ผู้สืบทอดสายเลือดพระเจ้าแท้จริง

      ชิงเฟิงเดินกลับมาที่กระท่อมเก่าของตัวเองที่อยู่ท้ายสำนักเขตนอก ในระหว่างทางนั้นลูกศิษย์โดยรอบของสำนักมังกรทะยานต่างก็จ้องมองไปที่เขาด้วยสายตาที่หลากหลาย 

      "คนนั้นนั่นใครกัน? เป็นศิษย์ใหม่อย่างงั้นหรอ?ข้าไม่เคยเห็นหน้าเลย" 

      "บางทีเขาอาจเป็นนายน้อยของตระกูลหนึ่งมาเยี่ยมสำนักก็ได้" 

      "แต่ว่าบุรุษคนนั้นหล่อเหล่ามากเลย ข้าอยากที่จะทำความรู้จักกับเขาจัง"

      เสียงพูดคุยต่างๆดังขึ้นมา บางคนสงสัยสัยว่าชิงเฟิงเป็นใคร ในขณะที่บางคนต่างก็ตกตะลึงในความหล่อของชิงเฟิง  

      ชิงเฟิงไม่ได้ใส่ใจเสียงของผู้คนโดยรอบ เขามุ่งหน้ากลับไปที่กระท่อมของตัวเองอย่างเงียบๆ

      ใช้เวลาไม่นานชิงเฟิงก็ได้มาถึงด้านกระท่อมเก่าแห่งหนึ่ง เมื่อมองไปยังกระท่อมเก่าที่อยู่ตรงหน้าความรู้สึกบางอย่างก็ได้เข้ามาภายในหัวใจของเขา  

      ชิงเฟิงหวนนึกถึงวันเก่าก่อนที่เขาจะเข้าไปในป่าสัตว์อสูร ในตอนนั้นกระท่อมของเขาไม่ได้มีสภาพที่เก่าและร้างขนาดนี้ เกรงว่าตลอดเวลาที่ผ่านมาคงจะไม่มีใครมาที่นี่เลย 

      "เอี๊ยด!" ชิงเฟิงผลักประตูกระท่อมและเดินเข้าไปด้านใน  

      เมื่อเข้ามาในกระท่อมชิงเฟิงก็มองสำรวจไปยังพื้นที่รอบๆที่ตอนนี้ได้ถูกกลุ่มฝุ่นเก่าปกคลุมไปทั่ว เขาส่ายหัวเล็กน้อยก่อนที่ไม่นานกระแสลมอ่อนๆได้ปรากฏออกมารอบๆตัวเขา

      ฟูม!

      หลังจากนั้นไม่นานกระแสลมกลุ่มนั้นที่อยู่รอบๆตัวของชิงเฟิงก็ได้ปัดเป่าฝุ่นผงที่อยู่ทั่วโดยรอบทั่วกระท่อมให้กระจายหายไป 

      ไม่นานภายในกระท่อมก็ไม่มีฝุ่นผงเหลืออยู่อีกเลย   

      "ค่อยดีขึ้นมาหน่อย"ชิงเฟิงมองโดยรอบและกล่าวออกมา เขาเดินมานั่งอยู่บนเตียงสักพักก่อนที่ไม่นานใบหน้าของเขาจะเผยรอยยิ้มที่เย็นชาขึ้นมา

      "ข้ายังคิดอยู่ว่าจะไปหาพวกเจ้าที่ไหนดี ไม่คิดเลยว่าพวกเจ้าจะมาหาข้าก่อนแบบนี้"จู่ๆชิงเฟิงก็ได้พูดขึ้นมาเบาๆกับตัวเอง"ดีเหมือนกัน ข้าเองจะได้ไม่เสียเวลาตามหา" 

      .... 

      ในเวลาเดียวกันนั้นเอง ในขณะนี้คนทั้งสามคนกำลังเดินทางมุ่งหน้ามาที่กระท่อมของชิงเฟิงด้วยอารมณ์ที่หลาย 

      ในทั้งสามคนนั้นหนึ่งในนั้นมีไต้เจ๋อคนที่ชิงเฟิงเพิ่งจะหักแขนอยู่ด้วย ส่วนอีกสองคนนั้น...

      เป็นลีาลี่กังและกวังเฟย!

      "ศิษย์น้องไต้ เจ้าแน่ใจใช่ไหมว่าคนๆนั้นเป็นชิงเฟิงจริงๆ"ในเวลานี้ชายรูปร่างผอมได้เอ่ยถามไต้เจ๋ออกมาด้วยใบหน้าไม่ค่อยจะเชื่อเท่าไหร่ ชายรูปร่างผอมคนนี้ไม่ใช่ใครอื่นที่ไหนเป็นลี่กังคนที่เคยทำร้ายชิงเฟิงนั้นเอง! 

      เมื่อไม่นานก่อนหน้านั้นเขากำลังบ่มเพาะพลังอยู่ที่กระท่อมของตัวเองอย่างสงบ แต่ทว่าในเวลานั้นจู่ๆไต้เจ๋อก็ได้มาเคาะประตูเรียกเขาอย่างอย่างกระทันหัน 

      ตอนแรกเขาค่อนข้างไม่พอใจไต้เจ๋อเล็กน้อย แต่เมื่อเขาได้ยินคำพูดของไต้เจ๋อจากความไม่พอใจของเขาก็เปลี่ยนกลายเป็นความตกตะลึงในทันที

      หลังจากที่เขาได้ยินไต้เจ๋อบอกกับเขาว่าชิงเฟิงกลับมาที่สำนักเขาก็ไม่อยากที่จะเชื่อหูขอวตัวเองทันที จะเป็นไปได้ยังไงที่ชิงเฟิงจะยังมีชีวิตอยู่ ในเมื่อพวกเขาโยนร่างของมันลงไปในหุบเหวนั้นแล้ว? ถึงแม้ว่าอาจรอดมาได้แต่ชิงเฟิงสามารถรักษาแขนขาที่หักตัวเองได้อย่างไร 

      ลี่กังไม่ค่อยเชื่อเท่าไหร่ ซึ่งเพราะเหตุนั้นเขาจึงได้ไปชวนกวังเฟยมาด้วยเพื่อมาหาชิงเฟิงให้เห็นกับตาว่ายังมีชีวิตอยู่ไหม

      ไต้เจ๋อพยักหน้าอย่างมั่นใจ"ข้ามั่นใจขอรับ มันกล่าวกับข้าเองว่ามันคือชิงเฟิง ดังนั้นจะต้องไม่ผิดพลาดแน่นอน ถึงแม้ว่าตอนนี้รูปลักษณ์ของมันจะเปลี่ยนไปบ้างแต่มันก็ยังคงมีเค้าโครงเดิมอยู่" 

      ไต้เจ๋อกล่าวออกมาเพื่อที่จะให้ทั้งสองคนเชื่อ หลังจากที่เขาถูกชิงเฟิงทำร้านเขาก็ได้รีบไปหาสองคนนี้ทันที เพราะเขารู้ว่าสองคนนี้เคยมีเรื่องกับชิงเฟิง ดังนั้นเมื่อพวกเขาทั้งสองได้ข่าวว่าชิงเฟิงมีชีวิตอยู่จะต้องรีบมาจัดการแน่ 

      ถึงตอนนั้นเขาก็จะสามารถแก้แค้นชิงเฟิงที่ได้หักแขนของเขาได้ 

      "แล้ว..แขนของเจ้าเป็นชิงเฟิงที่เป็นคนทำมันใช่ไหม"กวังเฟยที่ยืนอยู่ข้างๆลี่กังในตอนนี้ได้ถามออกมาด้วยใบหน้าที่เคร่งเครียด 

      หลังจากที่ได้รู้ว่าชิงเฟิงยังมีชีวิตอยู่ความหวาดกลัวที่อยู่ในจิตใจของเขาก็ได้ผุดขึ้นมา ถ้าเกิดว่าชิงเฟิงนำเรื่องที่พวกเขาเึยทไไปราบงานกับสำนักละก็...

      พวกเขาคงไม่รอดแน่!

      หลังจากไต้เจ๋อได้ยินคำถามของกวังเฟยเขาจับแขนข้างที่หักของตัวเองเล็กน้อยก่อนจะกล่าวออกมาด้วยความคับข้องใจ"ใช่ขอรับ! ชิงเฟิงมันอาศัยโอกาศตอนที่ข้าไม่ได้ทันตั้งตัวเข้ามาหักแขนของข้าขอรับ"ไต้เจ๋อไม่ได้กล่าวความจริงที่เกิดขึ้นออกมากับทั้งสองคนตรงๆเพราะเขากลัวว่าเมื่อทั้งสองคนได้ยินความจริงแล้วอาจล้มเลิกที่จะไปหาชิงเฟิง 

      "มันสามารถที่จะหักแขนของเจ้าได้ถ้าอย่างนั้นระดับการบ่มเพาะของมันในตอนนี้ก็คงจะอยู่ไม่ต่ำกว่าระดับหลอมรวมร่างกายขั้นที่4"ลี่กังคาดเดาสิ่งที่ตัวเองคิดออกมา 

      "ถ้าอย่างนั้นก็ไม่มีอะไรที่ต้องกังวล เรารีบไปยืนยันว่าใช่เจ้าขยะชิงเฟิงตัวจริงหรือเปล่า ถ้าเกิดเป็นตัวจริง..."

      "ถ้าเป็นตัวจริงเจ้าจะทำอะไร"กวังเฟยหันมาถามอย่างสงสัย 

      ลี่กังยิ้มอย่างโหดเหี้ยมออกมาก่อนจะเอ่ย"...ข้าก็จะทำสิ่งที่เคยทำไม่สำเร็จให้มันสำเร็จยังไงล่ะ" 

      "นี่!!"กวังเฟยเข้าใจความหมายในคำพูดของลี่กัง เขาอดไม่ได้ที่จะหวาดกลัวเล็กน้อยกับความโหดเหี้ยมของสหายคนนี้

      ไต้เจ๋อไม่ค่อยเข้าใจคำพูดของลี่กังเท่าไหร่นัก แต่เขามั่นใจว่าสิ่งที่ลี่กังกล่าวออกมานั้นไม่ใช่เรื่องดีแน่ 

      ทั้งสามคนใช้เวลาไม่นานนักก่อนที่จะมาถึงด้านหน้ากระท่อมเก่าของชิงเฟิง 

      หลังจากที่มาถึงกระท่อมของชิงเฟิงลี่กังก็เหลือบไปทางไต้เจ๋อเล็กน้อยเป็นสัญญาณให้เขาเรียกคนข้างในออกมา 

      ไต้เจ๋อพยักหน้าเข้าใจก่อนที่เขาจะก้าวไปข้างหน้าเล็กน้อยและตะโกนออกมา

      "ชิงเฟิง!! เจ้าลูกสุนัข!! ออกมาหาข้าเดี๋ยวนี้!!"เสียงของไต้เจ๋อดีงเป็นอย่างมากจนคนที่อยู่บริเวณโดยรอบต่างก็หันมามองอย่างสนใจ พวกเขามองไปที่กลุ่มของไต้เจ๋อและสงสัยเล็กน้อยว่าพวกเขาทำอะไรกันที่กระท่อมร้างนั้นกัน