Galactic Imperium

ตอนพิเศษ Happy ending ของมนุษยชาติ

สวัสดีครับผู้อ่านทุกท่าน ช่วงนี้ผู้เขียนได้นึกเรื่อง

การรวมจิตใจเป็นหนึ่ง

ที่ใช้บ่อยมากในมังงะ การ์ตูนและนิยายของแดนอาทิตย์อุทัย

ไม่ว่าจะเป็นกันดั้ม นารุโตะมาครอสฯลฯ

สารพัดเรื่องราวที่จะแสดงว่าการรวมจิตใจเป็นหนึ่งคือเป้าหมายสูงสุดของสังคมมนุษยชาติ

คิดแล้วน่าสนใจและตลกดีเมหือนกันว่าทางเทคนิค

เท่าที่ผู้เขียนเจอมาจากแนวคิดของไอแซค อาซิมอฟ

การรวมจิตใจเป็นหนึ่งนั้นไม่ใช่หนทางที่ดีที่สุดสำหรับมนุษยชาติ

แต่ท่าทางแดนอาทิตย์อุทัยจะชอบแนวคิดนี้มาก

แบบเดียวกับมุก

เสียสละเป็นทรราชย์เพื่อรวมมนุษยชาติเป็นหนึ่งให้เกลียดตนเองคนเดียว

ว่ามีคนมองว่าตั้งแต่ผู้เขียน Dune ดั้งเดิมก็มองว่ามันไม่ค่อยจะดีเท่าไรในการที่กดขี่ข่มเหงมนุษยชาติอย่างนั้นเพราะมันคือการสร้างหายนะและโศกนาฏกรรมครั้งใหญ่ให้กับมนุษยชาติ

การมองเห็นอนาคตเข้าใจว่าเรารู้อนาคตทำให้เราปิดกั้นอนาคตในทางอื่นๆเสียเอง

ว่าที่แท้จริงแล้วมันไม่ใช่เรื่องราวที่น่าประทับใจของพระเอกอย่างลูลูชหรือพอลที่เป็นพระผู้ไถ่ให้กับชาวโลกหรือชาวจักรวาลแต่มันคือ

เรื่องเล่าสอนใจว่าอย่าได้เดินรอยตามทรราชย์เช่นนี้

แต่ท่าทางนักเขียนหรือนักประพันธ์แดนอาทิตย์อุทัยจะรับข้อความไปอีกอย่างหนึ่งจากที่ต้นฉบับดั้งเดิมต้องการจะสื่อ

ไอแซค อาซิมอฟมองว่าให้พระเอกที่เจอปฐมภพจิตใจโดยรวมสำนึกหมู่ของสิ่งมีชีวิตได้พยายามแสวงหาหนทางใหม่ๆที่ยังรักษาความเป็นปัจเจกบุคคลเอาไว้ได้

ดูนเป็นเรื่องของการกระทำที่โหดร้ายเพื่อพยายามให้มนุษยชาติรอดชีวิตไป

เป็นสัญญาณเตือนเรื่องของการกระทำที่โหดร้ายของคนที่ยึดติดกับภาพอนาคตที่ตนเองเห็นเสียเอง

แต่ท่าทางแดนอาทิตย์อุทัยจะชอบมากกับแนวความคิดจิตสำนึกรวมหมู่และทรราชย์ที่ทำให้คนทั้งโลกเกลียดตนเองเช่นนี้

ซึ่งก็อาจจะเป็นไปได้ในการแต่งเรื่องแนวสงครามและความขัดแย้งให้มีข้อยุติ

เพราะเราต้องพยายามหาทางที่ทำให้ตัวละครต่างชาติ ต่างเผ่าพันธุ์มาหาหนทางสันติกันให้ได้

ซึ่งเป็นเรื่องราวที่โลกความจริงเรายังหาทางออกไม่เจอถึงได้ต้องมีตัวละครพระผู้ไถ่อย่างลูลูชหรือพอลนารุโตะมาโปรดสัตว์โลกที่ยังหลงผิดอยู่

ให้มีจิตใจเป็นหนึ่งเดียวกันถึงมนุษยชาติจะรอดชีวิตต่อไปได้ในจักรวาลที่โหดร้ายนี้

แต่หนทางนั้นจะเป็น

Golden Path

หนทางทองคำ

ที่จะช่วยมนุษยชาติได้จริงๆหรือ?

หรือจะเป็นแบบเอเรนแห่งเรื่องไททัน

ที่หากเจอมุกเป็นศัตรูกับคนทั้งโลกที่จริงเราก็พอจะเดาได้พอสมควรแล้วว่ามันจะจบอย่างไร

แค่เรื่องไททันอาจจะซื่อสัตย์กว่าลูลูชโค้ดกีอัสว่ามันจะต้องฆ่ากันตายอีกต่อไปแน่นอนมันหยุดสงครามไม่ได้

การเสียสละของวีรบุรุษมันไร้สาระหว่ะ

น่าจะเป็นถ้อยความที่คนแต่งเรื่องไททันพยายามจะสื่อกับเราที่เป็นคนอ่าน

ก็ต้องให้เครดิตว่าพยายามทำแนวที่ต่างออกไปจากกันดั้มหรือนารุโตะ

แต่นั่นก็ทำให้เรากลับมาที่ปัญหาเดิมเช่นกัน

หนทางที่จบอย่างมีความสุข Happy Ending ของมนุษชาติมันจะอยู่ที่ตรงไหน?

ก็อาจจะเป็นสิ่งที่เราต้องแสวงหามันต่อไป