มหาตำนานวิถีสวรรค์: จารึกมังกรบรรพกาล

### บทที่ 54: รังที่แตกร้าวและทางเลือกใหม่

ความเงียบอันน่าอึดอัดเข้าปกคลุมลานเมฆาเร้นชั่วขณะหนึ่ง

เย่เฟิงเป็นผู้ทำลายความเงียบนั้นขึ้นก่อน สายตาของเขาจับจ้องไปที่เม่ยเจินอย่างตรงไปตรงมา ไม่มีความเคารพหรือความหวาดกลัวเหมือนเช่นเคย มีเพียงความเยือกเย็นเท่านั้น

"พวกมันเข้ามาได้อย่างไร? ท่านบอกว่าที่นี่ปลอดภัย"

คำถามของเขาตรงไปตรงมาและแฝงไว้ด้วยการคาดคั้น!

เม่ยเจินไม่ได้แสดงท่าทีไม่พอใจแม้แต่น้อย นางเพียงแค่ถอนหายใจออกมาเบาๆ "ข้าประเมินความสามารถของหอสังหารเงาต่ำเกินไป" นางยอมรับอย่างตรงไปตรงมา "ค่ายกลป้องกันของข้าสามารถป้องกันจอมยุทธ์ได้...แต่ป้องกัน 'ภูตผี' ที่เชี่ยวชาญการลอบเร้นโดยเฉพาะไม่ได้เสมอไป"

"นี่เป็นความผิดพลาดของหอหมื่นสมบัติเรา...และการที่มีผู้ลอบเข้ามาทำร้ายแขกคนสำคัญของเราถึงในบ้าน...ก็ถือเป็นการตบหน้าพวกเราอย่างรุนแรงที่สุด" แววตาของนางพลันปรากฏจิตสังหารอันเย็นเยียบขึ้นมาวูบหนึ่ง

"บัดนี้...เรื่องนี้ไม่ได้เป็นเพียงแค่เรื่องของเจ้าอีกต่อไปแล้ว...แต่มันคือเรื่องของศักดิ์ศรีของหอหมื่นสมบัติด้วย"

เย่เฟิงเข้าใจในทันที...เม่ยเจินกำลังจะเปลี่ยนจากผู้สังเกตการณ์มาเป็นผู้เล่นโดยตรง!

"การซ่อนตัวอยู่ในนี้ต่อไปไม่ใช่ทางเลือกที่ดีอีกแล้ว" เซี่ยหนิงฉางกล่าวขึ้น นางวิเคราะห์สถานการณ์ได้อย่างเฉียบคม "ในเมื่อพวกมันลอบเข้ามาได้หนึ่งครั้ง...ย่อมต้องมีครั้งที่สองและสามตามมา"

"ถูกต้อง" เม่ยเจินพยักหน้าเห็นด้วย "การตั้งรับอย่างเดียวคือหนทางสู่ความพ่ายแพ้...ในเมื่อพวกมันต้องการตัวพวกเจ้ามากนัก...เราก็จะใช้พวกเจ้าเป็น 'เหยื่อ' เพื่อล่อให้พวกมันออกมาสู่กับดักของเรา!"

นี่คือแผนการที่บ้าบิ่นและอันตรายอย่างยิ่ง!

"พวกมันต้องการตัวข้า...และศิษย์น้องของข้า" เย่เฟิงกล่าว "เราจะใช้เรื่องนี้เป็นข้ออ้าง"

เม่ยเจินยิ้มอย่างพึงพอใจ "สมกับที่เป็นคนที่ข้าเลือก...ความคิดของเจ้ารวดเร็วนัก"

แผนการได้ถูกวางขึ้นอย่างรวดเร็วโดยคนทั้งสาม

หนึ่ง...หอหมื่นสมบัติจะจงใจ "ปล่อยข่าวลือ" ออกไปอย่างเงียบๆ ว่า "ท่านโม่" กำลังเตรียมการที่จะลักลอบพา "ผู้รอดชีวิตจากสำนักกระบี่เมฆาคล้อย" หนีออกจากเมืองในอีกสามวันข้างหน้า ผ่านเส้นทางลับทางทิศเหนือ

สอง...เป้าหมายของพวกเขาคือ "ช่องเขาหมาป่าคร่ำครวญ" ซึ่งเป็นช่องเขาที่คับแคบและเต็มไปด้วยหุบเหว เหมาะอย่างยิ่งสำหรับการซุ่มโจมตี

และสาม...นี่จะไม่ใช่การต่อสู้ของเย่เฟิงเพียงลำพังอีกต่อไป!

"ข้าจะส่ง 'องครักษ์เงา' ของข้าไปซุ่มรออยู่ที่นั่น" เม่ยเจินกล่าว "และ...ข้าก็ได้ส่งข่าวไปยังสหายเก่าของข้าที่จวนเจ้าเมืองแล้ว...ข้าเชื่อว่า 'จ้าวอู๋หยวน' ย่อมยินดีที่จะส่ง 'ทหารพยัคฆ์' ของเขามาช่วย 'ต้อนรับ' แขกจากพรรคมารอสูรโลหิตเช่นกัน"

นี่คือการรวบรวมกำลังของสองขุมอำนาจที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในเมืองเมฆาอรุณ...เพื่อที่จะบดขยี้สาขาของพรรคมารอสูรโลหิตและนักฆ่าจากหอสังหารเงา...ให้สิ้นซากในคราวเดียว!

เย่เฟิงมองแผนการอันยิ่งใหญ่นี้ด้วยหัวใจที่สั่นสะท้าน...จากเด็กหนุ่มที่ไม่มีใครรู้จัก...บัดนี้เขากำลังจะกลายเป็นศูนย์กลางของพายุที่จะสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งเมือง!

"ตกลง...ข้าจะทำ" เขารับคำอย่างเด็ดเดี่ยว

"ดี" เม่ยเจินกล่าว "เช่นนั้นก็จงใช้เวลาสามวันนี้เตรียมตัวให้พร้อมที่สุด...เพราะนี่อาจจะเป็นการต่อสู้ที่ตัดสินชะตากรรมของเจ้าในเมืองเมฆาอรุณแห่งนี้"

นางกล่าวจบก็หันหลังเดินจากไป ทิ้งให้เย่เฟิงและเซี่ยหนิงฉางอยู่กับแผนการที่ยิ่งใหญ่และอันตรายนี้

เย่เฟิงมองไปยังท้องฟ้ายามค่ำคืน...แววตาของเขาเต็มไปด้วยจิตสังหารที่ลุกโชนอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน

เขาไม่ได้กำลังจะตั้งรับอีกต่อไปแล้ว...

แต่เขากำลังจะออกไป...เพื่อ "ล่า"!

(จบตอนที่ 54)