ราชาแห่งโป๊กเกอร์ [มี E-book]

“หนูส่งข้อมูลทั้งหมดไปให้แล้วนะคะพี่”

“ขอบใจมากเกีย งั้นพี่ไปก่อนนะ”

“กอบัวกับชัย ฝากดูแลเรื่องความปลอดภัยที่บ้านด้วย ส่วนหลงทิ้งคนไว้รอบๆบ้านสัก 10 คน แล้วที่เหลือเตรียมกำลังไว้ให้พร้อมตามพื้นที่รอบๆโรงแรม”

“รับทราบครับ!”

“ครับลูกพี่ / ค่ะ”

โรงแรมเรนาซ่าโรงแรมหรู 5 ดาว ใจกลางเมือง วันนี้เวลา 19.00น. มีงานประมูลจัดขึ้นที่ชั้น M คิงเดินทางเข้ามาด้านในพร้อมกับหลง ที่เขามายังที่นี่ก็เพราะที่แห่งนี้จะเป็นที่แรกที่เขาเริ่มการพิพากษา เนื่องจากชายและครอบครัวก็มาเข้าร่วมงานประมูลเช่นกัน เมื่อเข้ามายังด้านในก็พบกับแขกจำนวนหนึ่ง ทุกคนล้วนแต่งกายด้วยเสื้อผ้าแบรนด์นำต่างๆพร้อมไปด้วยเครื่องประดับที่มีมูลค่า เก้าอี้ถูกจัดเรียงเป็นสองส่วน ส่วนแรกด้านหน้าสุดจะเป็นพื้นที่สำหรับบุคคล VIP ด้านบนโต๊ะยังมีอาหารคาวหวานหลากหลายเมนูไว้คอยต้อนรับแขกที่จะมา 

ส่วนอีกโซนจะเป็นส่วนด้านหลังถัดจากส่วนแรก เก้าถูกจัดเรียงกันอย่างเป็นระเบียบมากกว่า 100 ตัว ใกล้เวลางานเริ่มคนอื่นๆก็เริ่มเข้าไปนั่ง คิงกับหลงเดินเข้าไปนั่งที่เก้าอี้แถวหลังสุด คนส่วนใหญ่จะเลือกนั่งบริเวณด้านหน้า ทำให้แถวหลังๆไม่ค่อยมีคนนั่งสักเท่าไร คิงมองผ่านตรงไปด้านหน้าก็เห็นชายและครอบครัวนั่งอยู่ที่โต๊ะแถวหน้าสุด ในโต๊ะนอกจากชายและพ่อยังมีคนนั่งอยู่ด้วยอีก 2 คน หญิงสูงวัยเป็นแม่ของชายส่วนอีกคนคือพี่สาว ก่อนที่จะเริ่มแผนการคิงได้ให้เกียค้นหาข้อมูลทุกอย่างเกี่ยวกับครอบครัวของชาย ทำให้เขาสามารถรู้ได้ทันทีว่าใครเป็นใคร 

หลังได้รับข้อมูลจากเกียแล้วคิงก็รู้สึกโกรธมากขึ้นไปอีก นอกจากชายกับพ่อของมันสมาชิกคนอื่นๆในครอบครัวก็มีวีรกรรมความเลวไม่น้อยไปกว่ากัน ผู้เป็นแม่อาศัยอำนาจของสามีกระทำเรื่องผิดกฎหมายมากมาย เช่น ให้สามีนำทหารเกณฑ์มาเป็นคนรับใช้ภายในบ้าน เรียกรับสินบนต่างๆ รวมไปถึงการฟอกเงินที่ได้จากธุรกิจสีเทา ส่วนตัวลูกสาวก็เลวไม่แพ้กัน อาศัยอำนาจของผู้เป็นพ่อเปิดเว็ปการพนันใหญ่โต ยังมีการซื้อขายสารเสพติดอีกหลายประเภท การค้าประเวณี เงินที่ได้จากตรงนี้ก็ให้ผู้เป็นแม่นำไปฟอก จากเงินสกปรกให้กลายเป็นเงินที่ขาวสะอาด คิงจึงไม่ลังเลที่จะแก้แค้นให้พวกมันได้รับผลกรรมอย่างสาสม 

“สวัสดีแขกผู้มีเกียรติทุกท่านที่มาร่วมงานประมูลในวันนี้ ครั้งนี้ทางเรามีสินค้าหายากจากทั่วทุกมุมโลกมาให้ทุกท่านได้เชยชม เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา เรามาเริ่มงานกันเลยนะคะ”

เสียงปรบมือดังขึ้นทั่วบริเวณ หลังจากนั้นสินค้าก็เริ่มถูกนำมาประมูลตามลำดับ ตลอดเวลาประมาณหนึ่งชั่วโมงการประมูลเต็มไปด้วยความดุเดือด และเมื่อสินค้าต่อไปถูกขึ้นนำมาบนเวที ความโกลาหลก็ได้เกิดขึ้นเล็กน้อย สร้อยเพชรที่ถูกเจียระไนด้วยความปราณีตอย่างสวยงามเผยให้ทุกคนได้ยลโฉม 

“สร้อยเพชรชิ้นนี้มีชื่อว่า น้ำตาของนางฟ้าค่ะ ถูกเจียระไนโดยช่างฝีมือดี หรือที่ทุกคนรู้จักกันในนาม คุณทองดี เป็นผลงานชิ้นสุดท้ายก่อนที่คุณทองดีจะจากไป เริ่มประมูลที่ 10 ล้าน เพิ่มราคาขั้นต่ำครั้งละ 1 แสนค่ะ” 

“สิบล้านหนึ่งแสน”

“สิบล้านห้าแสน”

“สิบเอ็ดล้าน”

“สิบเอ็ดล้านห้าแสน”

การแข่งขันเริ่มดุเดือดมากยิ่งขึ้น มีหลายคนที่ให้ความสนใจสร้อยเพชรชิ้นนี้รวมไปถึง “หญิง” พี่สาวของชายด้วยเช่นกัน เธอลงสู้ในสนามแข่งนี้ด้วยเช่นกัน การแข่งขันดำเนินไปราวสิบนาทีจากราคาเปิดที่สิบล้าน ตอนนี้กลับพุ่งขึ้นไปเกือบ20 ล้าน พอราคาขึ้นมาขนาดนี้ก็เหลือผู้ท้าชิงเพียงไม่กี่คน หญิงก็ยอมแพ้ไปเมื่อราคาขึ้นเกิน 15 ล้าน 

“สิบเก้าล้านสามแสนครั้งที่ 1”

“สิบเก้าล้านสามแสนครั้งที่ 2”

“ยี่สิบห้าล้าน”

สิ้นเสียงเสนอราคาล่าสุดฝูงชนก็แตกตื่นทันที การแข่งขันที่ผ่านๆมาหลายคนจะค่อยๆเสนอราคาเพิ่มขึ้นทีละน้อยๆ ครั้งนี้มีคนเสนอเพิ่มราคาในทีเดียวจำนวนเกือบ 6 ล้าน ไม่แปลกที่หลายคนจะตกใจ รวมไปถึงแขกโต๊ะ VIP ก็เช่นกัน

“ยี่สิบห้าล้านครั้งที่ 1”

“ยี่สิบห้าล้านครั้งที่ 2”

“ยี่สิบห้าล้านครั้งที่ 3! ยินดีกับสุภาพบุรุษท่านนี้ด้วยนะคะที่ได้เป็นเจ้าของสร้อยเพชรชิ้นนี้”

เสียงปรบมือแสดงความดีใจจากรอบๆดังขึ้นชั่วขณะหนึ่ง หลังจากนั้นงานประมูลก็ดำเนินต่อไปอีกราวหนึ่งชั่วโมงก็จบลง หลังงานประมูลจบยังมีงานเลี้ยงจัดขึ้นเพื่อแสดงความยินดีกับผู้ที่ชนะการประมูลอีกด้วย หลายคนอยู่ต่อเพื่อร่วมงานเลี้ยงแต่ก็มีแขกบางส่วนไม่ได้เข้าร่วม คิงเดินเข้าไปหยิบแก้วไวน์แดงสีสดขึ้นมาดื่มเข้าไปหนึ่งทีเสร็จแล้วจึงนำแก้วลงมาถืออยู่บริเวณช่วงท้อง ส่วนหลงที่ไม่เคยร่วมงานเลี้ยงหรูเช่นนี้ก็ตระเวณกินดื่มอาหารจนเกือบครบ คิงยืนมองไปยังกลุ่มคนด้านหน้าพร้อมกับยกแก้วไวน์ขึ้นเชิงเป็นสัญญาณบางอย่างให้กับอีกฝ่าย

หญิงที่กำลังยื่นดื่มกับครอบครัวเห็นว่าคนที่ยกแก้วให้เป็นคนที่ชนะการประมูลสร้อยเพชรก็รีบยกแก้วตอบกลับไป คิงดื่มไวน์และพยักหน้าให้เธอไปหนึ่งครั้ง เธอก็ตอบรับยกแก้วขึ้นมาดื่มด้วยเช่นกัน จากนั้นเธอก็ส่งสายตามาให้คิงก่อนที่จะเดินไปยังบริเวณห้องน้ำด้านใน คิงเองก็รู้ว่าอีกฝ่ายจะสื่ออะไรรีบเดินตามไปโดยไว มาถึงหน้าทางเข้าห้องน้ำก็ไม่เห็นใครเสียแล้ว ในตอนที่กำลังมองหาอยู่นั้นประตูห้องน้ำฝั่งผู้หญิงก็เปิดออก มีสาวสวยคนหนึ่งกำลังดันประตูเปิดออกมา เธอแกล้งทำเป็นมองไม่เห็นคิงที่กำลังยืนอยู่

“สวัสดีครับ”  

“คะ?” 

“ผมชื่อเคครับ คือผมอยากทำความรู้จักกับคุณนะครับ”

“หญิงค่ะ”

“ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ จะเป็นอะไรไหมถ้าผมจะขอบีแชทของคุณ”

เธอทำท่าเขินอายเล็กน้อยก่อนที่จะยื่นมือถือเพื่อให้คิงสแกนแอดเพื่อน พูดคุยกันอีกเล็กน้อยทั้งสองก็เดินกลับไปในงาน ครอบครัวของชายอยู่ในงานเลี้ยงประมาณครึ่งชั่วโมงก็กลับออกไป เมื่อเป้าหมายกลับไปแล้ว ให้หลังประมาณ 10 นาทีคิงกับหลงก็ออกมาจากงานเช่นกัน คืนนั้นคิงไม่ได้ทำอะไรเพิ่มเป็นพิเศษ หลังกลับออกมาก็บอกให้ทุกคนแยกย้ายกันกลับไป เขาเองก็ตรงกลับมายังบ้านทันที จัดการกิจวัตรก่อนนอนเสร็จ เขาก็ทิ้งตัวลงนอนบนเตียงพร้อมกับคิดถึงเรื่องต่างๆที่ผ่านมา

เรื่องการแก้แค้นครอบครัวของชาย หากคิงอยากจะแก้แค้นพวกมันด้วยกำลัง เขาก็สามารถทำได้โดยไม่ยากนัก แต่เขาไม่ได้เลือกกระทำเช่นนั้น คิงอยากให้พวกมันได้รับผลกรรมอย่างถึงที่สุด แต่ระหว่างทางจะไปถึงปลายทางของกรรมนั้น เขาก็อยากให้พวกมันรู้สึกทรมานไปด้วยเช่นกัน จึงเลือกกระทำในสิ่งที่ดูยุ่งยาก 

“คุณกลับถึงบ้านหรือยังครับ”

“ฉันพึ่งถึงเมื่อไม่นานนี้เองค่ะ”

“ถึงแล้วผมก็หายห่วงครับ”

“คุณนี่ ปากหวานจังนะคะ”

“ต้องโทษคุณนะครับ ที่น่ารักเกินไปจนผมคุมตัวเองไม่อยู่”

“ฉันจะนอนแล้ว”

“ฮ่าๆ งั้นเราเข้านอนพร้อมกันนะครับ ฝันดีครับ”

“อือ ฝันดีนะคะ”

ค่ำคืนเวียนผ่านพ้นไปแสงอาทิตย์ยามเช้าเข้ามาแทนที่ ช่วงสายคิงตื่นนอนมาด้วยอาการงัวเงีย ควานหามือถือเพื่อมาดูเวลาและการแจ้งเตือน มีข้อความหลายอันที่ยังไม่ได้เปิดอ่าน เขาค่อยๆกดเข้าไปอ่านและตอบกลับจนเกือบจะหมด จนมาเห็นข้อความหนึ่งที่ส่งมาจากหญิง คิงยิ้มที่มุมปากด้วยความเจ้าเลห์ 

“มอนิ่งนะคะ” 

“สวัสดีตอนเช้าครับ”

ทุกอย่างเป็นไปตามแผนที่เขาวางเอาไว้ ไม่รอช้ารีบพิมพ์ข้อความตอบกลับส่งไปในทันที ข้อความถูกอ่านแทบจะทันที บทสนธนาดำเนินไปราว 10 นาทีก็หยุดลง สองชายหญิงแชทคุยกันเชิงหยอกล้อเสมือนป๊อปปี้เลิฟ ช่วงเย็นคิงได้ชวนหญิงไปทานอาหารค่ำ เห็นคำชวนเธอก็ตอบตกลงกลับมาโดยทันที หลังสิ้นสุดบทสนธนาคิงก็ไม่ลืมที่จะโทรหาสองพี่น้องหนิงและคาร่าก่อนที่จะออกไปยังด้านนอก 

ช่วงกลางวันคิงไปหาพวกเกียกับหลงเพื่อเตรียมวางแผนขั้นถัดไป หลังจากจัดการเรื่องที่ต้องทำเสร็จแล้ว ช่วงเย็นก็กลับมายังบ้านเพื่อเตรียมตัวไปทานอาหารค่ำกับหญิง คิงเดินทางโดยการขับรถสปอร์ตสุดหรูของเขา รถได้มาหยุดที่หน้าโรงแรมที่มีชื่อว่า “โรงแรมคารามิตี้” ลงจากรถพนักงานก็ทำหน้าที่ขับรถไปจอดให้ คิงเดินเข้ามายังด้านในขึ้นลิฟท์ไปที่ชั้น 3 ตรงไปยังร้านอาหารจีนตามที่นัดกับหญิงไว้ เข้ามายังด้านในก็เห็นหญิงนั่งรออยู่ก่อนแล้ว

“รอนานไหมครับ”

“ไม่นานค่ะ ฉันพึ่งมาถึงเหมือนกัน”

“ชุดนี้เหมาะกับคุณมากเลยนะครับ”

“ขอบคุณค่ะ”

“คนสวย ชุดสวย ต่อไปก็ต้องมีเครื่องประดับสวยๆเช่นกันนะครับ นี่ครับ”

ชายหนุ่มยื่นกล่องใส่เครื่องประดับไปให้หญิงสาว เมื่อฝาปิดค่อยๆเปิดออกเธอก็เห็นสิ่งที่อยู่ด้านใน เป็นสร้อยเพชรที่งานประมูลนั่นเอง เธอแทบไม่อยากเชื่อสายตากับสิ่งที่อยู่ตรงหน้า ชายหนุ่มคนนี้เป็นใครกันถึงกล้าให้สร้อยเพชรมูลค่า 20 กว่าล้านกับผู้หญิงที่มาทานอาหารด้วยครั้งแรก เธอรู้สึกว่าตนนั้นโชคดีเสียเหลือเกินที่ได้พบกับชายหนุ่มที่ราวกับว่าเป็นเจ้าชายในนิยาย

“ผมใส่ให้นะครับ”