True World โลกแท้จริง

นทีเดินลงมาจากชั้นสองของซูเปอร์มาร์เก็ตแล้วตรงดิ่งไปยังห้องน้ำชายที่ส่องแสงสีฟ้าสว่างในแผนที่ เมื่อเขาเข้าไปก็พบกับโต๊ะตัวหนึ่งที่มีอ่างน้ำสีใสอยู่กลางห้องน้ำ ซึ่งก่อนหน้านี้สิ่งเหล่านี้ไม่ได้มีอยู่ นทีเดินเข้าไปอย่างระแวดระวังเพื่อตรวจสอบโต๊ะตรงหน้า

ปริศนาธาตุน้ำ: อ่างน้ำสะท้อนตัวตน

ตัวอักษรล่องลอยออกมาทันทีที่นทีเดินไปถึงโต๊ะตัวนั้น สิ่งที่ปรากฏนั้นให้รายละเอียดกับนทีแค่เพียงชื่อของบททดสอบเท่านั้น

' นั่นมัน...กุญแจ? '

นทีสังเกตเข้าไปในอ่างสีใสนั้นแล้วเขาก็พบกับเศษชิ้นส่วนกุญแจที่ไม่สมประกอบ มันนอนแน่นิ่งอยู่ที่ก้นของอ่างน้ำที่เต็มเปี่ยม นทีรับรู้ได้ทันทีว่ามันคือสิ่งที่เขาต้องเอามาแต่มันคงไม่ง่ายดายเพียงแค่เอามือจุ่มลงไปแล้วหยิบขึ้นมาอย่างแน่นอน

เจ้าเศษกุญแจชิ้นนี้นั้นผูกติดกับเชือกเส้นหนึ่ง เมื่อนทีไล่สายตาตามเชือกที่ระโยงระยางไปนั้นเขาก็พบเข้ากับรอกที่มีถังห้อยอยู่อีกฟากฝั่งของห้อง เขาเดินไปตรวจสอบในถังใบนั้นก็พบกับความว่างเปล่า ข้าง ๆ กันนั้นมีตู้ที่คล้ายกับตู้เก็บอุปกรณ์วิทยาศาตร์พร้อมกับโน้ตที่แปะอยู่

' ความสมดุลคือกุญแจสำคัญ หาน้ำหนักที่เหมาะสมเพื่อให้ได้สมดุล '

นทีอ่านทวนโน้ตซ้ำแล้วซ้ำเล่าแต่เขาก็พบว่ามันไม่ได้มีนัยยะซ่อนเร้นอะไรทั้งนั้น หลังจากทีนทีคิดทบทวนทุกสิ่งทุกอย่างไม่ว่าจะเป็นอ่างน้ำที่มีน้ำอยู่ปริ่มขอบ เศษของกุญแจที่ผูกติดอยู่กับเชือกที่มันแขวนอยู่บนรอกและตู้เก็บอุปกรณ์วิทยาศาสตร์ต่าง ๆ เขาก็สามารถไขพัซเซิลนี่ได้อย่างง่ายดาย

นทีหยิบหลอดแก้วหลอดหนึ่งออกมาจากตู้จากนั้นเขาก็ใส่มันลงไปในถังที่ผูกติดอยู่กับรอกอย่างเบามือที่สุด เมื่อนั้นเองรอกก็ทำงานในทันที น้ำหนักที่เพิ่มขึ้นของถังทำให้เกิดการสั่นไหวเล็กน้อยไปยังอ่างน้ำ

นทีเดินเข้าไปตรวจสอบที่อ่างน้ำก็พบว่าเศษกุญแจนั้นลอยขึ้นมาเพียงนิดเดียวเท่านั้น เขาเดินกลับไปแล้วลองนำอุปกรณ์ต่าง ๆ มาใส่เข้าไปในถังทีละเล็กทีละน้อย แต่ด้วยความที่คราวนี้นทีไม่ได้ระมัดระวังเท่าไรเพราะความรีบร้อนที่เวลาของชุดกระต่ายนั้นจะหมดลงและการใช้อุ้งมือกระต่ายหยิบจับนั้นไม่ถนัดมือเขาเท่าไร

น้ำในอ่างที่เต็มเปี่ยมก็หกออกมาเล็กน้อยจากน้ำหนักที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

ฟุบ ฟุบ ฟุบ

' งี้นี่เอง..ต้องห้ามทำน้ำหกเลยสินะ.. '

อุปกรณ์ต่าง ๆ ที่นทีนำไปใส่ในถังนั้นหายไปภายในพริบตา เขากลับมายังจุดเริ่มต้นของบททดสอบอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ดูเหมือนว่าจะมีอะไรผิดแปลกไปเล็กน้อย

กรร

นทีหันมองไปตามเสียงก็พบเข้ากับซอมบี้จำนวนหนึ่งที่เริ่มกรูเข้ามาในห้องน้ำ เขาแปลกใจเล็กน้อยที่จู่ ๆ ซอมบี้เหล่านี้ก็โผล่ออกมาทั้ง ๆ เขาค่อนข้างมั่นใจว่าได้เคลียร์พื้นที่ไปหมดแล้ว

' หรือเพราะเราทำพลาด? '

สิ่งเดียวที่นทีคิดว่าเกี่ยวข้องนั่นคือพวกมันปรากฏขึ้นมาหลังจากที่เขาทำน้ำหกจากอ่าง ถ้าหากความคิดนี้ของเขานั้นถูกต้องก็หมายความว่าทุกครั้งที่เขาทำพลาด เขาจะต้องจัดการกับซอมบี้ที่มาใหม่เหล่านี้ในทุกครั้ง

" อ๋อนอ้ามแอ๋ง "

นทีร่ายทักษะประจำตัวของเขาอย่างต่อเนื่อง แม้ว่าเหล่าซอมบี้จะมีมากกว่าสิบตัว แต่สุดท้ายแล้วผลลัพธ์ก็สามารถคาดเดาได้จากความแข็งแกร่งของนทีในตอนนี้ เขาสังหารพวกมันได้หมดจดภายในพริบตา

' ต้องรีบแล้ว.. '

นทีรู้ดีว่าเมื่อไรที่ชุดคอสตูมกระต่ายของเขาหมดเวลาลง เมื่อนั้นเองที่เขาจะสูญเสียความแข็งแกร่งนี้ไป เขาต้องแก้พัซเซิลให้เสร็จสิ้นก่อนที่เวลาจะหมด

นทีกลับไปที่ตู้เก็บอุปกรณ์อีกครั้ง คราวนี้เขาระมัดระวังอย่างยิ่งยวดในการใส่อุปกรณ์แต่ละชิ้นลงในถัง น้ำหนักที่ค่อย ๆ เพิ่มขึ้นของมันนั้นดึงให้เศษกุญแจค่อย ๆ ลอยขึ้นมา เมื่อเวลาผ่านไปพักหนึ่งเศษกุญแจนั้นก็ลอยขึ้นมาได้ครึ่งนึงของอ่างน้ำแล้ว

' นี่มันไม่น่าใช่...'

แต่แทนที่นทีจะดีใจนั้นเขากลับขมวดคิ้วขึ้นมาแทน นั่นก็เป็นเพราะว่าเขาใส่อุปกรณ์ต่าง ๆ ลงไปจนเกือบจะเต็มถังแล้วแต่กลับกลายเป็นว่าเจ้าเศษกุญแจนั้นลอยขึ้นมาเพียงครึ่งเดียวเท่านั้น

' หรือว่า..พวกมันไม่ได้มีน้ำหนักเหมือนกับที่ตาเราเห็น?! '

เมื่อความคิดนี้แล่นเข้ามาในสมองของเขา นทีก็เริ่มมองหาอุปกรณ์ชิ้นเล็ก ๆ ที่ดูแล้วไม่น่าจะมีน้ำหนักมากมายเท่าไรนัก ขวดแก้วขวดหนึ่งสะดุดตาเขาในทันที มันเป็นอุปกรณ์ที่นทียังไม่เคยหยิบมาใส่ในถังมาก่อน เมื่อเขาหยิบมาขึ้นมาถืออยู่ในอุ้งมือรอยยิ้มก็ปรากฏบนใบหน้าของเขา

' มันหนักกว่าจริง ๆ ด้วย! '

นทีค่อย ๆ วางขวดแก้วอย่างเบามือที่สุดลงไปในถัง เขาเรียนรู้จากข้อผิดพลาดในรอบที่แล้วและจะไม่ทำมันซ้ำสองอีก เศษกุญแจค่อย ๆ ลอยขึ้นตามน้ำหนักที่เพิ่มขึ้นจากขวดแก้วนั้น มันถูกดึงขึ้นอย่างช้า ๆ นทีแทบจะหยุดหายใจเมื่อเขาเห็นแรงกระเพื่อมเล็กน้อยบนพื้นผิวน้ำของอ่างใบนั้น

หากมันหยดออกมาล่ะก็เขาจะต้องเริ่มใหม่ทั้งหมดพร้อมกับต้องต่อกรกับซอมบี้อีกครั้ง แม้ว่าการจัดการกับซอมบี้จะไม่ใช่ปัญหาของนที แต่เวลาที่นับถอยหลังของชุดคอสตูมกระต่ายนั้นเป็นปัญหาอย่างแน่นอน

นทียืนมองเศษชิ้นส่วนที่ค่อย ๆ ลอยขึ้นมาอย่างใจจดใจจ่อ หากมันพ้นเหนือผิวน้ำเมื่อไรเขาจะรีบคว้ามันแล้วไปยังบททดสอบต่อไปในทันที

ผลุบ!

ติ๊ง! คุณได้รับ เศษชิ้นส่วนกุญแจแห่งปัญญาธาตุน้ำ

เมื่อบททดสอบจบลงแล้วนั้นทั้งอ่างน้ำบนโต๊ะ ตู้อุปกรณ์และถังที่ผูกติดกับรอกก็สลายหายกลายเป็นแสง ในห้องน้ำแห่งนี้มีเพียงกระต่ายสีชมพูตัวยักษ์เท่านั้นที่กระโดดดึ๋ง ๆ ไปมาอย่างตื่นเต้น

' น้ำเรียบร้อย..ต่อไปก็ไฟ! '

นทีคิดถึงเกมสมัยเด็กที่เขาเคยเล่น เมื่อเขาได้ชิ้นส่วนสำคัญของบอสใดบอสหนึ่งมาเขาก็จะสามารถใช้ชิ้นส่วนนั้นไปปราบบอสตัวต่อไปได้ นทีใช้หลักการนี้ในการเลือกพัซเซิลไฟของเขา บางทีกุญแจธาตุน้ำของเขาอาจจะมีประโยชน์ก็ได้

ในระหว่างทางที่นทีเดินไปยังพัซเซิลไฟนั้นเขาก็ย้อนคิดถึงพัซเซิลน้ำที่เพิ่งผ่านมา แม้ว่าพัซเซิลน้ำจะไม่ได้ยากหรือง่ายจนเกินไปนั้น แต่สำหรับนทีเขาก็ยังคิดว่ามันง่ายเกินไปอยู่ดี แต่ที่จริงแล้วนั้นเป็นเพราะนิสัยของเขาเองที่ทำให้บททดสอบนั้นราบรื่น

ตั้งแต่ที่เขาเข้าไปในห้องน้ำนั้นนทีเลือกที่จะไม่แตะต้องอะไรอย่างเด็ดขาดจนกว่าเขาจะสามารถเข้าใจรูปแบบของพัซเซิลได้ หากเปลี่ยนให้เป็นไลล่าที่เป็นคนเข้ามาเจอกับพัซเซิลน้ำนี้ ด้วยความใจร้อนของเธอ เธอคงเอื้อมลงไปหยิบเศษกุญแจธาตุน้ำขึ้นมาในทันที

" ฮัดชิ่ว! "

' ใครนินทาฉัน อย่าให้รู้นะ ' 

เงาร่างดำพยายามปิดปากเพื่อไม่ให้เสียงนั้นเล็ดรอดออกไป

หากนทีทำแบบนั้นเช่นกันเหล่าซอมบี้ชุดแรกที่เขาเจอก็จะโผล่ออกมาในทันที แม้ว่ามันไม่ได้กินแรงของนทีแม้แต่น้อยในการจัดการกับซอมบี้เหล่านั้น แต่ถ้าหากเขาทำพลาดอีกครั้งล่ะก็เหล่าซอมบี้ที่โผล่ออกมาใหม่นั้นจะทวีคูณจำนวนของพวกมันไปเรื่อย ๆ

นทีใช้ไฟฉายสอดส่องเส้นทาง แต่เขากลับรู้สึกว่ามันไม่ได้ช่วยสักเท่าไรนัก บริเวณที่เขาอยู่นั้นมืดสลัวกว่าปกติเป็นอย่างมาก ทันใดนั้นเองเปลวไฟอันโชติช่วงก็ถูกจุดขึ้นส่งผลให้บริเวณนั้นสว่างขึ้นมาในทันตา

ปริศนาธาตุไฟ: ลำดับคบเพลิง

อักษรที่ลอยคว้างอยู่กลางอากาศทำให้นทียิ้มมุมปากในทันที เขามองไปรอบ ๆ บริเวณหลังจากที่มันสว่างไสวขึ้นจากคบเพลิงที่ถูกจุดนั้น ก็พบเข้ากับคบเพลิงอีกหกอันที่ยังมอดดับอยู่ หลังคบเพลิงเหล่านั้นมีภาพวาดที่แตกต่างกันออกไป

นทีมองภาพวาดเหล่านี้อยู่สักพักหนึ่ง เขาพยายามหาความเชื่อมโยงของรูปภาพเหล่านี้ เพื่อที่จะสามารถจุดคบเพลิงตามลำดับที่เขาคิดว่ามันดูจะเป็นไปได้ที่สุด

ผ่านไปเพียงครู่หนึ่งนทีก็เดินขึ้นไปหยิบคบเพลิงที่ส่องสว่างขึ้นมาถือ เขาเดินไปที่คบเพลิงอันแรกที่เขาคาดไว้ว่ามันคือจุดเริ่มต้นของลำดับ

พรึ่บ! 

คบเพลิงสองสว่างขึ้น รูปภาพที่อยู่หลังคบเพลิงนั้นก็สามารถมองเห็นได้เด่นชัด มันคือรูปของเมล็ดพันธุ์ นทีก้าวเดินไปที่คบเพลิงที่สอง สามและสี่ เขาจุดพวกมันขึ้นอย่างต่อเนื่อง ภาพที่สองนั้นเผยให้เห็นเปลวเพลิงที่ส่องสว่างและภาพที่สามคือก้นหอยที่เป็นเกลียวคดเคี้ยวไปมา สุดท้ายนั้นคือรูปดวงตาที่มีเปลวเพลิงอยู่ในนัยน์ตานั้น

' คราวนี้ก็ถึงส่วนที่ยาก ' 

นทีเหม่อมองไปยังคบเพลิงอีกสองอันที่เขายังไม่ได้จุดขึ้น ภาพสลัว ๆ ของพวกมันนั่นเผยให้เห็นรูปร่างของพระอาทิตย์และดวงดาว ที่เขามั่นใจในสี่คบเพลิงแรกนั้นเป็นเพราะว่าตัวแทนของรูปภาพเหล่านั้นเขาเคยเห็นมันมาก่อนจากการอ่านหนังสือ

เมล็ดพันธุ์ที่เป็นตัวแทนของจุดเริ่มต้น เปลวเพลิงที่โชติช่วงเป็นตัวแทนของความรู้และความเข้าใจที่เติบใหญ่จากเมล็ดพันธุ์นั้นส่วนก้นหอยนั้นคือการทำความเข้าใจกับความรู้ที่มีเพื่อยกระดับตัวเองให้พัฒนาขึ้นไปอีกและสุดท้ายคือดวงตาที่รู้แจ้งเห็นจริง

แต่เมื่อเขามองไปยังพระอาทิตย์และดวงดาว นทีคิดว่ามันมีความเป็นไปได้สองอย่างนั่นคือแสงของพวกมัน ถ้าเป็นเช่นนั้นแน่นอนว่าพระอาทิตย์ที่เป็นดาวฤกษ์จะสว่างที่สุดตามมาด้วยดวงดาว

ทว่าสี่สัญลักษณ์ก่อนหน้านั้นทำให้นทีต้องคิดหนักเพราะมันคือการเห็นแจ้งและรู้จริงในความรู้ ซึ่งเขาคิดว่ามันคืออีกความเป็นไปได้นั่นก็คือการยกระดับตัวตนไปอีกขั้นหนึ่งและหนังสือที่เขาอ่านมานั้นมันสิ้นสุดเพียงแค่ดวงตาเท่านั้น

' เอาว่ะ..อย่างน้อย ๆ เราก็น่าจะพลาดได้หนึ่งครั้ง ' 

นทีคิดถึงพัซเซิลธาตุน้ำที่เขาพลาดไปหนึ่งครั้งทำให้เขาต้องเริ่มใหม่และมีเหล่าซอมบี้โผล่มากวนใจ นทีคาดว่าบททดสอบนี้คงไม่แตกต่างกันมากนัก

เมื่อคิดได้เช่นนั้นนทีก็ไม่รีรอเขาเดินเข้าไปจุดคบเพลิงที่ห้าในทันที

พรึ่บ!

เปลวไฟที่ส่องสว่างขึ้นจากคบเพลิงเผยให้เห็นรูปที่ห้าที่เขาเลือกนั่นคือพระอาทิตย์ เหตุผลที่เขาเลือกมันแม้ว่ามันจะเป็นสัญลักษณ์ที่สว่างไสวที่สุดนั้นเพราะเขาคิดว่ามนุษย์ที่รู้แจ้งนั้นจะมีพระอาทิตย์นำทางอยู่เสมอ 

แต่ดวงดาวมากมายข้างนอกนั้นมนุษย์ยังไม่สามารถที่จะเข้าถึงมันได้และนทีก็คาดว่าพวกมันคงเป็นสิ่งที่มนุษย์ยังต้องใช้เวลาอีกนานกว่าที่จะเข้าใจพวกมันได้ทั้งหมด

พรึ่บ!

ติ๊ง! คุณได้รับ เศษชิ้นส่วนกุญแจแห่งปัญญาธาตุไฟ

ทันทีที่นทีจุดคบเพลิงสุดท้ายเสร็จสิ้น เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้นในทันที นทีถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกที่เขานั้นไม่ต้องเผชิญกับอะไรก็ตามที่จะเกิดขึ้นเมื่อเขาทำพลาด

เขาหยิบเศษกุญแจสีฟ้าและสีแดงออกมาถือไว้ในอุ้งมือ และพบว่าพวกมันมีร่องรอยที่สามารถต่อกันได้ เขาต้องการอีกสองส่วนเท่านั้นแล้วเขาก็จะสามารถเปิดประตูที่ไม่รู้ว่าอะไรจะรอคอยอยู่แต่เขาก็ต้องทำมันให้สำเร็จ ไม่อย่างนั้นเขาอาจจะมีชีวิตอยู่ได้อีกเพียงแค่ห้าวันเท่านั้น