มายทิชเชอร์คุณครูสุดสวย

ไม่มีใครรู้ว่าไอเดียของแจ็คที่ให้คู่สามีภรรยาอู๋เฟิงนั้นคืออะไร แต่ฉินเฉาและคนอื่นได้นั่งรถกลับบ้านตระกูลเหลียวแล้ว

อู๋ซิ่นและย่าของเธอนั่งอยู่ในรถคันหนึ่ง ขณะที่ฉินเฉา เหลียวชาชา และหยูลู่นั่งอีกคันหนึ่ง

หลังจากซื้อของทั้งวัน เหลียวชาชาก็เหนื่อยและนอนในรถ

“บอดี้การ์ดของเรา ไม่เลวนี่” หยูลู่และฉินเฉานั่งอยู่ข้างหน้า หยูลู่มีใบหน้าอิจฉา เย้ยหยัน และพูด “นายกลายเป็นฮีโร่ผู้ช่วยสาวงาม แม้กระทั่งขโมยหัวใจของเด็กสาว อู๋ซิ่น อย่างไม่ตั้งใจ”

“ลู่ลู่ ดูที่เธอพูดสิ” ฉินเฉารีบพูดพร้อมรอยยิ้ม “ทำราวกับฉันเป็นโจรผู้ร้ายไปได้”

เขาพูดต่อขณะขับรถ “ฉันทำไปด้วยเจตนาดี อู๋ซิ่นอยู่ในอันตราย ดังนั้น ฉันที่เป็นบอดี้การ์ด เป็นธรรมชาติที่ต้องก้าวเข้าไป โธ่ เธอก็รู้ว่างานของฉันมันเสี่ยงและต้องใช้ความกล้าแค่ไหน นอกจากนี้ อู๋ซิ่นก็ยังเป็นเพื่อนที่ดีของชาชาน้อยด้วย ฉันก็แค่สู้เพื่อหน้าของชาชาน้อยแค่นั้นเอง”

“ฮึ่ม สู้เพื่อเอาหน้า ไม่ใช่ว่านายเพิ่งจะได้รับภรรยามาเหรอ!” หยูลู่ไม่เชื่อเรื่องเหลวไหลของฉินเฉา “ดูท่าทางที่เต็มไปด้วยตัณหาของอู๋ซิ่นสิ...และนายก็ใกล้จะได้เป็นหลานเขยโดยคำอวยพรของย่าคนอื่น ฉันต้องแสดงความยินดีกับนายจริงๆ แล้วก็ เมื่อไหร่พวกนายจะแต่งงานกัน? ฉันจะได้ส่งของขวัญไปให้”

“แฮ่ม แต่งงานอะไรกัน” ฉินเฉาลูบจมูกด้วยความอายขณะที่ใช้อีกมือข้างคุมพวงมาลัยรถ และพูด “นั่นเป็นแค่การแก้ปัญหาเฉพาะหน้า เธอก็เห็นไม่ใช่เหรอ ว่าคู่รักหน้าไม่อายนั่นต้องการบังคับให้อู๋ซิ่นเซ็นบางอย่าง ฉันแค่ช่วยเธอนิดหน่อยเท่านั้นเอง”

“ช่วย? ...ฮึ่ม ฮึ่ม ดูเหมือนว่านายจะกระตือรือร้นเข้าไป ‘ช่วยเหลือนิดหน่อย’ นั่นจังเลยนะ” หยูลู่ยกยิ้ม “ถ้าอู๋ซิ่นไม่ใช่สาวสวย นายยังจะกระตือรือร้นแบบนั้นอยู่มั้ย?”

“ลู่ลู่...” ฉินเฉารีบสวมใบหน้าขมขื่นและพูดอย่างเสียใจ “ในใจของเธอ ฉันต่ำขนาดนั้นเลยเหรอ...?”

“นาย? ความ ‘ต่ำ’ ของนายไม่สามารถหาคำดีๆ มาอธิบายได้” หยูลู่มองเหยียด “บาปของนาย สามารถเติมนรกจนเต็ม! พูด นายทำอะไรกับอู๋ซิ่นไปแล้วใช่มั้ย!?”

“จะเป็นไปได้ยังไง!” ฉินเฉารีบยกมือขวาขึ้นสาบาน “ฉันสาบานต่อพระเจ้า อู๋ซิ่นและฉัน เราบริสุทธิ์!”

“จริงเหรอ?” หยูลู่ยกคิ้ว หันไปรอบๆ และมองฉินเฉาอย่างระวัง เหมือนกับเธอกำลังหาพิรุจบนหน้าฉินเฉา

แต่บนหน้าฉินเฉาจริงจังอย่างมาก และไม่สามารถหาพิรุจบนนั้นพบ

หลังจากผ่านไปนาน หยูลู่ก็ยังคงหาไม่พบสิ่งผิดปกติบนหน้าของเขา ฉะนั้น เธอจึงหันหน้าหนีอย่างช่วยไม่ได้

“ฮึ่ม ในตอนนั้น ฉัน...” แต่จู่ๆ สายตาของเธอก็เหลือบไปเห็นบางสิ่ง ตาของเธอตกลงที่กระเป๋าเสื้อโค้ตของฉินเฉา เธอเห็นสายเล็กๆ ของบราโผล่ออกมาจากกระเป๋าของเขาราวกับกำลังเรียกร้องเธอ

ดวงตาของหยูลู่เบิกขึ้น รีบยื่นมือออกไป เพียงชั่วแวบ จับเอาสายบราที่โผล่พ้นและดึงออกมา

“ฮึ่ม ฮึ่ม...” ร่างของหยูลู่กระจายรังสีอำมหิตอย่างแข็งแกร่ง รวมกับประกายแสงที่สะท้อนอยู่ที่บรา ฉินเฉาจู่ๆ ก็สั่นอย่างช่วยไม่ได้

“นี่คือสิ่งที่นายเรียกว่าช่วย อย่างงั้นเหรอ?” หยูลู่ส่ายบรา “ช่วยเธอบนเตียง?”

“แฮ่ม...” เมื่อเห็นบรานี้ ฉินเฉาช่วยไม่ได้ที่จะนึกถึงเหตุการณ์ในห้องน้ำของมันดาล่าบาร์ และมันทำให้เขารู้สึกคอแห้ง แต่สายตาอำมหิตของหยูลู่ทำให้เขาสั่น

“เรื่องเข้าใจผิด แค่เรื่องเข้าใจผิด ฉันซื้อนี้ให้แฟนฉัน” ฉินเฉารีบหาข้ออ้าง

“โอ้?” หยูลู่เผยยิ้มแสยะ “นายบอกว่าของแฟน? ไม่ใช่ว่าแฟนของนายคัพอีหรอกเหรอ?”

“นี่...” ฉินเฉายิ้มขลาดๆ “มันแสดงถึงความคาดหวังของฉันที่มีต่อเธอน่ะ”

“คาดหวังกับหัวนายสิ!” หยูลู่รีบขว้างบราใส่หัวฉินเฉา “เห็นชัดๆ ว่าเป็นของอู๋ซิ่น! ฉินเฉา นายดีมาก ฉันในที่สุดก็เห็นธาตุแท้ของนาย! นายคิดว่าฉันจะเอากาแฟให้นายอีกมั้ย? อย่างนายกินยาฆ่าแมลงน่ะดีแล้ว!”

“ลู่ลู่ ลู่ลู่ เธอเข้าใจผิด!” ฉินเฉาอยากจะร้องไห้แต่ไร้น้ำตา “ฉัน และ อู๋ซิ่น เราบริสุทธิ์จริงๆ!”

“โอ๊ย นายพูดให้ดังๆ หน่อย” หยูลู่ไม่มีอารมณ์ขัน และรีบด่าออกมา “นายบอกว่านายบริสุทธิ์? แม้กระทั่งให้บรากับนายนี่เรียกว่าบริสุทธิ์!? นี่มันของขวัญชั้นดีชัดๆ ใช่มั้ย? ฉันเคยได้ยินว่า พวกผู้ชายชั่วร้ายบางคนชอบจะทำบางสิ่งชั่วร้ายๆ กับชุดชั้นในเด็กผู้หญิง”

“พะ พูดเหลวไหลอะไรกัน!” ฉินเฉาเหงื่อเม็ดโป้งผุดออกมาราวกระสุน “กัดลิ้นตัวเอง ชาชาน้อยยังอยู่ข้างหลังเรา อย่าพูดไม่ดีให้เด็กได้ยิน!”

“ฮึ่ม!” หยูลู่ยิ้มเหยียดและกอดแขน “ตราบเท่าที่นายตามเธอ ไม่นานหรือหลังจากนี้ เธอก็จะกลายเป็นเด็กไม่ดีอยู่ดี! คืนนี้...ไม่ จากนี้ไป ไม่มีกาแฟสำหรับนายอีกแล้ว!”

“ม่ายยย....” ฉินเฉาร้องออกมาอย่างขมขื่น ขณะที่มือมารของเขายื่นออกไปอย่างเงียบๆ

หยู่ลู่คว้ากระเป๋าถือของเธอตีมือฉินเฉา

“เอามือสกปรกของนายกลับไปเลยนะ ไปจับอู๋ซิ่นของนายนู่น!”

“ลู่ลู่ อย่าทำอย่างนี้สิ...” ฉินเฉาพูดอย่างน่าสงสาร “มือข้างนี้ของฉันไม่เคยแตะเธอเลย จริงๆ นะ สาบาน”

ฉินเฉาแอบพูดในใจ ฉันใช้มืออีกข้าง

“ฮึ่ม!” หยูลู่เริ่มมีภูมิคุ้มกันกับคำพูดของฉินเฉา เธอกลอกตา พิงกับประตูรถและไม่พูดอะไร

ฉินเฉาทำได้เพียงแค่ยักไหล่ ดูเหมือนเขาทำได้แค่ให้อู๋ซิ่นทำให้เธอหายโกรธ

เมื่อหยูลู่และฉินเฉาเริ่มสงครามเย็นกัน มือถือของพี่เลี้ยงสาวจู่ๆ ก็ดังขึ้น

เมื่อเธอรับโทรศัพท์ ร่างของหยูลู่สั่น และหน้าของเธอซีดราวคนตาย

“ดีมาก รู้แล้ว...อันดับแรก ฉันอยากให้ทุกคนปิดข่าวนี้ไว้ก่อน อย่าให้คนอื่นรู้...อืม วางใจเถอะ ฉันรู้ว่าต้องทำอะไร”

“เกิดอะไรขึ้น?” ฉินเฉาถามขณะขับรถ เขารู้ว่าสถานการณ์ท่าจะไม่ค่อยดี

“มีเรื่องใหญ่” หลังจากวางสาย หยูลู่ก็มองมาที่ฉินเฉาด้วยท่าทางซับซ้อน “ผู้อำนวยการเหลียว...เขาถูกลอบสังหารในอเมริกา....”

“อะไรนะ!” ฉินเฉาตะลึง แต่พวกเขาทั้งคู่จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงร้องออกมาจากเบาะหลัง ทั้งสองมองกลับไป และพบเหลียวชาชาที่ไม่รู้ว่าตื่นตั้งแต่เมื่อไหร่ หน้าซีด ร่างเธอสั่น ตากลมโตสวยงามของเธอสูญเสียประกายไป

.........

เหลียวตงไคตาย

ข่าวนี้ในเมืองตงชวนราวกับเป็นการระเบิดของระเบิดไร้เสียง ทั่วทั้งเมืองตงชวนสั่นสะเทือน

ทันใดนั้น ขุมพลังขนาดใหญ่และเล็กหลากหลายกลุ่มในเมืองตงชวน เริ่มพากันตอบโต้ธุรกิจของตระกูลเหลียว แม้แต่ในต้าฟากรุ๊ปเอง สมาชิกบอร์ดบริหารแต่ละคนต่างก็พากันพยายามแทนที่เหลียวตงไคในตำแหน่งประธานต้าฟากรุ๊ป

เป็นที่น่าสังเกตว่า มีขุมพลังหนึ่งที่ไม่ทำอะไร และวางตัวอยู่ข้างตระกูลเหลียว และคอยรักษาผลประโยชน์ให้นั่นก็คือ ขุมพลังของแก๊งมู่หรงเจียง

ทันใดนั้น ขุมพลังบางกลุ่มพากันสับสนและมึนงง เพราะว่าพวกเขารู้ว่ามู่หรงเจียงเป็นพวกเจ้าเล่ห์อย่างมาก ถ้าบางสิ่งไม่เป็นประโยชน์กับเขา เขาจะไม่ทำมัน ถ้านี่เป็นเวลาปกติ เมื่อตระกูลเหลียวล้มลง มู่หรงเจียงจะต้องเป็นแนวหน้าอย่างแน่นอน

แต่ตอนนี้ จุดยืนของมู่หรงเจียงทำให้ทุกคนต้องพากันไตร่ตรอง

ในห้องประชุมที่ชั้นบนของตึกต้าฟากรุ๊ป กลุ่มผู้ถือหุ้นกำลังนั่งและมองจอ LCD ขนาดใหญ่ที่ผนัง

ในจอนั้น เหลียวตงไค และคู่ค้าของเขาจากอเมริกากำลังนั่งอยู่ในร้านอากาศเปิดโล่ง กำลังคุยอะไรบางอย่างกันอยู่ ร้านอาหารนี้เป็นวงกลม ล้อมรอบไปด้วยสนามหญ้าและทะเลสาบ มีไว้ให้บริการเฉพาะนักธุรกิจที่ร่ำรวย ข้างนอกร้านอาหาร มีสุดยอดบอดี้การ์ดมืออาชีพที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างดี สามารถพูดได้ว่าสถานที่นี้ปลอดภัยอย่างมาก

แต่บนจอนั้น พวกเขาเห็นเหลียวตงไคจู่ๆ ก็ถูกเงาจากข้างบนโฉบลงมาจับเขาขึ้นไปในอากาศ ท่าทางตื่นตกใจเห็นได้บนหน้าของเขาอย่างชัดเจน จากนั้น เงานั้นก็หักคอเขาและโยนเขาลงบนพื้น

และก็จบเพียงเท่านี้ เงาดำกางปีกและจากไปอย่างประหลาดในฉาก

ถ้าไม่ใช่เพราะกลุ่มฝูงคนที่ตื่นตระหนกและศพที่อยู่บนพื้น มันก็เหมือนกับว่าเงาดำนี้ไม่เคยปรากฏตัวมาก่อน

หัวหน้าผู้ฉลาดและมีชื่อเสียงของต้าฟากรุ๊ป ประธานเหลียวตงไคตายในต่างแดนอย่างอธิบายไม่ได้

วูบ! หน้าจอดับลง ชายวัยกลางคนยืนขึ้นตรงหน้าจอและพูดอย่างขมขื่น

“นี่คือวิดีโอที่บันทึกไว้จากร้านอาหาร วิธีดำเนินการของนักฆ่าแปลกมาก และตำรวจสากลได้ตามเรื่องนี้แล้ว ตอนนี้ ฉัน ถังอ้าว ในฐานะรองประธานต้าฟากรุ๊ป ขอเป็นตัวแทนแสดงความเสียใจอย่างสุดซึ้งต่อการตายที่กะทันหันของท่านประธาน”

พร้อมกันนั้น เขาก็ก้มหัวลง ทุกคนในห้องประชุดพากันเงียบ ผู้ถือหุ้นหญิงสองสามคนดึงผ้าเช็ดหน้าออกมาแสร้งทำเป็นเช็ดน้ำตาจากตาที่แห้งของพวกเธอ

คนเพียงคนเดียวในห้องที่ร้องไห้อย่างแท้จริงคือเหลียวชาชา ตาของสาวน้อยบวม และร่างของเธอสั่น หยูลู่กำลังกอดเธอแน่น พยายามแบ่งความแข็งแกร่งไปให้สาวน้อยที่ได้รับการสูญเสียนี้

ฉินเฉายืนอยู่ข้างหลังพวกเธอทั้งสอง ในฐานะบอดี้การ์ด เขาไม่มีสิทธิ์นั่ง เหมือนเหล่าผู้ถือหุ้น เมื่อมองดูท่าทางเสียใจของเหลียวชาชา เขาทำได้แค่ถอนหายใจอย่างเงียบๆ

เหลียวตงไค เอ๊ย เหลียวตงไค หลับให้สบายเถอะ ลูกสาวของคุณ และ...เอิ่ม พี่เลี้ยงสาวหยูลู่ ฉันจะดูแลพวกเธอทั้งคู่อย่างดีเอง....

อย่างคำพูดเก่าๆ ที่ว่า การตายของคนคนหนึ่ง เป็นประโยชน์กับคนอื่นๆ ฉินเฉารู้สึกว่าความคิดนี้เหมือนจะชั่วร้ายไป

แต่แม้ว่าเขาจะเป็น บางคนนั้นแม้แต่ชั่วร้ายกว่าเขา

“เอาล่ะ” ถังอ้าวเอาผ้าเช็ดหน้าออกมาและแสร้งทำเป็นเช็ดตา “พวกเราเสียใจเพราะความตายของประธานเหลียว แต่แม้จะเป็นอย่างนั้น กลุ่มก็ไม่สามารถขาดผู้นำได้ พวกเราทุกคนต่างรู้ ฉัน ถังอ้าว ในฐานะรองประธาน ผู้มีอายุมากกว่า นอกจากเหลียวตงไค ไม่มีใครอาวุโสกว่าผม ด้านความสามารถ ผมคิดว่าพวกคุณทุกคนคงไม่คิดว่าผมขาดคุณสมบัติ...”

“ถังอ้าว คุณกำลังหมายถึงอะไร?” เมื่อฟังคำพูดของเขา หยูลู่ก็รู้ว่าสิ่งที่เขาต้องการคืออะไร เธอเช็ดน้ำตาให้เหลียวชาชา ยืนขึ้นและถาม “ผู้อำนวยการเหลียวเพิ่งจะเสียไป และคุณก็ต้องการจะยึดตำแหน่งประธานแล้วเหรอ?”

“ยึด?” ถังอ้าวเดินอย่างมาดมั่นไปตรงหน้าห้องประชุม นั่งที่เก้าอี้บอสอย่างพออกพอใจ และมองหยูลู่อย่างดูถูก “หยูลู่ คำพูดของเธอหยาบคายไปหน่อยนะ เธอพูดได้ยังไงว่านี่เป็นการชิงชัย? นอกจากฉัน เธอคิดว่าใครมีความสามารถพอที่จะนั่งตำแหน่งนี้?”

จบตอน