่งพลังงาน แต่ว่าข้ายังไม่มีสถานที่ ที่เหมาะสม"
จิ่วเหม่ยฉีกยิ้มเล็กน้อย เธอใช้มือควักลงไปในอกของตัวเองและดึงเอาสิ่งหนึ่งออกมา เมื่อชิงเทียนรู้ว่ามันคืออะไร ก็อดตื่นเต้นไม่ได้
“นั่นมันเมล็ดพันธ์ มิติเอกเทศ!!!"
มหาเซียนเท่านั้น จึงสามารถสร้างมันขึ้นมาได้ และแต่ละคน จะมีเมล็ดพันธ์เพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น เพื่อสร้างมิติส่วนตัวไว้หลบหนี จากความวุ่นวาย
“หลังจากจิ่วเหม่ยทะลวงขอบเขต เป็นมหาเซียนก็ยังไม่ได้ใช้มันมาจวบจนวันนี้ เราสามารถใช้มันเพื่อสร้างโลกใบเล็ก และใช้มันเป็นสถานที่บ่มเพาะได้เจ้าค่ะ"
ชิงเทียนขมวดคิ้ว “ไม่ใช่ว่ามันควรอยู่ในจุดตันเถียน ภายในร่างกายเจ้าหรือ?"
ปกติแล้วเมล็ดพันธุ์จะถูกสร้างและกักเก็บไว้ในจุดตันเถียน มันจะติดตามผู้ครอบครอง และผู้ครอบครอง สามารถเข้าออกมิติส่วนตัวได้ทุกเมื่อ แต่ว่ามันไม่สามารถใช้หลบหนีศัตรูได้
โลกใบเล็ก เปรียบเสมือนประตูที่ไม่มีแม่กุญแจล็อค หากผู้ครอบครองเปิดการใช้งาน มันจะเกิดประตูมิติขึ้นที่จุดนั้น ไม่ว่าใครก็สามารถเข้าไปได้ เพราะฉะนั้นการจะเข้าไปด้านใน ต้องหาสถานที่ลับหรือสถานที่ ที่มีการคุ้มกันที่แน่นหนา
โดยตอนแรก จิ่วเหม่ยดึงเมล็ดพันธ์ออกมาจากจุดตันเถียน โดยตอนแรกเธอหวังว่า จะนำมันมาสร้างที่หลับภัย ให้กับคนในเผ่าที่ยังรอดชีวิต เผื่อว่าวันหนึ่งจิ่วเหม่ยตายไป คนในเผ่าจะได้มีที่พึ่งพิง แต่ทว่า ความหวังของเธอก็ถูกทำลาย เพราะคนจากวังเหมันต์ เข้ามาโจมตีเสียก่อน โดยในระหว่างที่กำลังหลบหนี เธอต้องแหวกดวงวิญญาณ เพื่อสร้างช่องว่าง สำหรับเก็บซ่อนเมล็ดพันธุ์ ซึ่งเป็นกระบวนการที่มีความอันตรายสูง เพราะจะเป็นการทำให้วิญญาณ ได้รับความเสียหายโดยตรง
เมื่อเมล็ดพันธุ์ลอยมาอยู่ในมือชิงเทียน มันเปล่งแสงเจิดจ้าไปทั่วห้อง เขาต้องพึ่งพลังจากจิ่วเหม่ย เพื่อสร้างสถานที่บ่มเพาะ มันะจะเป็นรากฐานให้กองกำลังของเขาในอนาคต
“ถ้าเช่นนั้นก็ใช้มันสร้างโลกใบเล็ก ขึ้นมากันเถอะ"
******************************
บริษัทชิงเทียน ตอนนี้สินค้าขายดีจนหมดแทบทุกล็อต เหล่าผู้คนล้วนแห่แหนเข้ามา เพื่อสมัครเป็นตัวแทนจำหน่าย ตอนนี้ฟ่านเสี่ยวโหรวแทบจะไม่มีเวลาว่าง เนื่องจากเธอต้องทำงานและฝึการบ่มเพาะ ควบคู่กันไป
ประตูห้องผู้บริหารถูกเปิดออก ชายวัยกลางคนมาดนักธุรกิจ เดินเข้ามาพร้อมเลขาสาวของเธอ “ขออภัยค่ะท่านประทาน ดิฉันได้ห้ามเขาแล้ว" เลขาสาวก้มหัวขอโทษเธอ
“ไม่เป็นไร จื่อฉิง เธอออกไปก่อน" เลขาคนนี้คีอจูจื่อฉิง เพื่อนที่เรียนจบจากที่เดียวกับเธอ ฟ่านเสี่ยวโหรวได้ทาบทามให้เธอมาทำงานด้วย
ฟ่านเสี่ยวโหรวเคลื่อนสายตา มองไปยังชายตรงหน้า “หยางซีหยุน.... ผู้บริหารบริษัทเครื่องดื่มรายใหญ่เช่นคุณ มาทำอะไรที่บริษัทอันแสนต่ำต่อยของฉันไม่ทราบค่ะ?"
หยางซีหยุนมีท่าทีขุ่นเคือง “อย่าเล่นตัวให้มากนัก ฟ่านเสี่ยวโหรว ถ้าหากฉันไม่เห็นว่าเธอมีความสามารถ ฉันหุบบริษัทนี้ไปนานแล้ว คิดเหรอว่าบริษัทที่พึ่งเปิดใหม่ของเธอ จะต้านทานอำนาจของฉันได้" หยางซีหยุน มายื่นข้อเสนอให้เธอหลายรอบ แต่เธอก็ปฏิเสธ จนตอนนี้เขาเริ่มจะหมดความอดทนแล้ว
ฟ่านเสี่ยวโหรว ยังคงรักษาความเยือกเย็นไว้ “ฉันไม่มีอำนาจในการตัดสินใจค่ะ เพราะเจ้าของบริษัทนี้ไม่ใช่ฉัน...ซุนหง" จู่ๆก็มีดสั้นสีดำ เข้ามาจ่อคอหยางซีหยุนจากทางด้านหลัง เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าภายในห้อง ยังมีคนอื่นอยู่อีก
เหงื่อของหยางซีหยุนไหลเป็นทาง “จ...ใจเย็นๆก่อน ฉันจะไม่ตามตื้อบริษัทของเธออีกแล้ว" เขายกมือทั้งสองข้างเพื่อยอมแพ้ มีดที่จ่อคออยู่ค่อยเลื่อนออก เขาหันหลับไปแต่กลับไม่พบใคร ภายในห้องยังคงมีแค่เขา กับฟ่านเสี่ยวโหรวแค่สองคน
ชายวัยกลางคนกลืนน้ำลายเสียงดัง คนที่คอยปกป้องฟ่านเสี่ยวโหรว ต้องเป็นยอดฝีมือไม่ผิดแน่ และยังมีคำพูดที่ทำให้เขา สงสัยหนักยิ่งกว่าเดิม คือเรื่องที่ว่าฟ่านเสี่ยวโหรวไม่ใช่เจ้าของบริษัท
นักสืบที่เขาจ้างมารายงานว่า ไม่มีพนักงานคนไหน เคยเห็นหน้าเจ้าของบริษัท แต่มีข่าวลือเรื่องที่พนักงานในโรงงาน เคยเห็นเด็กหนุ่มคนหนึ่ง มาเยี่ยมโรงงานพร้อมฟ่านเสี่ยวโหรว แต่เขาก็ไม่เชื่อข่าวลือนั้น และยังคงมั่นใจว่าตัวเธอเองนั่นแหละ คือเจ้าของบริษัท
รปภ. ได้มาเชิญหยางซีหยุนออกไป เขาทั้งอับอายและขายหน้า ที่เจ้าของบริษัทยักษ์ใหญ่เช่นเขา กลับต้องมาถูกบริษัทที่พึ่งก่อตั้ง ไล่ออกไป
หลังจากที่ขึ้นมาบนรถ หยางซีหยุนกำหมัดแน่น ร่างกายสั่นเทิ้มด้วยความโกรธ “ฉันจะต้องทำลายบริษัทแกให้ได้ และยึดสูตรเครื่องดื่ม มาเป็นถ้วยรางวัล"
ภายในห้องผู้บริหาร ชายคนหนึ่งปรากฎตัวต่อหน้าฟ่านเสี่ยวโหรว เขาคือซุนหง หนึ่งในลูกทีมของจินโม่เฉิน “ผมว่ามันไม่เลิกราง่ายๆ หรอกครับ"
“ถ้ามันอยากลองดี ก็ปล่อยให้มันลองทำดู คนที่มันควรกลัวไม่ใช่พวกเราหรอก" หากหยางซีหนุน คิดจะสร้างปัญหาให้บริษัทนี้ รับรองได้เลยว่าชิงเทียนไม่เอาเขาไว้แน่ๆ
*******************************
ทางด้านหอนพเก้า ชิงเทียนและจิ่วเหม่ย ช่วยกันสร้างโลกใบเล็กขึ้นมา นี่ก็ผ่านมา 7 วันแล้ว จากเมล็ดพันธุ์เม็ดเล็ก ตอนนี้มันถูกเปลี่ยนเป็นโลกใบเล็ก ที่มีขนาดเท่ากับเมืองจี่หนานเลยทีเดียว พวกเขาทำการติดตั้งทางเข้า ไว้ในห้องลับที่ใช้เก็บร่างของจิ่วเหม่ย
เมื่อเข้าไปด้านในจะพบกับตึกทรงจีนโบราณหลายหลังตั้งเรียงราย สิ่งก่อสร้างของที่นี่เกิดจากพลังปราณของจิ่วเหม่ย มันจะยังคงอยู่ จนกว่าวิญญานของเธอจะแหลกสลาย
ชิงเทียน เป็นคนเขียนแบบแปลนโครงสร้างทั้งหมด ตรงกลางเป็นจัตุรัสขนาดใหญ่ แต่ละมุมมีหอคอย 4 หลัง โดยเขาตั้งใจว่าจะใช้มัน เพื่อติดตั้งอัญมณีแต่ละธาตุ อีกทั้งยังมีพระราชวังขนาดใหญ่ ลานฝึกซ้อม ที่พัก ร้านอาหาร บ่อน้ำพุร้อน มันเหมือนกับเป็นเมืองขนาดย่อมเลยก็ว่าได้
สิ่งประดิษฐ์ชิ้นหนึ่งถูกสร้างขึ้น มันใช้สำหรับกระจายพลังปราณ มีลักษณะเป็นเหล็กทรงกลมขนาดเท่ากำปั้น ภายในมีอัญมณีติดตั้งไว้
ลูกเหล็กถูกประดับไว้บนชั้นบนสุดของหอคอย สิ่งประดิษฐ์นี้สามารถดึงพลังปราณ ของอัญมณีออกมาและกระจายออกไปในอากาศ อัญมณีถูกสร้างมาจากปราณของสัตว์เทวะที่ควบแน่น มันมีพลังงานเป็นอนันต์ สามารถสร้างปราณธาตุออกมาได้ไม่มีวันหมด
หากมีอัญมณีธาตุลม ก็ต้องมีอัญมณีธาตุอื่นเช่นกัน เขายังไม่สร้างหอคอยธาตุสายฟ้า เพราะคงจะหาอัญมณีธาตุสายฟ้า จากดาวดวงนี้ไม่ได้ แต่หากเป็นแดนเซียนก็ยังพอมีโอกาศ
“ดาวดวงนี้เกิดจาก สัตว์เทวะชิงหลงมังกรฟ้าธาตุลมลม จูเชวี่ยวิหคอัมตะธาตุไฟ ไป่หู่พยัคฆ์ขาวธาตุดิน และเสวี่ยนอู่เต่าดำธาตุน้ำ" หากสามารถพิชิตประตูแห่งดาวเคราะห์ทั้งสี่ได้ เขาจะต้องได้ครอบครองอำนาจ รวมถึงพลังมหาศาล แล้วใช้มันเพื่อบรรลุเป้าหมายได้อย่างแน่นอน ชิงเทียนหัวเราะออกมาเสียงดัง ด้วยน้ำเสียงที่แสนชั่วร้าย
“เขาเป็นแบบนั้นบ่อยรึเปล่าเจ้าค่ะ" จิ่วเฟยหันมาถามศิษย์พี่ของเธอ
จิ่วหยวนปิงเอามือปิดหน้า เธอไม่เคยรู้มาก่อนว่าชายที่เธอแอบชอบ เป็นพวกสติไม่สมประกอบ
ตรงกันข้ามกับจิ่วเหม่ย เธอชื่นชมชิงเทียนยิ่งกว่าเดิม “เสียงหัวเราะที่ชั่วร้ายเช่นนั้น สมแล้วที่ท่านเคยถูกเรียกว่ามารฟ้า" เธอมองเขาด้วยความหลงไหล
-------------------------------------
Facebook Fanpage : มารฟ้าพิชิตสวรรค์
https://www.facebook.com/มารฟ้าพิชิตสวรรค์-105158271890771