ราชันเทพทมิฬ 4ทิศ

    ตอนที่ 41 – เสียงกระซิบจากหอเวทเก่า

    ฟ้ารุ่งสางปกคลุมอาณาเขตชั้นในของสำนักหมื่นกลจักรด้วยหมอกบาง กลิ่นไอของโลหะและน้ำมันหล่อลื่นลอยปะปนอยู่กับกลิ่นหอมจาง ๆ ของหมึกและหนังสือเก่า


    หลิงเซียวยืนอยู่หน้าหอคอยสูงโดดเดี่ยวหลังหนึ่ง—หอเวทเก่า

    อาคารแห่งนี้ไม่ได้อยู่ในเส้นทางหลักของศิษย์ใหม่ ไม่มีใครพูดถึงมันมากนัก

    แต่ในห้วงจิตหลังการทดสอบจิตจักรกล เขากลับ “ได้ยิน” เสียงกระซิบจากที่แห่งนี้อย่างคลุมเครือ

    ไม่ใช่ด้วยหู…แต่ด้วยพลังจิต


    “หากเจ้าไขจักรกลของตนสำเร็จ… ความลับจะเปิดเผย”


    ประตูไม้หนาสีหม่นถูกผลักเปิดออก เสียงเอี๊ยดของบานพับเก่าดังลั่น

    ภายในคือห้องโถงทรงกระบอกที่ทอดลึกลงใต้ดิน มีกลิ่นฝุ่น ผงเวทเก่า และทองเหลืองผุ

    ชั้นวางหนังสือวางซ้อนกันถึงเพดาน บางเล่มถูกรัดด้วยโซ่ตรวนเรืองแสงสีฟ้า

    แกนกลางของหอคือเสาโลหะดำที่สลักอักขระเวทโบราณซ้อนทับกันแน่นขนัด


    ทันทีที่เขาก้าวเข้าไป—ประตูปิดลงเองอย่างไม่มีผู้ขยับ

    และเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นภายในจิตของเขาอีกครั้ง


    “ผู้ตื่นรู้จากจิตจักรกล…เหตุใดจึงมาเร็วกว่าที่คาด?”


    เสียงนั้นฟังไม่ออกว่าเป็นชายหรือหญิง มันทั้งชราและเยาว์วัยในคราวเดียวกัน


    หลิงเซียวเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย “ข้าไม่ได้เลือกเวลา…ข้าเพียงเดินตามเสียง”


    เงาสะท้อนในแผ่นโลหะรอบหอคอยเริ่มเคลื่อนไหว…

    ภาพของชายหญิงมากมายที่เคยเดินบนเส้นทางเดียวกันกับเขาปรากฏขึ้น บ้างหัวเราะ บ้างทรุดตัวลงกับพื้น บ้างสิ้นสภาพไปในระหว่างกลางวงจร


    เสียงนั้นเอ่ยขึ้นอีก


    “หากเจ้าต้องการพลัง…เจ้าจะต้องจ่ายราคาของการ ‘รู้แจ้ง’”


    หลิงเซียวหลับตา รู้ได้ทันทีว่าเสียงนี้คือ “เงาแห่งผู้ประดิษฐ์คนแรก”

    ผู้สร้างหอเวทเก่า

    ผู้ซ่อนคำตอบไว้ในทุกเล่มตำราและเครื่องจักร


    ทันใดนั้น…กลไกของพื้นกลางหอก็ยุบลง

    เผยให้เห็นกล่องโลหะเล็กขนาดฝ่ามือวางอยู่ภายใน—มีสัญลักษณ์กลมซ้อนสี่แฉกตรึงไว้บนฝา


    เขารู้ทันทีว่ากล่องนี้คือบททดสอบต่อไป

    หากไขสำเร็จ เขาจะได้ “คีย์พิมพ์จิต”—เครื่องมือสำหรับจารึกเวทกลจักรส่วนบุคคลลงในจิตตนเอง


    เขานั่งลงหน้ากล่อง


    กลไกของมันไม่ได้เปิดด้วยมือ หรือพลังปราณ


    แต่ต้องใช้พลังจิตสัมผัสกับจังหวะการหมุนของจักรกลภายใน—และ “เข้าใจมัน”


    นาทีแรก…กลไกไม่ตอบสนอง

    นาทีที่สอง…กล่องเริ่มอุ่น

    นาทีที่ห้า…เสียงจักรกลเริ่มดังขึ้นเบา ๆ จากด้านใน


    จนกระทั่ง…


    “คลิก”


    ฝากล่องเปิดออกเอง เผยให้เห็นแผ่นโลหะบางรูปลักษณ์คล้ายใบไม้ที่สลักรหัสเวทซับซ้อน


    คีย์พิมพ์จิต – ระดับเริ่มต้น

    สำหรับผู้ที่สามารถเชื่อมโยงพลังจิตกับอุปกรณ์กลเวท


    หลิงเซียวเอื้อมมือแตะแผ่นโลหะนั้น และในวินาทีนั้น

    ภาพทั้งหมดในหอก็หายไป เขากลับมาอยู่ในห้องของตนเอง—ราวกับหอเวทเก่านั้นไม่เคยมีอยู่จริง


    แต่แผ่นโลหะยังอยู่ในมือเขา…


    —


    หลิงเซียวสูดหายใจลึก

    และในจิตของเขาตอนนี้…มีกระแสพลังใหม่กำลังเริ่มต้น


    สิ่งที่เขาไม่รู้คือ เมื่อใครก็ตามไข “คีย์พิมพ์จิต” ได้สำเร็จ

    หอคอยจักรกลชั้นลึกของสำนัก…ก็จะเริ่มเคลื่อนไหวตาม

    เพราะมันหมายความว่า—กลจักรผู้แบกรับดวงดาว…อาจได้เจ้าของคนใหม่