สลับร่าง พลั้งชน

ปัง! ปัง! ปัง!

"ไอ้อาร์ต! เปิดประตูเดี๋ยวนี้! ฉันสั่งให้แกออกมา!" ครูแพรว (ในร่างอาร์ต) ทุบประตูห้องนอนของเธอจนมือของเด็กหนุ่มเริ่มห้อเลือด หัวใจของเธอเต้นระรัวด้วยความกลัวผสมความแค้น เธอรู้ดีว่าหลังบานประตูนั้น ร่างกายอันแสนหวงแหนของเธออาจกำลังถูกทำอะไรบางอย่างไม่ดี ด้วยจินตนาการสุดพิเรนทร์ของเด็กนักเรียนตัวแสบ

เสียงข้างในห้องนอนเงียบกริบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะมีเสียงฝีเท้าเบาๆ เดินมาหยุดอยู่ที่หน้าประตู พร้อมกับเสียงหัวเราะคิกคักที่ฟังดูหวานเยิ้มจนน่าขนลุก

"ใจเย็นๆ สิจ๊ะน้องอาร์ต... ครูแค่ขอเวลา 'เปลี่ยนเครื่องแต่งกาย' นิดหน่อยเอง ชุดพยาบาลตัวเมื่อกี้มันใส่ไม่ค่อยสบาย รู้สึกอึกอัดไปหมดแล้วเนี่ย"

คลิก...

เสียงปลดล็อคประตูแผ่วเบาดังขึ้น พร้อมกับบานประตูที่ค่อยๆ แง้มออกช้าๆ อาร์ต (ในร่างครูแพรว) ก้าวออกมาท่ามกลางแสงไฟสลัวของห้องนั่งเล่นในสภาพที่ทำให้ครูแพรวในร่างเด็กหนุ่มถึงกับลืมหายใจ

เขาสลัดชุดพยาบาลสีขาวทิ้งไปแล้ว บัดนี้ร่างสลวยของครูสาวอยู่ใน ชุดนอนสายเดี่ยวผ้าซาตินสีแดงเพลิง ที่สั้นกุดจนเกือบจะปิดสะโพกไม่มิด เนื้อผ้าไหมลื่นไหลแนบไปกับส่วนเว้าส่วนโค้งทุกสัดส่วน โดยเฉพาะหน้าอกอวบอิ่มที่โนบราจนเห็นยอดอกชูชันรำไรภายใต้ผ้าซาตินบางเบา

ที่ร้ายไปกว่านั้น... อาร์ตยังจงใจ ใส่ถุงน่องเต็มตัวสีเนื้อแบบบางพิเศษ คู่เดิมไว้ โดยถอดแค่กางเกงในจีสติงข้างในออก ความมันวาวของถุงน่องตัดกับสีแดงสดของชุดนอนอย่างลงตัว แผงขนตาปลอมที่ยังไม่ได้แกะออกทำให้ดวงตาของครูแพรวดูหยาดเยิ้มปนเจ้าเล่ห์

"เป็นไงจ๊ะ... ชุดนี้ครูเลือกเองไม่ใช่เหรอ? ผมว่ามัน 'เข้า' กับผิวขาวๆ ของครูมากเลยนะ" อาร์ตพึมพำพลางเดินนวยนาดสับสะโพกพริ้วไหวเข้าหาครูแพรวในร่างเด็กหนุ่ม

อาร์ตไม่ได้หยุดแค่เดินโชว์ เขาแกล้งใช้นิ้วเรียวสวยลูบไล้จากไหปลาร้าลงมาที่เนินอกของตัวเองช้าๆ พลางโน้มหน้าเข้าไปใกล้ร่างเดิมจนได้ ครูแพรวได้กลิ่นน้ำหอมยั่วยวนที่ติดอยู่ในซอกคอ

"ดูสิ... ขาครูตอนใส่ถุงน่องสีเนื้อคู่กับชุดนอนสีแดงเนี่ย มันดู 'เซ็กซี่' กว่าตอนใส่ชุดพยาบาลตั้งเยอะนะครู" อาร์ตแกล้งยกขาเรียวที่ใส่ถุงน่องเงาวับขึ้นมาเบียดเสียดกับหน้าขาของครูแพรวในร่างอาร์ต "ครูอยากจะลองจับดูไหมล่ะ... ว่าผ้าซาตินกับถุงน่องเนี่ย อย่างไหนมันจะ 'ลื่นมือ' กว่ากัน?"

"แก... แกมันปีศาจ..." ครูแพรวในร่างอาร์ตพูดเสียงสั่นเครือ เธออยากจะผลักร่างตัวเองออกไป แต่สัมผัสจากมือที่นุ่มนิ่มของตัวเองบวกกับลุคที่สุดเหวี่ยงนี้ กลับทำให้เธอทำอะไรไม่ถูก

อาร์ตยิ้มกริ่มอย่างผู้ชนะ เขาใช้มือรวบชายชุดนอนสีแดงรั้งขึ้นจนเห็นโคนขาอ่อนที่ข้างในนั้นว่างเปล่า "คืนนี้เรายังมีเวลาอีกเยอะนะจ๊ะน้องอาร์ต... หรือว่าเราจะลองไป 'นั่งคุย' กันต่อบนเตียงดีล่ะ?"

เขาส่งสายตาที่เต็มไปด้วยความท้าทายผ่านขนตาปลอมหนาเตอะ ทิ้งระเบิดลูกใหญ่ไว้กลางใจของครูสาวที่กำลังจะสติแตกในร่างเด็กนักเรียนของตัวเอง!

คุยกับแม่มดข้างบ้าน: เอาหล่ะซิ หลังจากนี้จะเป็นอย่างไร มารอลุ้นกันต่อตอนหน้านะคะ