โลหิตอสูรสายเลือดมังกร
อู่เย่หลานพาพวกฟางเฉินไปที่สนามประลองของตระกูลอู่ทันที เหล่าผู้อาวุโสที่รับรู้ว่าฟางเฉินเป็นใครก็เกิดความสนใจขึ้นมาและออกมาดูการประลองด้วยตัวเอง ซึ่งไม่นานอู่เถียนก็ได้รับข่าวจึงเกิดความสนใจและมาดูเช่นกัน“บุตรของพี่หวงจะแข็งแกร่งขนาดใหนกันนะ” อู่เถียนจ้องมองฟางเฉินด้วยสายตาคาดหวัง“ฟางเฉินข้าจะให้โอกาสเจ้ายอมแพ้ซะเพราะถ้าการประลองเริ่มขึ้นข้าจะไม่ออมมือเด็ดขาด” อู่เซี่ยกล่าว“พูดมากน่ารำคาญจริง ๆเลยเจ้าเนี่ย” ความโลภที่ได้ยินก็คำรามออกมาด้วยความหงุดหงุดอยู่ในหัวของฟางเฉิน“ปล่อยมันไปเถอะน่า แต่ข้าอยากรู้นักว่าเจ้านั่นจะสามารถหาโลหิตของอสูรระดับ 5 ที่มีสายเลือดของมังกรให้กับข้าได้หรือไม่” ฟางเฉินกล่าว“ต้องได้สิ ตระกูลอู่เป็นถึงตระกูลใหญ่จะต้องมีโลหิตที่เจ้าต้องการแน่” ความโลภกล่าว“ทั้งสองคนการประลองนี้ห้ามเกิดการสังหารกันเด็ดขาดเพราะและของเดิมพันข้าก็รับรู้เอาไว้แล้วเพราะงั้นถ้าเกิดแพ้จริง ๆเจ้าจะต้องจ่ายของเดิมพันไม่อย่างงั้นข้าจะเป็นคนลงมือกับพวกเจ้าเอง” อู่เย่หลานกล่าว“แน่นอน” ฟางเฉินกล่าว“หึ!!!!!!” อู่เซี่ยเค้นเสียง“เอาละการประลองเริ่มได้” อู่เย่หลานตะโกนออกมา“ตูม!!!!!!!”พริบตาฟางเฉินก็ไม่รอช้า ทั้งดาบและเปลวเพลิงต่างระเบิดพลังอันมหาศาลออกมา ฟางเฉินใช้เคลื่อนอสนีเข้าประชิดีกฝ่ายอย่างรวดเร็ว“อย่าได้หวัง” อู่เซี่ยคำรามออกมาและถอยออกห่างจากฟางเฉินและในตอนนั้นเองร่างของอู่เซี่ยก็แยกออกเป็นสามร่างและทั้งสามร่างก็ยิ่งลูกศรออกมาพร้อม ๆกัน“สมกับเป็นตระกูลอู่เทคนิคการใช้เก้าทัณฑ์นั้นสุดยอดมาถ้าเป็นคนปกติจะไม่สามารถมองภาพลวงตาออกได้เลย แต่ว่าข้านั้นไม่ใช่” ฟางเฉินยิ้มเย็นก่อนที่ดวงตาของฟางเฉินจะกลายเป็นสีทองงดงามและน่าหลงใหล“นั่นคือแสงสว่างสีทองที่เข้มข้นและงดงามกว่าระดับศักดิ์สิทธิ์ เนตรระดับเทวะ” อู่เถียนกำหมัดด้วยความตื่นเต้น“คิดว่าเจ้าจะหลอกตาของข้าได้งั้นเหรอ” ฟางเฉินยิ้มเย็นออกมาพร้อมกับใช้ดาบฟาดฟันลูกศรที่โมตีมา“เป็นไปไม่ได้เจ้ามองออกงั้นเหรอ” อู่เซี่ยกล่าวด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนก“หึ สำหรับจิตวิญญาณเก้าทัณฑ์เมื่อเจอกับจิตวิญญาณดวงตาก็ถือว่าเป็นฝันร้ายเลยก็ว่าได้” ฟางเฉินกล่าวและฟาดฟันดาบออกไป“ชิ ถ้างั้นเจอนี่หน่อยเป็นไง ศรดาวตก” อู่เซี่ยคำรามออกมาลูกศรกลายเป็นดาวตกลงมาใส่ฟางเฉิน ฟางเฉินรับรู้ได้ถึงอันตรายจึงรีบใช้เคลื่อนอสนีหลบการดจมตีทันที“เกือบไปแล้วจริง ๆ ถ้าข้ารับการโจมตีนั่นตรง ๆข้าแพ้แน่ ไม่มีทางเลือกต้องลองใช้ทักษะนั่นแล้ว” ฟางเฉินกล่าวพร้อมกับในตอนนั้นเองที่ความโลภรู้สึกแปลกใจพริบตาที่ฟางเฉินตั่งสมาธิจนถึงขีดสุดบนพื้นใต้เท้าของอู่เซี่ยก็ปรากฎอักษรโบราณขึ้นและจากนั้นโซ่เพลิงก็พึ่งขึ้นมาจากพื้นและตรึงร่างของอู่เซี่ยเอาไว้“นั่นมันอะไรกัน!!!!!!!” อู่เซี่ยกลายเป็นตื่นตระหนกและรับดิ้นไปมาแต่ในตอนนั้นเองฟางเฉินก็พุ่งเข้ามาอยู่ตรงหน้าของอู่เซี่ยแล้ว“รอบรับหมัดของขยะคนนี้ดูหน่อยเป็นยังไง” ฟางเฉินชกมัดออกไปใส่หน้าของอู่เซี่ยเต็มๆ ร่างของอู่เซี่ยลอยตกลงจากสนามประลองทันที“ผู้ชนะฟางเฉิน!!!!!!!” อู่เย่หลานรีบกล่าวขึ้นทันทีฟางเฉินถอนหายใจออกมาพร้อมกับเช็ดเหงื่อบนใบหน้าทักษะโซ่เพลิงที่ฟางเฉินเรียนแบบความโลภนั้นคือการผสมผสานการใช้พลังของจิตวิญญาณและค่ายกลขนาดเล็กเพื่อกักขังศัตรูเอาไว้ในเวลาสั้นๆ แต่ทักษะนี้สิ้นเปลืองพลังปราณอย่างมากทำให้ครั้งที่แล้วฟางเฉินถึงกับหมดสติไปหลายวัน“เกือบไปแล้วจริง ๆ” ฟางเฉินกล่าวด้วยรอยยิ้ม“นี่เจ้าได้เห็นแค่ครั้งเดียวก็ถึงกับใช้ทักษะของข้าได้เลยงั้นเหรอ” ความโลภกลายเป็นตื่นตระหนกอย่างมาก“ก็นะ ข้าเองก็ไม่คิดว่าทักษะนี้มันจะยากตรงใหน” ฟางเฉินกล่าว“ไม่อยากงั้นเหรอ!!!!!!!” ความโลภแทบกระอักเลือดด้วยความโกรธทักษะนี้เป็นหนึ่งในทักษะที่ความโลภภาคภูมิใจเพราะมันเป็นคนคิดค้นทักษะนี้ขึ้นมา แต่ใครจะคิดว่าฟางเฉินแค่มองครั้งเดียวก็สามารถใช้ได้แล้ว“ฮ่า ฮ่า ยอดเยี่ยมมาก สมแล้วที่เป็นบุตรชายของพี่หวง” อู่เถียนกล่าวด้วยน้ำเสียงพึงพอใจ การที่ระดับปฐพีขั้นต้นสามารถล้มระดับสวรรค์ขั้นต้นได้ถือว่าเป็นเรื่องที่น่าเหลือเชื่ออย่างมาก“นี่หนะเหรอพลังของจิตวิญญาณเทวะ ไม่สิ น้องชายฟาสงเฉิยยังไม่ได้ใช้ทักษะโจมตีของจิตวิญญาณดวงตาเลยด้วยซ้ำ” อู่เย่หลานคิด“เอาละอู่เซี่ยเจ้านำโลหิตของอสูระดับ 5 มาให้กับน้องชายฟางเฉินได้แล้วและต่อไปก็อย่ามายุ่งกับข้าอีก” อู่เย่หลานกล่าว“เอ่อ ข้าไม่มีหรอกเลือดของอสูรระดับ 5 ที่มีสายเลือดของมังกรหนะ” อู่เซี่ยกล่าว“ถ้างั้นตระกูลอู่จะจ่ายให้กับอู่เซี่ยก่อนและอู่เซี่ยจะติดหนีให้กับตระกูลอู่แทน” ในตอนนั้นเองผู้อาวุโสคนหนึ่งก็กล่าวขึ้นพร้อมกับโยนขวดหยกให้กับฟางเฉินฟางเฉินตรวจสอบขวดหยกพบว่าข้างในมีหยดเลือด 10 หยดและและหยดเลือดนี้ยังมีกลิ่นอายของมังกรอีกด้วย“ขอบคุณผู้อาวุโส” ฟางเฉินกล่าวด้วยรอยยิ้มอู่เซี่ยกลายเป็นโกรธแค้นอย่างมากหยดเลือดทั้ง 10 หยดนั้นมีค่าอย่างมากและตัวเขาในตอนนี้ก็ไม่มีปัญญาจ่ายหนี้ที่ติดไว้แน่“ข้าจะต้องให้ท่านพี่ช่วยในเรื่องนี้” อู่เซี่ยคิดเมื่ออู่เซี่ยจากไปผู้อาวุโสหลายคนก็เขามาทักทายและทำความรู้จักกับฟางเฉินในฐานะบุตรของฟางหวงแน่นอนว่าผู้อาวุโสส่วนใหญ่ยินดีต้อนรับฟางเฉินอย่างยิ่งอีกด้านตระกูลฟางที่รับรู้ว่าการรอบสังหารล้มเหลวก็กลายเป็นวุ่นวายพวกเขาไม่คิดว่าคนที่พวกเขาส่งออกไปจะไม่สามารถสังหารฟางเฉินได้ แล้วอีกเรื่องราชาเซียนเต้าจีเองก้ได้รับข่าวจากอู่เถียนว่าฟางเฉินอยู่ที่ตระกูลอู่แล้วเช่นกันบนยอดเขาราชาเซียนเต้าจีส่งให้หยวนมู่ออกไปรับฟางเฉินกลับมาทันที ในตอนแรกราชาเซียนเต้าจีต้องการออกไปรับฟางเฉินด้วยตัวเองแต่ว่าด้วยอีกฝ่ายก็กำลังรอให้ราชาเซียนเจ้าจีเคลื่อนใหวดังนั้นราชาเวียนเต้าจีจึงไม่สามารถเคลื่อนใหวได้“ข้าว่าให้น้อง 5 ไปมันอันตราเกินไปท่าอาจารย์” ซวนนู่กล่าว“โอ้ หรือว่าเจ้าจะออกไปเอง” ราชาเซียนเต้าจีกล่าว“แน่นอน ถ้าครั้งอีกฝ่ายส่งระดับเซียนมาละก็ข้าก็จะได้ใช้ข้ออ้างในการสังหารพวกมันซะ” ซวนนู่กล่าวราชาเซียนเต้าจีแกล้งส่งข่าวว่าส่งหยวนมู่ออกไปรับฟางเฉินแต่จริง ๆแล้วกลับเป็นซวนนู่ที่ออกไปแทน กลุ่มตำหนักภารกิจยังไม่กล้าเคลื่อนใหวเพราะตอนนี้ตำหนักคุมกฎกำลังตรวจสอบนักฆ่าที่แอบเข้ามาในพื้นที่ของสำนักดังนั้นตำหนักภารกิจจึงไม่สามารถเคลื่อนใหวได้มากเช่นกันมีเพียงตระกูลฟางเท่านั้นที่จะจัดการเรื่องนี้ได้