ราชันย์ทวีคูณหมื่นเท่า

บทที่ 96: เสาหลักต้นใหม่

เจ้าสำนักเย่ว์ฉางคง, มหาผู้อาวุโสสูงสุด, และผู้อาวุโสหลี่ ยังคงลอยตัวนิ่งอยู่กลางอากาศ พวกเขาจ้องมองเด็กหนุ่มที่นั่งจิบชาอยู่เบื้องล่างด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความตกตะลึงอย่างสมบูรณ์แบบ

กลิ่นอายที่แผ่ออกมาจากร่างของหลินฟานนั้น... มันไม่ใช่แค่ความแข็งแกร่ง... แต่มันคือความ "สูงส่ง" และ "เก่าแก่"... ราวกับว่าพวกเขากำลังเผชิญหน้ากับอสูรบรรพกาลในร่างมนุษย์ ไม่ใช่ศิษย์หรือผู้อาวุโสของสำนัก!

หลินฟานวางถ้วยชาลงอย่างช้าๆ แล้วเงยหน้าขึ้นมายิ้มให้พวกเขา

"ท่านเจ้าสำนัก, ท่านมหาผู้อาวุโส, ท่านอาจารย์... ไม่ต้องตื่นตกใจไป เป็นข้าเอง"

น้ำเสียงที่สงบนิ่งของเขาช่วยปลุกทั้งสามคนให้ตื่นจากภวังค์ พวกเขารีบลดระดับลงมายืนเบื้องหน้าหลินฟานทันที สีหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยคำถามนับล้าน

"หลินฟาน! นี่มัน... เกิดอะไรขึ้นกับเจ้า!" ผู้อาวุโสหลี่ถามออกมาเป็นคนแรกด้วยน้ำเสียงที่สั่นเทาด้วยความตื่นเต้น

หลินฟานเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นในสุสานมังกรอสนีให้ฟัง... แต่เป็นฉบับที่ผ่านการตัดทอนแล้ว

"ข้าโชคดี" เขากล่าว "สุสานมังกรอสนีนั้นคือมรดกที่แท้จริงของมังกรบรรพกาล ข้าสามารถหลอมรวมเข้ากับ 'แก่นแท้ต้นกำเนิด' ส่วนหนึ่งของมันได้สำเร็จ"

เพื่อยืนยันคำพูดของเขา... เขาได้ปลดปล่อยพลังสายเลือดมังกรออกมาเล็กน้อย...

พรึ่บ!

เกล็ดมังกรสีม่วงทองปรากฏขึ้นที่แขนของเขา! กลิ่นอายที่สูงส่งและเก่าแก่ของมังกรแท้จริงแผ่กระจายออกมา! แรงกดดันนี้มหาศาลจนทำให้แม้แต่เจ้าสำนักยังต้องถอยหลังไปครึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว!

"กายามังกร!" ทั้งสามคนอุทานออกมาพร้อมกัน! นี่คือการยืนยันเรื่องเล่าของเขาได้ดีที่สุด!

มหาผู้อาวุโสสูงสุดซึ่งเป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในที่นี้ ก้าวออกมาข้างหน้าด้วยแววตาที่ลุกโชน "ให้ผู้เฒ่าคนนี้ได้ทดสอบพลังใหม่ของเจ้าหน่อยเถอะ"

ท่านไม่ได้โจมตี... แต่กลับวางฝ่ามือที่เหี่ยวย่นลงบนไหล่ของหลินฟานอย่างแผ่วเบา... แล้วส่งพลังปราณอันมหาศาลของขอบเขตวิญญาณแรกก่อตั้งเข้าไปเพื่อ "หยั่งเชิง"!

แต่แล้ว... สิ่งที่น่าตกใจยิ่งกว่าก็เกิดขึ้น!

พลังปราณของท่านที่ส่งเข้าไปในร่างของหลินฟาน... กลับหายวับไปราวกับก้อนหินที่จมลงไปในมหาสมุทร! มันถูก "แก่นแท้ทองคำจักรพรรดิมังกรอสุนีบาต" กลืนกินเข้าไปอย่างง่ายดายโดยไม่เหลือร่องรอย!

ดวงตาที่เคยใสกระจ่างของมหาผู้อาวุโสสูงสุดเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกตะลึง!

ท่านดึงมือกลับทันที... แล้วมองหลินฟานด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง...

ท่านตระหนักได้ในทันทีว่า... พลังต่อสู้ของหลินฟานในตอนนี้นั้น... ไม่ได้ด้อยไปกว่าตัวท่านเลยแม้แต่น้อย... และอาจจะ... แข็งแกร่งกว่าเสียด้วยซ้ำ!

มหาผู้อาวุโสสูงสุดสูดลมหายใจเข้าลึกๆ... แล้วโค้งคำนับให้หลินฟานเล็กน้อย...

"นับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป... ในสำนักเมฆาครามแห่งนี้... คำพูดของเจ้า... มีน้ำหนักทัดเทียมกับคำพูดของข้า"

นี่คือคำประกาศที่สั่นสะเทือนฟ้าดิน! คือการยอมรับจากผู้มีอำนาจสูงสุดของสำนัก!

บัดนี้... หลินฟานไม่ได้เป็นเพียง "ผู้อาวุโส" หรือ "อนาคต" ของสำนักอีกต่อไปแล้ว...

แต่เขาคือ "เสาหลัก" ต้นใหม่ที่แข็งแกร่งที่สุดของสำนักเมฆาคราม!

เมื่อสถานะถูกกำหนดขึ้นใหม่อย่างชัดเจนแล้ว... กลยุทธ์ของพวกเขาก็เปลี่ยนแปลงไปเช่นกัน

"เรื่องหนอนบ่อนไส้เป็นอย่างไรบ้าง?" หลินฟานเอ่ยถามขึ้นเป็นครั้งแรก

เจ้าสำนักส่ายหน้าด้วยสีหน้าที่เคร่งขรึม "เราพบเบาะแสบางอย่าง... แต่มันถูกซ่อนไว้ลึกเกินไป การจะกระชากตัวมันออกมาโดยไม่ทำให้สำนักต้องสั่นคลอนนั้นเป็นเรื่องยาก"

"ถ้าอย่างนั้น..." หลินฟานกล่าว "ก็ไม่จำเป็นต้องรออีกต่อไป"

แววตาของเขาพลันเย็นชาลง "การรอให้พวกมันบุกมาหาไม่ใช่สไตล์ของข้า... ในเมื่อพวกมันชอบที่จะเล่นอยู่ในเงามืด... ข้าก็จะไปลากพวกมันออกมาสู่แสงสว่างด้วยตัวเอง"

"ข้าจะออกจากสำนัก... แล้วไปล่าหัวพวกมัน!"

"ไม่ได้! มันอันตรายเกินไป!" ผู้อาวุโสหลี่คัดค้านทันที

แต่หลินฟานกลับส่ายหน้า "พวกมันคาดหวังว่าข้าจะซ่อนตัวอยู่ที่นี่... พวกมันจะไม่มีวันคาดคิดว่าข้าจะกล้าบุกไปหาพวกมันถึงรัง"

เขาหยิบป้ายหยกสีดำของ "องครักษ์เงา" ที่สังหารไปในแดนเหนือออกมา

"ข้ามีเบาะแสแล้ว... ข้าจะเริ่มต้นจากสิ่งนี้"

"ข้าจะทำให้ 'บัลลังก์เงา' ได้รู้ว่า... พวกมันได้เลือกศัตรูผิดคนแล้ว!"

คำประกาศที่เต็มไปด้วยจิตสังหารและความมั่นใจอย่างสมบูรณ์แบบของเขา... ทำให้ผู้อาวุโสทั้งสามที่เคยเป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดของสำนัก... ได้แต่ยืนนิ่งเงียบ...

เพราะพวกเขารู้ดีว่า... บัดนี้... ไม่มีผู้ใดในสำนักที่จะสามารถหยุดยั้งการตัดสินใจของเขาได้อีกต่อไปแล้ว